Regeln fuer die Texterfassung 03/2001
not necessary
LITERA, S sibilum facit dentibus verberatis Mart. Capella 3 p. 58. [...].
vnde dicti SABAEI memorantur vix aliter, quam cum ture. [...].
Apud Illyricos Cereuisiae genus vocatur. [...].
Ponit deinde, quae modo dedimus in SABAIA.
Linteae vestis genus. [...].
Militiae vel exercitus: vnde Dominus sabaoth. [...].
Ptolemaeo 3, 1. Sabatium Plin. 3, 4. Sabatia Pomponio 2. Maritima ciuitas Liguriae. Hinc
est Columel. 8, 16, 2 Inde Velinus, inde etiam Sabatinus, et
vid.TRIBVS.
a Ptolemaeo 4, 3 Vrbs paruae Syrtis. Plinio Sabrata dicta. Vid. Drakenb. ad Sil. 3, 256.
Nomen commune Ioui et Baccho. [...].
Sacra in honorem Bacchi instituta; de quibus Cic. de Nat. Deor. 3, 58 c. 23 [...].
vel SABBATVM i. n. [Vox Hebraica, inflexione Latina declinata, significans quietem, cessationem ab opere. [...].
Qui sabbatum colit et obseruat, Iudaeus. [...].
Sabbati celebratio. Augustin. de Ciu. Dei 22, 30.
Add. Vulg. Exod. 16, 30. et Leuit. 25, 2. Est nempe Sabbatum colere.
vid.SABINVS.
Gentis nomen: cuius erat is, quem Martial. [...].
Herba, de qua Plin. 24, 11 [...].
Telum, vid.SIBYNA.
Antiquissimi Italiae populi sunt, et indigenae atque aborigines, vicini Latio, quos Apennini montis iuga vtrinque vallant, vt ait Plin. 3, 12 [...].
Aliud Adi. Diminutiui forma. [...].
Aliud Adi. Vt, Virg. Georg. 3, 255 Ipse ruit, dentesque Sabellicus exacuit sus.
Vid. Arat. Apost. 1 v. 924.
vid.SABATHRA.
pro, Sambucum.
Arena tenuior et minutior. [...].
Idem. Colum. 4, 33 [...].
Plenum sabulo. [...].
Locus qui sabulo abundat. Plin. 27, 8 Crocodilium nascitur in sabuletis.
Nomen viri proprium, apud Numidas. [...].
Arena crassior, qua naues onerari vsque ad certam mensuram, quo stabiliores sint, consueuerunt. [...].
Saburra constans Vitruu. 9, 9.
Saburra stabilire. [...].
Saburra oneratus: per translationem, Plaut. Cistell. 1, 2, 2 [...].
vid.SABINI.
Scythiae populi. [...].
Electrum, lingua Aegyptiorum Plin. 37, 2.
Rosmarinum infructuosum ap. Apul. de Herb. c. 79.
etc. vid.SACCVS.
Mel in arundinibus collectum, gummi modo candidum, ac fragile. [...].
Receptaculum ad pecuniam, frumentum, quidquid pluribus rebus minutis, non fragilibus, etc. constat, condendum; nec non ad vinum percolandum et defaecandum. [...].
Idem. Vet. Gloss. Graec. Lat.
Aliud Dimin.
pro sacco, in Gloss. Graec. Lat.
vel SACCIPERIVM i. n. Marsupium maioris modi; a Sacco et Pera. [...].
haeretici ap. Impp. Theodos. et Valent. Cod. 1 t. 5 l. 5. Cael. Rhodig. 25, 20 circa fin.
i. saccellos imponere, ap. medicos, vid. Reines, Var. 3, 4.
Saccorum mercatura vt volunt, Apul. de Asino Saccariam faciens merebam. Sed Elmenhorst. p. 105 Sagariam.
Baiulus vel gerulus [qui saccis gestandis victitat. [...].
vt, Saccaria nauis. [...].
Quid significet, declarat Vlpianus, De extraordin. criminibus, L. Saccularii, his verbis, Saccularii, qui vetitas artes excercentes in sacculos partem subducunt, partem subtrahunt, vid. Gothofred. ad h. l. [...].
vt explicat Colum. 12, 17. [...].
vid.SACER.
Venerabilis, consecratus, diuinus Virg. Aen. 8, 591 [...].
Substant. vel intellecto nomine Opus, quidquid peragitur aut efficitur elaboraturue in honorem dei vnius, aut plurium deorum. [...].
a Sacrum, significat Locum paruum deo sacratum cum ara. [...].
Deo dicare, et sacrum facere. [...].
sub fin. Aliud bene, aliud sacrate viuere. An magis sacrate accipiendus sit numerus, i. mystice. Idem Doctr. Chr. 2, 16.
apud Gruter. p. 308 n. 1 SACRARIVS IVNONIS QVIRITIS, i. custos sacrarii.
vt definit Seru. ad Aen. 12, 199. [...].
q. d. sacrabilis. [...].
vt ait Festi epitomator Paullus Sacramentum militare. [...].
Ad sacramentum pertinens. Gloss. Somneri.
Sanctione legis sacer et Inviolabilis: a sacro et sanciendo. [...].
Pro sacrosanctus Tertull. de Corona Milit. c. 13.
Cognomen Iulii apud Tacit. Ann. 3, 40, 1. et 3, 44, 3.
vt, Bellum sacrouirianum Tacit. Ann. 4, 18, 1.
Cultor sacrorum, Sacerdos. [...].
Pro sacrificare, ap. Hieron.
Sacrum s. rem sacram facere. [...].
it. lib. de Lapsis.
vt, Tacit. Ann. 2, 69, 2 [...].
vt, Sacrificae tibiae, quibus vtebantur in sacrificiis. [...].
Qui sacra facit. Ancus sacrificus Ouid. Fast. 6, 803. Des mihi sacrificos caliturasque ignibus aras Idem Met. 13, 590.
Diminutiua forma, etiam vbi non notat contemtum. [...].
Sacrum, seu res diuina. [...].
Qui fert sacra: vt, Quid. Fast. 4, 252 Quum Troiam Aeneas Italos portaret in agros, Est dea sacriferas paene secuta rates.
Qui sacra, aut de sacro legit, id est tollit, furatur: quae res cum graui poena digna censeatur; hinc est, vt conuicii locum obtineat, quo non hoc indicetur, aliquem commisisse; sed tam impium esse, qui committere possit sacrilegium. [...].
Locus in vrbe Roma sic dictus. [...].
Qui deo dicatus est ad sacra facienda. [...].
Laudatur Vet. Inscriptio Hispanica; CORNELIAE CLEMENTIS FILIAE TVSCAE SACERDOTISSAE PERPETVAE. [...].
Sacerdotis munus ac dignitas. [...].
Quod ad sacerdotem pertinet. [...].
Gemma hyacinthini coloris. Plin. 37, 10.
Est Aequipondium, hoc est quod in libra apponitur ad aequilibrium faciendum, vel queuod lanci trutinae sursum latae adiungitur, vt grauiori fiat aequalis. [...].
Idem quod Sagapenum, v. v.
vid.SACER.
Populi, quorum origo sic Seruio narratur in illud Virg. Aen. 7, 795 [...].
SACRATVS, SACRIFICO, SACRILEGVS, SACRO, SACRVM, vid. SACER.
Succinum ap. Scythas, sec. Plin. 37, 2.
Verbum nescio cuius significationis. Lucil. ap. Non. 2, 202: sed Dousa in Reliqu. p. 40. et Turneb. Adu. 29, 22 Rador.
Vide de hoc Herodotum lib. 1 Historiarum.
vid.SECVLVM.
i. Frequenter. [...].
et
Sic satis saepe. Frequens vox Apuleio v. g. Met. 6 p. 185. et 9 p. 235 Occurrit et semel in Plaut. Cas. 3, 5, 59 Saepicule peccas.
deriuat; et ita legit Plaut. l. c.
Idem quod simplex Saepe: Plin. 11, 37 [...].
SAEVIO, SAEVITIA vid. post SAEVVS.
Durus, crudelis, certe vehemens in laedendo: nec enim semper ad animi crudelis furorem pertinet, sed saepe simpliciter ad noxam, et nocendi vel voluntatem et conatum, vel actum etiam sine consilio. [...].
Compar. Aut saeuius aut lenius agendo Columel. 11, 1. Superl. Quaedam loca aestate saeuissime candent Idem 1, 4 extr.
Conf. Idem Poen. 1, 2, 121. et Trin. 4, 3, 53. Nimium saeuiter, vid.NIMIS.
Crudelitas. [...].
Idem quod Saeuitia. [...].
Idem. Tacit. Ann. 11, 10, 8 Per saeuitiem et luxum adegit Parthos. Socrus saeuitiem exsecrata Apul. Met. 6 p. 181.
apud Non. 2, 796 Mole saeuitudo mala fit peior.
Al. Saeuidictis, aut Saeuis dictis.
Crudeliter in aliquem agere, aut Vehementius irasci. [...].
Maga, divinatrix. [...].
Succus est herbae ferulaceae, quae in Media nascitur. [...].
SAGARIA, SAGARIVS vid. SAGVM.
Fluuius, vid. SANGARIVS.
vid. SAGVM.
Antiquum forte nomen, e quo Saga (intell. mulier) ortum esse potest, et in vsum reuocatum a recentioribus; vel etiam ab his e Saga formatum. [...].
Acute sentire, praesertim naribus. [...].
Acutus, solers. [...].
Calliditas. [...].
Prudenter, callide. [...].
et Solin. c 50. gemma porracei coloris.
Genus retis piscatorii. [Graeci, Latini Verriculum appellant Manilius 5, 678 Excipitur vasta circumuallata sagena. Conf. Vlpian. Dig. 47 t. 3 l. 13 §. 7.
Gemmae species. Plin. 37, 9. al. argenon.
Cibus, quo animal pingue efficitur. [...].
edidit Aldus: sed praestat legere sagina.
Pingue facere. [...].
Vt, Porcus saginatus Propert. 4, 1, 23. [...].
Add. Tertull. de Pall. c. 4.
pro Sagina afferebatur ex Colum. 6, 38 Ne nimio sagimine strangulentur pecora: Sed editi, puto omnes, Ne nimio sanguine stranguletur pecus.
Locus, vbi saginantur altilia. [...].
vid.SAGMARIVS.
vid. sub SAGA.
Iaculi genus, quod arcu emittitur. [...].
i. idoneo, vt ex eo fiant sagittae.
Qui sagittas emittit. [...].
Qui fert sagittas: vt Geloni sagittiferi Virg. Aen. 8, 725. [...].
Sagittarius. Cic. in Arato v. 311 Mense sagittipotens solis quum sustinet orbem. Conf. Q. Cic. ap. Auson. in Eclogario p. 559.
Sagittas emittere. Curt. 7, 5, 42 Sagittandi celebris vsus. Conf. Iustin. 41, 2, 5. Veget. de Re Mil. 3, 9. Solin. c. 31. Voss. de Vit. Serm. 1, 23. et 4, 23.
vel SAGMA atis. n. Fulmentum, et fartum quoddam, quod subiicitur oneribus, vt ea commodius et sine laesione cutis gestari dorso iumentorum possint, clitellae molliores: Gr. [farcire est. [...].
epitheton iumentorum, quibus Sagma imponitur, pro quo fere locum occupauit Saginarius. [...].
idem quod Sagum apud Seru. ad Aen. 1, 417 aut forte onus iumento in sagma impositum.
(vid. ARCEO n. 3) [...].
Fluuius est in ora magnae Graeciae in Italia. [...].
vel [Vestimentum apertum et infibulatum, quod reliquis vestimentis superindueretur. [...].
Vestimenti genus. Ennius apud Non. 3, 201 Tergum sagus pinguis opertat. Cum neque aptam humeris fibulam mollis sagus ferret Varro ibid.
Quod indifferenter pro sago poni videtur. [...].
vid.SAGVM.
Qui sago indutus est. [...].
Sagulo indutus. [...].
Qui saga vendit. Gruter. Inscript. p. 650 n. 2 MERCATOR SAGARIVS. COLLEG. SAGARIOR. Spon. Misc. p. 67.
Est proprie Adiectiuum, Negotiatio Sagaria, vt ab Argento, Argentaria. [...].
Huc refert Turnebus 12, 16 [...].
Ptolemaeo 2, 4. et Plin. 3, 3 Hispaniae vrbs. Eidem etiam Sarguntia dicta c. 1.
vel SAGVNTVM [Hispaniae ciuitas vltra Iberum fluuium a Zacynthiis condita. [...].
ciues Sagunti Liu. 21, 2 etc. Saguntinae ficus Cato R. R. 8, 1.
ministri iudiciorum, lictorum quoddam et exactorum genus. Cassiod. Var. 12, 3 officium praescribit Vniuersis Saionibus, qui sunt Cancellariis deputati.
et n. [Densatus ille liquor, quo in condiendis cibis vtimur. [...].
Locus vbi sal effoditur, vt Aerifodina. Vitruu. 8, 3 Per salifodinas percurrentes fontes et lacus.
Qui salem vel salsamenta vendit. Martial. 1, 42 Quod viles pueri salariorum.
Quod ad salem pertinet. [...].
Stipendium, seu Merces, quam quis pro opera vel ministerio accipit: a Sale originem habere vel ipsius
vocabuli sono notum est: Plin. 31, 7 [...].
Cui salarium soluitur. Vlpian. Nisi si salariarius fuit, et hoc conuenit, vt sumtus de suo faceret ad haec itinera. hoc est, de salario l. 17 Dig. t. 1 leg. 10 §. 9.
Quod salis saporem habet, siue quod sale conditum aut aspersum est. [...].
in Gallia Narbonensi, Salsulae (aquae) fons non dulcibus, sed salsioribus etiam, quam marinae sunt, aquis defluens. Ammian. 28, 4 Aqua salsula.
Quod sale conditur ad vsum diuturnum, vt pisces, et caetera id genus. [...].
Quod ad salsamenta pertinet. [...].
Qui salsamenta vel facit, vel vendit. [...].
Humor salsus, vel sale abundans. Plin. 31, 7 Salsilago tota liquida. Ciceris natura est, gigni cum salsilagine Idem 18, 12. add. 35, 13. et 36, 23.
extr. Appellatur in salinis salsugo. Remittere salsuginem Vitruu. 2, 4.
Conditio, natura salsi corporis. Plin. 20, 14 Salsitudo corporis. Vitruu. 1, 4 Inconsueta salsitudo.
Neptuni epitheton. Plaut. Trin. 4, 1, 1.
Idem quod Salsamentum. [...].
Ipse salis sapor. Vet. Onom. Salsedo [
et frequent. plur. SALINAE arum. vel [Locus vbi fit sal.
vid.SALMACIDVS.
Vasculum in quo sal reponitur, tum ad mensae vsum, tum ad sacrificia paratum. [...].
Ad salem spectans Vitruu. 8, 3.
Locus, vbi sal exhauritur. Vtinam submergatur in thermis aut sepeliatur in salinario Heduorum Sarisber. Epist. 196.
Qui rei salariae operam dat. [...].
vel SALLIO, îre. itemque SALLO ere. [sale condire significant: et non nisi orthographia et coniugatione discreta sunt. [...].
Huc refertur Hort. Od. 3, 23 [...].
habuimus in Verbo.
Afferebatur ex Cic. Att. 4, 17. Sed ibi ita legitur, Accepi --- literas --- datas a litoribus Britanniae. Vnde fecerant data salitoribus.
Condiendi sale ratio Columel. 12, 21, 3 Foenum graecum quum est aridum factum, molitur, et ex eo molito post salituram musti cochlear cumulatum.
i. salsitia, intestina farta: vid. Apic. 4. 1.
Amphitrite, Dea aquae. [...].
vel SALACO onis. m. Autolyci pater, molliculus,
et deliciis diffluens, infamatusque propterea. [...].
Babylonii Venerem dicunt. Lampridius in Heliogabalo 7 Salambonem (inquit) omni planctu Syriaci cultus et iactatione exhibuit.
vel SALAMIN, înis: siue SALAMINA ae. f. [Insula in mari Euboico contra Athenas sita, in qua vrbs est eiusdem nominis, vbi Telamon Aiacis et Teucri pater regnauit. [...].
Aliud Adi. [vt, Mare Salaminiacum, i. Mare Salaminis insulae Lucan. 5, 109. Salaminiaca tropaea Sil. 14, 283.
vel SALPITTA ae. f. Alapa. [Vet. Gloss. Salapitta [Dii stupidorum capitibus rasis, salapittarum sonitu atque plausu Arnob. 7 p. 239. [...].
Haec sunt praecipuae varietates conuicii iocosi, et in laude ipsa contumeliosi apud Catullum 53 [...].
Piscis. Auson. Mosel. v. 881 Purpureisque salar stellatus tergore guttis, Rapacissimi salares Sidon. Epist. 2, 2. ex truttarum genere illum esse, et stellae et rapacitas indicant.
vid. in SAL.
Regio Italiae, suis castaneis Romae nobilitata; quas Salarianas appellarunt. Plin. 15, 23 Pura et plana est ex eis et Salariana.
vid.SAL.
Colchorum rex ditissimus ob peritiam auri inveniendi. [...].
Libidinosus, lasciuus. [...].
Lasciuia et propensio in Venerem, [Conf. Colum. 8, 2. Pallad. 1, 29.
a Saltu dicta, vt ait Nonius 2, 828. [...].
Salebris asper. Sidon. Epist. 2, 2 Salebratis saxorum obicibus anfractus. Sic Colu.
in edit. Sirmond.
Asperitas viae. Apul. Met. 6 p. 178 Inaccessa salebritate lubricus.
Quod multas habet salebras, asperum. [...].
Pauper quidam Poëta. Iuuen. Sat. 7, 80 --- Tenuique Salio Gloria quantalibet. Conf. Quinctil. 10, 1.
Vrbs Messapiorum, a qua
Steph.] Nomen gentile. [...].
Picentinorum oppidum in Italia. [...].
Appellantur quaecunque conditanea ad victum in vasis seruantur, interdum sicca, saepe cum liquamine et iure: vt puta mala, pyra, fici, vuae, rapae. [...].
Add. Idem ibid. c. 54. Vid. Vinet. in Auson. p. 238.
Auiculae, quas Aristoteles et [appellat, fecunditatis magnae, vt Perdices, gallinaeque. Plin. 10, 52 Plurima oua pariunt struthiocameli, gallinae, perdices, sali.
vid.SALAPITTIVM.
vid. SALII Germaniae populi.
Herba. Plin. 23, 1 Est labruscae similis, sed in salictis nascens, ideo distinguitur nomine, quum eosdem vsus habeat, et salicastrum vocatur.
SALICETVM, SALICTVM, SALIGNEVS vid. SALIX.
Sacerdotes Martis, Curetibus et Corybantibus Graecorum similes sic dicti, quod in portandis Ancilibus saltare eos mos esset. [...].
esse volunt Hor. Carm. 1, 36, 12 [...].
Ad Salios pertinens, Saliare Numae carmen Tacit. Ann. 2, 83, 1. [...].
Munus Salii. [...].
Germaniae populi, qui et Franci dicuntur, Sidonius, Salius pede, falce Gelonus. [...].
et SALINVM vid.SAL.
vel salii, vel salui, saltum, îre. [Subito in altum se mouere. [...].
vt, Aqua saliens, Plin. Epist. 2, 17, 24. [...].
Tripudiare. Cic. in Catil. 2, 23 [...].
Actus saliendi. Veget. de Re Milit. 1, 18 Salitio equorum, i. initur.
Palpitatio. Gloss. Gr. Lat. Cordis pulsus siue salisatio Marc. Empir. c. 21.
conf. Sarisber. 1, 12. Scaliger. Lect. Auson. 1, 16.
Apud Romanos nomen contemtum insinuans. [...].
Quod ad saltationem pertinet: vt Ludus saltatorius, in quo saltare docetur. [...].
a Saltatrix. Gell. 1, 5 Dionysiamque eum notissimae saltatriculae nomine appellaret.
Saltatio. Liu. 1, 20 [...].
Saliendi actus, qualis est ceruorum et leporum Virg. Aen. 9, 554 [...].
i. mercedem puellae saltatriculae datam.
Saltus edere solitus. [...].
h. e. Per saltus. [...].
Mars dictus a saliendo subsultandoque, si audimus Muretum ad illud Catull. 17, 6 [...].
vel SALIVVM i. n. [Sputum: quod fere salis saporem habeat: Vel a saliendo, quod in ore saliat et crescat. [...].
Quod saliuae saporem habet, vel saliuae est simile. [...].
Saliuam facere, siue emittere. [...].
quod SALVIATVM saepe scribitur, medicamentum, quo saliuantur animalia, i. nimia saliua et pituita liberantur. [...].
i. copiosae saliuae fluxus.
i. Viscositate saliuae simili.
Herba. Saliunca, pro Nardo siluestri Scribon. 153. 166. 195. [...].
vid. SALII paullo ante.
Arbor aquatica, facillimi prouentus, vsus quotidiani ad viendum, plectendum, etc. [...].
Quod ex salice factum est. [...].
Aliud Adi. [Idem. Colum. 7, 10, 2 [...].
et per syncopen, SALICTVM i. n. Quod est vsitatius, [Locus salicibus consitus. [...].
Qui salictum curat, et ex eo materiam salignam viti pedandae iugandaeque parat. [...].
SALLIO, SALLO, vid. SAL.
Gentis Romanae nomen, quam illustrauit C. Crispus Sallustius, de quo Martial. 14, 191 [...].
Salem acidum resipiens. [...].
Fons Cariae, quem ingressi putabantur effeminati et molles exire: quae Poëtis fuit occasio fingendi Nympham eo nomine, quae Hermaphroditum, Mercurii et Veneris filium arte complexa, cum illo coaluerit. [...].
Vid. paullo ante SALMACIDVS.
Genus piscis, qui hoc nomen fere per Europam retinet. [...].
Fluuius in Mosellam profluens. Auson. Mosell. 366 Nec fastiditos Salmonae vsurpo fluores.
Vna ex octo vrbibus Pisanae regionis, in qua olim Salmoneum imperasse auctor est Strabo lib. 8.
Tyro Salmoneos filia. [...].
Fluuius apud Celtiberos non procul a Bilbili oppido, optima ferri temperatura nohilis. Martial. 10, 96 Auriferumque Tagum sitiam patriumque Salonem.
et SOLOMON ônis. m. [Vtroque modo scribitur nomen Regis Iudaeorum nobilissimi apud Tertullianum, Lactantium etc. [...].
Vt, Templum Salomonium, apud Lactant. 4, 13, 26. vbi meliores Solomonium.
vel SALÔNAE arum. f. pl.Vrbs Dalmatiae, capta olim ab Asinio Pollione. [...].
in Ecl. 4 [...].
vid.SALAPITTIVM.
vid.SALVM.
Genus piscis, qui principatum obtinet circa Ebusum, obscenus alibi, et qui nusquam percoqui possit, nisi ferula verberatus, vt ait Plin. 9, 18. [...].
vel SALPIX icis. f. Tuba. Salpicis Apostolicae clangor Adelhelm. de Virginit. c. 28.
vel SALPICTA ae. m. Tubicen. [...].
extr. et 34, 4. vid.SOLPVGA.
SALSAMENTVM, SALSE, SALSILAGO, SALSITVDO, SALSVRA, vid. SAL.
SALTATOR, SALTATRIX, SALTATRICVLA vid. SALIO, et SALTO.
Particula concedentis alia, vt vnum certe obtineat, quam vim alias ipsum hoc certe vel minimum, habere solet. [...].
SALTITO, SALTO, SALTVARES, SALTVS, etc. vid. SALIO.
Densior silua et inuia, in qua pasci et aestiuare pecudes solent: De etymo [an salio? [...].
Siluarum seu saltus custos. [...].
Qui saltus a publico redimit, conducitue, Arcadius et Honorius l. 3 [...].
Locus saltibus plenus. [...].
SALVATOR, SALVBER, SALVEO, SALVO, vid. SALVS.
Herba odorata, dentibus et gingiuis vtilis. [...].
vid.SALIVATVM.
gentis Romanae nomen, e qua M. Saluius Otho Caesar. [...].
Vt, Saluianum interdictum, de quo est Dig. 43 tit. 33. quo de pignoribus quaedam constituta sunt.
Mare dicitur a sapore salis. [...].
Color sali, inter viridem, et caeruleum medius, Perlucentis vitri salor Mart. Capella l. 1 apud Barth. ad Stat. Theb. 6, 146.
vid. post deriuata ex SALVS.
Incolumitas. [...].
vel SALVBRIS bre. Adi. [Quod praebet praestatque Salutem, in primis sanitatem, vnde Aër, Cibus, Locus, Salubres dicuntur: sed aeque late patere atque ipsam salutem, Substantiua declarant, quibus iungitur.
Sanitas, tum illa, quae in corporibus vel animis inesse solet, tum facultas illa efficiendae sanitatis, quam rebus externis tribuimus. [...].
Idem quod Salubris, hoc est sanitatem praebens, vel ad sanitatem praebendam idoneum. [...].
Munus a conualescentibus datum. Tertull. Apol. 46 Statuis, et salutariis remunerari. Salutaria bibere Apul. Met. 2 p. 128 de propinatione: sed hic potest etiam esse a salutaris.
Salutem dicere, alloqui, quod non accedentibus solum, sed abeuntibus quoque attribuitur, nec ad homines tantum refertur, quibus in aduentu vel discessu bene precamur, verum ad res etiam, quas laeti conspicimus, quin ad deos, quos adoramus et alloquimur. [...].
epistola.
post pr.
Ferens salutem. [...].
et de Resurr. c. 47. et adu. Marc. 5, 15. et de Pudic. c. 2.
Qui salutem nuntiat. [...].
Verbum defectiuum, quo vtuntur in salutando homines, res alias, Deos. [...].
i. Sanus. [...].
Saluum et incolumem reddere, verbum cum Christiana inter Latinos disciplina, vt videtur, introductum, ac deinde a monachis, descriptoribus librorum veterum, passim inculcatum. [...].
Conf. Ibid. v. 20. Iesus populum de terra Aegypti salvans Vulg. Epist. Iud. v. 5.
et Cyrilli] Verbale, pro quo Seruator Latine magis dicitur. [...].
Et Prosper Aquit. Epist. 16 Saluatrix gratia Christi.
Saluator. Tertull. de Pudic. c. 2 pr. Rigalt.
pr. Protector saluationum Christi sui Vulg. Psalm. 27 (28) 8.
vel SALYI orum. m. pl.Straboni et Ptolemaeo Populi sunt Liguribus finitimi, Plinius 3, 5 Ligurum celeberrimi vltra Alpes Salyi. Vid. Liu. 21, 26. Flor. 2, 3, 5.
vid.SAMERA.
Impostor. [...].
vt scribit Plin. 5, 13.
aut SAMAROBRÎVI orum. m. pl.Fuerunt Populi in Gallia inter Belgas, vbi Caesar Gallorum concilium induxit. Vid. Bell. Gall. 5, 24. it. Cic. Fam. 7, 2.
Auctore Festo, Organi et instrumenti musici genus. [...].
Quae sambuca canit. Plaut. Stich. 2, 3, 57 Fidicinas, tibicinas, sambucinas aduexit secum forma eximia. Quaedam exemplaria Sambucas legunt. Male.
Apud Festum, eadem quae Sambucina. Liu. 39, 6 Tunc psaltriae, sambucistriaeque, et conviualia ludionum oblectamenta addita epulis. Conf. Arnob. 2 p. 73.
Arbor. [...].
Quod ex sambuco est. [...].
Oleum ex sambuco, Constant. Afer 1, 12.
Insula ante sinum Ambracium, quae et Samos, et Cephalenia dicitur, non procul ab Ithaca, si Ouidio credimus Trist. 1, 4, 67 [...].
Vlmi arboris fructus et semen. [...].
SAMIA, SAMIATOR, etc. vid. SAMOS.
SAMIO, SAMIOS, vid. SAMOS.
et ium. m. [Populi in Samnio, quod nunc Aprutium vocatur, regio Italiae inter Picenum, Campaniam et Apuliam. [...].
Regio Samnitium. Flor. 1, 16 Populus Romanus ruinas ipsas vrbium diruit, vt hodie Samnium in ipso Samnio requiratur. Conf. Varro de R. R. 2, 1.
Laudatur Liu. 7, 29 Samnitium bellum. Sed al. Samniticum: et si sit Samnitium, quod sane probant Gron. et Drakenb. videtur esse Genitiuus Pluralis.
Cretae insulae promontorium. Rhodo aduersum, sicut contrario litore Cyrenas versus,
Insula in mari Icario, modica, Iunoni dicata, quod in ea nata fuerit et educata, et Ioui nupta. [...].
Quod e Samo insula est. [...].
auctore Nonio 4, 434. Vid. paullo ante SAMIVM n. 2 et 3. Conf. Veget. 2, 14 et ibi Scriuer.
Acuta et mucronata.
Qui arma acuit et tergit. Vid. Salmas. in Vopisc. Aurel. c. 7.
Idem. vt modo vidimus in Vet. Gloss. Turneb. Adu. 27, 21 ex antiqua Inscriptione, SAMIARIIS DORYPHORON.
Herba. Plin. 24, 11.
Vrbs Asiae ad Euphratem, auctore Strabone l. 14 Luciano et illo Paullo haeretico, alumno nobilis.
siue SAMOTHRACE es. f. [Insula maris Aegei Thraciae adiacens ea parte, qua Hebrus in mare influit. [...].
proprie Adiectiuum. Plin. 37, 10 Samothracia insula, eiusdem nominis gemmam dat nigram ac sine pondere, similem ligno.
Populi huius Insulae. [...].
vid.SAMSA.
Bassi Caecilii filius, qui iuxta Apamiam et Arethusam regnauit: Phylarchae quoque genti Emessinae praefuit. [...].
siue SAMPSYCHVS, it. SANSVCVS, SANSVCHVS, i. m. [Herba, quae et Amaracus dicitur. [...].
vel SANSVCHINVS a, um. Adi. [Vt, Sampsuchinum oleum Plin. 21, 22. Add. Idem 13, 1.
siue SAMPSA, siue SANSA ae. f. Oliua conditurae causa contrita et in massam quandam redacta. [...].
Ob diuturnam vitam (vixit enim centum decem annis) ab Asconio Pediano primum, deinde a Plinio 7, 48 nobilitata mulier.
SANABILIS, SANATIO, vid. SANO.
dicti sunt, Qui supra, infraque Romam habitauerunt: quod nomen iis fuit, quia quum defecissent a Romanis, breui post redierunt in amicitiam, quasi sanata mente. [...].
Aromatis ficti nomen ap. Plaut. Pseud. 3, 2, 43.
Herba, al. dracontea. Apul. de Herb. c. 14.
vel sanxi, sanctum, îre. [Confirmare, religione vel poena adiuncta firmare, ne violetur. [...].
Qui aliquid sancit. Tacit. Ann. 3, 26, 5 Sed praecipuus Seruius Tullius sanctor legum fuit.
Lex cum terrore poenae. [...].
vt ait Cic. de Nat. Deor. 1, 116 c. 41 [...].
Idem. [...].
Sanctimoniae addictus. [...].
apud Non. 2, 576 Ac per nos sanctescat genus.
et Exhort. Cast. c. 10. Iuuenc. Hist. Euang. 1, 594.
et Exhort. Cast. c. 7.
et de Bapt. c. 10. Sidon. Epist. 8, 14.
Conf. Cellar. Cur. Post. p. 288.
Idem ac Sanctimonia. [...].
Sacer locus, sacrarium. [...].
vel SANGVS, i. m. Hercules est Varr. de L. L. 4, 10 p. 19, 6 [...].
Palmae genus, a similitudine sandalii dictum. Plin. 13, 4 Quarta auctoritas, sandalidum a similitudine appellatarum.
Insula in mari Ionio auctore Plin. 5, 31.
insula denominata est ab effigie sandalii, hoc est soleae, quam nonnulli Ichnusiam vocant, a similitudine vestigii, quod Graece [dicitur, Plin. 3, 7.
Calceamenti genus, Graecum. [...].
Qui sandalia gerit domini puer. [...].
Farris Gallici genus. Plin. 18, 7 Galliae quoque suum genus farris dedere, quod illi brance vocant: apud nos sandalium nitidissimi grani: quod --- plus reddit panis, quam far aliud.
Genus feretri. [...].
Idem.
Res apibus gratissima, quam alio nomine Cerinthum appellant Plin. 11, 7.
Coloris appellatio. Festus, Sardaracam ait (Verrius) esse genus coloris, quod Graeci sandicem appellant. Naeuius, Merula sandaracino ore. Festus.
Aliud Adi. [Cui sandaraca admista est. Plin. 35, 15 Item lendes tollit in palpebris aeris, aceto sandaracato admisto. al. sandarachato.
it. SANDASEROS, et SANDASERIOS itemque SANDASER, seu SANDAZERION Gemmarum nomina, quae expolita, ad Sandastri splendorem quamproxime accedunt Plin. 37, 7 Nempe
Gemma, de qua Plinius de Carbunculis 37, 7 [...].
al. SANDYX ) icis et îcis. f. [Herba et pigmentum. [...].
vid.SANTONICVS.
Aduerbium asseuerandi, vel certe cum fiducia quadam concedendi. [...].
vid.SANVS.
Est etiam Serui nomen Terent. in Eunucho.
Fluvius nobilis, de quo Plin. 6, 1 [...].
i. Phrygius ad Sangarium natus vt, Sangarius puer, Ganymedes Stat. Silu. 3, 4, 41.
Gemma ex Opalorum genere. [...].
vid.SANQVALIS.
Idem quod Sanguis: vox antiqua. [...].
a Sanguen veteri, vnde Sanguinis in Genitiuo: Humor est in venis contentus. [...].
Ad corpus aliquando refertur, et Plenum sanguine significat: aliquando ad colorem: aliquando ad animum, sanguinis fundendi cupidum. [...].
Sanguis haedi siue suis in cibum formatus. [...].
Idem fere, quod Sanguineus. [...].
Aliud Adi. a Genit. [...].
Aliud Adi. [Saeuus, crudelis, sanguinem sitiens. [...].
Herba eadem, quae Sanguinaria. Columel. 6, 12, 5. Inde nomen habet, quod sanguinis fluorem, vndecunque feratur, sistat. Vid. Cels. 3, 22. 4, 8. 5, 1. 6, 7, 3 et 4.
Sanguine manare. [...].
Fluxus sanguinis. Cael. Aurel. Tard. 4, 6. et 1, 4 Gingiuarum sanguinatio.
Idem. Acut. 3, 4.
Vermis in aqua degens, qui et Hirudo dicitur. [...].
vid.SANCVS.
vel recens vel iam corruptus. [...].
Sanie et impuro sanguine conspersus. [...].
vid.SANVS.
Derisio gestu mimico expressa, naso praecipue. [...].
in Vet. Cod. apud Turneb. 6, 19 [...].
Derisor, tanquam a verbo Sannare, cuius compositum est subsannare.
Qui soluto risu, et contortis oris ac corporis totius partibus immoderatam quandam alios deridendi formam effingit, et aliorum mores inepto quodam gestu per contemtum exprimit, vt stultus propemodum videatur, ac ridiculus. [...].
SANO, âre. SANOR, âri. vid. SANVS.
Auis. Plin. 10, 7 [...].
vid.SAMPSVCHVM.
Eadem quae chrysocolla. [...].
et SANTONI [Populi Galliae, non longe a Tolosatium finibus, quae ciuitas est in prouincia, vt ait Caes. Bell. Gall. 1, 10. [...].
Integer et incorruptus, bene habens, ad corporis pariter valetudinem, et animi statum inconcussum pertinet. [...].
auctore Nonio 11, 51 Afran. Megalensibus, Adesto, assentio te non amare me, at adorare saniter.
Proprie ad corporis valetudinem pertinet, deinde ad animum transfertur. [...].
Sanum facere. [...].
Add. Ouid. Rem. Am. v. 113 et vlt.
Quod facile sanatur. [...].
Sanum fieri. [...].
vid. in suo loco.
Sanabilis. Conducere sanis et sanatiuis Sarisb. 7, 10.
Sanitatem afferens. Virtus Paullin. Nol. Natal. Felic. 7, 224.
Populi sunt in Thracia. Plinius 4, 11 Inter Eletos, Diobesos, Carbylesos, inde Brysas, Sapaeos. Exta canum vidi Triuiae libare Sapaeos Ouid. Fast. 1, 389.
vid.SAPPHIRVS.
SAPIDVS, SAPIENS, SAPIENTIA, vid. SAPIO.
Gemma ex genere Iaspidum. Plin. 37, 9 Dilutior ex eodem sapinos vocatur.
Arbor. Plin. 16, 39 s. 761 [...].
Conf. Vitruuius 2, 9. Plin. 15, 10.
Proprie pertinet ad sensum gustûs: diciturque res ipsa sapere, quae aliquem habet saporem. [...].
Qui sapit. [...].
In primo sensu ad sensus corporeos pertinet, et de sapore dicitur. [...].
Sapientia pollens. Tertull. de Anim. 15 Summus in anima gradus vitalis et sapientialis. Add. ib p. p.
a Sapio. [Qualitas illa, quae lingua siue gustu deprehenditur. [...].
Sapore imbuere. Petr. Chrysol. Serm. 157 Christus in nuptiis aquas saporauit in vinum. Autumni, qui dulcia poma saporat Dracont. Hexaëm. v. 539.
Quod gratum habet saporem. [...].
Superl. apud Apul. Met. 8 p 216 Femur sapidissime concoctum.
Fluuius Italiae in Flaminia prope Cesenam vrbem Plin. 3, 15. [...].
vel SAPPIVM i. n. Picis genus. Plin. 16, 12 extr. Inter haec genera proprium quidam fecere sapium, quoniam ex cognatione earum seritur, qualis dicta est in nucleis.
vel ZAPLVTVS a, um. Adi. [Valde diues. Petron. Fragm. Tragur. c. 37 Adeo saplutus est. Conf. Scheffer. Not. p. 73.
Massa, illa vulgaris ex pingui, et lixiuo cinere cocta. [...].
vid.SAPIO.
Lapis pretiosus, qui nomen servat in plerisque Europae linguis, caelestis coloris etc. [...].
Vt, Lapis sapphirinus Plin. 37, 9.
Sapphiris intertextis variegatus. Sidonius Epist. 2, 10 Ac si sub versicoloribus figuris vernans herbida crusta sapphiratos.
Mulier non minus Lyrici carminis suauitate nobilis, quam amoribus, partim impuris in suum sexum, infamis: cuius de vita et rebus omnia collegit diligentia Io. Christian. Wolfii. [...].
Vt, Carmen Sapphicum Diomed. p. 508. Musa Sapphica Catull. ad libellum 35, 17.
putridus est Graecis, [De caseorum generibus. Plin. 28, 9 s. 34 Sapron vocant, qui cum sale et sorbis siccis e vino tritus potusque medetur coeliacis.
Qui saprum, i. putridum deuorat, quod [vno verbo Graeci dicunt, quo verbo vtitur Martial. 3, 27 [...].
a veteribus dictum esse pro Ipsa, vel sua ipsa, colligas ex Festo voce SAS. [...].
Vestis erat Parthorum fluxior. Hieronymus in Danielem c. 3. et Ep. ad Innocent. de muliere septies icta.
Vestis eadem vid. Isidor. 19, 23 [...].
Latine dicitur Iocus cum amaritudine, in primis in mortuum vel statim moriturum. Vt apud Virg. Aen. 2, 547 [...].
vid.SARCIO.
Putsch.) tum, îre. [
Vt, Male sarta gratia nequidquam coit, et rescinditur Hor. Epist. 1, 3, 31.
Add. Charis. 2 p. 195.
vid. in SARRIO, SARRITOR.
apud Frontonem p. 1327.
Refectio, instauratio. [...].
Idem. [...].
A Sarcio, nescio quam bene, deriuatur, et proprie est eorum, quae ad cultum, ad ornatum, et ad reliquum vsum pertinent, veluti Fascis, quem quis in itinere faciendo portat. [...].
vid.SARSINAS.
Ad sarcinas pertinens. Ammian. 15, 7 Sarcinalium iumentorum actuarius. Conf. Idem 29, 34.
i. mentulatior.
Conf. Colu. ad Apul. Met. 5 p. 76.
Sarcinis onustus. Plaut. Poen. 5, 2, 19 Viden' homines sarcinatos consequi?
Quod ad sarcinas pertinet. Caes. Bell. Ciuil. 1, 81 Illi et inopia pabuli adducti, et quo essent ad id expeditiores, omnia sarcinaria iumenta interfici iubent.
it. [Sartor, qui sarcit ac reparat; vel qui sarcinas compingit. [...].
Quae vestes suit et reficit. [...].
Idem qui Sarcinator. [...].
Sutura. Apuleius Met. 4 p. 149, 24 Tunc tenui sarcimine summas oras eius adaequauimus, et iuncturae rimam setae densitate sepsimus. de latrone vrsinae pelli insuendo.
Est veluti Carnosa quaedam gemmarum vena, vitiumque Carchedoniis et Smaragdis admodum peculiare. [...].
Herniae genus Cels. 7, 18 cum caro quoque inter tunicas increscit.
Lacrima arboris in Perside nascentis, inquit Dioscorides; dicta ab effectu, quem praestat, et vi potestateque sua, nempe a vulneribus glutinandis, hoc est carnibus, quas Graeci [vocant, enim illi glutinum vocant. [...].
auctore Nonio 1, 13. [...].
Titulus libri 2 Apicii, quasi tu Carnium assatorem dicas.
etc. Veget. Mulom. 3, 26 pr.
et SARCVLVS i. m. [a Sarriendo dicitur, Instrumentum rusticum, quo segetes purgantur: id enim sarriendo agitur. [...].
Sarculo fodere et purgare. Si siccas segetes sarculaueris Pallad. Ian. t. 9. Lupinus si sarculetur Ibid. Sunt sarculanda frumenta Ibid.
Idem quod Sarritio. [...].
Genus gemmae. Plin. 37, 7 [...].
Vltimus Assyriorum rex, de quo Iustinus 1, 3 [...].
Qui in Sardinia nati sunt. [...].
Sardorum patria, Insula maris Mediterranei. [...].
i. Pessimum. De Sardis incolis, vid. supra SARDI.
Pretiosus lapis, ap. Tertull. adu. Marc. 2, 10. Add. Vulg. Exod. 28, 20.
Herba Sardoa. Virg. Ecl. 7, 41 Immo ego Sardois videar tibi amarior herbis. Regna Sardoa Ouid. Fast. 4, 289.
Idem. [...].
Aliud Adi. Nepos 24, 1, 4 Triumphus Sardiniensis, e Sardinia relatus.
Piscis genus, ad condimenta et salituras vtilis, apud Italos plurimus. [...].
et Pl. SARDES ium. f. [Vrbs Lydiae magna, ad latus Tmoli montis maxime celebris, regia Croesi Lydorum regis. [...].
Antiquum verbum. Festus Paulli, Sardare, intelligere: Nacuius, Quod bruti nec satis sardare queunt.
et f. [Lapis pretiosus. [...].
Sardonyche ornatus. Martial. 2, 29 Cuius et hinc lucet sardonychata manus.
vid.SARDINIA.
Sidonis vrbs, vnde
Genus fruticis proueniens in aqua, radice dura intortaque, ferrariis officinis vtile, de quo Plin. 13, 23 [...].
auctore Festo. [...].
Sarissam gerens, sarissa armatus. Liu. 36, 18 Macedonum robur sarissophoros appellabant. Add. Curt. 4, 15, 13.
Sarmatarum regio. Sunt autem duae Sarmatiae secundum Ptolemaeum: quarum vna est in Europa; altera in Asia, ad Septentrionalem orientem vtraque porrecta etc.
Populi ad Istrum et Tanain collocantur ab antiquis: Graecis Sauromatae, Scythicae nationis. [...].
Vt, Belli Sarmatici ieiunia Lucan. 3, 282. [...].
Sarmenta sunt rami arborum, praesertim vitium superuacui abscindendi, vel abscissi a sarpendo dicti, tanquam
Quod est ex materia sarmentorum. [...].
Aliud Adi. [Quod plurimum habet sarmenti. [...].
Nomen scurrae apud Hor. Serm. 1, 5, 52 [...].
Campaniae fluuius. Strabo 5. Plin. 3, 5. Mitis Sarni opes Sil. 8, 539. Pompeianus Sarnus Stat. Silu. 1, 2, 265. Hinc
Portus vel Sinus adeo, in Achaia, ad Isthmum Corinthiacum. [...].
Homero Iliad. 16 [...].
Falcis nomen, quin ipsum Graecorum spiritu aspero in S transeunte, vt in [serpo, et multis aliis. [...].
Idem quod Putare. Festus, Sarpuntur vineae, id est putantur, vt in duodecim: quandoque sarpta, donec demta erunt. Et
Nomen ciuitatis, quae postea Tyrus dicta est, teste Gellio 14, 6 a qua Sarranum Ostrum est nominatum.
Quod ex Sarra est. [...].
Plaustri genus, quo ligna, marmora, et grandiores lapides vehi consueuerunt. [...].
Populi Campaniae, Sarno amni vicini, a quo et nomen accepisse putantur. [...].
vel SARIO îui, îtum, îre. [Sarculis fodere, purgare, quod fit, quum segetes leuiter scalpendo, et rastris a noxiis herbis purgamus. [...].
extr.
vel SARITOR, ôris. m. [
Et apud Plin. 18, 27 Legitur etiam Sartura.
vel SARTIO ônis. f. [Idem. [...].
vid.SASERNA.
Ibi natus.
vid.SARCIO.
Vas, in quo caro frigitur. [...].
Hostiliae gentis cognomen. [...].
Insula inter Epirum et Brundusium, vt auctor est Strabo lib. 6. Sil. 7, 480 Adriaci fugite infaustas Sasonis arenas.
vt Satis; significat quantum opus est.
Sat habere quod agas, Anxium esse, anxie distorqueri difficultate alicuius rei conficiendae. [...].
i. Satagens. Istos satageos ac sibi molestos describam tibi Sen. Epist. 98.
In quo verbo tmesin adhibet Plaut. Bacch. 4, 3, 23 Nunc agitas sat tute tuarum rerum.
Hebraicum verbum a quod aduersari, hostemque esse significat. [...].
Herba, ap. Apul. de Herb. c. 94. al. Peucedanos.
Populi Septentrionales, ad paludem Maeotin vergentes, vt scribit Pomponius Mela 2, 1. Valer. Flacc. Argon. 6, 144 Exomatae, Torinique, et flaui crine Satarchae.
Gentes circa Maeotin Plin. 6, 7.
notiore nomine Patara, Vrbs Lyciae apud Plin. 5, 27.
Miles mercede conductus, vt ab imperatoris latere non discedat. [...].
Collectiuum nomen est, ipsos significans Satellites, tuendi corporis causa adhibitos, quemadmodum Seruitium accipitur pro ipsis Seruis, Sodalitium pro ipsis Sodalibus. [...].
vt ait Seneca Epist. 27 fuit quidam stultorum diuitum arrosor, et quod sequitur arrisor, et quod duobus his annexum est, derisor.
et SATHIMVS leguntur apud Macrob. Sat. 1, 8
SATIAS, SATIETAS, vid. post SATIO.
vid.SATIS.
A Sat deduci videtur; significatque, vt Saturare, explere, et dare quod satis sit. [...].
vt, Cruore hostium satiatus Tacit. Ann. 2, 21, 5. [...].
Superl. Caetera Hermippus Berytensis quinione voluminum satiatissime exhibebit Tertull. de Anima c. 46.
Fastidium ex copia aut abundantia, odium. [...].
Idem. [...].
Pro Satietas aliquando ponitur, vid. Non. 2, 791. [...].
Populus Campaniae moribus asper, de quo Virg. Aen. 7, 729 --- Amnisque vadosi Accola Vulturni: pariterque Saticulus asper.
vid. SERO, seui.
Idem quod Sat, de quo s. l. nempe quantum opus est. [...].
vid.SATAGENS.
Significat apud ICtos fideiussore dato securum reddere eum, qui aliquid a nobis petit, vulgo cauere vel cautionem sistere dicunt. [...].
Praeter dicta Ouid. de Rem. Amor. 698 [...].
Purgatio, excusatio.
aliquid, est illo contentum esse. [...].
Melior. Plin. 17, 5 Erit igitur haec optima, et operi satior. De terratenera. Sed Hard. et operi et satis, i. segetibus.
Compar. a Satis, et significat Melius, quasi vltra id, quod opus est. [...].
SATOR, SATIVVS, vid. SERO, seui.
vel SATRAPA ae. m. Dictio Persica, quae apud nos Praefectum significat. [...].
Idem. [...].
Regio, et Praefectura. [...].
apud Plin. 3, 5.
Quidam a Silio memoratus, quem filius suus interfecit Sil. 9, 68. 77. 104. 111.
vid. SVRVS n. 2.
SATVLLO, et SATVLLVS vid. SATVR.
Cibo plenus, qui satis edit. [...].
Sic Victor. Ante eum Saturi.
i. copiose. Elmenh. Emendat. p. 192 probat scitule.
pro Saturare, vid. post SATVRO.
et SATVRVM ad Adiectiuum Satur, quod modo tractavimus, referri possunt et debent: commodius tamen separatim hic tractantur. [...].
Idem quod Satur. Plaut. Pers. 1, 3, 23 Nam esurio venio, non aduenio saturio. Ludit in etymologia nominis sui, quod est Saturio.
Status et conditio saturi. [...].
Explere. Ad omnes sensus pertinet, proprie tamen ad gustum. [...].
Idem quod Saturare. Varro apud Non. 2, 786 Neque in puluere mythico (Merc. mitico) coquam carnes, quibus satullem corpora, et famem ventris.
ad saturitatem.
Idem. Compar. Fulgent. Mytholog. 3 Haec saturantius Apuleius enarrauit.
Herba fragrantis odoris, quae et Cunila quibusdam dicitur, et Origanum Heracleoticum: Scribon. 124. [...].
Idem. Ouid. de Arte Am. 2, 415 Sunt qui praecipiunt herbas, satureia, nocentes Sumere, ad Venerem roborandam. Martial. 3, 74 Improba nec prosunt iam satureia tibi.
Vrbs in Apulia. Scribitur et Saturum. Hinc
vt, Caballus Satureianus Hor. Serm. 1, 6, 59.
apud Plin. 6, 7.
Caeli filius. [...].
vt, Arua Saturnia Virg. Aen. 1, 573. [...].
et ôrum. (Vtramque terminationem Genitiui auctoribus idoneis probat Macrob. Saturn. 1, 4. [...].
Quod ad Saturnalia pertinet. [...].
Nomen Iouis a Saturno geniti. Auson. Eidyll. 15, 22 Testatur Saturnigenam nec nomine cessat Incusare Iouem. conf. Sidon. Carm. 9, 132.
Cognomen Romanum. v. g. Volusius, Vrbis praefectus, a Plinio 11, 38. [...].
vid.SATVR.
vid. SERO, seui.
Tot enim modis scribitur, est genus carminis, Romanis proprium, cuius diuersos quasi gradus distinguere et genera conuenit duce Liuio 7, 2 [...].
vel SATIRICVS i. m. Qui satiras scribit. [...].
Vt, Satyrographum te aut exsecrantur aut reformidant Sidon. Ep. 1 vlt. Add. 4, 8.
Monstra quaedam poëtica, quibus archetypum nullum, sui quidem generis et perpetuum, in rerum natura respondet. [...].
A Satyris ductum denominatiuum. [...].
Insulae, in quibus inhabitant Satyri, apud Graecos. [...].
vel SATYRIASMVS i. m. [
Herba. Plin. 26, 10 [...].
Insignis architectus, quem memorat Plin. 36, 9 A Satyro (inquit) architecto aliqui deuectum tradunt rate.
Vulnerare. [...].
Quod nascitur a Participio Sauciatus: quomodo Lassus, a Lassatus, et Lacerus vel Lacer, a Laceratus. [...].
gentis Rom. nomen, e qua v. g. ille, qui cum a balneo reuersus mulsum bibisset, ouumque sorberet, morte repentina perisse Plin. 7, 53 [...].
vel SVAVILLVM i. n. Apud Catonem de R. R. c. 84 [...].
SAVIOR, SAVIVM vid. SVAVIVM.
Fluuius est in finibus Campaniae Plin. 3, 5. Piger Sauo Stat. Silu. 4, 3, 66. Conf. SAPHON.
Lacerta, quae in maceriis et in sepibus delitescit. Est et Piscis nomen, quem et Latini Lacertam nominant Diosc. 2, 57.
Herba, al. sinapi. Plin. 19, 8.
Quasi tu lacertariam dicas, Gemmae species, quae in ventre viridis lacertae traditur inueniri Plin. 37, 10. Harduin. Sauritis.
Signum quod Praxiteles mira arte fabricasse dicitur. Plin. 34, 8 Fecit et puberem subrepenti lacertae cominus sagitta insidiantem, quem Sauroctonon vocant. interfectorem lacertae.
Pl. [Iidem dicuntur, qui et Sarmatae. [...].
Nobilis statuarius, cuius opera commemorat Plin. 36, 5. 2 Item Latro ab Hercule interfectus Pausan. 6. 3 Item Piscis ita vocatus Plin. 32, 8.
Fluuius, qui ex Alpibus defluit in Germaniam, mox intrat Illyricum: labitur per mediam Segestem, Pannoniam et Tauriscos. [...].
Pl. [Ptolemaeo 3, 11 Germaniae Populi, non longe a Cimbris, in Oceani Septentrionalis litoribus et paludibus inuiis. Domitus Saxo Claud. in Eutrop. 1, 392.
Lapis: sed fere maius, quiddam asperius, duriusque quam Lapis. [...].
etc.
Locus saxosus et petrosus. [...].
Quod est e saxo. [...].
Quod abundat saxis. [...].
Goes. p. 4 Loca saxuosa. Add. Ib. p. 11 et 49.
Aliud Adi. [Quod inter saxa habitat. Martial. 7, 77 Quum saxetani ponatur cauda lacerti. Colias saxetanus Plin. 32, 11. al. Saxitanus.
Quod saxa incolit. [...].
i. copia lapidum fundis excussorum.
Vt, Os saxificum, i. Vultus temere adspicientes in saxa vertens Sen. Herc. fur. 11 v. 901. [...].
sunt scintillae e silice natae et excussae.
vid.SCAMNVM.
a scabendo, vt Scabies deducitur; et Asperum significat: quod asperitas inducitur scabendo rebus quibusdam: itaque scaber etiam pro scabioso dicitur. [...].
Aduerbium laudatur ex Varrone apud Non. 2, 761 [...].
forma participialis a Verbo Scabrare. [
vel SCABRITIES ei. f. [Asperitas: Plin. 20, 7 [...].
Idem quod Scabrities, hoc est asperitas et inaequalitas, [Et Apul. de Herb. 73.
i. scabrities. Ager derelinqueretur ac periret squale scabreque, illuuie et vastitudine Varro ap. Non. 2, 761. [...].
ap. Turneb. Adu. 29, 20.
Idem. Plin. 37, 2 Infestantur plurimis vitiis, scabro, ferrugine, maculosa nube, etc. Hard. Scabro ferrumine. Quid si scabra ferrugine. De crystallis.
Qui illuuie laborat, nec os colluit. Voss. Etym. Vid. Cuiac. Obseru. 2, 10.
Idem quod Scaber. Plin. 20, 21 Hippolapathi radices priuatim vngues scabrosos detrahunt. Harduin. hic legit Scabros.
a Scabo, vel a corporis asperitate dicta est, quae, vt Celsus scribit 5, 28, 16 [...].
Idem. Petron. 99 Omnem scabitudinem animo, tanquam bonarum artium magister, deleret sine cicatrice.
Qui scabie laborat. [...].
Paullo minus quam Scalpere, et vnguibus fere peragitur. [...].
SCABILE, SCABILLVM vid. SCAMNVM.
Vna ex Sporadibus insulis in sinu Pagasico. Plin. 4, 12 Sed Cycladum et Sporadum extimam, Gerontiam, Scadiram, etc. Harduin. legit Scandilam.
Porta Troiana. [...].
Omen et augurium significat, estque et bona scaeva et mala. [...].
Peruersitas. Ammian. 30, 12 [...].
a Scaeua appellatus est, vti docet Varro de L. L. 6, 5 Vnde ita dictus est Mucius nobilis vir Romanus, qui debilitata dextra, sinistra vsus est Liu. 2, 12. Vid.MVTIVS.
vel SCALAE arum. f. et Gr. Lat.] Gradus plures iuncti, siue mobiles ac portatiles, ex funibus, longuriisue et bacillis, siue aedificio continentes, lignei vel lapidei: dicuntur a scandendo, quod iis altiora scandamus. [...].
eadem, quas Scalas et ascensus vocat in Theatris. Conf. Lips. de Amphith. c. 13.
vel SCALDIS is. m. [Fluuius Galliae Belgicae, ex Caesaris commentariis notissimus. Plin. 4, 17 A Scalde ad Scquanam Belgica, etc.
Lignum teres, cui nautae remos [i. loro quodam alligant, quod ex Graecis ostendit Scheffer. 2, 5 p. 138 [...].
Conf. supra: et Diomed. p. 374.
Qui scalpit. [...].
Instrumentum, quo scapulae prurientes fricantur. [...].
Scalpendi actio vel ratio. [...].
Ars scalpendi. Apud Fortunatum legit Reinesius.
Certe forma Participii, ab hoc verbo ducti, Plin 36, 25 [...].
Idem quod Scalpere, proprie est galli gallinacei, quum terram frequentibus ictibus percutit. [...].
Instrumentum cuneatum, quo malleo adacto quid exciditur. [...].
Ferramentum sutorium. [...].
Prurigo. Solinus c. 45 (32) Os beluae huiusce paullatim scalpit, et sensim scalpurigine blandiente aditum sibi in vsque fauces facit. vid. Salmas. p. 316. Al. scalpturigine.
vel SCALPELLVM i. n. Dimin. [
i. Impetigo ap. Papiam.
Impetigine laborans. Theod. Priscian. de Diaeta c. 9.
Fluuius Troiae ex Ida monte descendens, quem Hesiodus [id est, diuinum appellauit. [...].
Vrbs parua, a portu Iliausi parum remota. Plin. 4, 30.
Hectoris et Andromaches
filius, quod nomen ei pater Hector imposuerat, teste Homero l. 5 Iliados, sed caeteri Astyanacta vocari maluerunt, quod solus illius pater vrbem tutaretur.
Qui crura deprauata habet curuaque. [...].
Spatium definitum certamini, et fossa circumscriptum. [...].
vel SCAMMONEA, ae. f. vel SCAMMONIVM i. n. [Herba in transmarinis regionibus, praesertimque Asia in Colophonio agro crescens, cuius succus valet ad medicinas. [...].
Idem cum scammonio ap. Plin. 14, 16.
Quod lecto velutt gradus apponitur, vt per id in lectum facilius ascendatur. [...].
qui esset agrimensoribus, modo dictum verbis Aggeni, in SCAMNVM n. 5.
vel quod Prisciano placet SCAMELLVM vel SCAMNELLVM adeo, i. n. Dimin. Paruum scamnum. [...].
vel SCABILLVM i. n. Dimin. Scabillum,
apud Gruter. Inscr. p. 467, 7. [...].
Graeca vox est, quam Offendiculum, vel offensionem dicas. [...].
Offendere. Tertull. de vel. Virg. c. 3 etc. Vulgat. Matth. 5, 29.
vel SCANDINAVIA ae. f. Regio in Europae partibus Borealibus, quam veteres Insulam credidere. [...].
vt, Colum. 5, 10, 19 [...].
Herba, quae inter olera siluestria a Graecis ponitur. [...].
In altum niti. [...].
add. ibid. v. 125.
Per quod facile ascenditur. [...].
Ascensio per gradus. Vitruu. 6, 1 Scansiones fanorum. Conf. Varr. L. L. 4, 35.
Paruae tabellae, hoc est in paruas laminas scissae, quibus tecta teguntur a scindendo, sec. Isidor. 17, 3. et 19, 19. [...].
Faber est lignarius, qui scandulas tegendis domibus aptas fabricat. [...].
Colu. autem legit scindulare.
apud Festum genus herbae frugibus inimicae, quod eas velut hedera implicando necat. Orobanche putatur.
referente Plin. 15, 14. [...].
Nauicula ex ligno cauata: a [fodio, cauo. Aluus, Linter, qui nauim maiorem sequitur. Et, Paruae ad
piscandum naues, Scaphae dicuntur. [...].
vid. post SCAPHIVM.
Horologii genus, quod et SCAPHIVM, de quo mox Vitruu. 9, 9 pr. Vas concauum ad hemisphaerii formam confectum, vid. Salmas. ad Solin. p. 448 bG.
Sic sunt qui vocent Instrumentum Columellae purgandis seminibus aptum, vt Cael. 8, 3: quod damus in CAPISTERIVM.
Diminutiuum Graecum est, Scaphulam aut alueolum dixeris, et rebus pluribus ob similitudinem tribuitur. [...].
Conf. ibid. p. 257 n. 12. Reines. Cl. 3 n. 26.
an SCAPHVS i. Vitr. 9, 9 p. 200 Aequaliter per id cauum influens aqua subleuat scaphum inuersum, quod ab artisicibus phellos s. tympanum dicitur. Quidsi Scaphium? In indice Scapus laudatur.
Insula est maris mediterranei, non procul a Cherroneso Plin. 4, 12.
apud Plin. 3, 5 Oppidum in Latio, a quo
vt Scaptia Tribus, vid. TRIBVS. Pubes Scaptia Sil. 8, 397. P. Scaptius, homo de plebe Ardeatium, agrum testimonio suo ad Pop. Romanum transtulit Liu. 3, 71.
Humerus. Cels. 8, 1 [...].
Non habet auctorem: sed quae est inter scapulas quasi vallicula, Interscapilium dicitur.
vid. sub SCAPVS.
Prima origine sua (vt docet Salmas. ad Vopisci Firmum p. 699 Hack.) est Doricum aliorum Graecorum [vnde et [et fustis, baculus, ramus teres. [...].
s. SCAPOLVM in Gl. Isid. est fustis longus. Barth. Adu. 55, 9 [...].
Fecerunt monstrosum nomen ex illo Apul. de Herb. c. 16 Gentiana tactu molli, gustu amaro, scapo solido.
Turma aut cuneus, Schaar, ap. Ammian. 4, 36.
Herba, al. aristolochia Apul. de Herb. c. 19.
Insectum crusta tectum. [...].
Vrbs, it. Amnis, Liburniam a Dalmatia segregans Plin. 3, 22. Ab ea fit attributum
vel SCARIFO, s. SCARIPHO âre. [Scalpello aperire, quo aliquid facilius exeat. [...].
conf. ibid. c. 17, 27. et 37, 13.
i. scarificentur, quasi verbum sit Scarifacio.
vt ait Plin. 37, 11.
Salio, palpito. Quasi vermiculus scarizaret Interpr. Iren. 1, 22. Est ex Graeco [
Piscis. Scarus, principalis hodie Plin. 32, 11. [...].
Ebullire, et ita plenum esse, vt exsiliat quod continetur. [...].
Idem quod Scateo. [...].
Ebullitio aquae surgentis. [...].
Idem quod Scatebra. Colum. 3, 13, 9 [...].
vel SCATVRIX Scaturigo. Varr. Est modus matulae, etc. Ismenias hic Thebogenes fluit scaturex. Haec Non. 2, 794.
Idem quod Scatere. [...].
de scabie succrescente ap. Guil. Brit. 4, 267.
Gentis nomen: sic melius scribitur, quam Scantinius. [...].
Qui talos pedum deprauatos habet. [...].
Genus Iambici versus veluti claudicans, quod et Choliambum appellant. [...].
Vt finiunt post Galenum medici, omnium humani corporis ossium commissorum et colligatorum coordinatio: quare libros suos de ossibus veteres inscribebant. [...].
SCELERATVS, SCELESTVS etc. vid. SCELVS.
i. praedo, a [Heinsio Stelio placet, i. Stellio. Reines. Scelero, quod edidit Burm.
s. SCELETYRBE es. f. vel [Morbi genus, quo compages in genibus resoluuntur. [...].
Flagitium, facinus, in primis, quidquid contra pietatem in Deos, patriam, parentes, sanguine coniunctos, designatur. [...].
Qui scelus committit, soletue committere: sed etiam epitheton ipsarum actionum est. [...].
vt ait Donatus, Auctor sceleris. [...].
Polluere. [...].
Scelere suo vel alieno pollutus, atque adeo Scelestus et nefarius. [...].
Proprie, et prima significatione est tabernaculum, vmbraculum: certe apud Graecos: his cum vterentur, qui primi fabulas agerent et ludos; nomen mox ad spectacula et illum locum, in quo actores agunt, translatum est. [...].
vt, Lucret. 4, 77 [...].
Idem. Ammian. 28, 4 Artifices scenarii per sibilos exploduntur.
Idem. Comici nitidi, scenatici Varr. apud Non. 2, 822.
Idem. Varro apud Non. 2, 822 Sed ô Petrulle ne meum taxis librum Si te pigeat hîc Modi scenatilis.
Idem. Quod ad scenam pertinet, qui in scena agit. [...].
vt, Facere aliquid scenice Quinctil. 6, 1, 38.
aut SCENAEFACTOR oris. m. Arator in Act. Apost. 2, 506. de Paullo.
qua fiunt vmbracula et tabernacula, quacunque re fiant, vt aulaeis vel pellibus. Legitur in Vulg. Int. Act. Apost. 18, 3 de Paullo.
Festa tabernaculorum, in quibus Iudaei faciebant tabernacula ad similitudinem illorum, in quibus habitauerant, quum ex Aegypto peregrinarentur in eremo. [...].
Populi sunt Arabiae Felicis, auctore Plinio 6, 28 [...].
Dicitur ex definitione Vitruuii 1, 2 pr. [...].
pro COENA antiqui dicebant, vid. COENA.
Nomen a verbo ductum, quod considerare significat, et dispicere, tribuiturque illi philosophiae, atque philosophis illis, qui semper dispicere, considerare, dubitare se dicunt, nihil ponunt, nihil affirmant, aliorum modo dogmata euertere conantur. [...].
Hasta, Baculus, Virga, est, qua reges maiestatis gratia vtuntur; res primo ad percutiendum facta, vnde Graecum nomen est, item ad arcendum, dirimendum, verbo regendum gregem; inde regum gestamen, qui sunt, Homerica etiam appellatione, pastores quidam populorum.
Vt, Manus sceptriferae Ouid. Fast. 6, 480.
Sceptrum tenens. [...].
vid.SCHERIA.
Pars nauis, vbi interquiescente remigatione reponebantur remi. [...].
Philura papyri nondum conglutinata. [...].
Victor. Scidulam: al. Schedam.
Dicitur a Graecis Extemporaneum, id est, quidquid inelaboratum, quidquid temere factum est, nec satis confectum. [...].
Extemporarius, subitarius, tumultuarius, inelaboratus: Apuleius Florid. p. 364, 34 [...].
Forma, figura, cultus, ornatusue. [...].
Idem. Sensu rhetorico. [...].
Figuratio. Quinctil. 1, 8 Vitia in carmine metaplasmos, et schematismos et schemata vocamus. vid. Burm. p. 97.
vid.SCENITAE.
Habitudinem significat vel Affectionem. [...].
vel SCIASIS is. f. i. ischiadicum malum. Arthriticos schiasinque curat Macer 1, 12. Conf. 1, 2, 9.
Pl. Sunt Fragmenta s. assulae, quae fabri materiarii ex ligno deiiciunt. [...].
Arbor eadem, quae Lentiscus, mastichen exsudans, ex cuius ligno cuspides fiunt, purgandis dentibus accommodae, vnde [a Graecis dicti sunt Homines delicatiores, qui, vt dentibus candorem concilient, perpetuo lentiscum arrodunt. [...].
auctore Plin. 4, 12 forte a multitudine harum arborum dicta.
Latine Scissura, a Graeco [quod est scindo: hinc Diuisionem in Religione Schisma dicimus, cum varii varia de eius partibus sentiunt, integris manentibus principiis. [...].
dicti sunt, qui in Ecclesia diuisionem et discidium faciunt. [...].
Fissus, vel fissilis, graecum epitheton, quod pluribus rebus tribuitur. [...].
aluminis genus, ap. Plin. 35, 15. [...].
Qui et Iasius, rex Arcadiae fuit, filius Abantis et Atalantae pater. Hinc
Vt, Virgo Schoeneïa, Atalanta Ouid. Trist. 2, 399. Add. Met. 10, 611 et 660.
Eadem. Ouid. Am. 1, 7, 13. Idem Epist. 16, 263 Vt tulit Hippomenes Schoeneida, praemia cursus.
vel SCHOENICVLAE ârum. f. Pl. Plautus (si Festum audimus) sic videtur appellare meretrices, proptervsum vnguenti schoeni, quod est pessimi generis, itaque dixit diobolares schoenicolae, miraculae, cum extritis talis, cum todellis crusculis: item Prosedas, pistorum amicas, reliquias halicarias, miseras, schoeno delibutas, seruolicolas, sordidas. [...].
siue SCHOENVM i. n. [Latine dicitur iuncus. [...].
Qui per funes ludendo graditur, [funis, et gradior: vt funambulus. [...].
Quod ad schoenobatem pertinet. [...].
Literarum ludum significat; ad verbum otium, quia caeteris rebus omissis, vacant liberalibus studiis, qui eas frequentant. [...].
Vel rebus attributum nomen est, vel hominibus. [...].
Interpretatio breuior, breue scriptum. [...].
pigmenta chrysocollam, vt fiat, quemadmodum ait, bibula docilisque, et rapiat colorem. Plin. 33, 5. Scytatum legit Hard.
Piscis quidam ap. Plin. 32, 11.
Piscis nomen Plin. 9, 16. et 32, 11. Vid. de vtroque Casaub. ad Athen. 7, 10.
Vmbrae delineationem ad verbum significat, et videtur ortum hoc verbum ex rudibus illis picturae initiis, quod dicitur Dibuladis Sicyonii figuli filia amatoris sui discessionem parantis vmbram ex facie eius ad lucernam in pariete lineis circumscripsisse, etc. apud Plin. 35, 12 s. 43.
Vmbratilis pugna, vt vel ipse Gellius, vel antiquus aliquis librarius aut corrector, transtulit 13, 22
siue SCIOPODES um. m. [vt ex Ctesiae sententia tradit Plin. 7, 2
alias Chamaeleon. Apul. de Herb. c. 25. Est Graecum [vmbrosa.
apud Plinium dicitur 2, 76.
siue SCIOTHERON i. n. [Instrumentum gnomonicum, quo vmbras indagamus. [...].
Insula est in mari Aegeo, teste Plin. 4, 12. et Herodoto in Polymnia. Valer. Argon. 2, 8 Iam Sciathos subsedit aquis. Add. Mela 2, 7.
Lumbago, quae vocatur et Morbus sciaticus. Vox corrupta est a medicis, pro Ischiacus, ab coxendix. Vid. Voss. de L. L. 1, 1 et 2.
vid.SCIO.
Teli genus antiquis apud Gellium 10, 25. vid.SIBYNA.
vid.SCHEDA.
SCIENS, SCIENTER, SCIENTIA, vid. SCIO.
Confirmandi Aduerbium, idem quod Scire licet vel Certe: sed saepe per amaritudinem quandam cum derisu permistam, vt sit Aduerbium negandi per ironiam. [...].
siue SQVILLA Herba et terra et mari crescens. [...].
Quod ex scilla factum est. [...].
Aliud Adi. [Idem. Vt, Acetum scilliticum Columel. 12, 34. Cels. 5, 19, 19 Bulbus scilliticus Apul. de Herb. c. 42. Vid. mox SCILLITVS.
Vinum facticium ex scilla, Columel. 12, 33 [...].
Sed scillite, legendum vidit Scaliger, qui et alteram lectionem Scillitico explosit.
Grabatulus. Offendimus eum cubantem in scimpodio Graeciensi Gell. 19, 10.
Animal Niliacum. [...].
Cum findo habet affinitatem, vt soni ita significationis: sed latius patet; est enim idem fere quod secare. [...].
Quae et Scissura. Varro, Scissu materiae fatigatus, quiescebat lectulo. i. lignis scindendis. Vet. Gloss. Cyrill. [
Qui opsonia conscindit. Petron. 36 Processit statim scissor, et ad symphoniam ita gesticulatus lacerauit opsonium. Vid. Dous. in loc. et Lips. Sat. 2, 2.
Quod scindi potest; vel quod scissum est: vt, Scissile alumen, apud Celsum 6, 11 [...].
et alii dixerunt pro Scandula, quod vide. conf. Turneb. Aduers. 22, 18.
At Pric. p. 54. et Elmenh. p. 137 leg. scandulare.
Insectorum genus, quo Aegyptii vexati sunt. Illic, Quas scinifes vocitant Alcim. Auit. 5, 164. Conf. C. du Fresne Gloss. Lat. et supra Ciniphes.
vel SINIS is. m. Latro Corinthius, quem memorarunt Propert. 3, 20, 37. Ouid. Met. 7, 440. et Stat. Theb. 12, 576.
Proprie est ignita et candens particula, quae e silice, quum is caeditur, exsilire solet. [...].
Splendere, micare, et veluti scintillas quasdam emittere. [...].
etc.
Nosse, cognitum habere. [...].
Cui contrarium est Nescius. [...].
Qua aliquid scitur; vt Coniurationis scientia Tacit. Ann. 16, 17. [...].
Cum scientia. [...].
Sciens. [...].
Quod sciri potest. Tertull. aduers. Marc. 5, 16 Nusquam nisi in euangelio reuelatus, non omnibus scibilis. Alicuius rei scibilis scientia est Mart. Capella 4 p. 111.
Sciens et argutus. [...].
Pro Iussu vel Decreto, vid. paullo infra sub SCISCO.
Docte, artificiose, venuste. [...].
conf. Id. 3 p. 112.
vid. Id. 7 p. 192, 37. et 10 p. 253, 38.
Inchoatiui formam habet, scire incipio. [...].
Iussum, decretum, sancitum, vid. Scalig. Lect. Aus. 1, 20. [...].
pro Scire velle, vt noscitare. [...].
Scire velle, ideoque Interrogare. [...].
Interrogatio. Ammian. 18, 9
Vales. scrutatores.
Idem quod Scitari. [...].
Actiuum protulit Plaut. in Merc. 2, 3, 52 Imo mane: paucula etiam sciscitare prius volo. Sciscito, sententiam dico, ap. Fest.
Pass. Ammian. 25, 8 Omnium sententiis sciscitatis. Actiue apud Petron. c. 137 Sciscitata causam tristitiae.
Proprie aliquid scite factum in artibus et lepidum videtur significare, deinde translatum in culinam ad bellaria. [...].
vid.SCIAGRAPHIA.
vid.SCIAPODES.
vid.SCIATERICON.
Baculus. [...].
Mons in Achaia, de quo Plin. 4, 5.
vid.SCIRRHOMA.
Latro fuit, cuius ossa, quum in mare cecidissent, in scopulos conuersa feruntur, quae adhuc Scironia saxa in Megaride vocantur. [...].
Scopuli non procul Megeris et Athenis, de quibus Strabo 9. [...].
Pro scirrhus, ap. Theod. Priscian. de Diaeta c. 15.
vel omisso C, SIRPVS, i. m. est, vt, ait Donatus ad Ter. Andr. 5, 4, 39 [...].
Ex scirpo factum. [...].
dicitur Crates. [...].
vel SIRPICVLA ae. f. [
Canistrum, scirpis. [...].
Paruus scirpus s. corbis e scirpo plexus. [...].
vel SIRPO âre. Verbum antiquum, quod explicat ipse Varro de L. L. 4, 31 p. 34, 14 [...].
Vitis genus apud Columel. 3, 2, 27. [...].
aut SCIRRHVS, i. m. [Tumor doloris expers ab humore melancholico, vt finit Gorraeus. [...].
Populi Liburniae apud Plin. 3, 22.
SCISCITOR, SCISCO, SCITOR, SCITVM, vid. SCIO.
vid.SCINDO.
Animal paruum: sic dictum [id est ab vmbra caudae. [...].
Sonus, qui ex inflatione buccarum erumpit. Pers. Sat. 5, 13 Nec sclopo tumidas intendis rumpere buccas. Melius STLOPVS vbi vid.
vid.SCOBS.
et SCOBIS is. f. secundum Priscianum p. 751: vel SCOBIS, is. m. secundum Phocam; (vt aiunt: in edit. Putschiana frustra quaerebam) [Id quod ab aliqua materia minutissimum decidit, dum vel serra serratur, vel terebra perforatur: nec non quod oritur ex attritione laterum scobs dici posse videtur. [...].
a Scobs inquit Varro L. L. 6, 3 [...].
pro COENA etc. vid.SCHOENICOLA.
Funale. Isidor. 20, 10 Funalia Graeci scolaces vocant, quod sint scoliciae, id est mortis. Sic vulgo legitur. Al. Quod sint Neutrum sanum videtur.
quasi tu verminationem vel vermiculationem dicas. [...].
Vermiculus. [...].
Herba, al. callitrichon aut scolopendrion Apul. de Herb. c. 47.
Insecti genus. [...].
Herba, quam totus officinarum chorus herbariorumque, Ceteracum vocant, vel Ceterac, sine caule, sine flore, sine semine, pediculo nigro, etc. [...].
Conuenire videtur hoc nomen cum Gr. [vermis. Corpus squalebit scolis olidum Theodulf. paraen. vid. Reines. ad Daum. Epist. 23.
Herba, quae et Strobilus, quod echinum habeat nuci pineae similem: et Cinara, quod cineribus gaudet, appellatur. [...].
vel SCOMBRVS i. m. [Genus piscis marini. [...].
Latine dicitur Cauillum. [...].
Per scomma. Si quid scommatice magis aut loedorice in eos dici potest Sarisber. Metal. 1, 5. Scommatice aliquid retorquere Idem Epist. 237.
Instrumentum, quo pauimenta verruntur. [...].
vid. post SCOPVS.
forte etiam SCOPIVM, certe etiam SCOPI, orum. [...].
Scopis verrere, vel euerrere. [...].
Minister, cuius ministerium est, vt deuerrat pauimenta sordentia. [...].
Statuarius eminentissimus, qui Mausoleum caelauit. [...].
Insulae nomen, quae est ante Troada Ascaniae ap. Plin. 5, 31.
Aues feruntur nocturnae ex genere noctuarum, eaedem cum his, quos Bubones Latini appellant. [...].
Mons in Macedonia apud Plin. 4, 10.
quae medicis dicantur, docet Celsus 8, 1 [...].
Locus, in quem emittendo tela dirigimus: a Graeco [quod est considero, contemplor, speculor. [...].
Proprie specula. [...].
Scopulis plenum. [...].
Scopulorum, metarumue positio. [...].
Videtur notare hominem impudentem in vino et clamoribus turbantem omnia. [...].
Indecora rixa in vino, vt modo dictum, vid. SCORDALVS. Agite scordalias de medio Petron. c. 59.
Arbor Persici maris, ap. Plin. 12, 9.
Pro scordion, ap. Apul. de Herb. c. 70.
Hinc
apud Hieronymum, Qui strata vel coactilia facit et tegumenta. Turnebus.
Populi Pannoniam incolentes in montis Claudii fronte, quo monte diuiduntur a Tauristis,
Herba est apud Dioscoridem, tam in montosis, quam in palustribus locis nascens, foliis Trissaginis, maioribus tamen, et in ambitu non vsque adeo diuisis, caule quadrangulo, flore subrubro. [...].
Metallorum quoddam vitium, et recrementum quasi faex, sicut spuma, quae ex feruescente materia tollitur. [...].
Herba notissima, Allium, Latini appellant. [...].
Genus piscis apud Plin. 32 vlt. Meminit eius et Ambrosius: Scorpaena (inquiens) quoque castitatem immaculati connubii generi suo seruat, non percutit sed reficit.
et SCORPIVS i. m. [Animal venenosum, cauda feriens. [...].
Herba, al. Proserpinaca Apul. de Herb. c. 18.
Eadem herba, quae heliotropion. Apul. c. 49.
Sic enim melius legitur quam SCORPIACVM. [...].
et 72.
vid. post SCORTVM.
Proprie Corium est animalium, praesertim eorum, quae crassiorem pellem habent, ac duriorem. [...].
vt ait Fest. [...].
Penula scortea. vid.SCORTEVS.
Idem. Quid exspectas? vt homines ad penulas discurrerent aut ad scortea? Senec. Quaest. Nat. 4, 6. de grandine imminente.
Meretricum sectator. [...].
Britanniae populi, quondam Anthropophagi. [...].
Obscuritas, tenebrae: it. cauitas vmbrosa. [...].
Obscurus. Sic dictus Heraclitus Ephesius: de quo vide Strabon. lib. 14. conf. Sen. Epist. 12. Cic. de Fin. 2 c. 5. Vitruu. 2, 2.
siue Scotodinia, affectio cum nulla causa externa tenebrae offundi oculis videntur. [...].
tenebrae: pro scotomate s. Scotodinia Marcell. Empir. c. 20 p. 333 E, H. Steph. Antidotum acharistum commendat inter alia ad Scotum.
Oppidum est in confinio Macedoniae ad Nessum amnem locum habens, quem, [hoc est Canis capita appellant, in quo Romani et Aetoli T. Quintio duce, Philippum Demetrii filium, Macedoniae regem ingenti praelio superarunt. [...].
apud Plin. 4, 10.
vel SCRANCIA ae. f. Meretricis epithethon: aeque despicienda ac contemnenda vt screa sputaque, sic vocata quasi Screacia. [...].
Cum conatu quodam de pectore sputum emoliri et eiicere. [...].
etc. amantis indicia. De Neronis circa screatum diligentia, vid. Suet. Neron. c. 24. Tacit. Ann. 16, 4, 4.
Qui screat. Plaut. Milit. 3, 1, 52 Screator sum itidem minime muccidus.
vid.SCRIBO.
vid.STRIBLIGO.
s. STRIBLITA ae. f. Genus cibi appellatum, vt quidem volunt, quibus striblita placet, a vid. STREBOLA s. STRIBVLA) torqueo, vnde et Tortae nostrae: quod in circuitu ad restis modum torqueretur. [...].
apud Non. 2, 483.
Notae significationis Verbum, e [corruptum, retinente tota fere Europa. [...].
Substantiue varie accipitur. [...].
Diminutum e Scripto. [...].
quod fatetur esse in omnibus MSS. tamen reliquit idem Harduinus, Scrupulatim quidem colligere ac miscere vires (medicamentorum) non coniecturae humanae opus, sed impudentiae est Plin. 22, 24 s. 56.
Scribae officium. [...].
Laudatur Hor. Serm. 1, 6, 122 [...].
Actus scribendi. [...].
vnde CONSCRIBILLO, nondum habet auctorem.
Qui scriptum facit, cuius munus est scribere. [...].
Scribae munus et officium. Imp. Philipp. in l. Si ad scribatum C. de appellationibus. Add. l. 1 §. 2 ff. de muneribus, cum notis.
Qui scribit, siue texit epistolam, orationem, librum, opusue aliquod. [...].
Vt, Atramentum scriptorium Celsus 6, 4 extr. al. sutorium. Calamus scriptorius Idem 5, 28, 12. de fistulis. Add. Idem 7, 5 et 17. 8, 4.
Id quod scribimus. [...].
gens, e qua v. g. Scribonia, Libonis filia, quae prius Augusti vxor fuerat. Scribonius Consul Plin. 2, 35 etc.
Armarium, capsa, in qua seruantur pretiosa ac secreta. [...].
Qui scrinium custodit. [...].
vid. SCRIPTVM in SCRIBO.
Vitis genus. vid.SCIRPVLA.
et f. secundum Priscianum 7 p. 751 [...].
Ex Varrone adfert Non. 3, 207. [...].
vel SCROPHA ae. f. [Porca, feta in primis, s. quae peperit. [...].
s. SCROPHIO onis. m. Scrophiones dicuntur in re agraria, vbi duo fines cuneati iunguntur: vid. Auctt. Rei Agr. p. 147. 213. 225. 254. Scorofiones appellantur Frontino de Colon. p. 339. et 341 Keuch.
Qui pascit scrofas. Plaut. Capt. 4, 2, 27 Tum pistores scrofipasci qui alunt furfure sues.
quid Morbi sit, vide STRVMA, ex Cels. 5, 28, 7. Veget. Mulom. 2, 23, 1 Scrofulas dici a Scrofa sue, palam est: quoniam eas Graeci ab eo animali [appellarunt.
Pellis, quae testiculos continet, vid. Celsum 7, 19 et 20. vbi frequenter vsurpat.
a Scauro pede, quasi Scauripeda. [...].
SCRVPEVS, SCRVPOSVS, SCRVPVLVS, vid. mox post SCRVPVS.
Lapis minor, praesertim et asper calcatu. [...].
Plenum scrupis. [...].
Scruposus. [...].
Proprie Lapillus breuis et asper, qui in calceo latens, nos laedit: pressusque pede, creat molestiam. [...].
Plenus scrupulis. [...].
vid. SCRIPVLARIS sub SCRIPTVM ex SCRIBO.
vid. ibidem.
Attritae vsu vestes, dimidiatae strigiles, et iumentorum soleae, refixi claui, idque genus alia, quae vilissimi proxenetae venalia habent, quos antiqui scrutarios appellabant. [...].
Scruta vendendi professio, vt sagaria, coenacularia, lintearia Apul. Met. 4 p. 146, 17 [...].
Scrutorum venditor Gell. 3, 14. vid. supra in SCRVTA.
conf. Fest. et ad eum Dacer. p. 518.
SCRVTATOR, SCRVTINIVM, vid. post SCRVTOR.
Inquirere. [...].
etc. Curt. 8, 2, 6.
i. Permiserit sua scrutanda. Odiosa scrutatio Gell. 9, 10.
vt, Pallidus scrutator auri Lucan. 4, 298. [...].
vnde Inscrutabilis.
et 65.
Inuestigatio. [...].
i. Excubiae.
s. SCVLTATOR oris. m. Speculator, ap. Veget. de re Milit. 2, 15 et 17. quanquam variante lectione. conf. Turneb. Adu. 24, 12. vid.EXCVLCATOR.
conf. Salmas. de Milit. p. 224.
Antiquum verbum et sordidum dictum quasi Sequulna: quem qui elegantius loquuntur Sequestrem appellant. [...].
Caedendo imaginem aliquam effingere. [...].
vt, Animalia sculpta Lucan. 3, 224. E saxo sculptus Cic. Acad. 4 c. 31.
Qui sculpit. Plin. 36, 5 Iam fuerant in Chio insula Malas sculptor, dein filius eius Micciades, etc. Idem 20, 13 Sculptores et pictores vtuntur. Alii legunt Scalptores.
Est ars, quae auro, argento aere, ferro, ligno, ebore, marmore, vitro, gemmis opera diuersa efficit. [...].
vt, Opus sculptile Ouid. ex Pont. 4, 9, 28. add. Tertull. adu. Gnost. c. 2.
Apud Catonem de R. R. c. 59 [...].
etc. Non. 2, 731.
dictus est, vt quidam volunt, a sequendo, quod et tenuioris fortunae homines, et caeteri alioqui, qui honoris gratia prosequerentur quempiam, non antecedere, sed sequi sint soliti, Festus. [...].
Ridiculum cum humilitate, leuitate. [...].
Vrbanitatis excessus procax et petulans dicacitas. Auctor Dialog. de Orat. c. 22 Foeda et insulsa scurrilitas.
Scurram agere. Hor. Ep. 1, 17, 19 Scurror ego ipse mihi, populo tu.
SCVTALE, SCVTARIVS, etc. vid. SCVTVM.
Flagellum ex pelle. [...].
fragmentum nimis corruptum.
Vasis genus. [...].
Vasis genus apud Catonem 10, 2. et 11, 3. In instrumento oliueti et vineae.
Parua Scutra, vt vidimus secundum Camerarium. [...].
ex Scutra. [Genus vasis cibarii. [...].
formas habens, idem fere quod maculosus. [...].
vid. in SCVTVM.
Clypeus, nisi quod hic fere aereus, scutum vero dictum [id est a pelle, quod non sine pellibus fiat. [...].
quid esset apud Liu. 38, 29 [...].
Qui scuta facit. [...].
Scuto tectus et munitus. [...].
Scutum gestans. Scutigerulum Plaut. Cas. 2, 3, 44 pro Armigero vsurpat, nempe pro eo seruo, qui scutum domini gerit; Qui (malum) homini scutigerulo dare lubet.
habitus Iunonis Sospitae.
vid.SCIATHVS.
apud Plin. 14, 9 s. 11. Sic Hard. Legebatur ante Cisibilites.
Oppidum Macedoniae, in ora Heraclea Plin. 4, 10.
Oppidum Calabriae; de quo Virg. Aen. 3, 553 [...].
Herba, vid.SCILLA.
fuit: contra quos dum deuictis iam Atheniensibus pugnaret Minos, propter filii Androgei interitum, quem Athenienses et Megarenses dolo necaverant, adamatus a Scylla est Nisi filia: quae, vt hosti posset placere, comam purpuream parenti abscissam ei obtulit: quam Nisus ita habuerat consecratam, vt tamdiu regno potiretur, quamdiu illam habuisset intactam. [...].
vt, Monstra Scyllaea. Stat. Silu. 5, 3, 280. [...].
vt Plin. 3, 5 [...].
vel SCYLLIS [Herodoto lib. 8 [...].
significat Catulum leonis, vt aliarum ferarum Lucret. 5, 1035 At catuli pantherarum, scymnique leonum.
Vasis potorii genus, quo veteres vsi sunt in conuiuiis. [...].
apud Plin. 6, 23.
pro Gypso positum inueniri notat Cael. Rhodig. 14, 13 vnde et Scyra terra, pro Alba dicatur.
Insula est contra Magnesiam, in mari Aegaeo, vna ex Cycladibus, Lycomedis regis patria, in qua est vrbs eiusdem nominis. [...].
mulieres, ex Scyro insula. Stat. Achill. 2, 147 Nec minus egressae thalamis Scyriades ibant Ostentare choros.
Aliud Possessiuum. Vnde, Scyricum, Genus coloris caerulei Plin. 33, 7 et 8.
vid.SCIRPVS.
vel SCYTALE es. f. [Bacillus est vel paruus cylindrus, eadem quae Scutula, vbi vid. n. 3.
Quo nomine Herculem appellat Tertull. de Pall. c. 4 p. 19 Salmas. Hic Scytala claua est.
vid.SCHYTANVM.
Regio Septentrionalis, Europae atque Asiae: cui adsignabant, quidquid incognitorum ad Septentrionem populorum esset, vt Indiae omnia versus Orientem incognita.
Populi Scythiam i. remotum Septentrionem incolentes. [...].
Idem qui Scytha, vt, Anacharsis Scythes, apud Cic. Tusc. 5, 90. et Phaedr. Prol. 3, 53. Gelidus Scythes Hor. Carm. 4, 5, 25. Profugus Idem ibid. 4, 14, 42.
Herba, quae cum ex Scytharum solertia cognita sit, ab illis proprium nomen accepit. [...].
Nomen viri, nescio cuius, quem Poetae fabulantur pro suo arbitrio modo in feminam sese commutasse, modo rursus in virilem formam rediisse. [...].
Vrbs in Decapolitana Sy. riae regione, nomen habens a Scythis in eam deductis, quum antea a Liberi patris nutrice ibi sepulta Nysa diceretur Plin. 5, 18. [...].
Pl. [Populi Scythiae Tauricae regionis iuga incolentes, qui vt Solinus refert c. 20 pro hostiis aduenas caedunt. Meminit horum et Plinius 4, 12.
Vinum, cuius (cum ex herba fieret) obliterata ratio est Plin. 14, 16.
Pronomen Accusatiui casus, a Sui, vid.SVI.
Vrbs Iudaeae, ante Samaria dicta, quam Herodes in honorem Augusti Sebasten i. Augustam appellauit. Auctor Strabo 16. Meminit Plin. 5, 13.
Pl. Samaritani a Sebasta, id est, Augusta ciuitate Iudaeae extremae. Eorum meminit Iurisconsultus Scaeuola in tit. De annuis legatis in P.
Stephano, Vrbs in Aegypto, vbi et palus et amnis sunt cognomines. [...].
Fons apud Neapolim, cuius aqua vicatim decurrens, omnes fere vsus Neapolitanis praestat. [...].
vid. SEVVM. Vnde,
legitur et Seuare.
Frugis genus, quod, auctore Ruellio, Galli detrita vna litera Seclam (Seigle) vocant. [...].
SECAMENTVM, SECARIVS vid. SECO, âre.
Seorsum ire, vel Seorsum venire; Retrocedere. [...].
Proprie loci appellatio est, quem remotiorem, vel otio aptum sic indicant, siue ad tempus illo vtaris, siue plane ciuilibus negotiis in perpetuum renuncies: tum ipse ille vitae otiosae et priuatae tenor etc. [...].
vid. SCENA n. 4.
vid.SECESPITA.
Diuidere, separare, vt ea, quae cribri ope separantur. [...].
Separatus. [...].
Pro Secessu. [...].
Sine arbitris. [...].
et de Pallio 4.
Locus, in quo Secreta iudiciorum, i. in quo Iudex siue Praefectus ipse Praetorio, s. Rector Prouinciae, ius dicit, conuenitque adeo quod ad rem pertinet, cum tribunali, et cum auditorio: pro quo Constantini aetate, vt ipsum Secreti nomen adhiberi videtur coepisse.
qui A secretis Latinius dicitur, Quae appellatio a Graecis conseruata est. [...].
Idem fere quod decerptum.
vel SECEPISTA ae. f. Culter ferreus oblongus manubrio eburneo, rotundo, solido, vincto ad capulum auro argentoque, fixis clauis aeneis, aere Cyprio, quo Flamines et Flaminicae virgines Pontificesque ad sacrificia vtebantur: a secando dicta. [...].
SECESSIO, SECESSVS vid. SECEDO.
Videtur idem esse quod SEQVIVS, [Vet. Gloss. Sequius [a quo non magis differt, quam cocus a coquo. [...].
Seorsum claudere. [...].
i. Separatum. Seclusa sacra dicebantur, quae Graeci [
In quo aliquid secluditur. [...].
Idem fere quod scindere, diuidere. [...].
add. ibid. 7, 717. Vndae vada nota secantes Ouid. Met. 1, 370.
Pro Secturus. Columel. 5, 9, 2 Supra quam ramum secaturus es.
Quod secando diuiditur. Plin. 16, 10 s. 18 Piceae ad fissiles scandulas cupasque, et pauca alia secamenta, sc. commendantur.
In quo secamenta vel segmenta ponuntur. Cato c. 11 Villicum habere oportet, sportas secarias tres, molas asinarias tres, trusatiles unas. Sed Vetus exemplar habet Faecarias.
Qui secat. [...].
Idem quod Sectio. [...].
Quod sectum est, aut secari solet. [...].
Idem. vt, Sectiuum porrum, quod folia eius saepius secantur, vt profundius crescat Columel. 11, 3. [...].
Frumenti genus, vid. supra s. l.
Instrumentum rusticum. Varro de L. L. 4, 31 p. 33, 32 Seculae falces, a secando.
Quidquid ab aliquo resecatur: a secando, quasi Secmen dictum, C in G mutato. [...].
SECORDIA, SECORS vid. SOCORS.
SECRETARIVM, SECRETARIVS, SECRETO, SECRETVS, vid. SECERNO.
SECTA, SECTARIVS, SECTATOR, vid. SEQVOR.
SECTILIS, SECTIO, SECTOR, SECTVS vid. SECO.
vid.SEQVOR.
Separatim siue seorsum cubare, diciturque de coniugibus et amantibus, cum non vtuntur concubitu. [...].
vt, Catul. Argon. 379 Anxia nec mater discordis moesta puellae Secubitu. Tristes secubitus ferre Ouid. Amor. 3, 10, 43.
apud Non. 4, 397 Si secubitet, sic quoque a me, quae roget, non impetret.
vid. supra in SECO.
siue per Sync. SECLVM s. quod Graecorum vsus [et numi atque lapides suadent, SAECVLVM vel SAECLVM, i. n. [Pro Certo annorum ambitu vsurpari solet. [...].
vel SAECVLARIS e. Epitheton in primis Ludorum saecularium, de quibus Censorin. 17 [...].
Dictio composita ex Ablatiuo Se, Pronominis Sui: et Praepositione Cum, quasi dicas Cum se Cic. Att. 8, 22. [...].
vid.SESQVIVNCIVS.
Quod sequitur primum: et tam numerum, quam ordinem denotat. [...].
Praepositio Accusatiuo casui seruiens, pro Iuxta siue Prope. [...].
vid. Charis. 1 p. 92. it. p. 195. [...].
Idem. Varro apud Non. 2, 621. [...].
Idem. Cato ap. Gell. 7, 3.
Membrana illa, qua partus obvolutus vtero prodit, quae et SECVNDINA vocatur. [...].
quasi Secundi ordinis. [...].
sic enim, non Secundocerius, aut Sericerius, legendum est in Codice Iustiniani 12, 7. [...].
mulieris nomen apud Solin. c. 5 [...].
Prosperum reddere. [...].
vt, Vento secundante Tacit. Ann. 2, 24, 4.
Locus secundus. Tertull. de Anima 27 Alteri primatum damus, alteri secundatum.
v. p. supra.
nomen, quae circumligendo sc enecat lentem, legitur Plin. 18, 17 s. 44, 3 [...].
Instrumentum ad secandum ligna, ad caedendas hostias, bellicum etiam, cognatum Bipenni: certe vtriusque in iisdem rebus et actionibus mentio: quod ostendit Drakenb. ad Sil. 16, 264. [...].
vel contracte, SECVRICLATVS a, um. Securiclis compactus. Vitruu. 10, 15 p. 224 Securiclati cardines. Conf. SECVRIDACA.
Qui fert securim: vt Pyracmon securifer Ouid. Met. 12, 460.
Aliud Adi. [Idem. Cateruae securigerae Valer. Argon. 5, 137. [...].
Qui sine cura est, et nihil metuit, vel quod causas non habet metuendi, vel propter leuitatem animi. [...].
Curae et anxietati opponitur: estque animus malorum impendentium cura vacans. Plin. 9, 47 [...].
Nomen indeclin. Nomin. et Accusatiuo casu, Graeco more, ab antiquioribus praesertim positum, pro Genere vel Sexu. [...].
Praepositio antiqua, pro qua posterioribus placuit Secundum. [...].
vt etiam interpretatur Charis. 2 p. 195 [...].
inquit Donatus ad Ter. Phorm. 1, 4, 38 [...].
SEDATE, SEDATIO, SEDATVS, vid. SEDO, âre.
vel SEXDECIM n. Indecl. Ter. Eun. 3, 3, 20. Annos nata est sedecim Liu. 37 extr. Sexdecim elephanti. Decem et sex Cic. pro Cluent. c. 27.
Proprie habitus quidam medius inter stationem et cubationem hoc verbo notatur, cum corporis moles non pedibus, sed illi, quae hinc sedes vocatur, innititur. [...].
Pass. Gell. 2, 2 In domestica re atque vita sedetur. Quum ab equario suo alias etiam molliter sederetur bucephalus Solin. c. 57.
In qua sedemus.
vel SEDICVLA ae. f. Dimin. [Parua sedes. [...].
Sed Varro de L. L. 7, 30 p. 94, 38 Cum debuerit esse (per analogiam) vt a cubatione cubiculum, sic a sessione Sediculum, non est.
Super quod sedemus. [...].
Id quod fundum petit.
extr. Inundationibus Tiberis Sodimento molis facto (i. mole subsidente) quamquam ad altitudinem impositi oneris in terram quoque dicantur acta fundamenta.
vt interpretatur Antonius Augustinus Emendat. 1, 4 p. 42 [...].
ab Sedendo, inquit Varr. de L. L. 4, 28 p. 32, 5. [...].
Quod sedendo fit. [...].
Sedendi actus, locus. [...].
Iucundus consessus amicorum. Cic. de Finib. 5, 56 c. 20 Circulos aliquos et sessiunculas consectari. Sic post Scal. Grut. etiam Dauis. Ante erat Semicirculos.
Sella baiulatoria. Petron. Fragm. 77 Viperae huius sessorium. vid. Reines. ad h. l. p. 119. Quolibet sessorio leniter moveri Cael. Aurelian. Acut 1, 11.
Super quod sedemus et quiescimus. [...].
Quod sedet, vel sedere videtur. [...].
Vbi simulacra reponuntur. Vitruu. praef. 7. In deorum sessimonio.
Circi Sessias Deas sustinent, a Sementationibus dictas.
i. sedem, partem qua sedetur.
dictus est Volcatius, illustris Poëta, a sex digitis. [...].
Est morbus reipublicae, cum ciuium pars negat obsequium legibus aut magistratibus. [...].
Qui seditionem facit vel amat. [...].
ap. Flor. 3, 13 lemma nescio quam antiquum.
m.
Mitigare, placare, lenire, exstinguere, pro diuersitate nominum, quibus iungitur: desinere facere aliquid vel simpliciter, vel qua molestum est. [...].
Placide. Cic. Tusc. 2, 58 c. 20 [...].
Sedandi remedium. Sen. Hippol. v. 1183 O mors amoris vna sedamen mali.
Seorsum ducere ab aliis, quasi de rebus aliquibus locuturus. [...].
Seorsum ductus, discretus. [...].
pro Secessu. Senec. de Tranquil. vitae c. 3. Sic hominum quorum maximae in seductu actiones sunt, etc.
conf. Commod. Instruct. 70.
vid.SEDEO.
Qui ex animo et bona fide, sedolo, h. e. sine dolo, instanterque intentus est alicui rei. [...].
Instans et fidele officium, et diligentia, assiduitas. [...].
Idem quod Sedulo. Columel. 9, 9 Semper quidem custos sedule circumire debet aluearia. conf. Prudent. in Vinc. 407 c. n. Heins.
Herba, quae Semperuiuum dicitur, a semper virendo. [...].
quos commemorat Plin. 3, 20.
Sata, stirpes eorum seminum, ex quibus conficitur panis, nondum demessae Varro L. L. 4, 4 p. 11, 17 [...].
i. in segete crescens.
vel SEGETIA ae. f. [Deae nomen. Plin. 18, 2 [...].
Qui Segestam incolit. Cic. Verr. 4, 72 Segestani non solum perpetua societate, etc.
Aliud Adi. Cic. Verr. 3, 83 Multo etiam impudentius in decumis Segestensium versatus est.
vel SEGESTRVM i. n. Quo aliquid inuoluitur. [...].
vid. SEGESTA Dea.
SEGMEN, SEGMENTARIVS, SEGMENTATVS, SEGMENTVM vid. SECO.
i. parcius fluentibus.
Tardus et ignauus; cuius contrarium Ardens, qui festinans, et acuto ingenio est. [...].
vel SEGNITIA ae. f. [inquit, Donatus: quod, vt ait Festus, sit sine nitendo quid vtile et honestum: cui quidem etymologiae longe praeferimus alteram, q. d. se igni, sine igne. [...].
apud Non. 2, 808. [...].
pro Segniter ex Ammian. 21, 10. dedimus in SEGNIS.
Qui tarde incedit. Iuuen. Sat. 8, 66 Tritoque trahunt epirhedia collo Segnipedes.
Ab aliorum numero, vel societate et grege separare. [...].
an SEGREX Nondum enim prima positio inuenta est, remotus a grege separatus, solitarius, soliuagus. [...].
Add. Cod. Theod. l. 16 t. 3.
Dearum apud veteres nomina, de quibus sic Plinius 18, 2 Seiamque a serendo, Segestam a segetibus appellabant, quarum simulacra in circo videmus. vid.SEGESTA.
Gens Romae, vnde ductum
quorundam cognomen. [...].
dicuntur Equi seni ad vnum currum iuncti. [...].
Idem quod seiunctus. [...].
Disiungere, seorsum ponere, separare. [...].
de cucurbita.
conf. Sen. Qu. Nat. 1, 15.
SELECTIO, SELECTVS vid. SELIGO.
it. SELENOGONON i. n. [herba, Poeonia alias dicta, Apul. de Herb. 64.
praecipuum genus tritici. Plin. 18, 7.
Multarum vrbium nomen a Seleucis vel conditarum, vel appellatarum certe. Nobilis praesertim prima Syriae ad Orontem.
Macedoniam Intelligit I. F. Geronouius a Seleuco Nicatore, victore Lysimachi dictam.
Vnus ex principibus amicis Alexandri, qui post Alexandri mortem primus in Syria regnauit. [...].
Dimidia libra. [...].
his enim modis scriptum inuenitur) i. n. [Sedile angustius, arbitror, et vilius: idque ex diminutiua et vilitatem indicante terminatione colligo. [...].
Seorsum legere, secernere. [...].
vt, Selectae, breuesque sententiae Epicuri, quas appellabis
a Graecis appellatur herba notissima, quam Latini Apium nominant. [...].
Brassicae genus crispum, Selino, id est apio, simile. [...].
vt inquit Seruius, Ciuitas iuxta Lilybaeum, abundans palmis, quibus vescuntur, et apio ad Virg. Aen. 3, 705 [...].
vt, Terra Selinusia, quae a Galeno 9 simplicium Medic. inter Medicamenta ophthalmica ponitur. Plin. 35, 16.
Herba, al. callitrichon. Apul. de Herb. c. 47.
Vid. supra SELICASTRVM.
quasi Seda, a sedendo. vid. modo dicta in SELICASTRVM. it. Seru. in Virg. Ecl. 1, 2. [...].
Loca, in quibus sedes disponi solebant. [...].
In quibus desident homines ignaui ad libidinem et luxum.
Caerimonia publica, quae cum lectisternio, conuenit, v. v. DI enim accumbunt, his lecti slernuntur: assident Deae, in sellis. [...].
vt, Sellularii opifices, qui sedendo opus faciunt, quos Liuius 8, 20 [...].
Oppidum est Epiri, cuius incolae SELLANI dicuntur. Lucan. 3, 179 --- Quercusque silentes Chaonio veteres liquerunt vertice Sellae.
Vid. SARMENTICIVS; et Cael. Rhodig. Lect. Antiq. 10, 9. [...].
inquit Varro de L. L. 4. Idem quod Semis assis.
Est principium Aduerbiorum numerandi, Semel, bis, ter etc. Plaut. Capt. 3, 5, 99 [...].
et es. f. [Filia Cadmi, regis Thebarum, ex qua Iupiter Bacchum genuit: vide fabulam totam Ouid. Met. 3, 260 [...].
Bacchi epitheton. vt, Thyoneus Semeleius Hor. Carm. 1, 17, 23. Proles Semeleia Ouid. Met. 5, 329.
a Sero, quasi
ortum aliquid in corpore naturali et inde decerptum, vnde simile nascitur: complectitur enim et grana illa, et surculos, et quidquid ab alio decerptum propagationi seruit, et principium genendi est, vt loquitur Varro R. R. 1, 40 [...].
Non puto a Semine distare, nisi quod Semen latissime patet, vt ostendimus; seminium ad generationem et subolem animantium videtur pertinere. [...].
Quod ad semen pertinet. [...].
Locus subactus, in quo semina aut vitium aut arborum panguntur: vt quum ad certum modum excreuerint, in vinetum, vel arbustum, vel pomarium transferantur. [...].
Ipsa Satio, seu Seminatio, sed praecipue frugum et leguminum. [...].
quae afferuntur ex Plin. 18, 17 nihili esse puto. Sementiua enim sunt in optimis quibusque.
Al. Serpentifera. Sic legit Taubm. cum Scalig.
et, quod magis probabile, SEMENTIVVS (quae nec significatione distant, et in libris perpetuo fere miscentur) a, um. Adi. Relationem ad Sementim indicat, vt Pira Caton. 7, 3 [...].
Modo non legendum sit, Semen daturas.
Semen terrae mandare. [...].
Adde Tertull. adu. Marc. 5, 10.
Seminibus abundans. [...].
Quod est sex mensium. [...].
Dimidia mensis pars Columel. 11, 2.
Idem.
Semicomestum. Eadem enim forma dicitur qua Ambesum et Comesum. [...].
Pronomen Accusatiui, vel Ablatiui casus, a Suimet Genitiuo.
Quod est sine mensura. Dissona semetra Prudent. Psychom. 829.
SEMIACERBVS, SEMIANIMIS et caetera a Semis, siue Semi composita, vid. SEMIS.
Seorsum Migro. [...].
SEMINARIVM, SEMINIVM, SEMINO, vid. SEMEN.
et idis. f. Accus. [...].
vel SEMI Indecl. [Dimidium significat: quo extra compositionem raro vtuntur. [...].
Idem. Semum ad Dracont. vid. Barth. Adu. 55, 11.
it. SEMESVS modo dedimus.
al. semadoperta.
et 7 p. 193.
et SEMIANIMVS a, um. qui dimidiam modo animam propter terrorem, vulnus, etc. habere videtur. [...].
vid.SEMISSIS.
Ex Poëta.
ap. Non. 2, 298. Non plane atrati, s. lugubria induti. Add Turneb. Adu. 28, 12.
conf. Idem 8 p. 212.
i. de Minotauro.
Ex dimidia parte cingo. Lugdunensis Aquitanicam prouinciam semicingit Aethicus in Cosmogr. de Gallia.
Dimidius circulus. [...].
in lemmate.
extr. Ferramentum fecit rectum in summam partem labrosum, in imam semicirculatum acutumque.
i. non recte subacto, scamna habenti.
i. qui dimidia ex parte crematus erat.
vt, Membra semicremata Ouid. in Ibin v. 634. Et Martial. 11, 55 Turaque de medio semicremata rogo.
Conuicium scurrile. Ammian. 28, 4.
vt, Canes semidei. [...].
etc.
vel SEMERMIS e. Adi. [Partim tantum armatus. [...].
et 3, 45, 3.
vt, Opera semifacta Tacit. Ann. 15, 7, 3. Portae semifactae Hirt. Bell. Afric. c. 83.
vel SEMIFERVS era, erum. Adi. [Centaurorum et similium monstrorum epitheton. [...].
etc.
ap. Vel. Longum de Orthogr. in lit. S.
etc. Semihulco vel Semhiulco pronunciandum metri causa.
vel SEMINANIS e. Adi. Plin. 2, 18 Itaque in quadrato solis diuidua est, in triquetro seminani ambitur orbe, impletur autem in aduerso. de Luna.
Pl. Semilateres Vitruu. 2, 3.
conf. Senec. de Breu. Vit. c. 5.
videtur vocare panificii genus magis inconditum quam circuli, quos ibid. describit.
Tanquam canes, Scyllam circumlatrantes, sint partim pisces, partim terrena animalia.
Castratus, euiratus. [...].
Ornamenti genus, quod loco dimidiatarum Metoparum adhibetur. Memorat Vitruu. 4, 3 p. 67 in genere Dorico.
Apud Vlpian. l. 25 §. 10 Dig. de auro, arg. et mundo, Tanquam Dimidium mitrae est: minor quaedam Mitra, vt Semicinctium.
vt, Membra semimortua Catul. ad Licin. s. 47 (51) 14. conf. Petron. c. 108. Apul. Met. 1.
(Si tamen exstat talis Nominatiuus) ecis. [Semimortuus, parum adhuc viuens post acceptum vulnus. [...].
post pr.
Semicirculus. Senec. Quaest. Nat. 1, 8 In semiorbe nihil prohibet adspici totam pilam. Ostendere semiorbem Ammian. 20, 4.
conf. Sarisber. prol. libri 6. vid. PAGANVS in PAGVS.
Laudatur Ouid. Fast. 6, 214 Quaerebam nonas Sancto, Fidione referrem, An tibi semipater: tunc mihi Sanctus ait, etc. Sed leg. Semo Pater.
i. non integris membris natus.
vt, Opera semiperfecta Sueton. Calig. c. 21. Sententia semipersecta Ambros. Off. 2, 3 pr. Virtutes semiperfectae Apul. Dogm. Plat. 2 p. 17.
Quod medii pedis longitudinem habet. [...].
Idem. Columel. 4, 1 Abunde est, semipedaneam consitis resolutam vitibus terram subiicere. Arrectaria semipedanea Vitruu. 10, 19.
Inter Tela recensetur Gell. 10, 75.
Conuicii instar dictum a Cic. in Pison. 14 [...].
Idem. Sidon. Epist. 4, 22 Praeterita infructuose, praesentia semiplene dicuntur.
i. breuia, obesiuscula. Sed post Scalig. legitur semilauta, vid. PLAVTVS, s. PLOTVS.
vid. Turneb. Aduers. 19, 19.
vt, Virg. Ecl. 2, 70 Semiputata tibi frondosa vitis in vlmo est.
diuisio est, quum in scandendo post duo et dimidium pedes, s. post quintum semipedem, vox finita est, vt Arma virumque cano. [...].
de seruis in pistrino Frontes literati, et capillum semirasi, et pedes annulati. Catull. 60, 5 A semiraso tonderetur vstore.
i. Semicontracta.
vt, Classis semirefecta. Ouid. Epist. 7, 176 Et socii requiem poscunt: laniataque classis Postulat exiguas semirefecta moras.
ap. Seru. ad Aen. 5, 116.
sec. Dacer. al. semirutis.
Quasi Semidirutus. [...].
vel SEMISENEVS antique. [Laudatur Plaut. [...].
Vt, Ouid. Epist. 1, 55 Semisepulta virûm curuis feriuntur aratris Ossa: ruinosas occulit herba domos.
et 43. i. dimidiatus sermo.
Quod ap. Pallad. Nou. 22, 3 legi iubet Hermol Barbarus in Gloss. Plin. vbi vulgo semicicilicus, vid. Voss. Etymol. p. 470. Bald. Lex. Vitruu. p. 114.
Fere adhuc dormiens, vixdum experrectus satis. [...].
Idem. Cic. Verr. 5, 94 [...].
Vt, Literae semisonantes Apul. de Mundo p. 66 quae vulgo Semiuocales.
Interpretantur qui crotalia sonitat, quae veluti medii tintinnabuli formam gerit. Plaut. Aul. 3, 5, 42 Sarcinatores petunt, scropharii adstant, semisonarii. Semizonarii Gronou.
Idem. Sidon. Carm. 11, 60 Semisopora leui scalpebat lumina penna.
et SEMISPATHIVM i. n. [Breuior ensis; quasi dimidiata spatha. Veget. 2, 15 et 19. Isidor. 18, 16.
Conf. modo SEMISOPITVS.
al. Semitatus. Vid. SEGMENTATVS sub SECO.
Vt, Capuli semitecti Apul. Met. 4 p. 150, 26. Conf. Arnob. 6 p. 299. Ammian. 19, 11. Dubia est lectio ap. Sen de Vita Beata c. 25.
in pr.
Mollis, fere consumtus. Columel. 12, 16 Alii foliis vitigineis, nonnulli plataninis semiuietas vuas contegunt, et ita in amphoras recondunt.
De centauro. [...].
i. Sirenum.
vel SEMVNCIA ae. f. [
Idem. Liu. 7, 27 Semunciarium tantum ex vnciario foenus factum.
vel SEMVSTVS a, um. Adi. Liu. 22, 44 [...].
vel SEMIVSTVS a, um. Adi. [Vt, Corpus semustum fulmine Virg. Aen. 3, 578. [...].
Idem quod Semias, i. as dimidius, vel dimidiatus adeo; in primis vbi de numis sermo est. [...].
i. semisse cauterio, de quo modo dictum, post venaesectionem inuruntur. Add. 1, 38, 9.
i. qui est heres ex Semisse.
Literarum quarundam appellatio, quod proxime ad Vocalem sono accedant: quarum numero sex sunt, vel septem. [...].
Idem. Vet. Interpr. Irenaei 1, 10 Literae inloquibiles nouem: octo semiuocabiles.
Qui semizonia, siue semicinctia conficit. Plaut. Aul. 3, 5, 42 Strophiarii adstant, semizonarii, etc. Alii legunt Semisonarii.
Quasi Semiiter, arcta via. Martial. 7, 60 [...].
Semitarum praesides. Auctor Iambici, de Sabino in Catalectis p. 89 Neque vlla vota semitalibus Deis Sibi esse facta.
Qui semitas percurrit. Catull. ad Contubernales s. 35, 15 Omnes pusilli et semitarii moechi, qui vulgaria scorta et in semitis prostituta sectantur. Conf. Turneb. Adu. 13, 19.
Eo modo dictum, quo Limitare, h. e. Semita, quae est Limite angustior via distinguere. [...].
Diuisus in semitas. Martial. 6, 74 Caluam trifilem semitatus vnguento. Alii legunt Segmentatus v. v. sub SECO.
apud Sosipatrum 2 p. 194 Fugi atque effugi semitatim. Vid. Turneb. Adu. 3, 20.
SEMIVIVVS, SEMIVSTVS et caetera a Semis composita, vid. in SEMIS.
s. SENNESERTEVS i. m. Rex Aegypti quo regnante Pythagoras nauigauit in Aegyptum. [...].
Herba a potentiae maiestate appellata, alias Theombrotion, Pauonis picturis similis, odore eximio. [...].
et SEMONES um. m. pl.Fulgentius Expos. [...].
Quosi Semimodius. Iuuen. Sat. 14, 67 [...].
Semodium continens. Vt, Olla semodialis Marcell. Emp. 16. Placenta semodialis Cato de R. R. 76 extr.
Seorsum mouere. [...].
Vt, A curis semotus Lucret. 1, 46. [...].
Separatim. Plin. Valer. 3, 4 Terere semote.
vel SEMPERVÎVVM i. n. [Herba. [...].
Sed
Perpetuus, semper durans. [...].
antiquum, pro Semper. [...].
ap. Charis. 2 p. 194. [...].
Add. Cl. Mamert. de Statu An. 1, 3. et 2, 1.
Gentis Rom. nomen. [...].
Vt, Sempronianum senatusconsultum Cic. Fam. 12, 29.
Campus Romae propinquus, quem legarat Populo Rom. Larentia. [...].
quam lectionem probat Turnebus 31, 3. Sed editur sic Myrinis.
vid.SEMI.
insula, Osismicis aduersa litoribus, Gallici numinis oraculo insignis est, cuius antistites perpetua virginitate sanctae numero nouem esse traduntur: Gallicenas vocant, putantque ingeniis singularibus praeditas maria ac ventos concitare carminibus, seque in quae velint animalia vertere, sanare quae apud alios insanabilia sunt, scire ventura et praedicare, sed non nisi deditas nauigantibus, et in id tantum, vt se consulerent profectis. [...].
Vrbs Hetruriae. Profertur etiam Senae, Senarum, vid. Plin. 3, 5.
Vt, Colonia Senensis Plin. 3, 14. Praelium Senense Cic. de Clar. Orat. 73. Alii legunt Senonense.
Vbi Senatores consultandi gratia consistebant. [...].
vid.SEX.
et i. m. [Tam Locum, in quem Senatores conueniunt, quam ipsos Senatores, significat. [...].
vel, si mauis separatim, Senatus consultum [Senatus sententia vniuersi, in quantum nec intercessione tribunicia impedita, nec aliam ob causam vitiata est: nam alterutrum si accideret, Senatus auctoritas vocabatur. [...].
Sic belle Lambinus: esset enim Senaturire Senatorem spirare etc. Sed al. Scaturit.
cognomen, in quibus duo praeter caeteros nobiles M. Annaeus rhetor, cuius Controuersiae, Suasoriae, etc. [...].
dicunt esse labium piscis, vel rubrum sub aure, vnde prouerb. [...].
SENECTA, SENECTVS, SENESCO vid. SENEX.
omn. gen. secundum Priscianum 3 p. 602. [...].
Senectus, senilis aetas. [...].
Idem. Ter. Phorm. 4, 1, 9 [...].
Participium a seneo: Priscian. 9 p. 869. [...].
Idem quod Senectus s. Senecta. [...].
teste Nonio 1, 59 Pompon. Praecon. poster. Sed me exercet senica nequam, neque illo quid faciam scio. Ob soletum.
Senem fieri. Catul. 4, 26 de Phaselo, Quiete recondita senet. Auus, municipalibus magisteriis contentus, abundante patrimonio, tranquillissime senuit Suet. Aug. c. 2.
Senem fieri. [...].
Add. plura exempla in SENESCO.
Quod ad senem pertinet: vt, Senilis statua Cic. Verr. 2, 87. [...].
vt, Tremere seniliter Quinctil. 1, 11.
vid.SENI.
SENI, ae, a. SENIO vid. SEX.
de Menandro, versibus senariis s. sex pedum scribente.
Gemma apud Aegyptios. Plin. 37, 9. Harduin. leg. tenites.
vid.SENEX.
Italiae vrbs, Pomponius Mela 2, 4 Senogallia maritima ad Aterni fluminis ostia. Senogallia autem est dicta a Senonibus Gallis, qui eam condiderunt. Vid. Sil. 8.
vt, scribit Plin. 4, 17 [...].
SENSIBILE, SENSIM, SENSVS, etc. vid. SENTIO.
vel Fenta in quibusdam libris vocatur, quae in melioribus Fatua Fauna est Lactant. 1, 22, 9. et Epit. 22, 1.
SENTENTIA, SENTENTIOSVS, vid. SENTIO.
quaedam Dea, quae Sententias inspirando hoc nomen meruit apud August. C. D. 4, 11.
Pars nauis inferior: in quam, quidquid est humoris, defluit, corruptumque male olet: vel ipse potius humor ille foetidus. [...].
Qui sentinam exhaurit. Paullin. Nolan. Epist. 49, 12 Quid huic quaeso obfuit seni persona sentinatoris, et in nautis vilissima.
Sordibus plenus. Cato apud Non. 2, 645 Naues putidae et sentinosae. Vetus et sentinosum nauigium Ambros. Orat. de obitu fratris.
Instrumentum ad sentinam exhauriendam comparatum, Antlia. Paullin. Nol. Epist. 49 c. 3.
Deus apud Augustinum de Ciuitat. Dei, 7, 2 qui sensus puerperio largiri crederetur.
Sensu percipere, sic tamen, vt frequenti metaphora etiam sensu carentibus tribuatur, cum qualemcunque mutationem subeunt. [...].
pass. Cic. de Orat. 3, 165 [...].
Quo sentimus: aeque late patet ac verbum sentio. [...].
Vix legitur, nisi in numeno Plurali. [...].
a Sensus. Quinctil. 8, 5, 14 Inde minuti, corruptique sensiculi, et extra rem petiti: i. Sententiae, cogitationes.
Paullatim, quia ea maxime sensum faciunt, quae morantur, quasi cum meditatione et sensu. [...].
non communi modo, sed acutiore velut et ampliore praeditus. [...].
Quod sentit, et Quod sentitur. [...].
Sensus significatio. Nonio 12, 30 Sensibilitatis eius non leuis ratio est. conf. Id. 2, 800 Vbi Sententiam sensibilitatem ipse interpretatur.
Idem quod Sensibile, quod sensui subiectum est. Lucret. 2, 887 Ex insensibilibus ne credas sensile gigni. i. Corpus sensum habens. add. ib. 901.
cum respectu ad Orphea, Mart. Capella 9 p. 308.
Quod sensus causam praestat. Macrob. Saturn. 7, 9 Spiramentum sensificum ad sua quaeque loca naturali lege ducentes. Add. Mart. Capella 2 p. 43.
Aliud Adi. [
Sensu praeditus. [...].
pr. Plato irrationalem pronuncians sensualitatem. conf. ib. c. 38 extr.
i. Quod animus sentit, s. in quantum intellectus vocatur, vt sit Iudicium vel certum, vel opinio: siue comprehensa etiam voluntate, vt sit consilium, vel de re nostra, vel de publica, in senatu prolatum, in animo retentum: etiam votum et desiderium et propositum etc. [...].
contemtus. [
Quod sententiis abundat, et dictis quibusdam breuiter et argute collectis. [...].
Sensu instruere. Claud. Mamert. de Statu Anim. 1, 17 Vniuersum corpus mouere et sentificare. Nec alia pars animae sentificat oculum, et alia viuificat digitum Id. 3, 2.
Spina. Nomen inde volunt, quod a tangentibus quamprimum sentiatur. [...].
Idem. Senticem habet Apuleius de Herb. 87.
apud Festum, Quam senticosa verba pertorquet turba. Conf. Apul. Flor. 4 p. 361. et Mart. Capell. 2 p. 59.
Locus, in quo sentes sunt. Plaut. Capt. 4, 2, 80 Non enim es in senticeto, eo non sentis. conf. Apul. Flor. 2 p. 348.
Horridus, inquit Donatus: quasi spinosus, Laceras vestes habens. [...].
Separatim; a Se et vorsum. [...].
Idem quod Seorsum, antique. [...].
Separatus. [...].
Separatus. [...].
Diuidere, distrahere; a Se et Paro Compositum. [...].
Compar. Cic. de Inuent. 2, 156 c. 51 extr. Quaedam separatius ad finem adiungentur.
Humo iniecta contegere, in sepulcrum inferre, tumulo mandare mortuum. [...].
Funus et exsequias proprie denotat. [...].
Goes.
Qui sepelit. August. de Trin. 4, 3. [...].
vel SEPVLCRVM i. n. [Locus, in quo corpus, ossaque mortuorum corporum reconduntur. [...].
Quod ad sepulcrum pertinet: vt, Arae sepulcrales Ouid. Met. 8, 480. [...].
Locus, vbi multa sunt sepulcra. Catul. 60, 1 Vxor Meneni, saepe quam in sepulcretis Vidistis ipso rapere e rogo coenam.
Quod sepeliri debet. Plaut. Cist. 1, 1, 64 [...].
i. formicae, sex pedibus ingredientes.
vel SEPS sepis. f. [Quae obiecta inter agrorum diuisiones, vel hortos, aut circum posita cuicumque fundo, introitum prohibet. [...].
Idem quod Sepes: nisi quod latius patet, et ipsa quoque loca quomodocunque ab accessu munita significat. [...].
Id omne dicitur, quo aliquid sepitur. [...].
Actio sepiendi. Vitruu. 5, 12 [...].
a Sepio, i. Obscure. [conf. in SEPIO laudatum Cic. de Orat. 3, 156.
Lolligo. Genus piscis atrum cruorem ex se fundens, cum deprehendi metuit, quo piscatoribus iter veluti sepit et occludit. [...].
Add. Seren. Sammon p. 6.
vid.SEPES.
fuit Forum Capuae, in quo vnguentarii negotiabantur, cuius deliciis fractam fuisse Punicam ferociam, testatur Valer. Max. 9, 1 extern. 1. Cic. de Lege Agr. 2, 93 c. 34. [...].
Idem. Varr. apud Non. 3, 234 Doti dato insulam Chium, agrum Caecubum, Seplasia Capuae, macellum Romuli.
Idem. quidam legunt ap. Petron. c. 76. vbi alii Seplasia.
Vnguentarius. Lamprid. Heliog. 30 Pinxit se, vt seplasiarium. al. Finxit. In Glossis Philoxeni et Cyrilli exponitur [i. Qui omnia vendit, i. res omnis generis.
Seorsum ponere. [...].
Pro Remoto, qui in longinquis habitat finibus. [...].
pro Sepe, f. g. vid.SEPES.
Paruus serpens, ex cuius ictu membra percussa putrescunt: a [putrefacio. [...].
Corrosiuus vulgo dicitur a medicis, ad verbum putrefactorium dicas. [...].
id est SEIPSE Ciceronem dixisse in libris de republica, observat Seneca Ep. 108. Locum damus in REAPSE.
vid. SEPIO in SEPS.
pro [ap. veteres Latinos, teste Mocrob. in Somn. Scip. 1, 6. Septenarius, hebdomas.
Numerale nomen, indecl. VII. Graeci dicunt, Latini spiritum asperum in S mutant. [...].
Mensis dictus est, quod sie septimus in ordine a Martio, qui olim primus fuit. [...].
Nomen indecl. XVII. Liu. 38, 33 [...].
Quod septem alueis, rivis, aut fontibus fluit. vt, Ouid. Met. 15, 753 Perque papyriferi septemflua flumina Nili Victrices egisse rates.
Aliud Adi. [vt, Roma Stat. Silu. 1, 2, 191. [...].
vel SEPTENERVA ae. f. Apul. de Herb. c. 1.
Longum septem pedes. Plaut.
In septem partes diuisum, vt Virg. Aen. 12, 925 [...].
ea forma dictum, qua Triumuir; Septemuirorum officium erat facere sacrificium epulare, et Septemuiri epulonum nominabantur, vid. Cic. de Orat. 3 c. 19. [...].
etc.
Septemuirorum dignitas. Cic. Philip. 2, 99 c. 38 Eundem in septemuiratu nonne destituisti? interuenit enim. Vid. Plin. Epist. 10, 8.
vid. supra SEPTEMDECIM.
vel SEPTVENNIS e. Adi. [Quod est septem annorum. [...].
Interuallum septem annorum. Prudent. Tetrast. Vet. Test. 6.
sunt septem stellae polo nostro vicinae, ex quibus quasi iuncti triones figurantur. [...].
vt, Septentrionalis ventus, a Septentrione flans Plin. 9, 17. Septentrionalis pars terrae Iustin. 2, 1, 15. Boreas Apul. de Mundo p. 57.
Ventus qui a Septentrione flat quem Graeci vocant. De hoc Gellius 2, 22.
distribut. [
distribut. [
vt, Septiana mala Columel. 5, 10, 19 potius Sestiana sunt v. v.
vid.BICEPSOS.
vrbs Roma, quod septem colles habeat, Palatinum, Quirinalem, Auentinum, Coelium, Viminalem, Exquilium, et Ianicularem. [...].
conf. Liu. 28, 6. Lamprid. Commodo c. 11.
vid.SEPS.
vt Multifariam. Santra de Verborum antiquitate, In quod volumen vnum nos lectitauimus, et postea inuenimus septifariam diuisum Nonius 2, 779.
Olim legebatur ap. Petron. c. 133 vbi nunc ex emendatione Turnebi Adu. 26, 6 vestifluus.
Numerus ordinalis. [...].
Vox apud recentiores haud infrequens, vt
Septemmestris. Arnob. 3 p. 105 Praepropero partu septimanae foeturae. 2 Miles septimae legionis Plin. 3, 4.
Locus, quem Septimani occuparunt. Sidon. Epist. 3, 1. conf. Scal. Lect. Auson. 1, 24.
vid. Varr. de L. L. 5, 2. Fest. et Paul. in Quinquatrus.
Romanae gentis nomen, vnde Imperator Septimius Seuerus. A quo
C. Gracchi interfector, tametsi antea familiaris. Is auro repensum caput Gracchi ad Opimium tulit, plumboque in os addito, parricidio Rempublicam etiam circumscripsit Plin. 33, 3.
Deus, ap. Tertull. ad Nation. 2, 15.
Septies centesimus. Liu. 1 in prooemio, Res est praeterea et immensi operis, vt quae supra septingentesimum annum repetatur.
et Lamprid. in Commod. 11.
conf. Lampr. Commod. 10.
Quod septingentorum numerum complectitur, [vt, Septingenarius grex Varro de R. R. 2, 10. In quo septingentae sunt oues.
Septem pedes longus. [...].
Aedificium septem Zonarum siue praecinctionum, totidem contignationibus sibi inuicem impositis, quarum vt quaeque superior est, ita est contractior. [...].
Vid. proxime praecedens exemplum.
Annos septuaginta natus. l. 5. Dig. de Iure immun. §. 7. Antequam septuagenarius fieret.
Pars assis, quae septem duodecimas 7/12 continet, id enim est septem vncias: Sequiturque naturam assis, ac de omnibus illis dicitur, quae in duodecim partes diuisa possunt intelligi. [...].
Sed Septuncialis satio? Columel. 2, 10, 58. nihili est, vid.SEPTIMONTIALIS.
conf. Id. Genes. 4, 24. Hieron. Epist. 1, 8.
SEPVLCRVM, SEPVLTVRA vid. SEPELIO.
vid.SEVVM.
vt Candelae sepatiae. [...].
vid.SEQVOR.
Fluuius Belgarum in Gallia, iuxta quem habitantes, Sequanici dicti sunt: et Sequani Caes. B. G. 1, 1 [...].
sub fin. Aruerno Sequanoque, et Heluico generibus non pridem illustrata. de vitium generibus.
SEQVAX, SEQVELA vid. SEQVOR.
et e. vel SEQVESTRIS, e. et SEQVETER tra, trum. [inquit Modestinus de Verb. signific....) Apud quem plures eandem rem, de qua controversia est, deposuerunt. [...].
vt, Sequestraria actio, quae aduersus sequestrem datur. l. 12 [...].
est Rei controuersae quaedam depositio. [...].
Locus, vbi aliquid deponitur. Tertull. de Resur. Carnis 52 Sequestratorium seminibus terra est illuc deponendis et inde recipiendis.
Idem fere quod Sequestratio. [...].
Deponere. Prudent. Hymn. Exeq. 127 [...].
i. Seposita. Ammian. 20, 7 Sequestrata ira. Sequestratae solicitudines bellicae Id. 18, 1.
Separatim. Cassiodor. Varr. 11, 1 Quaeratis forsitan sequestratim Principis bona.
Deterior. Vlp. in l. 8 [...].
vel vt plerumque scribitur, secutus sum, sequi.
Comitari ita, vt posterior sis, altero quem sequeris praecedente: deinde facere, quod alius vel faciendo vel iubendo, suadendo etc. praecipit, vt et imitationem complectatur, et obsequium. [...].
Add. Iustinian. de iur. dic. rat. §. 1.
vel SECVTVS a, um. Partic. Plin. 13, 22 [...].
vel SECVTIO
vel SECVTOR
Quae virum sectatur. Petron. 81 Tanquam mulier secutuleia vnius noctis pactu omnia vendidit.
Quod facile sequitur. [...].
dicitur, qui aliquem sequitur quacunque causa frequenter. [...].
Actiue apud antiquos, teste Prisciano l. 8 p. 799 vnde Sector Passiue, apud Varr. de R. R. 2, 9 Velle se a cane sectari.
dicitur Satanas, i. dum bona sectantur.
Qui sectatur, speciatim, qui honoris, et suffragiorum parandorum causa Candidatum deducit, comitatur, assectatur. [...].
apud Barth. Adu. 14, 3.
Idem quod Pedisequa.
Disciplina, aut institutum quodcunque, in quantum pluribus commune est, et ab imitatione alicuius proficiscitur. [...].
Vt, Veruex sectarius, Qui gregem agnorum praecedens ducit, Festus. [...].
a Secta; quasi Sequela quaedam et propagatio. [...].
Graecis dicitur vermiculus apud Seres, qui Sericum procreat. [...].
Instrumentum, quo clauduntur ostia: proprie vectis vel pessulus transuersus valuae haerens, qui immitti posti queat: elateres, claues etc. accessoria sunt. [...].
Sic nescio vnde ponitur. Sed est sine dubio ibi ferula. Ergo nondum habet auctorem Serula.
an SERRÂNVS i. m. [Romanum cognomen: v. g. Qu. Atilius Cincinnatus Seranus: cui quum suum agrum et araret et sereret, Dictatura ei a Populo Romano delata est. [...].
Templum Serapidis Ammian. 22, 16.
Vox est Hebraica Pluralis numeri, idem significans, quod Igniti, candentes, a verbo succendo, vro, exuro, comburo. [...].
Herba, quae et Orchis dicitur, quod (inquit Dioscorides) eius radix inter pauca sit vtilis. [...].
vid. SERAPIS infra.
Pictor cognominatus Rhyparographus, Plin. 35, 10. 2 Medicamentum ap. Cels. 5, 28, 17 extr. Item Serapion, herba Serapias sic vocatur apud Apul. de Herb. 15.
Serpens; Deus apud Aegyptios, similis ei, qui apud Graecos Pluto, quem colunt, qui Nilum inhabitant. [...].
vel SERAPÎNVS a, um. Adi. Coena Serapica, i. Sumtuosa, vt Romanorum Pontificales Tertull. Apol. 39. [...].
vrbis Sidoniae nomen, quae nostris fere Sarepta vocatur. Hinc
Vini praesertim nobilis epitheton. [...].
Vxor Stiliconis, socrus Honorii Imperatoris, qui Mariam filiam ipsius, vxorem duxit, cuius laudes eleganti carmine celebrauit Claudianus. Docta Serena Claud. de concha 3.
Significat Tranquillum, sine nubibus, sine imbre, forte quod id maxime tempus sationi s. serendo aptum sit. [...].
Compar. ap. August. de Trin. 8, 9.
Serenum reddere, et clarum. [...].
Iouis cognomentum apud Apul. de Mundo p. 75.
Tranquillitas, claritas. [...].
Conf. Prognost. Arati v. 413.
Scythiae Asiaticae populi, a quibus Sericum. [...].
Serica veste indutus. Suet. de Calig. c. 52 Armillatus in publicum processit, aliquando sericatus et cycladatus. Add. Sidon. Epist. 2, 13.
Textor sericorum. Iulius Firmicus Matheseôs 8,.. refert sericarium textorem nasci, qui habuerit horoscopum in 28 parte Arietis.
i. Serico tincti, debentur librariis aut Alciati ingenio. [...].
aut a est, aut ex Serenesco, per Syllabae detractionem curtatum, valet quidem siccari. [...].
Aeneae nauta apud Virg. Aen. 4, 288. Et 5, 121 Sergestusque, domus tenet a quo Sergia nomen. Nam a Sergesto Sergia familia fuit, a Cloantho Cluentia. Seruius. Conf. Aen. 1, 514.
Romana gens et tribus, vid.TRIBVS.
Vas vinarium vel olearium fictile. [...].
Add. Pallad. 4, 10, 9. Isidor. 20, 6.
Aromatis genus, quod in vnguenta additur, Plin. 12, 22 s. 45. et 13, 2 quo loco a quibusdam legitur sarichatum. Quid sit, nescio an quis explicet.
Ordo et quasi quaedam rerum continuata progressio, a serendo, id est, ordinando dicta. [...].
a Serius v. v. post SERIO.
ap. Festum appellari putat Nauigia Istrica, ac Liburnica, quae lino ac sparto condensantur, a conserendo et contexendo dicta, quia dicat Pacuuius in Niptris, Nec vlla subscus cohibet compagem aluei, Sed suta lino et sparteis serillibus. [...].
vid. SERIVS, Adiectiuum.
vid. supra SERIA.
Insula vna ex Sporadibus in Aegaeo mari: quam notiorem fecerunt ranae Seriphiae, quae illic non coaxant, orto inde adagio, Rana Seriphia, in mutos aut taciturnos. [...].
Vt in illo Themistoclis, Neque enim vel tu, si Atheniensis esses, clarus exstitisses: aut ego, si Seriphius essem, ignobilis. [...].
Genus absinthii, quod et Marinum dicitur. Plin. 27, 7. et 32, 9. Apul. de Herb. c. 100.
Genus cichorii. Vocant autem Latini Intybam, siue intybum. [...].
Quod cum asseueratione, et non per iocum dicitur, vel agitur. [...].
Sine ioco. Plaut. Amph. 3, 3, 9 [...].
a Serius; Grauitas Auson. Parent. 2, 6 Et grauitas comis, laetaque serietas. Sidon. 23, 440 Risus serietas, dicacitas. Cum serietate dictare Idem Epist. 9, 3.
Oratio a compositis et contextis, consertisque verbis. [...].
Sermonari rusticius videtur, sed rectius: sermocinari crebrius est, sed corruptius. Annotat ista ad locum Q. Claudii, Cum his consermonabatur.
Loqui, colloqui. Plin. 10, 42 [...].
i. sermocinando.
vnde
scabies. vnde
conf. Reines. Var. Lect. 3, 11 p. 522.
a Sera; Claudere. Laudatur Columel. 6, 38, 3 [...].
Seminare et plantare significat. [...].
vt, Arua serenda Tibul. 2, 3, 8.
Pass. [
Pro segetibus. [...].
Actus serendi. [...].
Idem quod Satus. [...].
Qui serit, aut plantat. [...].
Quod ad satorem pertinet: vt Trimodiae satoriae Columel. 2, 9. et 12, 50.
Aliud Adi. [Quod seritur: siue plantatur et excolitur: cui contrarium est Agrestis. [...].
vel SESIVS a, um. a serendo. Columnae Sessias (deas) a sementationibus (dictas) sustinent Tertull. de Spectac. c. 8. vid. Harduin. ad Plin. 18, 2 no. mai. 1.
Texere, connectere, adiungere. [...].
Contextus, compositus. vt, Serti flores, Sertae coronae Lucan. 10, 164. Flores serti et soluti Apul. Add. Seru. ad Aen. 1, 421.
vid. in suo loco.
et SERTA ae. f. dicuntur Coronae; a Sertis, id est, digestis inuicem floribus frondibusque, ex quibus ab initio fieri coronae solebant. [...].
vid. SERRATVS sub SERRA.
vid. post SERTORIVS.
vid.SERVS.
SEROPTA, et SEROPTANVS, vid. SERAPTA.
vid.SERPO.
Instrumentum, quod geniculis puerorum ambulare discentium alligabatur, ne vari fierent, aut compernes. [...].
vid.SERPYLLVS.
Repere, paullatim progredi. [...].
Generale nomen est animalium, quae serpunt, i. mouent et trabunt corpus, citra vsum pedum. [...].
al. et Burm. Serpentipedes.
Ex serpentibus nati. Ouid. Met. 7, 212 Vos serpentigenis in se fera bella dedistis. De Cadmeis fratribus, e serpentis dentibus qui prognati fuerant.
Herba, quae vocatur et Viperina Apul. de Herba cap. 5.
Sic enim legendum est cum Scaligero; non vt quidam Sementifera.
vid.SERPENTIGER.
Laudatur Propert. 4, 2, 40 Serpiculis medio puluere ferre rosam. Sed leg. Sirpiculis, vid. sub SCIRPVS.
a verbo Serpo; Serpens dicitur apud Festum Messalla, Serpula serpserit, serpens inrepserit.
vel SERPYLLVM i. n. [Herba paruorum foliorum. [...].
in carmine.
Instrumentum dentatum, quo ligna et lapides secantur. [...].
Serra secare. Materia ac pali dedolantur atque serrantur Veget. de Re mil. 2, 25.
i. serrata.
Ad modum serrae factus. [...].
Vt margines serrae figuram habeant. Vitruu. 6, 11 Serratim construi.
Actus serrandi Pallad. 3, 17.
Quod serra facile secari potest. Plin. 16, 43 Serrabilia ac sectilia, quae modice humida. Sic Harduinus. Gr. [
Hanc vocem reponunt Viri docti Vlpiano l. 29 §. 2 [...].
Ramenta, quae decidunt, cum quid serra scinditur. [...].
videtur reddenda vox pro ferratrina vel seratrina: et significare locum, vbi serra secantur arbores.
Attiliorum cognomen. Vel a Serendo dictum. Virg. Aen. 6, 844 Paruoque potentem Fabricium, vel te sulco Serrane serentem? vid. SERANVS, suo loco. SERRAN. est in numo.
Herba a serrata foliorum textura sic dicta. Plin. 24, 15 Chamaedrys herba est, quae Latine trissago dicitur. Aliqui eam Chamaerepem, alii serratam, etc. appellauere.
Herba. Plin. 25, 8 s. 46 [...].
Praenomen Aequicolarum, eoque appellatus est Sertor Resius, qui primus ius fetiale instituit. [...].
Nomen Romanum a Sertore ductum. [...].
Herba, quae Meliloton alias dicitur. Meliloti, quod a nobis sertula campana dicitur Scribon. 258. Plin. 21, 9. Cels. 5, 11.
vid. SERO, serui.
Sertum floribus. [...].
Gens Romae, e qua v. g. M. Bruti mater, cuius meminit Sueton. Caes. c. 50. [...].
SERVILIS, SERVILITER, SERVIO, SERVITIVM, SERVITVDO, SERVITVS, vid. SERVVS, in SERVO, âre.
Praenomen, eius qui mortua matre in vtero seruatus est A. Epitom de Nominibus sub Val. Max. Rex Rom. Servius Tullius praecipuus sanctor legum suit Tacit. Ann. 3, 26.
A nomine Seruius. v. g. Seruiana Actio §. item Seruiana. De Actionib. lib. 4. Institutt. ciuilium l. vlt.
vid. SERVS, Adi.
Retinere et tueri, atque adeo a malis vel praesentibus vel imminentibus liberare. [...].
i. Obseruantissimus.
Aliud Partic. [vt, Centum clauibus seruata vina Hor. Carm. 2, 14, 25. [...].
Obseruantia, consuetudo. Quam perpetuam seruationem meam quaedam necessitas rupit Plin. Epist. 10, 121, 1.
Qui seruat et liberat. [...].
Res, quae potest seruari. Ouid. Trist. 4, 5, 21.
pro Ancora vel pro scapha dici volunt, quasi [
Intell. Medicamentum, quod vim seruandi, et muniendi contra morbos habet.
Homo non liber, nec sui iuris, sed qui est in potestate et dominio peculioue alterius. [...].
vt, Cic. de Lege Agrar. 3, 9 c. 2 [...].
Ancilla. Vlp. in l. doli D. de seruo corrupto, Si seruus seruaue dicetur, etc. Rursus in l. 1. in princip. eod. tit. Matre serua natus, de Seruio Tullio Florus 1, 6, 1.
Sic Victor. al. Seprullae.
Quod ad seruum pertinet. [...].
Seruorum more. [...].
de scortis.
Sed variat lectio. Conuicium in lenonem esse apparet.
Ipsa seruiendi vel servorum conditio. [...].
tam Multitudinem significat seruorum, quam Seruiendi conditionem Charis. 1 p. 54. [...].
Idem. [
Proprie seruorum est, quatenus sunt serui, in primis, dum imperata faciunt. [...].
vt, Capitolia seruitura suo Canopo Ouid. Met. 15, 828.
i. seruitutem. Caeterum est ex coniectura Camerarii, quam recepere viri quidam docti. Al. Sententiam.
Proprie vltimam partem diei significat, vt in titulo Satirae Varronis, Nescis quid serus vesper ferat. [...].
subint. hora. [
Aqua lactis. Plin. 11, 41 [...].
Tarde, amissa opportunitate. [...].
Vespertinus, et generatim Tardus. [...].
vid. ordine alphabetico.
vid.SERVO.
In Compositione antiquis significabat Semis, vt mox videbimus Sestertium esse Semis tertium, vt duo sint integra, duo asses, sed tertium non integrum, verum semis tantum. [...].
it. SESAMVM i. n. [Genus frumenti Indici. [...].
vt, Sesaminum oleum Plin. 23, 4. Idem 28, 11.
vid.SEXCENTI.
pro SESQVIVLYSSES is. m. Varro vtitur pro Astutissimo quasi vnus Vlysses cum dimidio. vid. Plin. in Praef. et Turnebi Aduers. 17, 24.
quasi SESQVIVNX uncis. m. et SESCVNCIA, ae. f. [significat et vnciae dimidium, vid. Scribon. 50. 60. 118. [...].
h. e. Vnius pollicis et dimidii.
vid.SESQVIPLEX.
quod et SESQVIPLVM it. SESQVIPLEX et SESCVPLEX, dicitur, Sesquialter, vt quum dicimus senarium sesquiplum esse quaternarii: continet enim eum totum, et insuper dimidiam eius partem. [...].
Accusatiuus a Sui Pronomine v. v.
Herba est, quam vulgo Saxifragam maiorem appellant. [...].
Haec Festus. Vid.ESOPIA.
Rex Aegypti, qui regibus captiuis curru iunctis vectus triumphasse dicitur; conatus est nauigabilem alueum ex Rubro mari in Nilum producere, vt scribit Herod. 2. [...].
Assem s. vnum totum et semis significat. vid. SES. [...].
Idem significat, quod Sesqui ipsum, nempe totum vnum cum dimidio, assem cum semisse. [...].
add. Id. 6, 18.
Add. Colum. 2, 13, 4.
Septimus cum dimidio. [...].
i. duodenos effoderis.
Idem. Plin. 9, 27 Attollit e mari sesquipedanea fere cornua.
vel SESQVIPLARIVS a, um. Adi. ita vocatus est, Qui annonam vnam semis, nimirum in duo capita; vnam equitis, alteram calonis vel serui accipiebat. [...].
vid. paullo ante SESCVPLVS.
pro Plus quam anus. [...].
Vid.SESQVIOCTAVVS.
pro Astutissimo et callidissimo in cuiusdam Satyrae titulo Varro posuerat. Turneb. Aduers. 17, 24. vid. SESCVLYSSES. Passim citat Nonius.
s. SESCVNCIVS videtur restituendum Plauto Epid. 5, 1, 11 In manibus gestant copulas secuncias. Leg. sescuncias. i. Sesquiunciam pedis latas, quibus me alligent ac caedant.
SESSILIS, SESSIO, etc. vid. SEDEO.
Est Templum et sedes, deduciturque a Sessu vel Sede; vt a Merce, Mercimonium. [...].
proprie Adiectiuum est, significans duo cum dimidio. [...].
suam alloquens mentulam: Sed sestertiolûm donauit mentula Phoebo Bis decies, hoc da tu mihi, pluris emam.
Pauper, qui nil nisi sestertium in censu habet. [...].
vid.SEXTIVS.
Vrbs in litore Thracio ad Hellespontum sita e regione Abydi, Leandri et Herûs amoribus nobilitata, apud Musaeum. [...].
Patronym. Stat. Theb. 6, 547 Contra autem frustra sedet anxia turre supremis Sestias in scopulis, i. Hero.
Pilus crassior, rigidiorque, atque erectus, qualem habent sues. [...].
Quod setas gerit. Martial. 13, 93. [...].
Quod setis abundat. Plin. 8 c. 45 [...].
vel SAETABIS is. Fluuius est Hispaniae secundum Strabon. [...].
etc. Sed Voss. p. 35 probat Setabe vel Saetabe ex Ibera, vt sit ipsum vrbis nomen.
aut SETANIVM i. n. Mespilorum genus, vid. Plin. 15, 20. [...].
Vrbs Campaniae, ex cuius agro Setinum vinum commendatur Plin. 3, 5. Martial. 13, 112 Pendula pampineos quae spectat Setia campos, Exigua vetulos misit ab vrbe cados.
vid. supra SETIA.
SETIGER, SETOSVS, vid. SETA.
Disiunctiua Particula. [...].
vid.SEBACEVS.
Laudatur, Propert. 3, 2, 21 [...].
Significat excessum aliquem veri, secessionem a vero, sed non ad leuitatem et remissionem, verum ad duritiem et asperitatem: itaque non tantum iocoso, sed interdum etiam humano seuerus opponitur. [...].
Ipsa seuerorum grauitas. [...].
Idem. Plaut. Epid. 5, 1, 5 Quid illuc est, quod illi caperat frons seueritudine? Morum Apul. Met. 1 p. 113.
Grauiter, aspere. [...].
Aliud Adu. [Idem. Titinnius apud Non. 11, 5 Seueriter hodie sermonem amica mecum contulit. conf. Idem Non. 11, 16. Apul. Met. 2 p. 126.
a Seuero cognomine, Seueriana pira a Seuero insitore dicta, Plin. 15, 15. [...].
Dignitatis Nomen, quasi Sexuir; vt Dunmuir, Decemuir. [...].
Ad seuiros spectans. Capitol. in Marc. 6 Ludi Seuirales. 2 Substant. P. Numerius Martianus Astigitanus Seuiralis Inscript. Grut. p. 1.
Dignitas Seuirorum. [...].
vid. infra SEVVM.
Seorsum, seu in alteram partem vocare. [...].
quod et SEBVM, vel SEPVM dicitur. [...].
vel SEBALIS e. Adi. Fax sebalis Ammian. 18, 14.
vel SEBACEVS a, um. Taedis, lucernis, cereis, sebaceis nocturni luminis instrumentis clarescunt tenebrae Apul. Met. 4 p. 77 [...].
Quod instar seui vngit. Plin. 11, 37 Seuosa cornigeris medulla.
Seuum inducere. Columel. 2, 22 Feriis autem ritus maiorum etiam illa permittit, far pinsere, faces incidere, candelas seuare. Legitur et Sebare.
Numerale Nomen indecl. cuius vis ita indicatur, VI, Sex menses cum Antiocho fui Cic. in Bruto c. 91. [...].
Indecl. LX. [Sexies decem. [...].
Natus LX annos. [...].
distribut. [
Numerus ordinalis a Sexaginta. [...].
Idem. [...].
Quod habet sex angulos. [...].
Idem. Solinus cap. 46 Inuenit et iridem in mari Rubro, sicut crystallum sexangulatam, quae radiis icta solis, etc.
Vid. QVINQVATRVS, in QVINQVATRIA.
Sexies centum: interdum indefinitum numerum notat, vt [
Aliud Adi. [i. Sexcenti vnicuique. conf. Sueton. Claud. c. 32.
Pro Sexcenteni. [...].
Sic 14, 12. Sed Post annum amplius sescentesimum Gell. 10, 16. ed. Steph. al. sexc.
conf. Lamprid. Comm. c. 15.
Fictum a Plauto nomen in Capt. 3, 5, 68 Sexcentoplago nomen indetur tibi. h. e. sexcentas plagas accipies.
vel SEDECIES Adu. [
vel SEDECIM indecl. XVI.
Sex annorum. Plaut. Poen. 4, 2, 80. Inde surreptus fere sexennis. Add. ibid. 5, 2, 27. Plin. 8, 32.
Tempus sex annorum. [...].
Sex vicibus, vt vulgo dicunt. Liu. 4, 32 Veientem hostem sexies victum pertimescant. Vid. Colum. 5, 2. Sexies consul Vellei. 1, 15, 5.
i. Sex principes in senatu. Cic. de Nat. Deor. 3, 74 c. 30 L. Alenus chirographum Sexprimorum imitatus est. Ita plerique edunt. Sic Decemprimi s. Decaproti. v. v.
Sexta pars assis. v. g. Numus duas vncias valens. [...].
Quod sextantis habet pondus. [...].
Sextantem pedis, i. duo digitos crassi. Sic materiam trientalem vocat, etc.
Sexta pars congii, quae mensura caua tam liquidis quam aridis seruiebat. [...].
apud Sueton. in Vita Hor.
Dieebatur, qui nunc Augustus mensis, vid. Sueton. Aug. c. 31 [...].
Nomen a Sexto deductum, vt Quinctilius a Quincto. Vnde Sextilia Vitelliorum mater Tac. Hist. 2, 64.
Sexta pars vnciae. Cic. pro Caecin. 18 c. 6 [...].
Idem.
Numerus ordinalis a Sex, vt, Sextus ab Hercule Vellei. Paterc. 1, 3, 3. [...].
vt Tertium Consul. Cic. in Pison. 20 c. 9 Qui C. illi Mario fortislimo viro et Consuli, et sextum Consuli, etc.
scil. Milites, sextae Legionis.
Sex in distributione. [...].
Quod constat sex rebus, vt Senarius numerus Cic. in Orat. c. 55.
vid.SENARIVS.
Sex puncta in tesseris et talis, vid. Casaub. ad Sueton. Aug. c. 71 et ad illud Pers. Sat. 3, 48 --- Quid dexter senio ferret. Martial. 13, 1 Senio nec nostrum cum cane quassat ebur.
Nomen Romanum, v. g. P. Sextius, qui in tribunatu Ciceroni aduersus Clodium contractis armatis auxilio fuit, quo nomine in iudicium vocatus, defensus fuit a Cicerone in Oratione, quae exstat. Quaedam exemplaria exhibent Sestium, sed minus recte, vid. Gruteri nota in Inscriptionem huiusce Orationis. [...].
al. Sestiana.
rapacis ancillae epitheton comicum Plaut. Truc. 2, 2, 57.
Genus illud, quo mares a feminis natura discreuit. [...].
Ad sexum spectans. Cael. Aurel. Acut. 3, 18, 184. Manibus sexualibus, i. Alterius feminae.
vid.SEIA.
conditionalis: Sed late accepto vocabulo conditionis, vt omnia etiam causarum genera complectatur, tempus item, et omnem aliam circumstantiam, a qua euentus aliquis quocunque modo pendere intelligitur. [...].
SIN, SIQVA, SIQVANDO, SIQVIDEM, SIVE, vid. ss. ll.
Mala s. maxilla Graecis est. [...].
iidem Caelio Acut. 2, 10, 59 Musculorum, quibus buccae colligantur, conductio, quos appellant Siagonitas.
vid.SYBARIS.
Datiuus a Sui. v. v.
In Singulari m. g. est, in Plurali m. et n. Est autem sonus oris, qui emisso spiritu appulsu compressis dentibus, et parum diductis labris fieri solet. [...].
Vt apud Serenum, Suaue sibilum. Auctor. Nonius 3, 200.
Vt, Ora sibila, pro Sibilantia, inquit Servius ad Virg. Aen. 2, 211. [...].
Sibilum emittere. Cic. Att. 2, 19 [...].
vnde
vid.SIBYNA.
vid. PERSICVS n. 6. [...].
Sensu appellatiuo est Virgo fatidica. [...].
de quorum origine modo dictum in SIBYLLA. [...].
Genus erat hastae Graecis. [...].
affirmantis. [Conuenientiam notat. [...].
vel SICCINE Adu. interrogantis. [...].
vid. s. l.
it. ib.] Genus gladii breuioris, quasi Seca. [...].
vel SICVLA ae. f. Dimin. [
(aut forte SICILIX, îcis. f.) it. SICILA, ae. it. SICILIVM, a Sica omnia dicta videntur: significant quidem secandi et vulnerandi instrumenta. [...].
Vt, Securicula a Securis, apud Plaut. Rud. 4, 4, 125 inter crepundia, vt ensiculus, et securicula.
vel SICELATVS i. Sicila s. Sicula armatus, legi vult Salmas. apud Iulium Capitolin. Max. et Balbin. 17 [...].
quid esset, dicemus verbis Varronis R. R. 1, 49 [...].
Quod sicilitur. Cato de R. R. 5 distinguit inter Foenum et Sicilimentum.
Qui sicam gerit maleficii alicuius gratia, et pro Interfectore accipitur. [...].
Populi Germaniae, Menapiis finitimi, ad vtramque Rheni ripam habitantes. [...].
Regio Germaniae, quae hodie Geldria. Claud. in Eutrop. 1, 383 Militet vt nostris detonsa Sicambria campis.
Siciliae quaedam pars, in finibus Agrigentinis. [...].
Siculus. Virgilius primam semper corripit, secundam producit: vt Aen. 5, 23 [...].
Aliud Adi. [quem secuti sunt alii, primam producit, secundam corripit, Aen. 3, 691 [...].
vid.SICORIS.
vid.SICA.
Vrbs Numidiae, Romanorum colonia, apud Plinium 5, 3.
SICCANEVS, SICCATIO, SICCESCO, vid. SICCVS.
vid.SIC.
inquit Nonius. [...].
Humoris absentia. [...].
Priuare humore. Columel. 2, 2 [...].
Vt, Fontes siccati Ouid. Met. 13, 690. Modo siccata ouis Idem Amor. 3, 5, 14. Cadis siccatis Hor. Od. 1, 35, 26. Add. Colum. 12, 15.
Idem. Isidor.
Cui contrarium est Irriguum et humidum. [...].
Idem. Plin. 16, 17 de vlmorum generibus, Italia Atinias vocat excelsissimas, et ex iis siccanas praefert, quae non sint riguae. Al. Siccaneas.
i. Siccans. Add. Reines. Var. Lect. p. 649.
i. vt loquuntur Desiccatiua.
Herba, quae alio nomine Pulicari dicitur, a semine pulicis similitudinem referente, vid. Plin. 25, 11 vbi describitur.
ap. Petron. c. 14 [...].
vid.SICILIA.
Lacus est Thessaliae, mutas habens ranas, quae tamen alio translatae coaxant, vocalesque fiunt Plin. 8, 58.
Omnis potus facticius inebrians, praeterquam ex vino. [...].
Didonis maritus, qui et Sicharbas dictus est, teste Seruio apud Virg. Aen. 1, 347 Huic coniunx Sichaeus erat ditissimus agri Phoenicum, etc.
in antiquo Lexico exponitur [
Insula maris Tyrrheni, quae vocatur et Trinacria; nempe ex eius figura, quod tria [habet s. promuntoria, vnde et Triquetra vocatur. [...].
Patronym forma Graeca. Virg. Ecl. 4, 1 Sicelides musae, paullo maiora canamus.
possess. [Qui in Sicilia versatur. [...].
Sicula lingua loqui. Plaut. Men. prol. 12 Hoc argumentum Graecissat, tamen non Atticissat, verum Sicilissat, alii Sicilissitat.
Qui e Sicilia est, vel incola vel indigena. [...].
SICILIMENTVM, SICILIO, SICILIS, SICILICES, vid. in SICA.
vel SICILICVS vel SICILIQVVS i. m. [Est quarta pars vnciae, atque adeo 1/48 assis: cumque semunciae vulgo quatuor drachmae assignentur, duae cedent Sicilico. [...].
vid.SYCAMINVM.
quibusdam est, qui aliis libris Siccius, vir fortissimus, de quo Plin. 7, 28 et 22, 5.
Saltationis satyricae genus, de quo ex Graecis Meurs. [...].
Vid. quae modo in SICINNIVM dicta sunt.
Hebraeorum numisma, quatuor drachmas Atticas valens, vt ait losephus Antiq. 3, 10. Vulg. Genes. 23, 16 et Exod. 30, 13 et de valore i. pondere, Eisenschmid.
ita enim melius, quam SICARIS, is. m. [Fluuius Hispaniae, iuxta Ilerdenses Lucan. 4, 14 Hesperios inter Sicoris non vltimus amnes.
Verba sic laudant Varronis de L. L. 4, 29 p. 32, 25. Sed duas dictiones, Sic Rica, in vnam contraxerunt.
i. Si alicubi. Ter. Eun. 3, 1, 4 [...].
vid. SICA. SICVLVS, vid.SICILIA.
Si alicunde. Liu. 26, 38 [...].
Aduerbia convenientiae et similitudinis. [...].
Graeca vox est, Medicis Cucurbitam seu cucurbitulam significans, quae materiae exinaniendae in corporibus humanis aptissima est. [...].
Vrbs vetus Achaiae, a qua Sicyonii: quorum vetustissimus rex Aegialeus terram illic late tenuit. [...].
Cucumis siluestris. Apul. de Herb. c. 113. Sunt duo verba [
siue SIDE es. f. [teste Plinio 5, 27 et Pompon. Mela 1, 15 attribuit Lyciae.
Inde
Auctor Plin. 6, 4.
SIDERARI, SIDERATIO, SIDERATVS, SIDEREVS, vid. SIDVS.
Ferrum est Graecis. Hinc
Lapidis appellatio, siue gemmae potius, quam inter adamantis genera refert Plin. 37, 4 [...].
Herbae nomen vulnerariae, s. ad vulnera ferro facta. [...].
Sic cognominatur heliotropion ab Apul. de Herb. c. 49.
h. e. Sideritae similis est, tanquam inde orta, tantum additis variantibus guttis Plin. 37, 10.
teste Plinio 3, 5.
Vt, Sidicina bella Sil. 11, 176. Aequora Sidicina Virg. Aen. 7, 727. i. campi.
vel sîdi, sessum, ere. [Deorsum tendere significat, et quidem sensim, vt qui Sedere volunt. [...].
vt, Sidentia pessum corpora caesa Lucan. 3, 674. [...].
Vrbs Phoenices. Mela 1, 12 Adhuc opulenta Sidon, antequam a Persis caperetur maritimarum vrbium maxima.
vt, Vestis Sidonia, i. Purpurea. [...].
pro Gentili. [Et 618 Taurus init caelum, te, Sidoni, Iupiter implet. de Europa.
sunt, quae in aliquod signum complurium stellarum compositione formantur: vt Aries, Taurus, Andromeda, Perseus, Corona, et quaecunque variarum genera formarum in caelum recepta creduntur. [...].
Quod ex sidere est, vel cum sideribus coniunctum. [...].
Quod ad sidus pertinet. [...].
Sidere afflari. Plin. 9, 16 Fluuiatilium silurus Caniculae exortu sideratur, et alias fulgure sopitur, i. Obtorpescit. Conf. Wower. ad Petron. c. 2.
Morbus est arborum afflatarum sidere, quocunque modo id acciderit. [...].
Sidere percussus. Iumenta sideraticia Veget. de re Veterin. 3, 35.
s. SIGALEON [Harpocrates, Silentii Deus, quem digito labellum comprimere finxerunt Aegyptii. [...].
Troiae promontorium. [...].
Vt, Litora Sigea Ouid. Fast. 4, 279.
Aliud Adi. [Vt, Tellus Sigeïa Ouid. Epist. 1, 33. Litora Sigeïa Idem Met. 13, 3.
SIGILLVM, SIGILLO, etc. vid. post SIGNVM.
vid.SINGVLVS.
vel SIGLA, ae. f. et in Plurali
vel SIGLAE a Sigillo per contractionem; Notae sunt, quibus vti librarii in scribendo solebant. [...].
Coenatio vel lectus aut stibadium, quod septem caperet conuiuas, in similitudinem elementi Graecanici factum. [...].
SIGNANTER, SIGNATIO, etc. vid. SIGNVM.
Vt, Signinum opus, quod confractis tusisque testis addita calce conficiebatur. [...].
SIGNIFER, SIGNIFICO, etc. vid. SIGNVM.
est, vnde aliud quid esse vel fuisse intelligitur: parua quaedam significatio, indicans totius rei qualitatem, inquit Donatus ad Ter. Andr. 5, 3, 7 [...].
Paruum signum. [...].
nouum a Sigillis: paruum signum, aut simulacrum, effigies, idolum. [...].
Sigillum alicui rei apponere. Vnde
dicuntur, emblematis et incrustamentis ornati. [...].
et ium. n. pl.Paruae imagines fictiles. [...].
extr. Saturnalitia et sigillaritia frequenter amicis inopinantibus misit, et ipse ab his libenter accepit Spartian. in Adriano c. 17. [...].
i. Confectori sigillarium, vel Sculptori. In Gloss. Gr. Lat. legitur Sigillarius.
SIGNATIO, SIGNATOR, etc. vid. SIGNO.
Qui fert signum militare. [...].
Signorum seu stutuarum fabricator, statuarius. [...].
Signum imprimere, vel quocunque modo addere. [...].
Vid. Quinctil. 5, 7, 3.
vt, Iura signanda Propert. 3, 19, 5. quod hodie dicunt contractum scribere.
Diserte ac dilucide, vt id signetur proprie, quo opus est. [...].
extr. Signanter et proprie supra dixerat.
Qui testamento signando adhibetur. [...].
Quod signat, seu quo ad signandum vtimur. Paul. Iurecons. Annulus signatorius ornamenti appellatione non continetur l. 74 Dig. de verb. signif.
Signum. Tertull. Apol. c. 21 [...].
Signifex.
pro Significare: Metianus l. 65 §. iij. D. ad SC. Trebel. Nam si auditus capaces sunt, vel interrogati nutu possint significare, velle se periculo suo hereditatem adire.
Signum facere, siue per signa notum facere, Demonstrare. [...].
Vsi sunt frequenter scriptores ecclesiastici: vt Arnobius 4 sub init. it. p. 134 et 7 p. 230. [...].
conf. Arnob. 1 p. 3 extr.
Indicatio, indicium. [...].
Vim significandi habens. [...].
Idem. Tertull. adu. Hermog. 32 Verbum significatorium.
i. Loquelam, qua res significatur.
conf. Elmenhorst. not. p. 54.
i. Signatus, ap. Mart. Capell. 6 p. 193.
apud Varr. de Lingua Latina 4, 3 p. 9, 13 de Luna, Quae caua caeli signitenentibus conficis bigis, i. signa XII percurrentibus.
Genus pigmenti, terra luteum colorem, quemadmodum ochra reddens.
vt, Silacei cunei, ad colorem Vitruu. 7, 5. Silaceus color Plin. 35, 6.
Mons est siluae Lucaniae. [...].
Tubus et fistula dicitur, e quibus erumpit aqua. Lucret. 6, 1263 [...].
vel SILARIS m. [
Haec Festus.
vt nonnulli apud Plin. legunt 26, 8 [...].
auctore Plin. 6, 20.
vid.SILEO.
Bacchi nutricius, vel paedagogus. [...].
vid. sub SILO.
dicitur, qui nondum coepit loqui. [...].
Status et velut actio silentis, virtus in silendo, taciturnitas. [...].
it. [est ministerii nomen in aula Constantinopolitana, de quo ICti ad Cod. Iustin. de Silentiariis et Decurionibus eorum, et in primis Iac. Gothofr. ad l. vlt. C. Th. de Decurionibus et Silentiariis. [...].
Tacitus. Apul. Met. 11 p. 257 Opacae noctis silentiosa secreta.
ex Laeuio antiquo Poëta.
Tacitum fieri. Ter. Adelph. 5, 2, 10 Nisi dum hae silescunt turbae i. Sedabitur hic tumultus. Deûm domus Ioue dicente silescit Virg. Aen. 10, 101. Furor caeli silescit Catul. 47, 2.
Frutexnonnunquam arborescens. [...].
Lapis durus, ex quo ignis excuti solet. [...].
aut SILICEO Quis tam silicio? Laeu. ap. Gell. 19, 7. i. durus.
inter opifices refert Frontin. de Aquaeduct. 2 p. 256.
Conuicium est in Senem. [...].
Herba, de qua sic Plin. 24, 19 [...].
Frumenti genus, ex quo panis optimus fiebat. [...].
Siliginis venditor, vel distributor. Vlpian. in l. Si quis Vxori §. Apud D. De Furtis. Siliginario quis dixerit, etc. conf. Inscr. ap. Spon. Misc. Erud. Ant. p. 64.
Ex siligine factum. [...].
Folliculus seu integumentum, quo grana leguminum includuntur, et si quid leguminibus simile. [...].
vel SILIQVVLA ae. f. Dimin. Varr. de R. R. 1, 23, 3 Lupinum cum necdum siliculam cepit.
Siliquas facere, quod de leguminibus dicitur. [...].
Herba, quae et Piperitis dicitur, a piperis sapore. [...].
Vectigal, quod in nundinis penditur fisco ob venditionem. [...].
Nomen gentis Romanae, e qua C. Silius Cognomine Italicus, Poëta Consularis, cuius exstant libri XVII de Bello Punico. Martial. 9, 88 Silius Ausonio non semel ore potens.
vel SILANION Statuarius. [...].
Genus carminis mordacis, quod plura cum Satira Rom. habere communia, affirmat Casaubon. de Rom. Satira 2, 3, p. 217 [...].
scriptor. Ammian. Marc. 22, 16 p. 375 de Dydimo, Nonnunquam imperfecte Tullium reprehendit, Sillographos imitatus scriptores maledicos.
vt ait Cic. Att. 4, 4 [...].
vt auctor est Festus. [...].
dicit esse Augustinus de Ciuit. Dei 21 Quae ex eo caeteris terris praefertur, quod omnis arbor, quae in ea gignitur, nunquam foliis nudatur.
Idem quod Laserpitium, vid.LASER.
SILVA, SILVANVS, SILVESTRIS, etc. vid. SYLVA. [...].
vel a Silone, vt latrunculus a latrone: vel a Sileno, vt a lagena laguncula. Arnob. 3 p. 108 Capitones, Silunculos, Frontones, Labeones coniungit.
Britanniae populi, quos memorat Tae. Ann. 12, 32 [...].
Piscis, de quo Plin. 9, 15 [...].
Lata spina est, folia ferens Chamaeleonis albi. Haec recens cum sale oleoque cocta estur. Dioscorides 4, 154. Plin. 22, 22.
Fluuius Europam ab Asia discriminans, quem notiore nomine Tanaim appellamus. Plin. 6, 7 Tanaim Scythae Sylin vocant.
a declinis. [...].
vid.SYMAETHVS.
melius SEMBELLA. quasi Semilibella, hoc est dimidia libella. [...].
Neronis apud Simbruina stagna, cui Sublaqueum nomen est ictae dapes mensaque disiecta erat.
apud Plin. 34, 8.
et SIMIVS i. m. [Hominum figuris proxima animalia, quae cauda carent, et in Libya nascuntur, vid. de simiis Plin. 8, 54. [...].
Contemtus indicandi causa fictum. Cic. Fam. 7, 2, 5 Hic simiolus animi causa, me, in quem inueheretur, delegerat.
legitur Liu. 39, 12 [...].
Farina alba et flos, seu, deliciae farinae triticeae. [...].
add. ibid. c. 10. et 29, 4. Cato R. R. 75. Additur excussus niuea similagine furfur Sammonic. c. 16.
vt, Panis similagineus apud Senecam Epist. 119.
vid.SMILAX.
Habet hoc nomen cognationem cum Aduerbio Simul, et notat conuenientiam quorundam attributorum, quibus alias distingui res solent, excepta plerumque quantitate, cum possint res similes esse, quae non sint aequales, vt paruula imago magno exemplo, infans patri: sicut aequales esse possunt homines dissimillimi, aequalia pondera auri et plumbi: par autem magnum gradum nunc similitudinis, nunc aequalitatis videtur notare. [...].
Vulgo Homogenea vocantur, s. similaria.
Referre aliquid, i. similem esse. [...].
Rei similis forma. [...].
Antiquum pro Similitudine. Caecil. apud Non. 2, 827 Vide quid ferat morum similitas. Ne caeterae easdem habeant inter se naturae rerum similitates Vitruu. 9, 9.
Pariter, eodem modo. [...].
pro Simul posuere veteres. [...].
SIMIOLVS, SIMIVS, vid. SIMIA.
Iidem, qui et Simi dicti videntur, id est, qui nares habent pressas. [...].
Deprimere, antiquum. [...].
Fluuius, qui ex Ida monte Troiano defluens, iuxta Troiam labitur: et mari appropinquans, commiscetur Xantho, et in paludem cogitur. [...].
Simonis magi asseclae Isidor. Orig. 8, 5.
Ceus Poëta Melicus. [...].
Vnum, neque ex pluribus conflatum; adeoque opponitur Duplici aut multiplici; diciturque quasi Sine plica. [...].
Virtutis fere nomen est illius, quae malam omnem dissimulationem, et occultationem sententiae nostrae excludit. [...].
Pure, aperte. [...].
Antiquum, pro Simpliciter. [...].
Conf. Barth. Adu. 38, 4.
Vnicus, vel singulus. [...].
sunt, pro quibus necesse venditor non habet de dupla emtori repromittere, quarum meminit Vlpianus in l. Emtori D. de euictionibus. [...].
i. Scaligero interprete, duntaxat) ludi corbitoresque. [...].
vel SIMPVLO ônis. m. Simpolones dicuntur Convinae: nam et Amicus sponsi, qui cum eo per conuiuia ambulat, Simplator dicitur. [...].
voce Simplum: vbi e Schol. Iuuenal. 6, 342 Simpuuiatrix.
siue SIMPVVIVM i. n. [Vet. Gloss. Simpulum, [Vasis nomen ad liquida vsurpati in sacris. [...].
congregandi. [
antiquum pro Simul, vid. in suo loco.
Hoc nomine apud Dacos appellatur plantago aut arnoglossa. Apul. de Herb. c. 1.
a Simulo; proprie dicitur Imago alicuius rei sicta. [...].
SIMVLATE, SIMVLATOR, etc. vid. paullo post.
et referre. [...].
Vnde simulacior, quod quidam legunt ap. Ouid. Amor. 2, 6, 23 Non fuit in terris vocum simulacior ales. Vid. Heins. plura similia afferens, quae suspecta merito habet Burm.
Vt, Dolor simulatus Lucan, 10, 83. [...].
Cui opponitur Ex animo. [...].
Fictio, simulata et ficta alicuius rei internae per vultum aut signa alia, repraesentatio. [...].
scribit Festus, voce Piatrix, esse Mulieres sagas et expiatrices, vel sacerdotes, quae expiare sunt solitae, quod verbum putatur ex eo natum, quod in sacris multa simulentur, et simulata pro veris haberentur. [...].
Simulacrum. [...].
Simulatus, fictus. Nec stat imagineis simulatilis vmbra siguris Fortunat. de Mart. 2.
antique pro Similiter. Plaut. Pseud. (1, 3, 149) Exossabo ego illum simulter itidem, vt muraenam coquus. Haec Nonius 2, 780. Sed Gronou. in Plauto Similiter.
Odium longum et, quod aiunt, habituale, siue illud lateat, siue apertum sit. [...].
Pictor. Plin. 35, 11 [...].
Nasi epitheton, cum est in summo, inter oculos, depressior. [...].
Conditionalis Coniunctio, a Si non multum diuersa, nisi quod fere, fere inquam, non plane semper, in apodosi post aliam conditionem ponitur. [...].
Indecl. [Planta, cuius cognomine semen mordax tritum cum dulcibus succis, mensis etiam nostris familiare est. [...].
etiam legitur Plaut. Pseud. 3, 2, 28 Teritur sinapis scelerata cum illis. Seque lacessenti fletum factura sinapis Colum. 10, 122. Plin. 19, 8 s. 40.
vel SINAPIZO âre. [Sinape tanquam emplastro imposito erosionem cutis et seri emissionem procurare (quod hodie vesicatoriis quae vocant, et vsu cantharidum obtinent) curationis causa. [...].
Curatio per Sinapi. [...].
vid.SYNCERASTVM.
Cum I enim non Y scribendum est, vti probat Vossius in Etym. contra Vallam, qui pro Y contendit, ex [compositionis parte deducens. [...].
Pure et integre. [...].
Aliud Adu. [Idem quod Sincere. Gell. 13, 15 Quas qui sinceriter cupiunt.
Puritas, integritas. [...].
interpretatur Festus. Sed Sicinium legi volunt viri docti. Vid. SICINIVM et SICINISTAE.
inquit Phocas grammaticus itemque Velius Longus p. 2237 pr. significatque Partem capitis porcini dimidiatam s. fissam, conditam et ad edendum paratam. Plin. 8, 51 [...].
teste Plin. 5, 27.
Textile linteum. [...].
separatiua, vt Absque. [
i. acorus.
vid. infra SINGVLVS.
Dicitur Sonus ille ex subita commotione et velut conuulsione faucium, stomachi praesertim, ortus, voci gallinarum parturientium, vel fetarum, pullos suos vocantium similis. [...].
Singultum emittere. [...].
Vt, Colum. 8, 11, 15 Singultientem matrem sequuntur pulli.
Idem. [...].
h. e. Cum frequenti singultu emissis.
Dicitur autem Singulum, Vnum quodque per se, h. e. separatum ab aliis. [...].
Vnicus. [...].
antiquum. [
et adu. Valent. c. 18. Vt Singulatim in Singillatim velut noua deminutione transiit.
pro Singulariter, quasi Vnice, Ciceroni tribuit Maximus apud Charis. 2 p. 195.
Magnopere, mirum in modum. [...].
Vestis simplex. Treb. Poll. in Claud. c. 17. Conf. Salmas. ib.
quod etiam SINGILLATIM velut noua deminutione, item SIGILLATIM scribitur. Adu. [Vnumquodque per se. [...].
vid. SINGVLARIS n. 2.
Nomen relatum ad dextram, quod primum de manu cum dictum esset, mox totum latus, et omnem adeo plagam et regionem dextrae oppositam notauit. [...].
Vt, Accipere caedem sinistre Tacit. Hist. 1, 7, 3. i. in malam partem. [...].
Aliud. Adu. [Versus sinistram. [...].
Veteres dixerunt pro sinistro, quod modo ex Festo vidimus. Nempe Sinistimus dicebant pro Sinisterrimus, vt Dextimus, ap. Priscian. 3 p. 605.
Hinc contractum Sinistrorsus.
Permittere, non impedire. [...].
Permissus. Cic. pro P. Sext. c. 44 Accusare eum moderate, a quo ipse nefarie accusatur, per Senatus auctoritatem non est situs.
Aliud Partic. Cic. Q. Frat. 2, 6 fin. Cato concionatus comitia haberi non siturum.
Pisces. Plin. 37, 10.
Insignis proditor. [...].
Vrbs Ponti, Cynici Diogenis patria, Gymnasio olim clarissima fuit, et rubrica Sinopica cognominata celebris. [...].
trisyllabum. [Qui est ex Sinope. Ouid. ex Pont. 1, 3, 66 Non doluit patria Cynicus procul esse Sinopeus. de Diogene.
Color quidam s. pigmentum natiuum, rubrica. [...].
vocare dicitur Vitruu. 7,.. de qua Strabo 12. [...].
Teste Plin. 3, 5 [...].
SINVO, SINVOSVS, vid. SINVS.
Pars illa, quae est intra pectoris brachiorumque complexum, inquit Valla 4, 37. [...].
vel SINVM Vasis genus ventris tumidioris et rotundioris formae. [...].
Quod habet multos sinus, curuationes, cauitates etc. [...].
Compar. apud Gell. 12, 5 Dicturum puto sinuosius atque solertius.
Curuare, in sinus flectere Virg. Aen. 2, 208 [...].
Vt, Gurges sinuatus in curuos arcus Ouid. Met. 14, 51. Chlamydem sinuatam implere re aliqua. Stat. Theb. 10, 132. Conf. Cels. 4, 1 et 8, 1. Sen. de Vita B. c. 4.
Incuruatio. Fulgent. Myth. 1. Corniculata lunae sinuatio.
Idem. Prudent. Psych. 873 [...].
Herbae nomen. [...].
Collis Hierosolymitanus. Vnde saepe ponitur in SS. Literis et scriptis ecclesiasticis pro ipsa Ecclesia Iudaica.
defintente Donato de Com. et Trag. extr. est Velum mimicum, quod populo obsistit, dum fabularum actus commutantur. [...].
vid.SVPPARVM.
Insula est maris Aegei, non procul a Scyro XXVIII. M. pass. ambitu. ante Meropia et Acis appellata, vt tradit Plin. 4, 12. [...].
vel SIPHON, etiam SIPO, vel SIFO denique, ônis. m. [Canalis, fistula, vel tibia, per quam, vrgente embolo, aqua vel alius liquor emittitur. [...].
al. sipunculi.
vel SVPO âre. Obsoletum verbum relictis compositis Dissipo, Insipo, et Obsipo: Spargere, in partes divellere. [vid. Fest. in Prosapia.
Fictum nomen alicuius aromatis Plaut. Pseud. 3, 2, 43.
Vrbs Apuliae iuxta Gargarum montem a Diomede aedificata, quae et Sipus, et a Graecis (ob multitudinem sepiarum, quae ibi capiuntur) Sepius, Sepiuntis, dicitur. [...].
Vrbs est et Mons Phrygiae. Strab. 1 [...].
Vt, Genitrix Sipyleia, Niobe Stat. Silu. 5, 1, 33 [...].
vt SIQVIS v. v. [voce composita efferunt saepe libri scripti et impressi, i. Si aliquando, vel aliquo tempore. [...].
Coniunctio, et ipsa non nunquam iunctim effertur. [...].
vel siquid. Pronomen. [...].
Genus facticii vini, quod alii Hepsema, nostri Sapam vocant Plin. 14, 9.
in lemmate s. summario, al. Samsa: agitur autem de reliquiis olearum, expresso oleo.
siue SIRBONIS idis. [Stephano Palaestinae lacus, non procul a Cassio monte, olim CL. M. pass. circuitu: Plinii vero aetate in exiguae paludis angustiam contractus. [...].
pro Sirenibus Auson. Eid. 11, 20. al. Sirenides.
et SIREMPSE vox antiqua in legibus vsurpata antiquis, et inde aliis restituta a viris eruditis. [...].
Monstrum maris. [...].
Ad Sirenes spectans. Gell. 16, 8 Tanquam apud Sirenios scopulos consenescas.
dicitur 12, 15 [...].
ab Aethiopibus dicitur Nilus, antequam totus confluat. [...].
Nomen artemisiae herbae apud Italos. Apul. de Herb. c. 10.
Stella in ore Canis, cui aestus, qui solstitium consequi solent, tribuunt Poëtae et alii. [...].
Sirones sunt pediculi intercutanei, vid. Pincier. Ot. Marp. 4, 21 ex Vet. Epigr. O siro, vermis paruule.
quid rei essent, audiamus Varr. de L. L. 4, 3 p. 33, 24 [...].
SIRPO, âre. SIRPVS vid. SCIRPVS.
vid.SIRVS.
extr. Iidem auctores nominavere Sirulugum, quod nec quale esset animal, nec vbi nasceretur tradiderunt: inter remedia superstitiosa.
siue [Suidae, Spelunca est subterranea condendo obseruandoque frumento accommodata. [...].
scopae, vid.SYRVS.
Pro Si vis, dixere veteres: idque ad verba imperatiua, ne viderentur contumeliosa, addebant. [...].
vid.SESAMA.
teste Plin. 3, 1 Oppidum Hispaniae, vnde et SISAPONENSIS regio in Baetica, vbi optimum minium nascebatur, eodem Plin. auctore 33, 7.
Frutex, quem et Ericam siue Ericen vocant Plin. 11, 16.
siue SISARVM i. n. [appellant Graeci, quod Latini Siser, vbi vid.
Idem quod Sisarum. Plin. 20, 5 Siser erraticum satiuo simile est et effectu: stomachum excitat, fastidium abstergit. add. Columel. 10, 114. et 11, 3.
Vxor Darii ab Alexandro capta, de qua plura Curt.
Semen exiguum in Syria nascens Apio simile, nigrum, feruens et oblongum Dioscor. 3, 53. Plin. 27, 13. Apul. de Herb. c. 94.
et SISPITA ae. f. pro Sospes et Sospita. Vetus Inscript. apud Reines. p. 383 [...].
est etiam Spanh. de Vsu et Praest. num. Diss 7 p. 391. Sed in libris plerisque SOSPITA legitur, v. v.
Facere vt aliquid stet, i. statuere, vel vt consistat, seu retinere. [...].
i. resistens.
Statio. Sol stitionibus anuuis, luna modulationibus menstruis variat Tertull. de Pallio c. 2.
Pass. a Sistor. [...].
Qui apud magistratum assidue, sistit, assistit, verbo, stat in officio et apparet, apparitor. [...].
Musicum instrumentum, s. crepitaculum potius, peculiare Aegyptiorum, quo vtuntur in Isidis sacris, ar gutum et sonorum. [...].
i. Sistrum gerens, vt hastatus, pharetratus: et est proprium epitheton sacerdotum Isidis. Martial. 12, 29 Linigeri fugiunt calui sistrataque turba.
vel SVSVRNA ae. Vox plebeia, significans vulgarem stragulam s. tunicam ex pellibus Ammian. 16, 6. vid. Vales. p. 115.
Herbae genus, quod prouenit, vt Dioscoridi placet, in incultis, hortensi mentae proximum, latioribus tantum foliis, et odoratioribus. [...].
Aeoli filius, ob latrocinia a Theseo occisus, et hac poena affectus apud inferos, vt grande saxum monte voluere aduerso coactus, quum ad apicem deduxerit, continuo illo relabente nouum laborem subeat. [...].
et 6.
vel SITIA vel [Cibus, cibi praesertim ex frumentis.
melius SETANIVS a, um. Adi. [dicitur ex frumento trimestri factus. [...].
Praefectura annonae fuerit. Sed
Aristoteli] Commeatus et viaticum, nauigantium in primis. [...].
vid.SITVLA.
SITOCOMIA, SITONIA, SITOSTASIS, vid. mox ss. ll.
Regio litoralis Macedoniae, in
qua mons est Sithon niuosus. [...].
nauis Attica non venit ad litora Thraciae.
Vt, Agri Sithonii Ouid. Met. 13, 571. Aquilo Sithonius Idem Epist. 11, 13. Matres Sithoniae Sen. Herc. Oet. 1894. Nurus Sithoniae Ouid. Met. 6, 588.
vt Liticines a Lituo, vt Tubicines a Tuba, ita Siticines, qui apud funeratos, et sepultos, hoc est, iam sitos canere soliti erant, honoris causa, cantus lamentabiles. [...].
Bibendi appetitus et metaphor. appetitus vnusquisque vehementior: tum alia metaphora siccitas et ariditas etiam rerum inanimatarum. [...].
Potu egere, etc. [...].
Vt, Cic. Tusc. 5, 16 [...].
Ardenter. [...].
Vehementer sitiens. Plaut. Aul. Suppos. 28 In opibus magnis pauperes, et sitibundi in medio oceani gurgite.
Aliud Adi. [Idem. Plin. 23, 6 [...].
pr. Sititor nouitatis.
curam rei frumentariae significare potest. [...].
Curator emendi frumenti. Aread. Charis. l. 50 Dig. t. 4 l. 18 §. 5. Papir. 50 t. 8 l. 9 §. 6.
ab Vlpiano in l. 2 pr. [...].
i. psittacus. India hanc auem mittit, Sittacem vocat, viridem toto corpore Plin. 8, 42. Vid. statim SITTACENE.
Regio Asiae, Medis ad meridiem proxima, alio nomine Arbelitis dicta. Sittacene autem appellata a Sittace vrbe, regionis totius capite Plin. 6, 27.
vid.SILLYBVS.
Vas hauriendae ferendaeque aquae, quo praeterea vti solebant in omni sortium genere. [...].
Idem. Situli pendentes aerei congiales Vitruu. 10, 9. Situlus aquarius Cato de R. R. 10 et 11.
Laudatur Florus 2, 18 Numantia edito in tumulo apud flumen Durium situata. Sed meliores Sita legunt.
Positus. Tum proprie, tum quatenus Metaphora consueta significat relationem ad rationem, causam, facultatem, etc. [...].
Positus, siue positio, et qualitas loci. [...].
Coniunctio, ex Si et Ve composita, disiungere duo aut plura membra orationis solet. [...].
Herba. Plin. 22, 22. et 26, 8.
vel ZMARAGDVS i. m. [Gemma, qua oculorum acies recreatur, eaque nihil viridius. [...].
Quod factum est ex smaragdo, vel colorem Smaragdi habet. [...].
Genus marmoris smaragdum referens. Item Montis nomen, in quo legebantur smaragdi, vid. Plin. 37, 5.
Piscis exigui genus, mari peculiare, quod Theodorus ex Aristotele Cerrum vertit. [...].
dicitur quidquid purgat, a [purgo, abstergo. [...].
sub f. Sudorem ciet, aluum soluit in vino et aqua, acopicis et smegmaticis vtilis, h. e. Medicamentis, quae lassitudinem tollunt, et detersoriis.
dicitur, quod habet vim abstergendi et purgandi. Plin. 30, 4 Omnium quidem cochlearum cinis spissat, calfacit smectica vi.
Cambysae Persarum regis frater, quem cum Cambyses per somnium vidisset regio throno insidentem, metuens ne regnum occuparet, occidi iussit. [...].
Arbor. Plin. 16, 10 [...].
apud Celsum 6, 6, 19 [...].
Nomen est, quo Apollo vocitatus est: cuius originem refert Homeri interpres: verbo mures, qui [vocantur, depulit in oppido Chrysa. Intonsus Smintheus Ouid. Met. 12, 585.
siue SMINTHEVM Apollinis delubrum, [id circa vrbem Chrysam, quae fuit in confinio Troadis et Aeolidis, erat. Strabo 13.
vt in Pandectis Pisanis legitur, alioqui Smyrna, ea est, quam vulgus Myrrham appellat. [...].
Myrrha, vid. SMVRNA. [...].
Homerica Sil. 8, 595. Smyrnaei vatis honores; i. Homeri Lucan. 9, 984.
Herba est ex Dauci generibus, myrrhae odorem referens, vnde et nomen accepit. [...].
Piscis, quem Plinius commemorat 32, 11.
vel proprie SVBOLES is. f. [Successio, aut propago quod succrescit, hoc enim est Subolescere, vnde dicta Suboles. [...].
duarum pluriumue sororum filii, quasi Sororini dicuntur. [...].
Qui in cibo, potu praesertim temperans est, quasi Sine ebrietate: item, qui non est actu ebrius. [...].
Temperanter. Cic. Off. 1, 106 c. 30 [...].
SOCCATVS, SOCCIFER, vid. infra.
Genus calceamenti, quod volunt a Sacco deductum ad cuius similitudinem factum fuerit, quasi theca pedis. [...].
etc.
Comicus.
Vxoris meae pater. [...].
Idem. Plaut. Men. 5, 5, 54 Abiit socerus, abiit medicus, nunc solus sum. add. Id. Cas. 4, 2, 18.
Vxoris mater, aut mariti. Nam et ad generum, et ad nurum refertur. [...].
SOCIA, SOCIALIS, SOCIENVS, SOCIETAS, SOCIO, vid. SOCIVS.
dicuntur, qui communi consilio, lucro et damno, communi opera etc. rem aliquam aggrediuntur. [...].
Vt, Acies sociae, vid. ACIES. [...].
Quod est sociorum: vt, Sociale bellum, quod cum his, qui Socii fuerant, et post fuere, gestum est. [...].
Coniunctio et vnio Sociorum. [...].
Idem quod Socius, antique. Plaut. Aul. 4, 4, 32 Ibo intro, atque illi tuo socienno iam interstringam. add. Id. Amph. 1, 1, 228. et Cas. 4, 2, 18.
Socium facere. [...].
i. accinens citharae.
Aliud Partic. Verba socianda chordis Hor. Carm. 4, 9, 4.
Vt, Foedere lecti sociata mihi Ouid. in Ibin 15 [...].
esse dicitur.
Quod facile coniungitur alteri. [...].
conf. Nouat. de Trinit. 19.
Qui socium fallit. Plaut. Pseud. 1. 3, 128 Furcifer, sociofraude, parricida, sacrilege.
qui et SECORS dicitur apud Festum, qui derivat ex Se sine, et cor.
siue SECORDIA ae. f. apud Festum, Ignauia. [...].
Philosophus Atheniensis, vnus omnium sapientissimus a DIs hominibusque iudicatus. [...].
Vt, Chartae Socraticae Hor. in Arte Poët. 310. [...].
dicitur Socius in rebus leuioribus: et fere in conuiuiis dicuntur Sodales, qui vna sedeant, et sint simul ad mensam. [...].
Collegium sodalium, conuiuium. [...].
Idem. Auct. ad Herenn. 4, 51 [...].
Blandiantis vel exhortantis Aduerbium, seu mauis Interiectio, quasi tu dicas, Quaeso, rogo, obsecro. [...].
Prouincia Asiae, a qua
Populi hanc regionem habitantes; quorum mentio in rebus Alexandri M. vid. Plin. 6, 16.
Princeps ille astrorum, quae nos videmus. [...].
vid.SOLOR.
Apricationes s. insolationes intelligit.
Meridionalis. Sen. Herc. Oet. 159 Aut qui soliferae suppositus plagae, vicino Nabathae vulnera dirigit.
et SOLIGENA ae. c. [Solis filius. Valer. Argon. 5, 317 --- Nec fama fefellit Soligenam Aeeten media regnare sub Arcto.
Quod est Solis. [...].
Idem ventus, qui Subsolanus. Nonnullis placuit esse ventos quatuor, ab Oriente aequinoctiali solanum, etc. Vitruu. 1, 6.
Sed frequentius substantiue
Instrumentum, quod (ope solis) horas indicat. [...].
Vid.SOLATVS.
Heliotropium. Duplex est, maior et minor; vti patet ex Apul. de Herba c. 49 n. 3 et 63
Solis statio, quum sol ad metam altissimam delatus, s. ad tropicum cancri, vltra non prog editur, sed retrocedere incipit. [...].
Herba, quam Graeci Strychnon vocant, vt tradidit Corn. Celsus huic vis reprimendi, refrigerandique. [...].
SOLARIS, SOLARIVM, vid. SOL, et SOLVM, soli.
vid.SOLOR.
pro Solidum. Martial. 4, 37 Ex insulis, fundisque tricies soldum, Ex pecore redeunt ter ducenta Parmensi.
Pl. Apud Gallos, Latine dicuntur Deuoti. [...].
Quod genus calceamenti sit, doceat Gell. 13, 21 [...].
Solearum sutor. Plaut. Aul. 3, 5, 40 Solearii adstant. Add. Inscr. Grut. p. 648.
Soleam indutus. [...].
Vox nihili, quae ex vitiosa scriptura orta est Veg. Mulom. 2, 41, 3 [...].
Concharum genus, quod et Onychas, et Digitos vocamus, itemque Donacas et Aulos. Solenes dicti a Canaliculata longitudine, [enim Graeci canales appellant. vid. Plin. 11, 37 et 32, 11.
(tam diuersis enim modis scriptum in bonis etiam monimentis inuenias) e. Adi. [de illis rebus dicitur, quae certo ritu, tempore, verbis praescriptis, cum pompa quadam fiunt. [...].
Add. Pallad. 1, 28.
pro Sollemniter. Liu. Aegistho apud Non. 2, 82 Sollemnitusque adeo ditem laudet lubens.
Frequenter et ordinarie agere aliquid. [...].
Vt, Mos solitus Ouid. ex Pont. 3, 1, 165. [...].
quinisi Aduerbiis aut Nominibus comparatiuis non iungitur. [...].
Consuetus. Theod. Priscian. 3, 1 Solitaneum libellum conficere. Marcell. Empir. 20 Solitanei dolores stomachi.
vel SOLLERS ertis. Adi. Contrarium est Inerti, quasi solus (vnus) aut Sollus (totus) in arte sit; Ingeniosus, perspicax, sagax. [...].
Ingeniose, perspicaciter, subtiliter, Cic. de Legib. 1, 26 c. 9 [...].
In omni re prudentia et industria, perspicacitas et ingeniorum acumen. [...].
vid.SOLOE.
Quo solium tegebatur; vt Toral, quo torus. Varro apud Non. 1, 10 Phrygio qui puluinar poterat pingere, soliar defingebat. Turneb. 17, 21.
Inquietus, et curis affectus. [...].
Cura et inquietudo, quae mentibus inhaeret. [...].
Inquietare et curam iniicere, commouere, studere, quo sensu etiam ad corpora refertur: it. animum a fide et firmitate atque constantia abducere, et corrumpere adeo conari aliquem. [...].
dicitur, Quae ab alio fit, vt ait Donat. ad Ter Andr. 1, 5, 26 [...].
Plenum, integrum, nihil caui aut vacui habens, vt vbique solum occurrat, quod resistat, vel renitatur: apud Geometras, quod et longum et latum et profundum sit. [...].
it. et Lat. Gr.] Genus numi, Aureus. [...].
Integre. [...].
Quod solidos habet pedes, non bifidos, etc. Plin. 10, 65 Contra naturam solidipedum, aut sulcorum. Conf. Id. 10, 73. 11, 37 sub init.
Firmitas, Soliditas. Fortun. Carm. 6, 2 Vnus amor viuo solidamine iunctus alescat.
Firmamentum, quo constat Soliditas. [...].
Roborare firmare, glutinare, ferruminare. [...].
Add. Id. 7, 1.
Solidum fieri. [...].
vid.SOL.
Genus teli, appellatum quasi Totum ferreum, vt monet Festus in Solitaurilia. [...].
Genus formicae venenatae, a fugiendo sole dicta. [...].
vid.SOL.
apud Festum idem esse ait, quod Consulere.
Scriptor libelli ex Plinio fere excerpti, Polyhistoris nomine noti, in quem sunt Salmasii exercitationes Plinianae, opus titulo illo dignius.
vid.SOLPVGA.
vid. SOL: est enim Solis Genitiuus.
vel SOLLISTIMVM i. n. Appius Pulcher auguralis disciplinae lib. primo, ait, esse Tripudium, quod aui excidit ex co, quod illa fert saxumue solidum, aut arbos viuiradix ruit, quae nec vi humana (al. praeuitio humaniue) caedantur, iacianturue, pellanturue. [...].
Vt, Cochleae solitanae, quae in Africa reperiuntur. [...].
SOLITARIVS, SOLITVS, vid. SOLVS, SOLEO.
Genus sacrificii, quod alio nomine SVOVETAVRILIA vocabant. [...].
SOLITO, âre. et SOLITO Ablatiuus, vid. SOLEO.
SOLITVDO, SOLIVAGVS, vid. SOLVS.
si audimus Seruium ad Aen. 1, 510 [...].
quod vno nomine Solium n. 2.
i. Sedilia et aluei balneorum, vid. SOLIVM n. 2. ex Festo.
voce SOLLO.
inquit Festus voce Solitaurilia, vocantur Tota ferrea; et Homo bonarum artium, solers, et quae nulla parte laxata, cauaque sunt, Solida nominantur, vnde solium solidum. [...].
conf. tamen Sellisternium.
antiquis fuit idem quod Solidus, a Solo s. fundo deriuatum. Vid. in SOLERS, SOLICITVS, SOLITAVRILIA, SOLLICVRIA, SOLLIFERREA.
vid.SOLVS.
vel SOLI orum. m. Pl. [more Graecorum pro Soli, sicut Dioscuroe pro Dioscuri, Ciuitas Ciliciae, a Solone sic dicta, (vid. Menag. ad Diog. Laërt. 1, 51.) [...].
Barbarus corrupte loquens, vid. Gell. 5, 20.
Vitium orationis est, in quantum verba male iunguntur. [...].
posito pro OI, vt saepius, Auson. Epigr. 138 [...].
dicitur Vitium sermonis. Gell. 5, 20. vbi docet, vt modo vidimus dici pro Soloecismo. Nihil tam
Soloecismi speciem habens: quae et Alleosis, figura est: vt, Praeneste sub ipsa: quum Praenste sit neutri generis, sed retulit ad Ciuitatem. [...].
vid.SALOMON.
Salaminius genere, vnus e septem sapientibus, Atheniensibus leges dedit. [...].
Integrare, recreare, a Solo vel Sollo, sed maxime ad animum in malis firmandum, et velut Solidandum refertur. [...].
Vt, Solator lugentum Stat. Silu. 5, 5, 40. conf. Tibull. 1, 3, 15.
Quidquid fit aut dicitur, solandi causa aut euentu. [...].
Idem. Hoc tamen Poëtae frequentius vtuntur. [...].
Crassus. vt, Solox lana, i. Crassa, quasi Solida: vt Festus interpretatur, qui addit, et pecus quod passim pascitur non tectum (vt Pallitae oues, de quibus vid. PALLITVS) quod enim dedit ex Festo Paullus, certe quod nunc legitur pecus lana contectum, plane id falsum et contrarium est. [...].
vel SOLIPVGA, s. SOLIPVNGA ae. f. Genus formicarum venenatum, quod a fugiendo solem, Solifuga dictum quibusdam videtur: concitari enim acrius feruore solis, ideoque eum fugere quantum potest. [...].
Herba, al. Heliotropion. Apul. de Herb. c. 49.
vid. SOL. SOLVBILIS, vid.SOLVO.
dicitur Omne quod sustinet, et vnicuique rei subiacet. [...].
quid sit declarat Vlpian. D. Ne quid in loco vel itinere publico fiat. l. j. §. Si quis nemine prohibente. [...].
Quod ligatum erat, vinculis liberare, iisque vel externis, vt captiuum, vel naturalibus, vel moralibus denique: vnde statim, quam late pateat hoc verbum intelligitur; sed magis ex vsu, quem nunc iam exemplorum varietate declaramus, quae in concinnum ordinem redigere temporis inopia prohibemur. [...].
Vt, Mors omnium dolorum et solutio est et finis Sen. ad Marc. c. 19. [...].
Solubilis. Suet. in Neron. c. 34 Solutilem nauem, cuius vel naufragio vel camerae ruina periret Agrippina mater, commentus est.
Gen. solius: Dat. soli. [Nomen, quo excluditur praesentia, vel auxilium vel societas alterius. [...].
Tantum. [...].
Vt Tantummodo Idem. [...].
Qui solus esse amat et solet. [...].
sec. Pareum: al. aliter.
Vbi vnus vel nemo habitat, recessus, inhabitata plaga. [...].
pro Solitudo. Accius Eurysace, apud Non. 2, 803 [...].
Exstat liber Soliloquiorum Augustini: vbi nempe secum ipse scriptor agit, et quid sibi dixerit exponit.
Qui solus vagatur: cui opponitur Congregatus. [...].
Solum et desertum facere locum aliquem, Vastare. Stat. Theb. 5, 148 [...].
i. Incolis destitutas.
Stephano, Cypri insulae oppidum. Est et Siciliae oppidum, non procul a Lilybaeo promontorio Plin. 3, 8.
Straboni l. 1 [...].
SOMNIALIS, SOMNICVLOSVS, SOMNIVM, vid. mox SOMNVS.
dicitur, quum dormimus, nempe Actus ipse dormiendi. [...].
Illusio quam patimur quum dormimus, dum agere aliquid vel pati nobis videmur. [...].
Per quietem aliquid, quasi si quis vigilaret, videre. [...].
Qui crebris somniis vexatur. Plin. 28, 19 Somniosos fieri lepore sumto in cibis, Cato arbitratur Al. Somnos.
Quod affert somnum, et Soporiferum etiam dicitur. [...].
Idem. Plin. 37, 10 [...].
Somno plenus et ignauia. [...].
Negligenter. Plaut. Capt. 2, 1, 31 Haud somniculose hoc agendum est. Conf. Idem Amph. 2, 1, 75.
Interpres somniorum. Soluere interdum valet interpretari.
Somno plenus. Solin. 33 De Elephanto, Somnolentum arbor sustinet. Apul. Miles. 1 extr. In verba media somnolentus desinit.
Libido dormiendi aut consuetudo nimia. Sidon. Epist. 2, 2 Vbi somnolentiae cubiculariorum dormiendi locus est.
vel SOMNVRNVS a, um. Adi. [Apud antiquos dicebatur id, quod in somnis videbatur. [...].
genus, digitali crassitudine, non nisi in locis saxosis nascens, intus inane, vnde et nomen inuenit: nam Graeci [vocant inane. [...].
vid.SONVS.
Herba, de qua Plin. 22, 22 s. 44 [...].
SONIPES, SONITVS, et SONO vid. SONVS.
Nocens, conuictus criminis. [...].
Quod nocet. Vnde, Sonticus morbus, qui perpetuo nocet, et totum inuadit corpus. [...].
Omnis vox, et quidquid auribus percipi potest. [...].
Vehementior sonus. Virg. Aen. 7, 462 [...].
apud Non. 2, 790 Leuisomna mens sonorinas imagines Affatur, non vmbrantur somno pupulae. Sed verior lectio videtur Somnorinas, quod vide. Conf. Scalig. ad Catull.
Graue sonans. Cithara sonora Tibull. 3, 4, 69. [...].
Conf. Barth. Adu. 44, 9.
Sonum facere. Plaut. Curc. 2, 1, 18 [...].
Praeter allata. Aes sonans, vid. AES. Aurae sonantes Virg. Aen. 11, 863. [...].
Alii legunt, cum Burm. Canenda. Ore magno sonandus Ouid. de Art. Am. 1, 206.
Sonans. vt, Sistrum sonabile Ouid. Met. 9, 783.
Idem quod Sonor. Virg. Aen. 6, 586 [...].
Equi epitheton, a sonitu pedum, et vngularum. [...].
Sonans. Cic. Fam. 6, 6 [...].
vel SOPHENI [Armeniae Populi, quos Plin. 6, 9 [...].
Latine Sapientia dicitur. [...].
Sapiens. Citatur Virg. forte e Catalectis nescio quibus, Hinc omnis certat dialectica turba sophorum. [...].
Sapienter, acclamatio dicta recitantibus. quos sic laudare vellent. [...].
vel SOPHISTA ae. m. Si vim verbi et antiquissimum vsum spectas, Sophista est, quicunque alios [b. e. ad quamcunque sapientiae, doctrinae, calliditatis partem acuit. [...].
Id quod in Sophista reprehenditur. [...].
vel ae. f. [Ars siue professio Sophistae, vt Grammatice, etc. [...].
Quid significet, declarat Cic. Acad. 4, 75 c. 24 [...].
Captiosus. Gell. 18, 13 tit. A Dialectico quodam sophismatico impudenti. al. perperam, sophismatio. [...].
Atheniensis Poëta Tragicus, aequalis Perielis, eiusque Collega aliquando in praetura cuius VII Tragoediae exstant. [...].
Genus vitis apud Colum. 3, 2.
Sobrius, moderatus, proprie cui sana mens est. [...].
Temperantia, modestia, castitas. [...].
Magistratus apud Athenienses, non dissimiles iis, quos Romani Censores vocabant, licet longe plures essent, et potestate aliquanto inferiores: legebantur enim ex singulis tribubus decem, qui iuuenum mores censerent.
Dentes duo, qui omnium extremi nascuntur, circa annum aetatis vicesimum, boc est circa id tempus, quo iam sapere incipimus. Et vocantur Dentes sapientiae.
Vocaueris domum
in qua castigandis et ad frugem modestiamque reuocandis hominibus insigniter malis et ferocibus varia remedia adhibentur.
vid.SOPHIA.
vid.SOPOR.
Idem fere quod Somnus, sed fere grauior. [...].
Quod soporem inducit. [...].
Soporem inducere. Plin. 28, 8 [...].
vt, Nox sopora. Lucan. 2, 236. Stat. Theb. 1, 403. Virg. Aen. 6, 390. Val. Flacc. 2, 222.
Soporem inducere. [...].
cuius meminit Plin. 3, 5. Liu. 10, 1. Iuuen. 3, 223 Optima Sorae Aut Fabrateriae domus, vid. Sil. 8, 396. Hinc SORANVS.
et SORACTES is. m. [Mons in Faliscis, Apollini sacer. [...].
vid. SARRACVM, et dele citatum ibi Vlpian. ad L. Aquil. Ibi enim l. 29 §. 2 Serraculum est vel Seruaculum.
vel psi, ptum, êre. [Cibum liquidum paullatim quasi intro trahere. [...].
ex Seruio.
Sorbendi actus: Pers. Sat. 4, 2 [...].
Conf. Barth. Adu. 38, 1. Burm. leg. sorbitio.
a Sorbeo: proprie est Parum, et frequenter sorbere. [...].
Potio sorbitioni apta. Plaut. Poen. 1, 2, 185 Hem, mihi iam video propter te victitandum sorbillo.
Quod facile sorbetur. Colum. 8, 17, 13 [...].
Arbor est procera, cuius longiorem descriptionem videbis apud Theophrast. 3, 21. [...].
Praedictae arboris fructus, quod Malum sorbum etiam Columella appellat 5, 10. [...].
Afferebatur ex Apic. 5, 1. Sed restitutum olim est Tres orbiculos, etc.
Immunditia. Plaut. Poen. 1, 2, 101 [...].
Idem quod Sordes. Plaut. Poen. 5, 2, 10 Vt mihi absterserunt omnem sorditudinem. Sorditudinem pro Sorde inquit Non. 2, 799.
Sordibus plenus, eadem qua sordes varietate. [...].
Auare. Plin. Ep. 3, 9 [...].
Sordidum esse. Martial. 1, 32 [...].
Idem. Plin. 11, 12 [...].
Sordidum facere, foedare. [...].
Sordide indutus. [...].
Animal paruum ex murum genere, a sono vocis, quem rodendo facit. [...].
vid. Salmas. ad h. l. et quae damus voce NAENIA.
Vt, Soriculata vestis, quae variis conserta coloribus erat. Plin. 8, 48 Calcagninus legendum putat Surculata. Conf. Turneb. Adu. 24, 19. vid. tamen SORORICVLATVS.
vid.SORY.
Nescio quo auctore.
Sopbismatis genus, quod tu aceruale, vel acerualem Syllogismum dicere possis. [...].
Parentum meorum filia, mea Soror est: Antistius Labeo apud Gell. 13, 10 [...].
vt, Sororia coena, quae datur sorori agnitae. Plaut. Curc. 5, 2, 60 [...].
Qui sororem occidit. Cic. pro Domo 26 c. 10 Quid de me quod tulisse te dicis, patricida, fratricida, sororicida, nonne extra ordinem tulisti?
i. tumentes nimium: [
sunt Plin. 8, 48 s. 74 [...].
a Serie dicitur. Varro de L. L. 5, 7 p. 57, 17 [...].
pro Sors Teste Prisciano 7. Plaut. Cas. 2, 6, 28 [...].
pro Sortiri: antiquum. Varr. Rer. Human. 20 [...].
Sortes facere, sorte aliquid decidere, tribuere, accipere, etc. [...].
Electio vel definitio, quae fit per sortem: vt in iudicibus. [...].
it. Pro Sortitione. Cic. pro Domo 50 c. 19 [...].
Actus legendae sortis. Laudatur Plin. 28, 4 [...].
Qui per sortes futura praenuntiat. [...].
Vid. SORTIS sub SORS.
Ex sorte, vel per sortem. Plaut. Merc. 1, 1, 25 [...].
vid.SARRACVM.
Antique pro Seorsum. Laudatur Plaut. Epid. 3, 3, 21 [...].
Corpus metallicum, cuius cum Chalcitide et Misy mentionem facit Plin. 34, 12 s. 29 [...].
gens Romae. Vid. mox SOSIANVS Apollo. Sosii, Praetoris mentio Cic. Att. 8, 6. [...].
Apollinis cognomen, cuius Romae erat statua e cedro Seleucia aduecta, teste Plinio 13, 5. [...].
Persona liberti in principio Andriae Terent.
Astrologus insignis, cuius opera vsus est Caesar, cum annum ad Solis rationem redigeret Plin. 18, 25.
praenomine Flauius, nobilis grammatici nomen, quem passim citamus ex editione Hel. Putschii.
Non solum significat Eum, qui seruatur, id est salaus est; sed etiam Eum, qui seruat: vnde Ennius Sospitem pro Seruatore posuit teste Festo. [...].
Iunonis Lanuuinae epitheton, quod etiam SISPITA apud Festum et in Gloss. Isid. scribitur. [...].
Qui sospitem facit. [...].
i. Apollo, al. sospitalis.
Incolumem seruare. [...].
Salus, incolumitas. [...].
Gnidius, is est, qui Pharum in Pharo, saluti nauigantium consulens posuit. [...].
Strator pauimentorum industrius apud Plin. 36, 25.
Maronites Poëta fuit turpissimi carminis auctor, in quo omnes nefandarum libidinum refert species. [...].
et SOTADICVS a, um. Adi. [Appellatio carminum vel a genere metri, vel ab argumenso. [...].
Saluator, conseruator, seruator. [...].
Pl. Munera, quae conuale scentibus, et a morbo aut aliquo seruatis periculo ab amicis mittebantur. [...].
Artifex quidam construendorum lectorum rudis, et inelegans fuisse videtur. [...].
commemoratur a Plinio 28, 7 [...].
Trium oppidorum nomen, apud Stephanum. 2 Herba Atheniensibus sic dicta; alias vero Artemisia Apul. de Herb. 10.
Idem quod Spadix. [...].
Quid sit declarat Gellius 2, 26 [...].
Dictio Graeca, idem quod Eunuchus significans. [...].
Sterilis. Poma a conditione castrati seminis spadonia appellantur Plin. 15, 14. Spadonia laurus Idem 15, cap. vlt.
Conditio castratorum. Tertull. de Cultu Fem. 2, 9 Se spadonatui assignant propter regnum Dei.
Genus placentae, ap. Cat. R. R. c. 82. rectius, sphaerita.
Picis siue resinae genus. Plin. 14, 20 In Asia, quae fit e picea, admodum candida, spagas vocatur.
Magnesiae oppidum apud Plin. 9, 9.
i. Hispana. Aliorum exempla, vid. in Rhod. Lex. Scribon.
Herba est, folia habens gladioli instar, sed arctiora, et in terram magis procumbentia: in summo caule veluti pilulae prominent, in quibus semen. [...].
Passim aliquid iactare, quod ipso illo iactu in diuersas partes et regiones abeat. [...].
h. e. Diuisum Plin. 21, 8.
Vt, Ignis spargendus Senec. Herc. Oet. s. 15. Membra spargenda procellis dare Lucan. 5, 684.
Quod spargi potest. Tertull. de Pudit. 2 Tanta sparsilia eorum, quibus Deo adulantur.
Idem. Petron. 27 Pila sparsiua exerceri. Al. Prasina.
Actus spargendi. [...].
et SPARTE es. f. [Eadem est, quae et Lacedaemon, vrbs Laconide in Peloponneso, ciuitas Graeciae insignis, Lycurgi legibus ad fortitudinem formata, quae diu cum Atheniensibus gravia bella gessit. [...].
Nomen gentile. Cic. Fam. 5, 12 Spartiates Agesilaus. Idem Tusc. 5, 77 c. 27 Pueri Spartiatae non ingemiscunt verberum dolore laniati.
Vt, Gens Spartana Ouid. Met. 3, 209. [...].
Famosus gladiator, ex Thracia oriundus, qui vna cum Oenomao et Crixo effracto Lentuli ludo gladiatorio, cum septuaginta gladiatoribus erupit Capua, manuque seruorum congregata, quasi iusto exercitu comparato, bellum ingens excitauit: sed victus a Crasso fuit; de quo Lucan. 2, 554 [...].
SPARTARIVM, SPARTEVS, etc. vid. infra SPARTVM.
Gemma, ap. Plin. 37, 11.
s. SPARTIVM i. n. [Planta, genistae similis, ex qua funes fiebant. [...].
Hinc
Sparto compactum et compositum. [...].
i. Spartea solea. [...].
vocati sunt Milites, qui vigilias agebant. [...].
id est Sati dicuntur non Graecis modo, sed Latinis etiam scriptoribus armati illi, ex satis, siue seminatis a Cadmo draconis, quem interfecerat, dentibus enati, et mutuis mox vulneribus confecti, praeter quinque, qui Thebarum cum Cadmo conditores fuere. [...].
vel SPARVM i. n. Telum rusticum, in modum pedi recuruum, vt ait Seruius ad Virg. Aen. 11, 682 [...].
Piscis, de quo Ouid. Halieut. Fragm. 106 Et super aurata sparulus ceruice refulgens. Res tibi cum rhombo est, at mihi cum sparulo Martial. 3, 60.
siue SPASMA atis. n. [Contractio, neruorum rigor, siue distensio, conuulsio. [...].
Dicitur, cui aliquid intus conuulsum est. [...].
Luxus, deliciae. [...].
Ornamentum muliebre, inter delicias mulierum annumeratum. [...].
quasi tu luxuriosum cinaedum dicas.
Piscis. Spatangium in primae qualitatis piscem imputari praecipimus Cod. Theod. l. 14 t. 20.
Longior ensis, ac latior a quibusdam esse dicitur, forte a figura Spathae, de qua statim in SPATHE. [...].
i. spathula. Spathenula vulneri aliquid imponitur Plin. Valer. 3, 31. conf. Reines. Var. Lect. 1, 8 p. 192.
Specillum chirurgicum. Theod. Priscian. 1, 14 et 27. conf. Reines. Var. Lect. 2, 8.
Satelles, aut spatharum opifex. vid. Voss. de Vit. L. L. 3, 50.
vel SPATHA ae. f. [Genus arboris. [...].
de quo est Martialis 13, 27.
vid.SPATHA.
SPATIOR, SPATIOSVS, vid. SPATIVM.
Non solum de Loci dicitur, sed etiam de Temporis interuallo. [...].
Deambulare, Spatia facere. [...].
Vt, Aliquot horis spatiatus Petron. c. 86. Litore curuo spatiata coniux Ouid. Fast. 3, 469.
Amplum significat. [...].
vid.SPATHVLA.
SPECIALIS, SPECIATIM, vid. infra SPECIES.
Nomen, quo putatur vsus Caes. Bell. Civil. 3, 53 [...].
Quidquid oculis obiicitur (ab antiquo verbo Specio, vid. Gell. 13, 28.) [...].
Non tam Particulare, quam Proprium, et veluti Peculiare significat. [...].
Contrarium habet Generatim. [...].
Idem. [
Finxit hanc vocem Antonius Grammat. teste Frontone.
Pulcher specie et forma, plane vt formosus. [...].
Ornate. [...].
vid.SPECVLVM.
Exemplar rei alicuius, vnde videri et intelligi possit, qualis illa sit, quale est, quod in mercibus emtori solet ostendi, vt in pannis; vel degustatio in esculentis. [...].
vel SPICIO xi, ctum, ere. [Apud antiquos in vsu fuit, quod Videre significat. [...].
a Specio, verbo antiquo, vt modo vidimus e Varr. L. L. 5, 8 [...].
Adspectus. [...].
Frequent. antiquum a Specio. Plaut. Cist. 1, 1, 92 Per Dionysia mater pompam me specitatum duxit. al. Spectatum.
obsol. ap. Plaut. in Fragm. Carbon.
Saepe, seu fixe intueri. [...].
Vt, Inuicem spectans ambos Ouid. Met. 6, 631. [...].
Vt, Spectandus in certamine Martio Hor. Od. 4, 14, 17. [...].
Probatus, cuius probata et spectatâ iam virtus est. [...].
Egregie, ad spectaculum vsque. [...].
Qui ludos, aut aliud quidpiam, animi causa spectat. [...].
Cui contemplatio sola proposita est. Quinctil. 3, 5 Vt illa sit spectatiuae partis, haec actiuae. Conf. Mart. Capella 3 p. 51.
vel SPECTATVM i. n. Miserum funestumque spectatum adspexi Apul. Met. 4 p. 484 Stew. Elmenh. p. 151 leg. spectamen: Conf. eiusd. Emendatt. p. 197.
Spectatione dignum et admiratione. [...].
Dignitas senatoris, spectabilis appellati. In officio spectabilitatis tuae Impp. 12 C. t. 26 l. 1. Add. 9 C. t. 27 l. 5.
Id quod spectatur, vt Ludi theatrales s. scenici, Circenses,
Gladiatorii. [...].
Idem quod specimen. [...].
Putsch.
Instrumentum teres et paruum, quo medici ad tentandum vulnerum ac fistularum viam et profunditatem vtuntur. [...].
SPECTABILIS, SPECTACVLVM, SPECTATOR, SPECTATVS, SPECTIO, SPECTO vid. SPECIO.
sunt, quae Graece Idola dicuntur. h. e. Simulacra et imagines rerum intellectui occurrentium. [...].
Accipitur pro Loco edito et eminenti, vnde aliquid longe videri et inspici potest, siue sit mons, siue turris, siue lapis, siue arbor, siue quid aliud eminens. [...].
a Specula fit, quasi E specula prospectare, vel, vt aliquid videas intendere. [...].
Conf. Idem 27, 2.
Qui speculatur, inspicit, explorat. [...].
Quod ad speculatorem pertinet: vt, Speculatoria nauigia, Quibus in mari speculamur quid fiat. [...].
i. specula. Nuncii, speculatoriorum
Conf. Elmenh. Emend. ad p. 69 extr. Voss. Etym. f. 484.
quod conspici potest.
In quod inspicimus, ac speciem, id est imaginem nostram contemplamur. [...].
Instrumentum chirurgicum, ad pertentanda, et curanda loca natura vel vitio caua repertum: cuius primitiuum ex fide Perotti dedimus p. a. SPECIVM. [...].
Add. Plin. 33, 9. Salmas. malit specellata. Specillata potest esse polita, vt Speculi vicem praebere queat.
vel SPECVLARIVM adeo, certe in obliquis Casibus, res translucida, vt cornu, vt squama lapidis specularis, aut vitri tabula, quae lucem transmittat. [...].
A Speculando et videndo, translucidus, lucem et visum adeo transmittens. [...].
Qui specula facit; qui fenestris specularia ad arcendum hieme frigus componit. [...].
et f. et SPECVS n. Indecl. [Spelunca. [...].
Angulus. In speculo falsitatis se occulere Paullinus Aquilei. ap. Barth. Adu. 43, 11.
Palea quaedam, et ramenta aeris. Plin. 34, 13. Harduin. putat legendum esse Psegma.
Idem. [...].
Rupes excauata. [...].
SPERABILIS, SPERATVS, etc. vid. SPES.
s. SPERCHÎVS i. m. [Thessaliae fluuius, ortus in iugis Pelii montis, et velocissimo cursu in Maliacum sinum defluens. [...].
Semen. Spermata in terram effundere Sulpic. Seu. 1, 11. Graecum est [Hinc
Fastidire, despicere, reiicere. [...].
Vt, Preces spretae Ouid. Met. 1, 701.
Vt, Polybius haudquaquam spernendus auctor Liu. 30, 45. [...].
i. Contemtores mortis. Nec in admittendo consilio spernax Sidon. Epist. 4, 9.
Vt, Ouid. Met. 8, 613 [...].
Contemtio. Apul. de Deo Socr. p. 43 Insolentissimo spretu Deos negligit. Sidon. 3 extr. Spretui maximo est iudiciis otiosorum linguae Latinae proprietas.
Idem. [...].
Aliquantum spernax. Augustin.
vid.SPES.
Spem habere, et sicut spes ordinarie quidem ad bonorum exspectationem, interdum tamen etiam ad diuersa refertur, vt n. 2 videbimus. [...].
Aliud Partic. [
Quod sperari potest. [...].
(caro) proprii cuiusdam habitus, exos, qua etiam antiqui per se vtebantur. [...].
Dicitur Panis, qui celerrime fit et coquitur: a verbo [quod est festino. [...].
Philosophus Atheniensis, Platonis ex sorore nepos, Academicae philosophiâe quasi heres ab eo relictus Cic. Acad. 1 c. 4 etc.
Latine dicitur Globus, nempe qui ex omni parte exteriore rotundus apparet. [...].
Rotundus. [...].
an SPHAERITA ae. f. [Placentae genus, apud Cat. c. 82 [...].
Locus balinei, in quo pila vti et vario exercitationum genere solebant. [...].
Qui globis ludit. Sidon. Epist. 2, 9. et 5, 17.
Certatio, quae fit pila vel globo. [...].
Globulus: quo nomine collyrion describit Cels, 6, 6, 21.
i. formam globi habens.
de luna. Sphaerulae candelabri Vulg. Exod. 37, 17 seqq.
Venae duae insignes vtrinque ad iugulum apparentes, omnes tum colli, tum capitis partes nutrientes. [...].
siue Bryon, siue Sphacos, sunt Cani arborum villi, quales in quercu maxime videmus, sed odore praestantes Plin. 12, 23. 22, 25. 24, 6. Apul. de Herb. c. 101.
Aethiopicum animal est, e simiarum genere, fusco pilo, mammis in pectore geminis, ad hominis speciem accedens, Plin. 8, 21. [...].
Idem. Solin. c. 30. Isid. 20, 11. Mela 3, 9. Sidon. Epist. 5, 7.
Animal idem, quod Sphinx Plin. 6, 29. et 10, 72.
vid.SPONDYLVS.
Species est optimae rubricae, apud Plin. 35, 6 s. 14 [...].
Acus epitheton, quasi tu obsignatricem dicas. [...].
Piscis. [...].
et antique SPICVS, i. m. et SPICVM i. n. [Summa pars culmi maturescentis aut maturi, quae grana continet. [...].
vid. SPICVLVM n. 3.
Vt, Hor. Carm. Saec. 78 [...].
Collectio spicarum, quas reliquere messores. Varr. de R. R. 1, 53 Messe facta, spicilegium venire oportet, aut domi legere stipulam.
Acuere, et Spicae formam induere. [...].
i. Spicas emittere, legitur apud Plin. 18, 7 Grana in stipula crinito textu spicantur.
Quod habet spicas. [...].
Quod fert spicas, fecundum. Nilus spicifer Martial. 10, 74. Dea spicifera, Ceres. Sen. Herc. Oet. s. 5. Manil. 2, 442. Ora spicifera Sil. 3, 403.
vel SPECIO ere. Video, quo magis vtuntur in compositis Adspicio, caeteris. [...].
Lancea breuis, ita dicta a spicae similitudine, seu vt Vegetius ait, Telum missile, cuius ferrum est triangulum vnciarum nouem, hastile pedum quinque et semis. [...].
Cuspidem acuere. Plin. 11, 2 Telum vero perfodiendo tergori, quo spiculauit ingenio?
legunt libri quidam Taciti et Suetonii, pro SPECVLATOR vbi vid.
Acutus et penetrans. Tertull. de Pudic. 7 Iis exquirendis non Jucernae spiculo lumine, sed totius solis lancea opus est.
apud Apul. de Herb. 26.
Surculus acutus et pungens in sentibus et rubis aut aliis fruticibus vel herbis. [...].
Vt, Spinea corona, qua coronatus est dominus noster. [...].
al. Spiniensis. Videndus Lilius Syntag. 1. Histor. Deorum.
Ad spinam pertinens. Macrob. Saturn. 7, 9 Animae per spinalem medullam praebetur effectus.
Piscis quidam. Pisciculis, quos vulgo asparagos, vel spinaticos, vel ripileones vocant, contentus Sarisber. 8, 7.
Spinis abundans. [...].
i. minutus dialecticus.
Locus spinis consitus. Plin. 10, 74 Asinus spinetis se scabendi causa atterens, nidos aegithi dissipat. Virg Ecl. 2, 9 Nunc virides etiam occultant spineta lacertos.
Al. scribunt SPINTHER vid. Dausqu. Orthogr. [...].
Qui muliebria patitur, seque aliis abutendum
praebet. [...].
Auis inauspicata, quae et incendiaria dicitur, Plin. 10, 13 [...].
Vid. Taubm.
Agrestis siue siluestris prunus: pruni enim siluestres genera spinarum Columella videtur facere 3, 11, 5. [...].
vnde,
apud Plin. 21, 4.
Nympha marina, Nerei et Doridis filia, sic a speluncis maris appellata, in quibus Nymphae marinae habitare dicuntur, [enim spelunca est. [...].
Vitis, quae et Spinea quibusdam dicitur. [...].
a Spionia viti ductum. [...].
Spirae sunt Reuolutiones siue circuli, qui in se ipsos non simpliciter, sed cum aliqua declinatione recurrunt, quales sunt funium nauticorum et rudentum conuolutorum, et serpentium. [...].
Basis columnarum Seruius in Aen. 2, 217 A Spiris, nodis, Bases columnarum spirulae vocantur. 2 Spirulas et botulos facere Arnob. 2 p. 73. res culinaria.
Quasi Primipilaris, aut Cohortis praefectus: nam [inter caetera Cohortem significat. Inscr. ap. Fabrett. p. 626.
al. spiraea.
Aera ducere. [...].
Vt, Altum spirans Stat. Silu. 5, 3, 11. [...].
add. Tertull. de Anima c. 25. Impedire spirationem Scribon. 180. Spirationis odor Id. 185, 197. i. anhelitus.
Halitus, Flatus, actus quo spiramus, et viuimus, aër, qui spirando trahitur, ventus, odor. [...].
Quod halitum emittit. [...].
et SPIRITVALITER [a Vulgato interprete sunt et Ecclesiasticorum propria. V. g. Rom. 1, 11. 1 Cor. 2, 13 etc.
apud Tertull. Exhort. Cast. c. 10 et adu. Iud. c. 7 et 10 it. de Bapt. c. 4 et adu. Marc. 4, 20. Sidon. Epist. 8, 14. Cyprian. de Eleemos. c. 16. aliosque Scriptores ecclesiasticos.
inquit Servius ad Virg. Aen. 3, 600. [...].
Per quod exit spiritus: vt Naris spiramina Lucan. 2, 183. [...].
Canalis, apertum quiddam, qua spiritus commeare potest. [...].
Idem [
Proprie Densum significat. [...].
Spissum facere. [...].
Vt, Nubes spissatae Lucan. 4, 77. Ignis spissatus Ouid. Met. 15, 250. Humor spissatus Plin. 2, 49. Add. Petron. c. 134.
Spissum fieri. [...].
Spissamenta vocantur, quae Graecis [dicuntur, quae ad vnguentorum confectiones et conditiones alias extrema superponuntur, ne fluitet quod conditum fuerit. [...].
sub fin. Negat quidquam esse hac spissatione efficacius.
Tarde grodiens. Plaut. Poen. 3, 1, 3 Homines spissigradissimos, tardiores multo, quam corbitae sunt in tranquillo mari.
Conf. Vitr. 2, 9.
Mensura ab magno digito ad minimum. Vid. statim SPITHAMAEI
Pygmaeorum gens, de qua Plin. 7, 2 [...].
i. viscera, exta ap. Cael. Aurel. Tard. 5, 10, 102.
quasi tu assatorem intestinorum dicas. Plin. 22, 17 et 34, 8.
Latine dicitur Lien. [...].
vel quod verius videtur,
Qui ex splene laborat. [...].
Linteolum, panniculus, corium, primo forte Splenis, deinde quaecunque alia figura, quo emplastra aliaue quaecunque medicamenta excepta imponuntur laesis corporis partibus. [...].
Splenio obuolutus. Martial. 10, 22 Cur spleniato saepe prodeam mento, etc.
Lucere. [...].
Vt, Purius marmore splendens Hor. Carm. 1, 19, 6. [...].
Splendidum fieri. [...].
Lux dicitur. [...].
Clarus, fulgens, vel proprie, vel propter decus virtutis. [...].
Vt, Splendide dicta. [...].
Splendidum reddere. Apul. Apol. extr.
Splendidum esse. Apul. Met. 5 p. 162 Splendicant gemmae. Conf. ibid. 7 p. 191.
apud Fabrett. p. 101 Splendificumque iubar radianti carperet haustu.
de Creatione, Primus in orbe dies lucis primordia sumsit Alter splendifluis caelum firmauit in oris.
SPLENETICVS, SPLENIVM, vid. SPLEN.
Alio nomine Teucrion: Herba est iuncos tenues spargens, soliis paruis, asperis locis nascens, austero sapore, nunquam aut florens, aut semen gignens Plin. 25, 5. [...].
vertunt: id est purgamentum, quod ex fornacum parietibus euerritur, in quibus aes Cyprium aut plumbum decoquitur. [...].
Idem quod spodium, ap. Plin. 34, 13 s. 33. vid. POMPHOLYX, vbi partem loci huius classici damus.
Ciuitas Vmbriae. Liu. 24, 17 Rex Gentius cum liberis, et coniuge, et fratre Spoletium in custodiam ex SCto ductus.
ciues Spoleti Liu. 27, 10.
vt ait Seruius ad Aen. 8, 201. it. 11, 80. [...].
Priuare, speciatim vestibus et armis. [...].
add. Vulg. Hos. 7, 1.
Vt, Templa spolianda Lucan. 5, 305.
Pars s. membrum Amphitheatri. [...].
Latus lecti: Spondae, sunt Tabulae, quae vtrinque latus lecti sustinent. [...].
vid.SPONDEVS.
Promissus. [...].
Sponsalia contrahere. [...].
Sponsio. [...].
Qui spondet. [...].
Promissio. [...].
Spectans ad sponsum, vel sponsam. [...].
quem scripsit de dotibus, apud Gell. 4, 4 [...].
Quod ad sponsos, aut pertinet, aut refertur: vt, Sponsalicia largitas, i. Donatio, quae a sponso sponsaue fit. [...].
Poculum, quo libabant et sacrificabant. [...].
Pes duabus syllabis longis constans. [...].
Vt, Versus spondaicus, Qui duos habet spondeos ad finem Terentian. ap. Priscian. p. 1321.
Tibicen dicebatur spondialis, qui in sacris canebat, quod nomen a spondeo profectum initio est, cuius carmine Graeci in libamentis deorum et sacrificiis vti soliti erant. [...].
Lanugo quaedam in rosa siluatica Marc. Empir. c. 27.
vel SPONDYLIS is. f. [
siue SPONDYLION [Dioscoridi [Herbae nomen. [...].
s. SPHONDYLVS i. m. [Nodus seu vertebra spinae dicitur. [...].
Natura illa media, neque animal, neque frutex, sed inter vtrumque genus interiecta, quod genus Graeci zoophyton appellant. [...].
quae aliis Amentum, aliis Cachrys dicitur, officinis bedegar. [...].
Fungorum species Apic. 2, 1. et 3, 20.
Add. Cels. 4, 1. Plin. 36, 21.
Conf. Barth. Adu. 38, 2.
Idem. Apic. 7, 16. et 8, 7.
SPONSA, SPONSALIS, SPONSIO, SPONSO, SPONSVS vid. SPONDEO.
Ablatiuus a Nominatiuo inusitato Spons. cuius Genitiuus est in rariore vsu: significat Voluntate sua, vel certe sua natura et vi, vt excludatur aliena vis et impulsus. [...].
Voluntarium et naturale. [...].
Idem quod Spontaneum et vltroneum. [...].
Conf. Salmas. h. l. p. 61.
Insulae quaedam circa Cretam in mari Carpathio, vel Aegaeo, sicut Strabo lib. 10 scribit. [...].
Vasis genus, quasi fiscella. [...].
Aliud Dimin. [
sunt clerici, quibus Sportulae tribuuntur, vid. SPORTVLA n. 3.
Spado fuit a Nerone in deliciis habitus, quem in feminam idem ipse hominis monstrum transfigurare annisus est, eundemque dote inter auspices consignata, palam vxorem duxit. [...].
Sordes earum rerum, a quibus eiicitur, nempe quum per ebullitionem vel maximam agitationem faex quaedam supernatat, vt mero, aeri, sali, etc. [...].
Quod spumae naturam, vel colorem refert. [...].
Quod spumam facit. [...].
Vt, Fluctus spumiferi, apud Stat. Achil. 1, 59.
Aliud Adi. [Vt, Fons spumiger, apud Ouid. Met. 11, 140. Spumigeri Lupi Manil. 5, 72. Sus spumiger Lucret. 5, 983.
de epileptico s. morbo caduco laborante.
Vt, Cytherea spumigena, ex spuma nata Mart. Capell. 9 p. 310.
Spumas emittere. [...].
ex Poëta.
vt, Aequora spumescunt remo Ouid. Ep. 2, 87.
Saliuam emittere. [...].
Saliua. Martial. 2, 26 [...].
Idem. Cael. Aurel. Tard. 4, 4 Cum plurimo sputu et ructatione iugi.
legitur. Sed vid.PITYSMA.
Conf. Ammian. 14, 9. Tertull. adu. Gnost. c. 10. Prudent. Apoth. v. 676.
Leuis. Cic. de Clar. Orat. 260 c. 74 [...].
vt recte Non. 4, 425. [...].
vel SPVRCITIES êi. f. [Immunditia. [...].
vel SPVRCOR âri. Depon. [Foedare, vitiare. [...].
Qui spurca et foeda facit. Plaut. Trin. 4, 1, 7 Spurcificum, immanem, intolerandum, vesanum.
Aliud Adi. [Qui spurca et obscena dicit. Plaut. Capt. Prol. 56 Neque spurcidici insunt versus.
Dux regis Parthorum, qui Crassum interemit. [...].
Qui ex muliere non nota ortus est, vel incerto patre. [...].
SPVTAMEN, SPVTATOR, SPVTO, etc. vid. SPVO.
vel SQVALLEO ui, êre. [Proprie squamosum esse significat. [...].
Antiquum pro Squalidus. Enn. Telam. apud Non. 10, 2 Strata terra lauere lacrimis vestem squalam et sordidam.
Inquinatio, sordes. [...].
Idem quod Squalor antiquis. Acc. Eurysac. apud Non. 3, 231 Proh dii immortales speciem humanam, inusitatam, egregiam, indignam clade et squalitudine.
Conf. Non. 3, 231.
Squalor: obsoletum. [...].
Vid. Non. 2, 761. et 3, 231. Voss. Etymol. p. 451.
etc.
Piscis est, cuius nomen ab asperitate fluxit. [...].
Qua corpus piscis aut serpentis tegitur. [...].
Conf. Idem 5, 28. et 6, 2.
Plenum squamis. [...].
Idem. Manil. 5, 422 --- Squamans stellis imitantibus exit.
de Ioue, quatenus in serpentem vel draconem versus ob libidinem est.
Quod habet squamas. [...].
Squamis plenum. [...].
i. Velut squamae compacta et colligata.
Ex planorum piscium genere. [...].
Piscis ex squatina et raia natus Gesnero. Vid. Plin. 9, 51.
Planta, vid. SCILLA. [...].
Iuncus odoratus. Pallad. in Octob. t. 14 est [flos iunci, vt Hyosquiamus [
Vox est silentium indicentis. [...].
Campaniae oppidum bello sociali a Sulla deletum Cn. Pompeio et L. Carbone COSS. Plin. 3, 7.
Quod stare potest, firmum et fixum. [...].
Add. Idem l. 6 praef. Cyprian. Epist. 45 extr. Suet. Claud. c. 20 Molem stabilius fundare.
Firmitas. [...].
Stabile facere, firmare. [...].
et STABILIMENTVM i. n. [Quod aliquid firmiter retinet. [...].
Conf. Lips. ad h. l.
Deaster quidam, de quo Alexand. Alexandrin. lib. vlt. Genialium Dierum cap. vlt.
A Stando dicitur, locus stationi, et commorationi aptus, speciatim locus, in quem, qui longo itinere fessi sunt, secedere solent: quod et Diuersorium, et Hospitium dicitur, et Meritorium. [...].
et frequentius
Stare, diuertere, stabulum s. stationem habere. [...].
Mansio in stabulo. Columel. 6, 3 Itaque hibernae stabulationi eorum praeparanda sunt stramenta. Vid. Macrob 8, 6. et Gell. 16, 5. Commoda Apul. Met. 4 p. 145.
Dominus, vel institor stabuli, viatores pretio recipiens. [...].
i. mulier stabulum exercens.
Est Graecum [quod Spicam significat. [...].
Quasi Stillaticiam dicas. [...].
(collyrium) Scribon. 34. quod instillatur.
Herba, al. scelerata. Apul. de Herb. c. 8.
Vitis genus, quam Campani Sirculam, alii Venuculam appellant; inter optime deflorescentes Plin. 14, 2 reponit.
Latine Curriculum dicitur, siue locus, in quo equi hominesue currunt, et certant athletae. [...].
Idem quod Stadium. Macrob. in Somn. Scip. 1, 15 [...].
Qui in stadio cursu certat, et stadium percurrit. [...].
Vt, Stadialis ager habebat passus CXXV, id est pedes DCXXV: cuius mensura octies comparata milliarium facit, qui constat quinque millibus pedum. [...].
Oppidum in finibus Macedoniae, ad sinum Strymonium Aristotelis peripatetici patria, qui inde Stagirites [cognominatur.
A Stando; dicitur Aqua stans, vt ait Seruius. [...].
De aqua dicitur, quae non effluit, nec sorbetur. [...].
Compar. Claud. de Nilo 38 Effluit Aegeo stagnantior.
apud Festum in voce Narica, Vasa stagnea. add. Taubm. ad Plaut. p. 1485. [...].
conf. tamen edit. Poleni p. 34.
Plenus stagnorum. Apul. de Herb. c. 8 Loca stagnosa. Pleraque humidioris soli nuturâ et incrementis fluminum redundantia, stagnosa et referta piscibus Ammian. 17, 28 (13 Vales.)
Turis species, quod guttatim pendet, stillaticium, vt myrrha stacte. Diosc. 1, 82. Plin. 12, 14.
Galbani ferula, quam eiusdem nominis resinae modo stagonitin appellant Plin. 12, 25 versus fin. s. 56.
Vnguentum, quod succo constat, quasi distillatio. quippe [stillo significat. Hinc
i. Stiria. Plin. 34, 12 [...].
Vulc. Sed leg. Extalis, vbi vid.
Filum, maxime illud, quod fundamentum quasi et stabilimentum praebet telae, cui subtemen s. subtegmen intexitur. [...].
Stamini s. filo ad perpendiculum extenso simile. [...].
s. STAGNVM i. n. [Metallum plumbo affine, sed nobilius. [...].
Quod ex stanno factum est. [...].
al. Stagnator.
vid.STAPIA.
Herbae nomen. [...].
idem Apul. de Herb. c. 74.
Morbus oculorum, a similitudine acini in vua dictus, de quo Cels. 7, 311. Veget. de Re Veterin. 2, 19. Oct. Horat. 1, 10.
Anii pater, Thesei filius fuit ex Ariadna, vt in Theseo scribit Plutarchus, vel, vt aliis placet, Bacchi ex Erigone Icari filia, quae ab hoc deo in vuae speciem mutato compressa legitur apud Ouid. Met. 6, 125 [...].
Instrumentum ferreum, ab equi lateribus vtrinque dependens, cui innituntur atque insistunt equitantium pedes. [...].
Neapolitanus, Peripateticus philosophus, de quo Cicero de Finibus 5 c. 3 et 25.
Statio, actus standi. Cic. Top. c. 25 [...].
vid.STO.
Vini epitheton a patria Plin. 14, 6 [...].
Deus puerilitatis praeses, vid.STATILINVS.
vid.STO.
Ponderis nomen, et numi, quatuor drachmas habentis. [...].
Libra apud Graecos ab dicta est, quod apud illos etiam appendere significat, cum exploratum pondus tunc censeatur, cum stat in aequilibrio libra, et nusquam propendet. [...].
Graeca vox pro Latina vsurpata, significat Stabulum, diuersorium, vel stationem. [...].
Ap. mathematicos, pars mechanices.
Parua statua, sigillum, emblema ornatus causa additum. [...].
Saltationis genus, in quo nunc subito quasi standum, nunc prosiliendum est. [...].
et STATANVM, et FABVLINVM, Praesides Deos Varro Cato, vel de Liberis educandis, puerilis aetatis, affirmat. [...].
Mox, illico, e vestigio. Cic. in Verr. 1, 27 [...].
STATIO, STATIVA, vid. STO.
Vid.STATILINVS.
Insulae sunt in sinu Campano, terrae motu enatae. Plin. 2, 88. Papin. in Silu. 3, 5, 104 Aenariaeque lacus medicos Statinasque renatas.
Herba, al. chamaeleon. Apul. de Herb. c. 25.
vid.STO.
Hetruriae populi apud Plin. 3, 5. quorum oppidum Statonia commemoratur a Strabone 5. Hinc
vid.SISTO.
STATVA, et STATVARIVS vid. STATVO.
vid. STATVS, in STO.
STATVMEN, STATVMINO vid. sub STATVO.
Proprie significat facere, vt aliquid stet, collocare adeo, erigere, firmare: frequentius autem ad animum refertur, in quantum post deliberationem consistit, cum stat sententia, et non amplius fluctuat, vt adeo sit statuere decernere aliquid, quod vel ipse serues, vel alios obseruare iubeas. [...].
Vt, Cic. Att. 12, 9 [...].
extr. Vna statutio tigni.
A Statu deduci videtur vel statuendo, stantium enim habitu statuuntur et ponuntur solidae imagines ex ligno, lapide, metallo, deorum, hominum, honoris et memoriae causa in templis, monumentis sepulcrorum, foro, aut locis aliis publicis. [...].
Ars faciendi statuas. [...].
Pro Statuarum artifice et sculptore ponitur a Quinctil. 5, 12. Et apud Plin. 34, 7 caput est de antiquis statuariis. conf. Sen. Ep. 88. Plin. 36, 5. Vitr. praef. 3 et 6, 10.
add. Id. 36, 5.
et STATVNCVLVM i. n. Ex hac massa fabri sustulerunt et fecerunt catilla, paropsides, statuncula Petron. Fragm. Trag. p. 22 s. c. 50. [...].
proprie Ipse corporis habitus, et conformatio, qua quis longus, breuis, crassus etc. [...].
Id quo fulcitur vitis, vt pali et pedamenta, et quidquid pro munimento accedit. [...].
Statuminibus firmare. Plin. 17, 22 Eodem modo vineam statuminato. Vitruu. 7, 1 Statuminetur saxo. Statuminare lapidibus Plin. 18, 6.
Verbis Budaei inuenio explicatam Statuminationem et Ruderationem Vitruuii in pauimentis: Statuminatio, fit lapidibus et caementis libralibus et manualibus sine calce et arena: Ruderatio vero statumini superinducitur cum calce et arena, aut rudere novo aut rediuiuo, id est, ex vetere aedificio sumto, non nuper effosso, quod constat e caemento, vt hic apparet, ad differentiam nuclei, qui e testa contusa constat, et tertio loco inducitur. [...].
Herbae genus. Apul. de Herb. c. 18.
vid.STO.
est, seui qualemcunque similitudinem ostentans, quod Graeci [vocant. Vid. Plin. vlt. 11.
Tumor est foris in corpore apparens, pinguem intus materiam continens, seuo simillimam, vnde et nomen accepit: nam [vt modo dictum, seuum significat Plin. 26, 14. [...].
Locus in naui contectus [quod est tegere, tabulatum, contignatio. [...].
Strictus: inde Febres stegnae, quae et Constrictae vocantur. Plin. 23, 7 s. 63 de ficubus, Sitim sedant, calorem refrigerant, ob id non negandae in febribus constrictis, quas stegnas vocant.
Graecis [dicitur Columna: structura constat aut lapidea, aut caementicia, aut latericia, sed literata fere. [...].
Genus visci. Plin. 16 vlt. Visci tria genera; namque in abiete ac larice stelin dicit Euboea nasci. Theophr. de causis Plant. 3, 16 [
Hoc nomine vocant Romani, quidquid praeter Solem et Lunam in caelo constanter lucet, et tum eas, quae fixae dicuntur, tum Planetas s. erraticas, cometasque adeo complectitur, quin meteoron illud, quod stellae cadentis nomine appellant. [...].
adscribitur.
Stellarum est, quum splendorem suum emittunt: deinde Lucere stellarum in morem. [...].
al. bubonion.
et 2 c. 31. Stellates campi Sil. 11, 268.
Quod fert stellas, proprium caeli epitheton: Cic. in Somn. Scip. 12 c. 5 [...].
Vt, Polus stelliger Stat. Theb. 12, 565. Axis stelliger Stat. Silu. 3, 3, 77. Add. Varr. ap. Non. 4, 174. Senec. Herc. Oet. v. 1906. Mart. Capella 9 p. 304.
ap. Probum in Virg. Ecl. 6, 31.
Quid sit quaeritur. [...].
vid.TRIBVS.
Animal lacertae simile, tergo insigne lucentibus guttis ad modum stellarum, a quibus nomen habet. [...].
Crimen apud Iuriscons. a stellione nomen sumsit. [...].
pro h. e. Impostor.
Coronamentum ex multis floribus compositum. [...].
Equorum morbus Veget. 2, 16.
Vnus e ducibus Graecorum, qui ad Troiam profecti sunt, cuius tantus erat vocis sonitus, quantus aliorum quinquaginta, vt scribit Homer. [...].
i. Altissima.
inter longaeuos memoratur.
h. e. Coronariae, quae per statumina calamorum materiis ligatis in orbiculos, gyrosque flectuntur, et materiis summissis, earundem statuminibus per orbem, et in coronam connectuntur. [...].
Coronaria vitis et ipsa, verum a natura. Plin. 14, 3 s. 4, 9 Coronario naturae lusu stephanitis, acinos foliis intercursantibus.
Herba ap. Plin. 26, 13.
et STEPHANOPLOCOS [
Quarundam herbarum nomen ap. Plin. 15, 30.
Matrix, ex Gr. [
i. histericae.
Vulua porcae virginis, vid. Scheffer. ad Petron. Fragm. Trag. (vbi legitur sterilicula) p. 72. Reines. ib. p. 55. Burm. c. 35.
vid. post STERCVS.
Reliquiae ciborum per aluum eiectae, et aliae immunditiae, quae tamen pleraeque ob pinguedinem agris laetandis vtiles sunt. [...].
Metaph. Plaut. Milit. 2, 1, 12 Miles meus est herus, qui hinc ad forum abiit: gloriosus, impudens, stercoreus, plenus periurii, atque adulterii.
Fimum agris fecunditatis gratia inspergere. [...].
Stercore infectum, vel pinguefactum. [...].
Quod ad stercora pertinet: vt, Crates stercorariae Varr. de R. R. 1, 22. Cato c. 10.
Plenum stercore. [...].
Quasi dicas sterculininum vel stercilinium. [...].
vel STERCVTVS Deus apud Macrobium Sat. 1, 7 [...].
Spuma argenti. Plin. 33, 6. Al. Stercoritis.
vel STEREOBATES ae. m. Vitruu. 3, 3 Basis, vel fulcimentum solidi.
Herba, al. semperuiuum. Plin. 25, 13 Apul. de Herb. c. 123.
Meteoron: Statiua lux, sine cursu iugi Apul. de Mundo p. 245.
Infecundus: et fructum non ferens, sine prole: [Graecis priuo, sterilis. [...].
pro Sterilis. Lucret. 2, 844 Et sonitu sterila, et succo ieiuna feruntur.
(al. 40) quod Salmas. f. 230 approbat, quanquam alii legant steriles fiunt.
Sterilem fieri. [...].
Infertilitas, infecunditas. [...].
vid. infra STERNO.
Extendere, vel alia re extensa et dilatata aliquid tegere. [...].
Absolute pro Via strata Eutrop. 9, 9, 13. Strata vetus: vid. Cellar. ad h. l. Iuuenc. 1, 315 Sternite iam stratas amplas. vid. mox STRATE.
et STRATIVOLAE dictae meretrices a Plauto apud Gell. 3, 3. sed fluctuat lectio, vid. SCRATTAE, SCRVPEDAE.
Id quod stratum est, super quo quiescendum sit: vt Culmi equis super quibus dormiant Strata dicuntur: Lectus item homini paratus, Stratum dici potest, vid. Nep. 17, 8. 2. [...].
Laudant Iuuenc. 3, 655 Strate tendentem diffusa vmbracula ficum. Sed est In margine cernit Stratae, etc.
Adde Varr. R. R. 1, 50, 3.
Qui equum sternit, et herum in equum leuat. [...].
Stragulum 2 Sam. 17, 28.
Equi epitheton, qui facile sternit sedentem Virg. Aen. 12, 344. [...].
Flatum e pectore exsurgentem cum capitis concussione emittere. [...].
Idem. [...].
Vnus ex Vulcani malleatoribus ministris, a fulgure nomen habens. Virg. Aen. 8, 425 Brontesque Steropesque et nudus membra Pyracmon, vid.BRONTES.
Atlon is filia, vna Pleiadum, quam nonnulli Asteropen vocant. [...].
vid.STERCVS.
Dormire cum sonitu, siue dormiendo ronchos emittere. [...].
Ignauus. Petron. Fragm. Trag. p. 48 s. c. 75 Tu autem stertera, etiamnum ploras. Al. Sterteia. Vid. Scheffer. Not. p. 156.
Nomen Poëtae Lyrici nobilis. [...].
Capanei et Euadnes filius in bello Troiano, cuius meminit Homer. et Virg. Aen. 2, 261 [...].
Vna ex filiabus Gorgonis et Ceti, Medusae et Euryales soror, apud Hygin. f. 1.
Vxor Proeti regis Argiuorum, de qua in BELLEROPHONTES.
Parua coenatio semicircularis, quae in Triclinii locum successisse videtur, et in hoc differre, quod perpetuum quiddam et continuum esset. [...].
siue STIBI (Genit. Stibis Scribon. 27. 34) absolute; [spumosus lapis, candicans et nitens: qui in argenti metallis inuenitur, et apud antiquos ad medicinae vsum plurimum valuit: sed etiam ad formae mulierum lenocinium concessit, vnde [id est muliebre, dici coeptum est. [...].
Vid. Salmas. Exerc. Pl. p. 748 et 822.
scribitur alias quoque Sircicula vel Sirtitule Idem 12, 43. Sircula vel Scirpula Plin. 14, 2.
Punctum. [...].
Seruus, aut alius maleficus, compunctus notis. Cic. Off. 2, 25 c. 7 Barbarus stigmatias.
Idem. [...].
Aliud Adi. [Idem. [...].
i. compunxerit.
vid. STINGVO n. 2.
vel STILPO ônis. m. Philosophus, Megarensis, qui capta patria, amissis liberis et vxore, quum ex incendio solus, et tamen beatus exiret, interroganti Demetrio (cui cognomen ab exitio vrbium Poliorcetes fuit) numquid perdidisset? [...].
Mercurii stella dicitur: id est splendens, a verbo Graeco [
vel STILICO ônis. m. [Honorii imperatoris socer, et Occidentis administrator, multis laudibus a Claudiano Poëta celebratus. [...].
Quasi Stillarum casus, quod guttatim cadat, vbi e tectis guttae fluunt. [...].
Guttatim fluere. [...].
Vt, Culter stillans sanguine Ouid. Fast. 2, 859. [...].
Aliud Part. [
Vt, Plin. 16, 11 Eadem resina, si cum aqua leuius decoquatur coleturque, ruffo colore lentescit, ac stillaticia vocatur. Hinc Stactea interpretati sumus stillaticiam.
Guttatim. Varro de L. L. 4, 5 Stillicidium stillatim cadit. Conf. Diomed. 1 p. 402.
Id quod mensurae liquidorum, praeter, necessitatem aut legem superadditur. Sen. in Epist... esse dicitur. Dubito.
vid.STYLOBATAE.
Megarensis philosophus, vid.STILBO.
vid.STYLVS.
Proprium pastoris, apud Virg. Ecl. 5, 55 Iampridem Stimicon laudauit carmina nobis.
Idem quod Stibium, vid.STIBIVM.
Romana, commemorata Augustino de C. D. 4, 11 [...].
Proprie dicitur Fustis acutae cuspidis, quo rustici boues suppungunt, et incitant. [...].
Pungere, agere, commouere, incitare. [...].
Vt, Per totam
Al. Instimulator. Add. Claud. in Ruf. 2, 50.
Add. ibid. v. 46.
Vt, Plaut. Milit. 2, 6, 31 Nisi tibi supplicium stimuleum deditur, dedecoris pleniorem herum faciam tuum. i. Cruciatus multis stimulis infligitur.
Quod multos habet stimulos. Stimulosum desiderium venereae voluptatis Cael. Aurel. Tard. 5, 9. Dolor stimulosus et pulsuosus Idem Acut. 2, 14.
vel STINGVO, stinxi, stinctum, ere. [Idem quod Exstinguere. [...].
vid.STVPA.
vid.STIPO.
ibid. Aes militare, seu Praemium ordinarium, et respondens temporibus, quod ex lege militibus datur. [...].
ex quo debetur stipendium.
Tributarius, qui soluendo stipendio obnoxius est, qui alio nomine vectigalis dicitur. [...].
Qui multa stipendia fecit, vt alia in osus exeuntia, copiam significat. [...].
Stipendium mereri. [...].
Stipendio instructus sustentatus. Tertull. adu. Iud. c. 9 Pannis armati et butyro stipendiati. Conf. Idem adu. Marc. 3, 13.
in primis Fustis terrae defixus. [...].
Vnus ex Centauris, Ixionis et Nubis filius, a Coeneo interfectus in ea pugna, quae in Pirithoi nuptiis commissa est inter Lapithas et Centauros. [...].
Coarctare, densare: recte enim Varro deducit a Graeco vocabulo [
Vt, Stipata Phalanx Liu. 33, 18. [...].
Qui regum vel aliorum corpora custodiunt, non tam a stipe, quam accipiebant, quam ab eo, quod reges stipent, et vndique circumdent. [...].
Quod stipat, hoc est obstruit. [...].
vbi vid.
vel STIPIS is. f. [Dicitur Pecunia, quatenus eam vel in aerarium reponebant, vel diis offerebant, vel mendicis porrigebant. [...].
Stipes s. truncus paruus frumentorum, qui relinquitur, spica a messoribus abscissa et sublata. [...].
Verbum iuris est, curare sibi promitti aliquid sollemnibus verbis. [...].
nescio quo sensu aut iure tribuitur.
Passiua significatione. [...].
Qui per interrogationem obligat promissorem. [...].
etc.
Idem quod Stipulatio. [...].
Proprie est Aqua frigore concreta pendens, guttatimque stillans. [...].
vid.STILLICIDIVM.
Videtur in arboribus ipsum caput esse vel truncus, e radicibus surgere. [...].
In stirpem abire, durescere. [...].
i. Radicitus. [...].
Herba, al. centauria minor. Apul. de Herb. c. 35.
Aratri manubrium, nempe quod tenetur manibus cum aratur. [...].
inquit Festus) latum magis quam altum: a latitudine sic appellatum: sed ea consuetudine, qua Stlocum, pro Loco, et Stlitem, pro Lite dicebant antiqui: qui dictionibus ab L incipientibus, S et T literas praeponere solebant: vt etiam Quinctil. [...].
Qui stlata vehit: sicut a Scapha, Scapharius. [in Vet. Gloss.
Quod mari portatum est, quasi stlata aduectum. [...].
dixit equum pigrum et tardum. [...].
vel STLOPVS i. m. Sonus, qui ex inflatione buccarum erumpit. [...].
Erectum esse in pedibus, In se, sua mole consistere, cui opponitur, Sedere, iacere, currere, et omnis habitus corporis alius. [...].
Participiali Passiuoque intellectu, vt statutus. [...].
Proprie actus standi. [...].
Sic vna voce scribitur apud Festum, Qui testamento certa conditione proposita, iubetur esse liber. [...].
Actio standi, vt Plin. 2, 15 [...].
Parua statio.
milites dicuntur, quibus custodiae, aut praesidii gratia statio assignata est. [...].
Planetarum s. errantium stellarum epitheton, cum stare a Tellure intuentibus videntur. [...].
Vt, Castra statiua, vel omisso Castra, statiua simpliciter, Stationes dicuntur, siue Munitiones, in quibus vt
propius pugnent milites consident. [...].
Quietum et constans quiddam significat. [...].
Duplicem rationem habet: vel enim seruus ita dicebatur, aut libertus, qui prope herum aut patronum staret, et ei praesto esset. [...].
Frutex aculeatus cum caule, tum folio. Plin. 21, 15 [...].
i. versus. [...].
(prima, media, infima) Plin. 3, 5 extr. [...].
Herba. Plin. 27, 12 [...].
Philosophi appellati sunt a quod significat porticum, nempe ea, quae Poecile (Varia, picta) est Athenis dicta. [...].
Vt, Libelli Stoici Hor. Epod. 8, 15 [...].
Quasi Patronymici sorma. Sic Iuuenal. 2, 65 per contumeliam dixit, Stoicos, vt Graeci, [
apud Plin. 6, 25 Ea insula quaestuosa est margaritis.
Audiamus primo Non. 14, 6 [...].
Stola induta, quod stolatam decet. [...].
Sed et excors, molestus, atque illepidus a stolone dictus, v. v. Ter. Heaut. 3, 2, 34 [...].
Quid sit, declarat his verbis Varr. de R. R. 1, 2 [...].
Graeca vox, i. cataplus, classis, vt l. 7 C. Th. de Nauiculariis, Alexandrinus stolus.
Oris quaedam corruptio et morbus. [...].
Oesophagum significat s. canalem, per quem cibus ex ore descendit in ventriculum. [...].
Indignari ac turbari. [...].
Qui e stomacho laborat. [...].
Qui facile indignatur, ac cuncta fastidit. [...].
Compar. Cic. Att. 10, 5 Rescripsi ei stomachosius. add. Charis. 2 p. 193.
a [quod Os siue buccam Latine significat, dicitur qui vlcus aliquod in ore habet. [...].
vid.STYRAX.
s. STORIA ae. f. [Textile quoddam, quod extendimus sternimusue super terram. Plin. 15, 15 (16) [...].
Qui oculos habet distortos. [...].
ap. Priscian. 6 p. 684. conf. Ouid. A. A. 2, 659.
conf. Reines. ad Fragm. Trag. p. 99.
A sternendo (straui, stratum) dicta est, vt a caedendo caedes, et Labes a labendo: estque tum ipsa ruina, et illud, quod sternendo agitur; tum effectus, iacentia confuse ipsa prostrata corpora: Speciatim multitudo cadauerum stratorum, quorsum Vet. Gloss. [
Genus vestis, siue quidquid insternitur vel lecto, vel equo, vel alii rei, decoris, et mollitiei causa, Stragulum vocatur. [...].
Stragula variatus. Vulg. Prouerb. 31, 22.
Stipula praesertim, vel quiduis aliud, quod solo quiescendi gratia sternitur, nempe id proprie in triticeis culmis quod terrae haeret, et postea subsecatur, quod alii a stando dictum putant, alii a stratu, quod id substernatur pecori. Contecta stramine casa Ouid. Met. 5, 447. [...].
Idem. Stramenta si deerunt, frondem iligneam substernito Cato R. R. c. 5. [...].
Quod est ex stramine. Propert. 2, 16, 20 Straminea posset dux habitare casa. Casae stramineae Ouid. Amor. 2, 9, 18.
Idem. Vt, Tectum stramenticium, Tegetes stramenticiae Hirt. Bell. Afr. 16. Petron. c. 63.
quibus stramenta demetuntur.
Stramentum colligere. Hygin. f. 14 Stramentatum exire.
Frumenti genus. Plin. 18, 7.
Stringendo gulam, vel alia compressione necare. [...].
Strangulatio. Plin. 20, 18 Datur et olfactandum ex aceto in strangulatu vuluae. Vid. Idem 21, 20. 7, 7. 26, 15. 32, 10.
add. Id. 21, 20. 36, 19. Apul. Apol. 1 p. 306.
Difficultas vrinae, quae ex meatus constrictione accidit: vnde fit, vt stillatim vrina dimittatur. [...].
siue verius STRATEGÊMA atis. n. [Sic vocantur callida facta, astuta consilia, ducum s.
strategorum. [...].
Dux exercitus. Plaut. Curc. 2, 3, 6 Nec strategus, nec tyrannus quisquam. Strategum te facio huic conuiuio, dixit Plaut. in Stich. 5, 4, 20.
Praetura, imperium rei militaris et gubernatio. [...].
Praetorium. Vitr. 5, 9.
Militaris. [...].
vel STRATIÔTIS idis. f. [Herba, cuius meminit Plin. 24, 18 [...].
eadem herba appellatur Apul. de Herb. c. 88.
Nomen multis Graecis hominibus commune.
Reginarum aliquot Asiaticarum nomen, vrbibus etiam impositum.
STRATOR, STRATVM, vid. STERNO.
Philippi Macedonum quaestor, vir ditissimus; ad quem refertur Plautinum illud in Rud. 4, 2, 27 Post animi causa mihi nauem faciam, atque imitabor Stratonicum oppida, circumuectabor.
Castra. Obsequens c. 116.
vid. sub STERNO.
s. STRIBVLA Caro quae sit, explicabimus ipsis veterum verbis. [...].
Munus quod datur die festo, ominis boni gratia. [...].
Dea, quae et STRENIA dici videtur. [...].
Fortis, celer, vigilans, et ad res gerendas promtus. [...].
Fortiter, diligenter. [...].
Fortitudo, celeritas, agilitas. Ouid. Met. 9, 320 Strenuitas antiqua manet. add. Cassiodor. 2, 31.
i. strenuum te ostendis. Sed fluctuant libri et iudicia interpretum.
Pedibus, aut aliquo quocunque alio modo sonum inconditum efficere: praecipue vsurpatur de sone concussorum armorum: vid. Drakenb. ad Sil. 9, 280. [...].
Proprie sonus inconditus. [...].
Saepe strepitum facere. [...].
vnde obstreperus.
Transmarinum animal semiferum ab incuruis et retortis cornibus dictum. Plin. 8, 53 extr. et 11, 37. Capitolin. in Pio c. 10.
Torques apud Persas, a [torqueo.
Eminentia illa, quae est inter canaliculos et sulcos in eo columnarum genere, quod striatum dicitur. [...].
Strias facere. Vitruu. 4, 3 Columnas autem striari viginti striis oportet. 2 Striare de bubus arantibus non recte dicitur: sed Strigare, v. v.
Striis distinctum: vid. Interpp. [...].
Striarum effectio, striae ipsae. Vitruu. 4, 3 Striaturae paribus lateribus. Paullo post, Ita Dorica columna sui generis striaturae habebit perfectionem. add. Sidon. Ep. 4, 8.
vel STRIBILÎGO inis. f. [A vetustioribus Latinis dicebatur, quae nunc Imparilitas et Soloecismus appellatur, qui ab Asin. Capit. definitur Impar et inconueniens compositura partium orationis. [...].
apud Varron. de L. L. 6, 3 p. 176, 17 [...].
STRICTE, STRICTIM, STRICTVRA, STRICTVS, vid. STRINGO.
Pro hystriculus, vt Spania, pro Hispania. q. d. bystricis instar duris pilis vestitus. [...].
vel STRIDO ere. (Vid. Priscian. p. 800 et 837.) [...].
Vt, Horrendum stridens bellua Virg. Aen. 6, 288. [...].
Vt, Plaustra stridula Ouid. Trist. 3, 12, 30. [...].
Oppidum in agro Iustinopolitano fuit, in Dalmatiae et Pannoniae confinio D. Hieronymi patria, qui inde Stridonensis vocatur.
vt ait Fest. quod vna sint constrictae Columel. 2, 19, 2. [...].
In strigam equos vel mulos iunctos agere, et recta dirigere, ne diuersi abeant, hi in hanc, illi in illam partem. [...].
Goes. Ager strigatus, i. Per strigas mensuratus. add. Aggen. ib. p. 46.
Locus, vbi equi strigantur. Sic legit Salmasius apud Plin. 28, 17 extr. vbi vulgo legitur Se trigario.
et STRIGIL ilis. n. [in Ablatiuo Strigili; Instrumentum ferreum, dentatum. [...].
Qui facit strigiles.
Quidquid destringitur, deraditur, aut certe ita decedit, vt destrictum esse videatur. [...].
vel STRIGLIVM i. n. Vestis Hispanica. [...].
Homo maleficus. [...].
Exhaustus et macilentus. [...].
vid.STRYMON.
Videtur actum et motum illum notare, quo res arcte prehensa vel premitur modo et arctatur, vel simul laeditur, strangulatur, priuatur etc. [...].
conf. Id. 8, 63.
Aliud Adu. [Compressius et breviter. [...].
Qui digitabulis et manu oleam decerpit ex arbore: Legulus contra, Qui manu legit caducam et verberando decussam. Cato de R. R. 144 Legulos quot opus erunt praebeto, et strictores.
dicuntur Scintillae, quae de ferro feruenti, dum malleis cuditur, exeunt. [...].
Vt, Strictiuae oleae, Quae manu colliguntur, ad differentiam Caducarum Cato de R. R. cap. 146.
vid. p. a. loco suo.
s. STRITIVILLAE Conuicium deformitatis in meretrices Plautinum ex Neruolaria apud Gell. 3, 3. [...].
Frigus, quo dentes perstringuntur. Lucret. 3, 694 Morbus vt indicat, et gelidaï stringor aquaï, vid. Pareum in loc.
Culter anatomicus. [...].
vid.STRIA.
Auis quaedam nocturna et importuna. [...].
vel STRITILARE verbum antiquum. [...].
vt Stlocus, Stlis; pro Tritauo, Loco, Lite antiqui dicebant. Fest.
Nux pinea integra, quae etiam Graecis Conus et Conarium appellatur (Pityides vero sunt Nuclei, qui in ipsis sunt conis) Vlpian. l. ligni, in fine D. de Legat. 30 [...].
Arbor odorifera. Plin. 12, 17 s. 40 [...].
Vox Graeca est, qua illi quoduis Straguli genus significant. [...].
Animal in mari ceu concha tortilis nomen habens a figura intorta Plin. 32, 11.
et STRONGYLE es. f. Insula in mari Aegaeo: sic dicta, quia sit rotunda et globosa, quod [Graece designat. [...].
s. STROPHE ae. f. [Proprie conuersionem significat, qua cum vtantur naturaliter animalia et homines cum effugere vel circumuenire aliquem volunt, hinc Strophe est fraudulenta et ludisicatrix fallacia. [...].
Insuale duae in Ionio mari supra Zacynthum in Meridiem sitae, ab aliis Plotae dictae, quibus Seruius a conuersione Harpyiarum ex Arcadia volantium nomen datum voluit. [...].
Fascia pectoralis, quae virginalem tumorem papillarum cohibet. [...].
vid. in STROPHIVM. Conf. Tertull. de Cor. Mil. c. vlt.
Qui strophia facit. Plaut. Aul. 3, 5, 42 Strophiarii adstant, semizonarii.
Dolor intestinorum, quod Tormen Latini vocant. [...].
Qui stropho laborat. Veget. 1, 27 Strophosa animalia, quibus venter frequenter dolet. Conf. Plin. Val. 2, 22.
s. STROPVLVS Dim. Reddidit Salmasius Tertull. de Virgin. vel. 10 vbi de viris virginibus ita disputat, Debebunt etiam et ipsi aliqua sibi indicia defendere, aut pennas Garamantum, aut stropulos Barbarorum, aut cicadas Atheniensium, aut cirros Germanorum, aut stigmata Britonum. [...].
STRVCTILIS, STRVCTOR, STRVCTVRA, STRVES vid. STRVO.
a Strue et Ferto, sacrificii genere dicti sunt. [...].
Idem quod Strues. [...].
Qui id vitium patitur. Iuuen. Sat. 10, 309 [...].
Idem. Iul. Firmic. 8, 19 [...].
Herba. Plin. 25, 13 [...].
Instrumentum Tertull. ad Vx. 1, 7.
Ordinare, in ordinem redigere, vel vt exstet opus et maneat, vt in aedisicationibus, vel vt commodius perficiatur, vt cum exercitus struitur, insidiae, etc. [...].
Add. Tac. Ann. 1, 13, 3.
Stew. p. 230 Colu. Cithara apta structim.
Vt, Structa saxorum, i. Saxa quae structa sunt, simili dicendi forma, qua Septa domorum, Strata, viarum, et caetera id genus. [...].
Qui aliquid struit. Cic. Qu. Frat. 2, 5 [...].
Vt, Operas structorias alicui locare Tertull. Apol. c. 14.
Aedificium, siue Compositio et ordinatio lapidum in aedificiis. [...].
Quod constructum est, multis materiae frustis s. partibus, vt Columnae structiles, quae non sunt ex vno lapide, sed ex multis. [...].
Congeries est. Liu. 21, 27 [...].
Vid. in dict. STROPPVS.
inquit Fest. vocabantur in puluinaribus Fasciculi de verbenis facti, qui pro deorum capitibus imponebantur. [...].
s. STRVTHVS i. m. [Graecis passer est. Hinc
Vno vocabulo proferri apud Varr. de R. R. 1, 59. annotatum reperio. Mihi quidem non obseruatum.
Latine Passerculus dicitur. [...].
Maxima auium. [...].
Vid. in dictione SILLI.
vel STRYCHNVM i. n. [Herba sponte nascens; quam Latini Solanum, vulgo Solathrum vocant: multas sub se continens species, quas vide supra in dictione SOLANVM. [...].
Ciuitas nec non et fluuius Thraciae, de quo Virg. Georg. 4, 508 Rupe sub aduersa deserti ad Strymonis vndam. Niuosus Strymon Ouid. Trist. 5, 3, 21.
Pro Thracio fere ponitur, vt, Grues Strymoniae Virg. Georg. 1, 120. [...].
vid.STRIGES.
STVDEO, STVDIOSVS, vid. post STVDIVM.
ad Ter. Hec. 2, 1, 5 [...].
Studio plenus, assiduus et perseuerans in re aliqua. [...].
Diligenter. Ter. Heaut. 2, 3, 44 [...].
Operam dare alicui rei, cupere, conari. [...].
Populi in Illyrico apud Plin. 3, 21.
Imprudens, improuidus, imperitus. l. 9. [...].
Imprudenter. Plaut. Men. 5, 9, 14 [...].
al. Astutule. Vid. Elmenh. ad p. 230.
Imprudentia, imperitia l. 15 [...].
ex Poëta. Verum incerta est lectio.
Qui stulta et amatoria canunt.
Imprudens sermo. Plaut. Milit. 2, 3, 25 Paratum est dupliciter, ni reprimas tuum stultiloquium.
Vt, Occlusior stultiloquentia Plaut. Trin. 1, 2 extr.
Qui stulte videt. Plaut. Milit. 2, 3, 64 Stultiuidum se fateri.
vel STVPPA, ae. f. vel STYPA, STIPA, STIPPA denique, vt quibusdam placet. [...].
Quod ad stupam pertinet: vt, Stuparius malleus, qua lina tunduntur Plin. 19, 1 s. 3.
vel STVPPEVS a, um. Adi. Virg. Aen. 8, 694 [...].
proprie dicitur is, qui torpore quodam captus languet immobilis, aut inopia consilii, aut alia re subita exiis, quae afficere animum solent, tarditatem iniiciente. [...].
Vt Carminibus stupens belua Hor. Carm. 2, 13, 33. [...].
Stupidum fieri. Poëta ap. Cic. de Orat. 3, 100 c. 26. Incidat, adspiciat, admiretur, stupescat. Conf. Gell. 6, 13.
Stupefactus. Plaut. Epid. 4, 2, 13 [...].
Add. Acc. ap. Non. 3, 235.
Alienatio quaedam sensuum, vel temporaria, vel perpetua s. habitualis. [...].
Coitus venereus cum persona, quae eo ipso corrumpitur, virgine, vidua, maritata, mare. [...].
Pro Turpiter dixisse antiquos auctor est Festus. Neleus, Foede stupreque castigor: [
Stuprum inferre, vel committere. [...].
vid.STYX.
Parietes, qui subiiciuntur columnis, et onera excipiunt, nuncupantur Stereobatae: quibus mox superponuntur stylobatae singularum columnarum bases, super quas demum suae cuiusque eriguntur columnae. [...].
s. STILVS i. m. [Graecae originis potest esse, etiam si per I scriptum antiquitus forte reperias, quod quo maturius accepere a Graecis voces, tanto magis illas immutare consueuerunt. [...].
s. STILO âre. Stilum emittere, vt a Gemma, gemmare, a Germine germinare, et radiare a Radio. [...].
Spissamentum, constipatum quidquam, a [quod Latino stipo respondet. [...].
it. STYMPHALA orum. n. Arcadiae vrbs, lacus et mons, ex quo Erasinus fluuius erumpit in Argiuam terram. [...].
aues, magnitudine gruibus pares erant (vt tradit Pausan. Arcad.) [...].
Vt Monstra Stymphalia Catull. ad Mallium s. 69, 112.
et STYPTERIA orum. n. [Alumen. Vlp in l. 3 [...].
Strictiuus vel obstructorius Latine dicitur: a [
Arbor, e qua manat liquor eiusdem nominis, coloris flaui, sordidi, resinosi, albicantibus fragmentis, odoris perseuerantis: hodie officinae storacem appellant, sicut etiam alii in locis auctorum allegatis legunt. [...].
i. inferna.
Accommodatis et suauibus verbis conari aliquem in opinionem nostram traducere: vid. de hoc verbo Barth. ad Claud. [...].
Vt, Suadentibus deinde quibusdam Iustin. 11, 14, 4. Verba suadentia Stat. Theb. 11, 435.
Apte ad persuadendum. Suadenter loqui in litibus Arnob. 2 p. 56. Add. Iren. in praef. libri 1.
Suasio dicitur. Plaut. Cistell. 2, 3, 24 [...].
Pitho, persuasionis dea dicta est. Cic. de Clar. Orat. 59 c. 15 [...].
quae suasioni cedit.
vid. Barth. ad Stat. Theb. 4 p. 1092. Vid. SVAVILVDIVS p. p.
aut Cyprian. in Genes. c. 3.
Qui suadet. [...].
Quod pertinet ad suadendum. [...].
etc. [...].
Genus electri. Plin. 37, 2. Harduin. legit Subalternicum.
Ablatiuus a Suus, cum syllabica adiectione MET. Plin. 10, 59 Anseres suamet vi colla sua abrumpunt.
Sua ipsius; et SVOPTE suo ipsius: Ablatiui a Suus cum syllabica adiectione PTE: Cic. Tusc. 1, 40 c. 17 [...].
vid.SVS.
Indomitae gentes, quae auri tantum metalla in Caucasi portis fodiunt Plin. 6, 51.
SVASIO, SVASOR, vid. SVADEO.
inquit Nonius 1, 190 Nigidius Commento grammatico, Sunt etiam adsimilanter dicta haec canatim, suatim, bouatim, quae ab animalibus sumuntur.
Dulcis, iucundus sensibus cum molli quodam sensu. [...].
Dulcedo. Cic. Att. 6, 16 [...].
Idem. Plaut. Stich. 5, 5, 14 [...].
Idem quod Suauiter. Virg. Ecl. 3, 63 --- Et suaue rubens hyacinthus. Idem Ecl. 4, 43.
Conf. Arnob. 2 p. 85.
Opus pistorium: vid.SAVILLVM.
Qui ludis delectatur. Tertull. de Spectac. 20. Defensio suauiludii cuiusdam. Add. Id. de Cor. Mil. c. 6. c. not. Rhenani. al. Suadiludius. i. Qui ludum suadet. v. v.
Qui suauiter dicit: vt, Versus suauidici Lucret. 4, 181.
Aliud Adi. [Idem. Vt, Versus suauiloqui Lucret. 2, 528. Senectus Mart. Capella 1 p. 2.
Idem. Cic. de Clar. Orat. 58 c. 15 [...].
vel SAVIVM i. n. detracta litera V. Basium est s. osculum amatorium. [...].
s. SAVIOLVM i. n. Dimin. [Add. Apul. Met. 2 p. 119.
apud Non. 7, 49 Ego illam non amplectar, non suauiem? Et alibi, Mammas teneas, pedes extollas, suavies cum gemit.
Suauium dare. Gell. 3, 15 [...].
Add. Idem Pseud. 1, 1, 64.
Praepositio, vtrique casui seruit, et Accusatiuo et Ablatiuo: variaque significat, vt sequentibus exemplis docetur. [...].
Parum, siue vtcunque absurdum, significat. [...].
Nonnihil accusare, et leuiter. [...].
Aliquantulum acidum significat. Plin. 12, 25 Esse enim debet lenis, non subacidus. Cato c. 108 Si subacidum erit vinum, non durabit. Al. Subacidulum.
etc. vid.SVBIGO.
(a quo Verbo deduxit Zeno Imperator Substantivum nomen SVBADIVVVS, et Plur. SVBADIVVI) nondum inventum est. [...].
Aliquantum admouere. Colum. 6, 36, 4 Huiuscemodi mari sensim magistri subadmouere debent generie eiusdem feminam.
tribuitur paullulum aeger.
et ipsum esse dicitur.
Quod habet aes sub nobiliore metallo, numorum adulterinorum epitheton. Pers. Sat. 5, 106 Ne qua subaerato mendosum tinniat auro.
vel SVBIGITO âre. [et agitando sub se et in potestatem suam redigere. [...].
vnde
Mulier libidins nequissima. Plaut. Pers. 2, 2, 4 Ne me attrecta, subagitatrix. Morbum signat, de quo Cael. Aurel. Chron. 4, 9.
Aliquantum agrestis. [...].
Quod sub alis est. [...].
Aliquantum album fieri. Varr. de R. R. 3, 6 (9) Rostro breui, acuto, oculis rauis aut nigris, palea rubra subalbicanti.
Idem. Cassiod. Epist. 5, 34.
Aliquantum albidus. [...].
Quod sub Alpibus montibus, vel propinquum Alpibus est. [...].
Aliquantulum amarum significat. [...].
Crispus, in annulos positus. Arnob. Vid. Salmas. in Hist. Aug. p. 131.
Conf. Apic. 8, 7.
Vnde Aduerbialiter Tertull. de Anim. 32 Subterraneum et subaquaneum viuentia carent haustu aëris.
Subfuscum. [...].
Aliquantulum argutus. A quo Diminutiuum
apud Gell. 15, 30.
Quod sub armo s. humero colligitur, vestis nimirum epitheton. [...].
Vt vulgo legitur, vel
vt vult Salmasius, est apud Treb. Pollion. [...].
Subtus arando terram mouere. Plin. 16, 27 Item quae subarantur, aut quae ablaqueantur, celeriora neglectis. Ibid. 28 Et subarata ocyus sanescunt.
et
vel SVBARRHO âre. Arrha sibi desponsare. [...].
Aliquantum arrogans.
arundineis statuminibus implet Dracont. Hexaëm. v. 56.
Paullum assare. Pisces curatos subassabis Apic. 4, 2. Add. Idem 7, 2 et 14. 8, 8. Caro elixa subassata Apic. 7, 5.
vid.SVBO.
Quiddam intelligere, quod omittitur. [...].
Subintellectus. Vlpian. fin. leg. 1 Dig. de Hered instituend.
i. non totum aureum, in quo tamen aliquid auri esset.
Leuiter, et quasi praetereundo auscultare. [...].
extr. Vinum bibere lene, subausterum, modice vetus Idem 6, 6 n. 8.
sustinet.
Vnde
cum quadam balbutie.
Vicarius Ballionis; vox iocose ficta apud Plaut. Pseud. 2, 2, 13 Tune es Ballio? PS. immo vero eius sum subballio.
Qui libencer et frequenter sub basilica spatiatur. [...].
Aliquantulum bibere. [...].
Scalig. ad h. l. p. 329. alterna bina interpretatur: Sed Bentl. barbarum id ait et sine exemplo: ipse ex MSS. sed bina.
Paullulum, vel leuiter blandiri. [...].
et SVBCAERVLEVS a, um. Adi. [Aliquantulum caerulum. [...].
Aliquantulum candidum significat. Plin. 27, 8 Folia bouis linguae similia, minora, subcandida. Add. Ibid. c. 12.
Subter cauus: vt, Lucret. 6, 682 Primum totius subcaua montis Est natura, etc. Ventus per loca subcaua terrae Collectus Lucret. 6, 556.
Qui centurioni subordinatus et adiunctus est. [...].
Farinarium cribrum. Vid. SVCCERNO. Si enim est vox alicuius auctoritatis, quod dubito, eo referenda est.
Quod sub cineribus coquitur et assatur. [...].
s. SVCCINGVLVM i. n. [Idem quod Balteus. Plaut. Men. 1, 3, 17 Ab Hippolyta subcingulum haud Hercules aeque magno vnquam abstulit periculo.
vid. SVCCîDO.
Substant. [...].
Subtus coenare. [...].
A quo
vid.SVCCRESCO.
Qui crines habet aliquantulum crispos. [...].
Quod non omnino coctum est. [...].
Aliquantulum cruentum. Cels. 4, 18 Descendunt autem pituitae, nucisque similia, interdum etiam leuiter subcruenta. i. Cruentum aliquid admistum habentia.
positum pro Succuba. Titinnius testis est in Psaltria, Contemplari ancillas quam arbitrer illarum subcuboneum esse. Haec Non. 3, 204.
vid.SVCCVDO.
Qui curatoris locum tenet. [...].
Aliquantum curuus. Ammian. 26, 27. (Vales. 9 extr.)
Qui pro alio custode substitutus est. Plaut. Mil. 3, 2, 54 Quia Sceledrus dormit, hunc subcustodem suum foris ablegauit, dum eapse transire huc placet.
ap. Non. 2, 28. Aliter tamen legit ib. Scaliger.
Aliquantulum debilitatus. [...].
Quod sub dio est. [...].
Pauimenta intelligo.
Apud Ecclesiasticos scriptores. Gradu vno inferior Diaconis. Vid. Isidor. 7, 12. Polyd. Vergil. 4, 5. Cod. Iustin. saepe e. c. 1, 3. 6.
Aliquantum difficile. Cic. de Amicit. 69 c. 19 Existit autem hoc loco quaestio quaedam subdifficilis.
Aliquantulum diffidere. Cic. Att. 15, 20 Quo die audiui illum tyrannum in concione clarissimum virum appellari, subdiffidere coepi.
sic vocatur respectu dupli Mart. Cap. 7 p. 251. vt e. c. 2 ad 3.
SVBDITICIVS, SVBDITIVVS, vid. SVBDO.
it. [Pars aedium, quae sub dio est. Subdiual domus Tertull. adu. Iud. c. 11.
Subter admouere. Lucret. 6, 603 Subditat hunc stimulum quadam de parte timoris. Est proprie Frequentatiuum a Subdit.
et 3 t. 28 l. 37.
s. SVBDIVS a, um. Adi. Conf. Salmas. de Pall. p. 137.
legitur Plaut. Most. 3, 2, 77 [...].
Supponere, subiicere. [...].
In alterius locum positus. [...].
Aliud Adi. Idem. Plaut. Amph. 2, 3, 6. [...].
Post alium, vel sub alio docere. [...].
Occulte decipiens. [...].
Caute et fraudulenter. [...].
Inequitat velut puerili lusu seruus humeris heri.
Aliquantum dubitare. [...].
Subterducere. [...].
Ratio, Cic. de Orat. 2, 132 c. 30 [...].
Vt, Funis subductarius, Quo quid leuatur. Cato 12 Funes loreos quinque, subductarios quinque, medipontos quinque. Vid. Idem 68.
Compositum licenter fictum a Laeuio, de quo Gell. 19, 7 [...].
Parum dulce. Plin. 26, 8 Radix subdulcis, in petris nascens, aut sub arboribus vetustis.
i. paullatim comminuerat, exederat.
vel ii, itum, ire. [Sub aliquid, vel in aliquid ire. [...].
Ex Participio Adiectiuum. [...].
Repente, confestim. [...].
Idem quod Subitus. Columel. 1, 6 Si subitaneus imber incesserit. Vomitus Theod. Prisc. 2, 13.
Aliud Adi. [Idem. Plaut. Mil. 2, 2, 70 [...].
Re subitanea et insolita percellere. Cyprian. Epist. 57 Ad praelium apparet fortiores nuper subitatos esse, et nouae atque insuetae rei pauore trepidasse.
i. subito exortu, [
vel f. saepius n. [Arbor e glandiferis, de qua Plin. 16, 25 [...].
Apud Columellam esse dicitur. [...].
Idem. Sidon. Epist. 2, 2 Piscator retia suberinis corticibus extendit.
Idem ac Suber. [...].
apud Non. 2, 202.
Aliquantum erigere. Sil. 15, 155 Vt quum saeua fretis immisit praelia Corus, Isthmon curuata sublime suberigit vnda. Suberectus Apul. Met. 2 p. 123.
i. Fluunt sub montibus.
vid. in SVBIICIO.
Deorum impugnans simulacra: Non dicitis praesentiam vobis quandam his numinum subexhiberi simulacris? conf. S. Pitisc. ad Curt. 7, 7, 20.
vid.SVFFARRANEVS.
vel SVFFERVEO êre. Aliquantulum feruere. Apul. de Herb. 115.
Paullum feruefactum significat. [...].
vid.SVFFIBVLVM.
vid.SVFFIGO.
Aliquantum frigidus. Ammian. 17, 22 Argumentum subfrigidum.
Pars pedis, quae gambae subiacet. Veget. 4, 4.
Vtcunque grande vel
aliquantulum. [...].
Aliquantum graue. Plin. 27, 9 Radice tenui, nigra, subgraui odore.
et quae eo pertinent, vid.SVGGRVNDA.
Est sub hastam mittere, h. e. Per auctionem vendere. [...].
i. sub hasta venditae.
ap. Non. 5, 7. Videtur signari motus ex imo versus superiora.
Aliquantum horridus. Cic. pro Sext. 21 c. 9 Quia tristem semper, quia Taciturnum, quia subhorridum atque incultum videbant.
Subtus vel prope iacere. [...].
In altum iactare, quod fit, quum in areis frumenta a paleis secernuntur. [...].
Sursum iacto. Lucret. 6, 700 Saxaque subiectare, et arenae tollere nimbos. Vid. sub SVBIICIO.
Venereum hominem, et ab amore flagrantem notare videtur, quod ex notione Insubidi recte puto colligi. [...].
vid.SVBAGITO.
Ex Sub et Ago compositum, significat sub suam potestatem agere, Cogere. [...].
Vt, Subactus ab imperatoribus, et domitus Cic. pro Font. 2 c. 1. [...].
Idem quod Subactio. Plin. 18, 7 Quod in subactu congium aquae capiat.
sensu obsceno. Lamprid. Heliogab. c. 5. et Commodo c. 3.
Coriarius. Inscr. Vet. Vid. Salmas. ad Hist. Aug. p. 270.
Deus adesse sponsis prima nocte connubii creditus; de quo August. de Ciu. Dei 6, 9.
Supponere. [...].
Vt, Subiectus ignis Cic. in Catil. 3, 2. [...].
Superl. Caes. Bell. Ciu. 1, 84 Haec, quam potest, demississime, atque subiectissime exponit.
Basis machinae. Subiecta foraminum Vitr. 10, 15. add. Bald. Lex. Vitr. p. 119. Turneb. Adu. 2, 4. Lips. de Mach. 3, 2.
Suppositorium hodie vocant. eonf. Columel. 6, 36.
etc.
vel SVBIEX icis. m. Quae fulciendi causa subiiciuntur et supponuntur. [...].
Vt Subiicere interdum est ex humiliore loco versus altiorem mouere. [...].
Pars inferior alicuius rei. Tacit. Ann. 1, 65, 1 Truci sonore subiecta vallium complere. Omne, quidquid dicimus, aut subiectum aut de subiecto est Mart. Capella 4 p. 105.
non obediuimus.
Aliud Frequentat. [etc. Idem quod Subigito, vel Subagito: Scriptura modo ambigua.
Qui semper flagris subiicitur. [...].
vid. ante SVBIGO.
a Verbo Subimpetro. Tacit. Ann. 4, 23, 1 Nam priores duces subimpetrando triumphalium insigni, sufficere res suas crediderant. Vid. Gronou. ad Tacit. p. 282.
Aliquantulum impudens. Cic. Fam. 7, 17 Interdum timidus in labore militari, saepe autem etiam (quod a te alienissimum est) subimpudens videbare.
Aliquantulum inane. Cic. Att. 2, 17 Quin etiam, quod est subinane in nobis, et non [
Significat Deinde, vel Statim post. Hor. Epist. 1, 8, 15 [...].
Subdo, Subiicio, Addo. Ac subindit, (Virgil. post versum proxime excitatum) Ianiculum huic, illi fuerat Saturnia nomen Aur. Victor. de Orig. Rom. 4, 2.
Idem. Postea subinferetur Augustin. de Gen. ad lit. 3, 200. Subintulit de omnibus ibid. c. 24 pr.
Aliquantum inflatus s. humidus. In opinionem scientiae subinflati pectoris tumore tolli Arnob. 2 p. 46. Vultus subinflatus Cael. Aurel. Acut. 1, 2.
vnde
inquit Sen. Contr. 13 pr.
Aliquantulum insulsum. Cic. de Opt. gen. Orat. 7 c. 3 Est enim vitiosum in sententia, si quid absurdum, aut alienum, aut non acutum, aut insulsum est.
tribuitur. Sed vereor, ne falso.
conf. Ambros. de Bono Mortis c. 4. et Tertull. adu. Marc. 5, 3. Vulg. Rom. 5, 20. et Gal. 2, 4.
conf. Tertull. contra Marc. 5, 3 et 13.
Aliquantulum inuidere. Cic. Fam. 7, 10 Subinuideo tibi vltro, te etiam accersitum ab eo, etc.
Aliquantum inuisus. [...].
Aliquantum inuitare, et prouocare. [...].
Nonnihil irasci. [...].
SVBITANEVS, SVBITARIVS, SVBITO, SVBITVS, vid. SVBEO.
Iumentum, quod iugo subiici potest. Prudent. in Romano v. 333. Vulg. 2 Pet. 2, 16. Hieron. Epist. ad Paullin. 7.
Quod sub iugo est. [...].
Debellare, et imperio suo subiicere. [...].
Idem ac Subiugis. Plin. 30, 15 Animal subiugum. Sed varia lectio est. Vid. Harduin. Molae machinariae subiugum aliquem dare Apul. Met. 7 p. 194.
Addere. Plin. Epist. 7 [...].
i. cuius rostrum vtrinque ornant leones.
Quod alicui subiungitur. [...].
Vehiculum. l. 10 C. Theod. de curs. publ.
Herba. Apul. de Herb. c. 96.
Latenter ac sensim labi, siue etiam Subtus labi ac decidere. [...].
inquit Nonius 2, 774. Naeuius Decuma, Iam ego illis subiens sublabrabo esui illud sinciput.
Lamina, quae sustinere aliquid debet. Sublaminas minutas supponito Cato R. R. c. 21.
Suspendunt, vt laquear fiat.
a Sublatus, Participio verbi SVSTOLLO.
SVBLATIO, [vid. SVSTOLLO.
conf. Capitol. in Anton. Phil. c. 19.
i. falsa spe ducere. Ex eadem velut familia, vnde Allectare: quasi verbum esset sublicere: aut a lacte deriuandum, quo pueris fraus fit interdum.
Legendo tollere, poniturque adeo de iacentibus et relictis, vel non obseruatis. [...].
In locum alicuius lectus. [...].
Antiquum; Infirmum, leue, friuolum, debile. [...].
Sursum leuare, erigere. [...].
quae et SVBLICIVM dicebatur, [Pertica et palus ligneus, qui rectus in aquam defigebatur ad pontis alicuius constructionem.
Non recte Festum ita supplent viri docti, vt Sublices sint tigna in latitudinem extensa: neque enim diuersae sunt a sublicis Caesaris. [...].
Idem quod Sublica. Liu. 23, 37 Quia muro satis per se alto subiectis validis subliciis pro solo vsus erat. al. Sublicis.
Romae dictus est, quia ex sublicis ita exstructus erat, vt trabes sine fulturis eximerentur. [...].
Opprimere, quasi dicas deorsum laedere. Prudent. Apoth. 848 Murmur sublidit voce minuta.
Ligare a parte inferiore, suspendere. [...].
de Puella, Harpasto quoque subligata ludit, i. Succincta.
Quo pudendae partes obteguntur. [...].
Idem. Cic. Off. 1, 129 c. 35 Vt in scenam sine subligaculo prodeat nemo. Vid. Casaub. ad Suet. p. 160.
In altum eleuatus; quasi Supra limum. [...].
Apud Veteres idem ac Sublimis. [...].
Exaltatio. [...].
Alte. Cato c. 70 [...].
Aliud Adu. [pro Sublimiter, cui opponitur Humi. Cic. de Diuin. 2, 67 [...].
Exaltare, in altum mittere, ireue. [...].
Alta petens. Corpora grauia, leuia, sublimantia, vergentia Tertull. adu. Valent. c. 20.
Euectus in altum. Aur. Vict. Epit. in Claudio 4 Praetoriis ornamentis sublimatus. Vitruu. 6, 9 Granaria sublimata.
A Sublingendo; Qui sub altero, vel auctoritate alterius lingit. Plautus Pseud. 3, 2, 103 Iam hic quoque scelestus est coqui sublingio.
vel lîui, litum, ere. [it. SVBLINIO, ire. [...].
est quasi Primum tectorium et fundamentum coloris eius, quem reddi volumus inductione manus vltima. Sed auctorem desidero.
Aliquantulum liuidus. Cels. 5, 28 pr. Pustulae eminent subliuidae, aut pallidae.
vt Antelucanus. Plin. 11, 12 Venit mel ex aëre, nec omnino prius Vergiliarum exortu, sublucanis temporibus: Paullo ante vel post exortum lucis.
Aliquantulum lucere. [...].
pr. Lucus sublucidus.
i. Grauissime lugere: vid. Noris. p. 368.
Subtus lauare. [...].
Aliquantum luridum significat. Plaut. Amph. 4, 4, 64 Eodem in loco, signo eodem apparet probe, vt primum coiuit cicatrix rufula, sublurida.
dicuntur, non ex toto corpore luminosa, sed aliquid luminis habentia. [...].
Quemadmodum Illuuies, et Proluuies, pro Sordibus et immunditiis accipitur. [...].
Idem morbus. Subluuium digitorum Marc. Empir. c. 18.
Add. Apul. Flor. 2.
etc. vid.SVMM.
Sed vid. leg. desub massa. Vid.DESVB.
Qui lectum permingit. Submeiulis efficaciter prodesse Marc. Empir. c. 26. Add. Sext. Placit. c. 2.
Commentarius, libellus memoriae et fidei causa scriptus. [...].
vel, quod alii malunt, SVMMERGO, si, sum, ere. [Sub aquas, vel humidum et molle quodcunque mergere. [...].
i. Fere merus. Plaut. Stich. 1, 3, 116 Nae iste edepol vinum poculo pauxillulo saepe exanclavit submerum scitissume.
Vestis genus apud Plaut. in Epid. 2, 2, 48 Crocotulam, supparum, aut subminiam, ricum, basilicum, aut exoticum.
vel SVMMINISTRO âre. [Subinde dare vel procurare quod opus est, vt Suppeditare. [...].
Conf. Id. Apol. c. 48. Iren. praef. l. 1.
Vnde
Sunt qui legant Subnixa. Sed Brouckh. Subcincta s. succincta.
vel SVMMITTO îsi, issum, ere. [Demitto in locum inferiorem, subiicio. [...].
Demissus, humilis. [...].
h. e. clanculum immisso errore.
Submittendi actus. [...].
Dicitur esse in Digestis.
Laudant ex Sen. Controu. 32 sed potius est, vt ante dedimus, submissioribus verbis.
vid.SVMMOENIVM.
Aliquantum tristis. Demisse ambulans, semperque submoestus Ammian. 30, 1.
Aliquantum molestus. Cic. Att. 16, 4 Illud est mihi submolestum, quod parum Brutus properare videtur.
pr. Te in Epirum saluum venisse, et vt scribis, ex sententia nauigasse, vehementer gaudeo: non esse Romae meo tempore pernecessario, submoleste fero.
vel SVMMONEO ui, itum, êre. [siue vt ait Donatus, Leuiter monere. [...].
Aliquantum morosus ac difficilis. [...].
vel SVMMOVEO ôui, ôtum, êre. [In Iocum inferiorem vel deorsum mouere, in humiliorem vt locum, vt de semita in viam, vel conditionem, vt in exilium: Exempla rem ostendent. [...].
i. qui submouet, ne adiri possit.
extr. i. in submoto.
Add. ib. 8, 11.
vid.SVMMVTO.
Vltra et post iam nata nasci, succrescere. [...].
Sub aqua natare: contrarium Innatare. Sil. 14, 482 [...].
Nectere sub re aliqua. Subnectit fibula vestem Virg. Aen. 4, 139. [...].
Vt, Comam subnexus Stat. Silu. 5, 3, 115. Galactites subnexus paruulis Solin. c. 12.
Prope negare. Cic. Fam. 7, 19 Veruntamen quod praesenti tibi prope subnegarem, id absenti debere non potui.
Neruos indicere. Tertull. adu. Iud. 10. [...].
Aliquantulum niger. Plaut. Merc. 3, 4, 55 [...].
(angelorum Mariae ministrantium) cuperet plantis substernere palmas, Ille excussa ala subniditare viam Ven. Fortunat. 8, 5. i. verrendo nitidam et puram reddere.
In re tanquam basi niti. Plaut. Pers. 2, 5, 6 [...].
al. subdiuales.
Clam notare. Martial. 1, 28 Et non
h. e. Notasti et memoriae mandasti verba, quae ego potus et ebrius dixi. Idem 6, 82 [...].
s. Epist. 123 ad Damasum.
Hypsipyle vocatur a Medea, i. pellex.
Aliquantum nubilum. Caes. Bell. Ciuil. 3, 54 [...].
de suibus.
quomodo huc pertineat, vid. s. l.
Add. Id. 3, 14.
Aliquantum odiosum. Cic. Att. 1, 4 (5) Non mihi graue duxi, scribere ad te de illius querimoniis, quum eas audire (quod erat subodiosum) leue putassem.
Aliquantum offendere. Cic. Q. Frat. 2, 5 (8) [...].
Quasi Olere, et odorem sentire. Proprie succrescere, vnde suboles. Plaut. Pseud. 3, 2, 102 [...].
pro Soboles antique. Vid.SOBOLES.
Aliquo modo, ex parte sentire. Petron. c. 45.
et Fabrett. p. 345. Optionis adiutor.
vel eris, ortus sum, îri. [In locum occidentium oriri, vt succedere, etc. [...].
verbo Suborior, quod est, In alterius locum orior. Lucret. 5, 302 [...].
Subinde ornare, vt subministrare, suppeditare, subuenire etc. [...].
vid.SVBORIOR.
Obscure significare. Videtur per occasionem subostendisse Tertull. adu. Marc. 4, 8. [...].
esse dicuntur.
Aliquantulum pallidus. Cels. 5, 28, 13 [...].
s. SVBPALPOR âri. Occepit eius matri subpalparier Plaut. Mil. 2, 1, 28. Non dicam dolo, vtpote subpalpandi nescius Symmach. Ep. 1, 90.
vid.SVPPAR.
Aliquantulum perturbo. Sen. de Morte Claud. fin. Pusillum subperturbatur.
Aliquantum pingue. Cels. 6, 4 Peius est quod densam cutem, et subpinguem, et ex toto glabram fecit.
Conf. Fabrett. p. 345.
Vt in musicis, Tonus subprincipalis Mart. Capella 9 p. 315.
vid.SVPPVDET.
extr.
per allegoriam, vel figuram aliam indicare aliquid. Tertull. de Resurr. Carn. 29 [...].
Ab inferiori parte radere. Cato de R. R. c. 50 [...].
Aliquantum rancidus. Cic. in Pison. 67 c. 27 Exstructa mcnsa non conchyliis aut piscibus, sed multa carne subrancida.
Vtcunque raucus. Cic. de Clar. Orat. 14 c. 38 [...].
vid.SVBRIGO.
vnde
Aliquantulum refectus. Paterc. 2, 123, 3 Subrefectus primo conspectu alloquioque carissimi sibi spiritus. De Caesare Augusto moribundo loquitur.
i. minor regulus, maiori subiectus, Ammian. 17, 27 (Vales. 12 extr.)
Subtus remigare. Plin. 9, 20 [...].
vel SVRREPO psi, ptum, ere. [Latenter arrepere. Plin. 34, 8 [...].
apud Gell. 10, 13 In cubiculum subreptitare e conuiuio.
i. paullulum intermisi.
etc. vid.SVRRIPIO.
Latenter vel aliquantum ridere, vel Risus signa ostendere. [...].
vel SVRRIGO rexi, rectum, ere. [Paullatim arrigere, et in altum leuare. [...].
Vt, Liu. 7, 10 [...].
Conf. Arnob. 5 p. 184.
Idem quod modice Irriguus. Plin. 17, 8 In crasso, aut humido, aut subriguo a messe ad brumam.
i. iram vix dissimulare poterunt atque inuidiam.
SVBRIPIO, SVBREPTIO, SVBREPTICIVS vid. SVRRIPIO, etc.
vel SVRROGO âre. [Substituere: ac proprie pertinet ad comitia, in quibus subrogantur magistratus, i. in aliorum locum rogatione eius, qui comitia habet, constituuntur: quale quid in Adrago, Derago, Irrago obseruamus. [...].
s. SVBROSTRARII [Homines otiosi, sub rostris versari soliti rumorum captandorum et spargendorum causa, vt Subbasilicani. [...].
i. in rotis positus.
Aliquantum rubere. Ouid. de Arte Am. 2, 316 Plenaque purpureo subrubet vua mero. Caelum subrubet Ouid. Amor. 2, 5, 36. Conf. Pallad. Mart. 10.
Conf. Idem 6, 8, 2.
Aliquantulum rubicundus. Vultus Sen. de Ira 3, 4. [...].
Aliquantum rufus. Plin. 37, 10 [...].
Agnus, qui adhuc sub mamma est. Varr. de R. R. 2, 1 [...].
vel SVBRVNCINATOR, ôris. m. Sic Deus inuocatus est a flamine cereali, vti notat Seruius in Virg. Georg. 1, 21.
aut SVBRVNCINI m. pl.Limites nominantur ab Hygino. [...].
Destruere, subuertere. Caes. Bell. Gall. 2, 6 [...].
Vt, Castra subruta ferro Propert. 3, 9, 55. [...].
Al. Subrutis.
Aliquantum rusticus. Cic. de Clar. Orat. 259 c. 48 [...].
Parum rutilus. Plin. 10, 33 [...].
Aliquantum salsum, significat. Plin. 12, 29 Subsalsa gustanti herba. Dare ei oportet potui tepidam aquam subsalsam Cels. 3, 12.
Idem significat quod Irridere. [...].
Scalpendo subseruire. [...].
Nomen officii, a subscribendis commonitoriis de annona tribuenda. Vid. Iac. Gothofred. ad l. 1 de erogat. milit. ann. p. 293.
Subnotare, subsignare. [...].
sic dictae quia quo eae immittantur succuditur (ita Scal. pro Succiditur) Pacuuius, Nec vlla subscus cohibet compagem aluei. [...].
Subtus vel paullatim secare. Columel. 2, 9 [...].
vel SVBSICIVVS a, um. Adi. Isidor. Etym. 15, 13 [...].
Quasi tu subsequens et post secunda demum tractandum dicas. [...].
vid.SVBSIDEO.
Aliquantulum sentire, aduertere. Ter. Heaut. 3, 1, 62 Etsi subsensi id quoque, illos ibi esse, et id agere inter se clanculum.
Auget significationem simplicis, vt sit ex proximo, vel statim sequi. [...].
add ib. c. 25.
Quantum ex nomine intelligi potest, Sericum secundarium aut mixtum est, cuius vel stamen solum, vel subtemen sericum. [...].
Accommodare se, ad alterius voluntatem. [...].
SVBSESSA, SVBSESSOR, vid. SVBSIDEO.
aut SVBSEDEO êdi, essum, êre. [Subtus sedere, vel fundum petere. [...].
sunt Sedes et Scamna, in quibus qui iudicabant, it. qui recitantes audiebant, sedere consueuerant: A subsedendo dicta, quasi Subsedia, vt Sella pro Seda. [...].
paullatim siccatur. Colum. 6, 14.
(inquit Festus) quod postpositum est ad subueniendum laborantibus. [...].
i. in subsidiis esse.
Qui in subsidium datur aut venit. Militum epitheton. [...].
extr.) conf. Id. 14, 17.
In imo relictus. Subsiduasque fraces, diffusaque Massica Grat. Cyneg. v. 474.
Praeteritum et Supinum mutuatur a Sedeo, subsedi, subsessum, ere. [...].
Faeces quasdam et turbidum limosumque aliquid intelligit.
Subsignani, Milites olim dicebantur, qui exauctorati, dum praemia militiae ipsis persolui possent, sub signis habebantur, et a Legionariis differebant, quia sub aquila non erant. [...].
Subscriptio, qua fatemur aliquid, vel promittimus. Tertull. de Poenit. 2 Subsignatio poenitentiae. Vid. l. 39. ff. de verborum signif.
aut SVSSILIO ui et îui, ultum, îre. [Paullulum salire. [...].
aut SVSSVLTO âre. Frequent. [
Subsultando. Sueton. in Augusto c. 83 Mox nihil aliud quam vectabatur et deambulabat: ita vt in extremis spatiis subsultim decurreret.
Aliquantum similis. Cels. 5, 26 de sanguine, sanie, et pure, Et Vlp. l. 1 §. 5 D.
Parum simus. Varro de R. R. 2, 5 Vt sint bene compositae, vt integris membris, etc. pilosis auribus, compressis malis subsimisue, gibberibus demissis, etc.
Quod non plane sapit, vt vult Varro de L. L. 4, 28.
Contra sistere. Caes. Bell. Gall. 1, 15 [...].
tribuitur.
vt ait Plin. 2, 46 (47) [...].
Sub sole positus. Plin. 7, 2 Subsolani Indorum montes. Venti Cels. 2, 1.
i. aliquantum sonaret, tanquam poppysma Sisenna ap. Charis. p. 175.
Sorte in iudicum post primam eorum Sortitionem reiectorum, locum alios substituere, aut quemcunque alium numerum Sorte adhibita explere. [...].
Suffectio. Suet. in Iul. Caes. c. 41 [...].
Nomen textorium, idem quod SVBTEGMEN. v. v. Schol. in Iuuen. Sat. 2, 66 Vestes molli substamine intextae.
vid.SVBSTO.
Sternere sub re aliqua. [...].
Ipse substernendi actus: et aliquando Id quod substernitur. Plin. 18, 30 Culmum saxosis locis quum inaruit, baculo frangunt aut substratu fugant venenata. conf. Idem 24, 9.
Quod animalibus substernitur. [...].
Idem. Cato de R. R. c. 161 Asparagum substramentis per hiemem operito.
Paullus ex Festo. [...].
Subordinare, in locum alterius supponere. [...].
Constantem esse. Ter. Andr. 5, 4, 11 [...].
Conf. Idem 6, 10.
Hoc nomine argentea aetas exprimere coepit, quidquid vellent solidum, constansque in rebus appellare, essentiam, naturam, existentiam adeo, quae nunc vocari solet. [...].
i. de minuta sua re familiari.
et adu. Hermog. c. 19 et 36.
Nomen apud Grammaticos dicitur, quod Adiectiuum recipit. Caeterum antiquum eius auctorem nondum reperi, neque in Putschianis, neque alias.
i. angelus. Potestates Idem 21, 1. Conf. Tertull. de Resurr. Carn. c. 45.
et adu. Marc. 4, 35. Augustin. de vera Relig. extr. et de Trinit. 5, 8 pr.
vid.SVBTRAHO.
vid.SVBSTERNO.
Subtus constringere. [...].
dentibus frendens.
Subtus struere, subaedificare. Plaut. Most. 1, 2, 40 [...].
etc. vid.SVBSILIO.
Infra esse. [...].
Subtus suere. Hor. Serm. 1, 2, 29 --- Sunt qui nolint tetigisse nisi illas Quarum subsuta talos tegat instita veste. Subsutam vestem intelligit, cui instita subsuebatur.
Aliquantum surdus; vt, Vox subsurda, apud Quinctil. 11, 3, 32 Deinde vox non subsurda, rudis, immanis, etc.
pr.
Ex Sub et Talus componi putatur significatque Cauum pedis: Priscian. 5 p. 644.
Talo subiectus. Calcei subtalares Isidor. 19, 34.
s. SVBTEMEN inis. n. [Dicitur filum, quod sub stamine texitur, vel stamini inseritur, vt ait Seneca Epist. 90: [...].
Loca sub tegulis: distinguunturque a Subdialibus, quae Graeci vocant [sicut priora illa [et [siue [
vid.SVBTAL.
vel SVSTENDO di, tum et sum, ere. [Subtus extendere. [...].
Idem quod Tentare. Plaut. Truc. 2, 2, 51 Aduenisti huc subtentatum exornatis ossibus. Al. Nos tentatum.
Aliquantum tenue. Varr. de R. R. 2, 7, 5 Non angusta iuba, crebra, fusca, subcrispa, subtenuibus setis implicata in dexteriorem partem ceruicis.
Praepositio vtrique casui seruiens, Accusatiuo et Ablatiuo. [...].
Goes. Sic oculis nocuus sanguis per subteriora Dicitur expelli Macer 2, 13.
Sed melius forte talia diuiduntur.
sub fin. Sic contegunt subtercauata.
i. Hydrops. Vtitur de equis Veget. 1, 5, 1. it. 1, 12, 1. et de bubus 3, 2, 18.
Subterfugere, et clam sese proripere ex aliqua societate vel loco. [...].
et SVBTERDVCTOR Voces apud ICtos in Digest.
Conf. Vitr. 8, 2. Eos felicitas ingrata subterfluit Eumen. Paneg. Constantini c. 15.
Clam fugere. Datiuo iungitur. [...].
verum melius disiuncte legitur.
Clam elabi, et effugere. [...].
et lêui, litum, ere. [Subtus linere. Plin. 28, 7 Sotira obstetrix, tertianis, quartanisque efficacissimum dixit plantas aegri subterlini.
de Aponi balneis 61 Et iunctos rapido pontes subtermeat aestu. Conf. Mart. Capella 8 p. 287.
Infernus. Prudent. Hamart. 922 Rapidos subterna nocte caminos. Relligionis opem subternis poscere ab antris Prudent. adu. Symm. 1, 392.
Comminuere: quia sub lapide s. pistillo teruntur quaedam. [...].
Vt, Subtritae vngulae: h. e. Attritu nimio corrosae Plaut. Asin. 2, 2, 73. [...].
Quod est sub terra. Columel. 1, 6 [...].
de Plutone et similibus.
Conterere. Lucret. 1, 313 [...].
Sed potest etiam diuidi.
Subiungere: translatione sumta a textoribus, qui subtus attexunt operi. Plin. 25, 11 [...].
Tenuis, et ordinarie est in laude earum rerum, quas commendat vel paruitas, vel acumen. [...].
Aliquantulum timere, subvereri. Cic. Philipp. 2, 36 c. 14 Numquid subtimes, ne ad te hoc crimen pertinere videatur?
Proprie sub pedibus auferre, vt Ouid. in Ibin 424 [...].
Aliquantulum tristis. Ter. Andr. 2, 6, 16 Subtristis visus est esse aliquantulum mihi.
Aliquantum turpe. Cic. de Orat. 2, 264 c. 66 [...].
Idem quod Subter. Varr. de R. R. 1, 9 [...].
vid.SVBTVNDO.
ex iure XII tabularum memorantur, videtur autem Subuas esse, qui pro vade spondet, quasi vadis vas.
Genus vestis interioris: dicta, quod ea subter induamur. [...].
Subucula indutus. Quinctil. 8, 3, 33 [...].
SVBVECTIO, SVBVECTO, SVBVECTVS, vid. SVBVEHO.
Sursum vehere, vel aduehere adeo. [...].
Idem. Tacit. Ann. 15, 4, 3 Et prouisi ante commeatus, quorum subuectu, etc.
apud Non. 2, 202 Rador, subuellor, etc.
vel SVBVOLSVS a, um. Part. Scipio apud Gell. 7, 12 Qui barba volsa feminibus subuolsis ambulet.
Adiuuare, propitium esse. [...].
Auxiliator. Inscript. apud Grut. p. 459 n. 1 POPVLI SVBVENTORI, etc.
Vox ex Graeca formata. Irritus. Subuentanea Oua, quae et Zephyria, et irrita vocantur. Vid. Erasm. in Adag.
i. sumen. Marc. Empir. c. 28.
Stigmate notatus. [...].
Atiquantum vereri. Cic. Fam. 4, 10 Venit enim mihi in mentem subuereri interdum, ne te delectet tarda decessio.
Ab imo vertere, vt quod imum erat, fiat summum. [...].
Vt, Maiestas soliorum subuersa iacet Lucret. 5, 1133. Subuersa domus Tacit. Hist. 4, 42, 2. Conf. Id. H. 4, 22, 1. et c. 61, 7. it. Ann. 13, 39, 7.
Add. Id. 5 p. 165. Hieron. in Habac. 2, 15. Vulg. Genes. 19, 29. Deut. 29, 23. Nouatian. de Trinit. c. 26.
Conf. Alcim. Auit. 2, 76.
Lambinus legit Subuertendos. Al. Aliis vt versentur.
Venti species. Vitr. 1, 6.
Vt Conuexus dicitur, et Devexus. Liu. 25, 36 Omnia fastigio leni subuexa. Vox nondum inventa alias. Et habent MSS. quidam subnixa.
aut SVBVILICVS i. m. Inscript. Grut. aliquoties.
Instrumentum cerdonum, quo ad coria perforanda ac suendos calceos vtuntur. [...].
Est Festo Tibicen Hetrusca lingua, quod vocabulum soni imitatione factum esse putat Turnebus, vt sit Subulo tanquam Sibilo. [...].
Pastor suum. [...].
Sursum volare. [...].
vid.SVBVVLTVRIVS.
Sursum voluere. Virg. Aen. 1, 425 Instant ardentes Tyrii pars ducere muros, Molirique arcem, et manibus subuoluere saxa.
Frequentes extra vrbem domus instar vici vrbani aedificatae. [...].
Quod sub vrbe, i. prope vrbem est, vt Suburbanus ager, qui vrbi vicinus et proximus est. [...].
Add. Symmach. Ep. 2, 22. Sidon. 3, 1. et 7, 15.
Idem ac Suburbanus. [...].
Prope vrgere, studere admouere. [...].
Pro Leuiter vere. Suet. August. c. 68 Solitusque sit crura suburere nuce ardenti, quo mollior pilus surgeret.
Conf. Gothofred. ad h. l.
vel SVBVRA ae. f. [
vel, vt frequentius scribitur, SVBVRANVS a, um. Plin. 8, 3 [...].
Per lasciuiam comicam Corpus subuulturium Plauto dictum, quasi rapiens ad se homines, quemadmodum solent vultures Rud. 2, 4, 9 [...].
Subire, item in locum alterius venire. [...].
Quod prospere cessit. [...].
Euentus tam bonus quam malus: saepius tamen bonus. [...].
Qui succedit. [...].
s. SVCCIDANEVS a, um. Primo
bostiarum epitheton est. [...].
Legit ap. Spartian. in Caracalla c. 8 Rob. Constantinus Supplem. L. L.
Incendere, subiecto igne. [...].
Vt Ignibus succensis torreri Cic. in Pison. c. 18. [...].
vt ait Donatus. [...].
i. ira vid. SVCCENSIO a Succendo n. 2.
vid.SVCCINO.
auctore Festo, qui laudat dictum Plauti, Succenturia centum, require, qui te delectet domi: et Caecilii Nunc meae malitiae astutia opus est, succenturia. [...].
vel SVBCENTVRIO onis. m. Liu. 8, 8 Qui centurioni substituitur.
Stercus suillum. [...].
vel SVBCERNO crêui, crêtum, ere. [Separare, secernere. [...].
SVCCESSOR, SVCCESSIO, vid. SVCCEDO.
Ex Sub et Caedo. [...].
Add. Vulg. 19, 5.
Tergum, siue massa carnis porcinae salita, et in necessarium vsum seruata: quae quoties opus est, succiditur. [...].
Lanae in primis epitheton. [...].
Scribitur in libris antiquis et recentioribus multis, vbi meliores habent Subseciuus vel Subsiciuus, vbi vide post SVBSECO.
Quasi Subtus cadere. [...].
apud Non. 6, 21 Ventus succasu vehementius sufflare. Al. Occasu.
Quod est pronum ad casum, siue ferme cadens. [...].
vid. p. a.
aut SVBCINGO xi, tum, ere. [Subtus cingere, vt solebant, quo expeditiores essent ad aliquod opus faciendum. [...].
Praeter dicta, Hor. Serm. 2, 6, 107 [...].
inquit Festus. Meo quidem animo, ab Hippolyta succingulum Hercules haud aeque magno vnquam abstulit periculo Plaut. Men. 1, 3, 17.
Breuiter. Sidon. Epist. 1, 9 Faber super his aliqua succinctius. Ammian. 15, 20 Succinctius edocebo Idem 28, 1 Nec pigebit docere succincte.
Idem. Claud. Mamert. de Anima praef. p. 4.
Cinctus ad tegendas partes verecundas. Augustin. contra Manich. 2, 15 Fecerunt de foliis fici sibi succinctoria. Conf. Interpr. Iren. 3, 35.
Quasi Canendo subsequi, et inuicem respondere: Hor. Epist. 1, 17, 48 [...].
vid. INCENTIVVS, in INCINO.
it. ibid. aliter.
i. Incentore. Conf. Isidor. 6, 19.
etiam Romanis electrum, Germani veteres Glessum appellabant, forte quod vicinum esset vitro (dem Glase) hodie Bernstein, s. Agtstein. [...].
Vt, Martial. 6, 15 [...].
Idem. Plin. 22, 23 [...].
vid. post SVCCîDO.
Idem quod Acclamare, in primis e loco inferiore, alio de superiore concionante. [...].
Collum supponere, sustollere, subleuare ceruicibus subiectis. [...].
in ludis Circensibus illi erant, de sententia Turnebi, qui sub currum et iugum sese condebant, si forte male iuncti essent equi, aut loris se impedirent. [...].
vid.SVCCVS.
Inferius vel ab imo item in locum resectorum crescere. [...].
vt ait Paullus Festi, vox tenuis et alta. [...].
sub grabatulo iacens.
Dicitur, quae se alieno marito subiicit, et alienum thalamum violat. [...].
(loricae) ex annulis ferream tunicam Varro L. L. 4, 24 p. 29, 34. [...].
vid.SVCVLA.
Subiici, subtus cadere. [...].
Auxilium praestare. [...].
s. SVBCVRSOR, ôris. m. Campanus sonipes subcursor Lucil. ap. Gell. 1, 16. nisi legendum potius est succussor.
Est Humor in corpore, quo abundant bene valentes. [...].
ipse vocat. Diuinationes an hariolationes virorum doctorum dabit editio Graeuii p. 711 sq. vid. Graeu. et Gronou. ad h. l.
Succi in corpore humano abundantia. Cael. Aurel. Acut. 2, 29, 151 Quanquam sit reflata succositas.
Plenum succo. [...].
vid. supra post SVCCIDO. Caeterum ab illo deriuari videtur, certe valde illi cognatum est
Humorem affundere. Plin. Valer. 2, 8 Syriacum bonum in aceto succidabis. Vid. Reines. Var. Lect. 2, 8 p. 196. Add. Idem p. 675.
Succosus. Paullin. ad Cither. 631 [...].
Subtus quatere. [...].
Frequenter succutere. [...].
Conf. Apul. Met. 3 p. 179. Tertull. de Anim. c. 49.
Idem. Sen. Nat. Quaest. 6, 21 Succussio est, cum terra quatitur, et sursum ac deorsum mouetur.
Equus qui sessorem succutit. Lucilius apud Non. 1, 55 Campanus sonipes succussor nullu' sequetur.
Idem. Lucil. apud Non. 1, 55 Succussatoris tardi, rarique caballi.
Talis gressus. Nonius 1, 60 Gradarius, inquit, est molli gradu et sine succussatura nitens.
vid.SVCCERDA.
vid.SVCCROTILLA.
vid.SVGO.
a Sue. Plaut. Rud. 4, 4, 126 [...].
SVDARIVM, SVDATOR etc. vid. mox SVDO.
Fustis acutus, genus teli militaris, paxillus igni torridus. [...].
aut SEDVCVLVM i. n. Genus flagelli dictum, quod vapulantes sudantes facit Paull. Festi. Sed malim a sude diminutum nomen putare.
vid.SVDVM.
Piscis. Plin. 32, 11 [...].
Humor e corpore animali valde exercitate et calente exspirans, quem [quod aquam significat, deriuatum nonnulli existimant. [...].
Add. Petron. cap. 23 et 116.
Vt, Labor gelido sudatus in Hamo Stat. Theb. 5, 189. [...].
etc. i. quae sudorem tibi elicit.
Humor ille, qui exercitatis corporibus exprimitur: ex Graeco [humor. [...].
Linteum, quo sudor faciei detergitur, et nares purgantur. [...].
Et Apul. in Apolog. p. 308.
Serenum, Siccum, quasi seudum, id est sine vdo Paullus Festi. [...].
Antiquum verbum: vnde Suesco, suescis. [...].
Consuetudinem capere. [...].
Suilla caro antiquis. Varro, Offula, ab offa minimae suerae. Sueris item pro Suis dicebatur. Idem Varro, Perna a pede; sueris, a nomine eius. Annotauit Turnebus.
Campaniae oppidum. Plin. 3, 5 Quod Tarquinius Superbus expugnauit. Sil. 8, 400 Attritaque bellis Suessa.
A quo Suessiones incolae Galliae Belgicae, oppidum nobilissimum, et in eo populi, olim Nouiodunum. [...].
Germaniae populi, gens valida, et bellicosissima. [...].
Regio Sueuorum Tacit. Germ. 43.
Instipare, inculcare, grauare, onerare. [...].
A Farre, quemadmodum Confarreatio deduci videtur, et significat Eum, qui far in castra conuehit, ... modicum, alienumue: non iusto commeatu aliquo, sed crebris, et vil... institorum vecturis. [...].
vid.SVFFICIO.
Poëta ineptus, qui se tamen plurimum admiraretur. [...].
Tolerantia. Tertull. de Orat. cap. 4 Ad sufferentiam nosmetipsos praemonemus. Add. Idem ibid. et adu. Marc. 4, 14.
Formam habet Participii a Suffercio, vt differtus, Refertus. [...].
Aliquantum feruere. Plin. 18, 11 Vulgo vero nec sufferuere faciunt. Vetus codex legit Sufferuefaciunt.
Aliquantum feruens fieri. [...].
vel SVFES etis. m. Lingua Punica Consul dicitur. [...].
vt ait Festus, Vestimentum album, praetextum, quadrangulum oblongum, quod in capite Vestales virgines sacrificantes habebant: idque fibula comprehendebatur: vnde nomen esse videtur, quod sub fibula comprehenditur.
Satis esse. [...].
Vid. SVFFICIO n. 3.
Substitutio. Arnob. 5 p. 166. et 7 p. 212. et Tertull. de Anim. c. 28.
Subtus affigere. [...].
Vt, Robore erecto suffixus Sil. 1, 153. Ianua suffixa tigillo Catull. 68, 39. Nec subleuati, sed suffixi Sen. de Tranquill. An. c. 10.
Fumo curare, Suffumigare. [...].
Suffumigatio. Plin. Et vuluarum conuersionem fuffitu excitant. Idem 24, 11. 23, 5 etc.
Idem. Ouid. Fast. 4, 731 I, pete virginea populus, suffimen ab ara.
Idem. Plin. 15, 29 s. 36 [...].
SVFFLAMEN, SVFFLAMINO, vid. SVFFLO.
vel SVBFLAVVS a, um. Adi. Aliquantulum flauus, Suet. in Neron. c. 51 Statura fuit paene iusta, corpore maculoso et foedo, sufflauo capillo. add. Id. Aug. c. 79.
Flatum immittere Plin. 34, 8 s. 19, 17 [...].
Proprie tumidum et rectum, et quasi vento quodam elatius factum. [...].
verbo, Spiritum commeantem per arteriam.
conf. Id. 9, 29.
Follis, quo ignis sufflatur.
Retinaculum rotue decurrentis, ne velocius decurrat. [...].
Sufflamine comprimere et retinere. [...].
Ex Sub et Faux compositum, AV in O productam conuersa; significat Spiritum praecludere, veluti obstrictis faucibus. [...].
pr. Eius semen contritum, et in vino potum, tumentem aluum, et suffo ationes mulierum, doloresque lenit. conf. Sen. Ep. 54.
Actiue, Suffocandi vim habens. Parvus locus suffocabilis erit aëris paupertate Cael. Aurel. Tard.
Subtus excauare. [...].
Dicitur in posterioribus pedibus animalium, quod in prioribus sunt Genua. [...].
Cuius suffragines morbo viiatae sunt. Columel. 6, 38, 2 de mula, Suffraginosae hordeacea farina imponitur.
Dicitur Suffragari praesertim populus, cum se velle aliquid declarat. [...].
Qui suffragatur. [...].
et 10.
Est illa vox, vel signum quodcunque sententiae, quo vtuntur in comitiis iudiciisque ciues: respondet Graeco [quod cum calculum significaret, postea de omni genere declarandae sententiae adhibitum est. [...].
Submisse, vt cum metu, frendere. Inflata ceruice suffrendens Ammian. 15, 29.
Vnde
Colligatio et arcta structura, quae lapidem veluti freno retineat. [...].
et âui, âtum, âre. [Fricando leuare s. tollere, it. leniter fricare. [...].
Frangere partes inferiores, crura, talos. [...].
Idem quod Friare, siue Minutim frangere, ad verbum significat. [...].
Fugere sub tectum: vel vt subducere, clam et sensim fugere. [...].
Quo quis fugit auxilii gratia. [...].
vel si, tum, ire. [Subtus fulciendo sustinere. [...].
Laudatur Auctor ad Herenn. 4, 15 c. 10 [...].
Subtus fumum excito. [...].
aut SVBFVMO âre.
Ad partes inferiores affundere, vel parce affundere, adspergere. [...].
Vt, Candor suffusus purpureo sanguine Stat. Silu. 2, 1, 41. [...].
Vt, Suffusio vini Apic. 1, 1. [...].
sic reddit in instrumento candelabri, quibus haustum ex maiori vase oleum affunditur lampadibus.
Fundamenti causa subiectus, dictum a Fundamentis, vt ait Nonius 1, 236 [...].
Clam furari. Plaut. Truc. 2, 7, 15 Haec cum video fieri, suffuror, suppilo, de praeda praedam capio.
SVFFVSIO, SVFFVSVS, vid. SVFFVNDO.
et SVGAMBRI vid.SICAMBRI.
Subministrare. [...].
vel SVGGESTVM i. n. A Suggero, quod ibi ligna suggerantur, in quibus stari possit. [...].
Actus suggerendi. [...].
vid.SVGILLO.
Latenter, sensim, aggredi. [...].
vel SVGGRVNDIA orum. n. pl.Partes tecti prominentes, quibus stillicidia a parietibus arcentur. [...].
vel, vt quibusdam placet, SVGGILLO duplici G, [Ex percussu cutem maculare. [...].
Percussus sub oculis et in genis. [...].
Metaphor. [...].
Succum labris extrahere. [...].
et Ioël 2, 16.
et 31, 2. Solin. c. 8. Varro ap. Non. 2, 767.
Pronomen reciprocum de cuius vsu multum certarunt semper Grammatici. [...].
infra separatim ponitur.
et SVILLVS Adi. vid.SVS.
Proscissio terras in longum producta, in quo a Scrobe differt. [...].
Sulces facere, Terram in sulcos
proscindere. [...].
Vt, Aequora sulcata Senec. Agamemn. v. 434. [...].
Vt, Sulcator nauita Ponti Sil. 7, 363. [...].
Per sulcos. Nescio vnde laudatur Pomponius, Gerens praeterea sulcatim concisam faciem.
Sulcus. Apul. Miles. 6 p. 174 Glebae Siculae sulcamina.
vid.SVLPHVR.
SVLLA, SVLLANVS, SVLLATVRIO, vid. SYLLA.
Oppidum Italiae, Pelignae regionis, Ouidii patria. [...].
vel SVLFVR uris. n. [In terrae generibus refertur a Plinio 35, 15 [...].
Quod sulphur habet. [...].
Sunt lintea, fungi, vel quaecunque materia sulphure adiecto parata, vt facile concipiant ignem et propagent. [...].
Quod sulphuris odorem, vel colorem reddit. [...].
it. l. 52 §. 8 de Furtis.
Gens Romana, literis praesertim et eloquentiae laude florens. [...].
Veteres dixerunt, pro Si vultis, vt Sis, pro si vis. [...].
Verbum Substantiuum dictum, quod per se substet, nec indigeat alio, sed in ipsum caetera verba resoluantur: vt Ego lego, i. e. Ego sum, qui lego; Tu legis, Tu es, qui legis. [...].
ENS, ESSENTIA, ESSENTIALIS, ESSENTIALITER, v. ss. ll.
Idem quod Erit significans. [...].
pro EVM vsus est Ennius libro primo, At tu non, vt sum summam seruare decet rem. Et libro secundo, At se se sum qui dederat in luminis oras.
vid.SVMMANVS.
Vber suillum abscissum et cibo paratum. [...].
i. scrofa. Iussit, ne quis suminatam occideret Lamp. Alex. Seu. c. 22.
vid.SVMMANALIA.
Nomen substantiuum illud quidem, sed ortum, vt sexcenta alia, per ellipsin ex adiectiuo Summus, a, um: cum summa sit fere summa pars, summa res, summa ratio. [...].
Ad summam pertinens. Tertull. adu. Hermog. c. 31.
Per singulas summas, vel In summa, et breuiter, cum non singula aera rationum, sed summae tantum inspiciuntur. [...].
Epitome, seu breuiarium. [...].
Cael. Rhod. 9, 16 Sumenalia vocat a Sumine.
Deus, cui nocturna fulmina tribuebant. [...].
more rapere. Plaut. Curc. 3, 46. Conf. Taubm. ad h. l.
SVMMARIVS, SVMMATES, SVMMATVS vid. SVMMVS.
SVMMERGO, SVMMITTO et similia, vid. SVBM.
s. SVBMAENIANVS Vox Martiali propria, qui summaenianas vxores 3, 82. et 12, 32 [...].
memorat 1, 35: et mox in eadem re spurcas lupas nominat. [...].
Bosius legit ap. Cic. Att. 10, 1 et interpretatur Summoenianum. Libri omnes summarium habent.
Contractum ex supremus. [...].
Maxime, excellenter. [...].
Proprie duo sunt verba, summo opere, magno opere, etc.
Altitudo. [...].
Princeps. [...].
Principatus, supremus gradus, supremus honor. Lucret. 5, 1141 Imperium sibi cum, ac summatum quisque petebat.
Per summum, vel A summa extremitate. [...].
conf. Sidon. Epist. 4, 9.
vid.SVBMISSVS.
Aliquantum mussare, submissa voce. Ennius secundum Festum, Quintus in occulto summussabat. Accius, Non decet summussare.
vel SVBMVTO âre. [Aliud pro alio mutare. [...].
vel sumpsi, sumtum, vel sumptum, ere. [Accipere, tollere. [...].
Add. Non. 8, 12. Est s. Lemma Graecorum.
Aliud Partic. [vt, Oscula sumturus Ouid. Fast. 3, 691.
Dicitur Quod quis impendit, siue Impensa. [...].
Quod ad sumtum pertinet. [...].
Aliud Adi. [Qui magnos sumtus facit. [...].
Cum magno sumtu. [...].
Vt Lucrifacio putant quidam dictum voce composita. [...].
Vicus et promontorium Atticae regionis, quod in extima acie Helladis est, supra Athenas et Marathonem. [...].
Tribuitur Lucilio apud Non. 2, 771 sed rectius leg. simo, v. v.
Proprie vsurpari videtur de his, quae acu, magna parua, et filamento, tenui crasso, coniunguntur. [...].
Vid. Festi locus, quem damus infra in SVTELA.
Qui suit: potissimum autem pro Calceario opifice sumitur. [...].
Quod ad sutorem pertinet. [...].
Iunctura suendo facta. [...].
Quod sutum est, vt, Enormitates sutilium atque textilium Capillamentorum Tertull. de Cultu Fem. c. 7. [...].
Officina sutoris, in qua calcei fiunt. Liu. 23, 30. Plin. 35, 10 Tonstrinas, sutrinasque pinxit, et asellos, et opsonia ac similia. Add. Varro ap. Non. 2, 760.
Idem. vid. s. l.
ap. Iuuen.
pro Arte sutrina. Senec. Epist. 91, (90) Non multum abfuit, quin sutrinum quoque inuentum a sapientibus diceret.
vid.SVVS.
vid.SOLITAVRILIA.
vid.SVPPARVM.
vid.INSIPO.
Pl. SVPELLECTILIA um. Abl. sing. [...].
Serui epitheton curantis supellectilem. [...].
Praepositio lati admodum vsus, quae primo locum altiorem notasse videtur, deinde omne genus accessionis, et excessus: denique non audemus ei (cum praesertim in necessariam festinationem incidat hic locus) generalem satis notionem assignare: sed exempla modo ponimus. [...].
pro SVPRA.
vid.SVPERVS.
vid.SVPERO.
Redundare. [...].
Vid. Tertull. ad Nat. c. 15.
Vltra addere. [...].
add. Id. 11, 14. [...].
extr. conf. Id. 4, 2.
Populi in quarta regione Italiae, quos Sulmonensibus vicinos esse Plin. commemorat, 3, 12.
Sic legit Ios. Scaliger ex MSS. al. Superingerit.
de Dentibus.
vid.SVPERO.
alii diuidunt voces.
i. Fer pedes trans limen.
Postea bibere. Plin. 23, 1 Itemque iugi superbibere ebrietati, quam quidem frigidae potus extemplo discutit. add. Tertull. adu. Gnost. c. 15.
putant ex Super et Eo, is, B melioris soni gratia interposita: Est autem Superbire, vel Ipso incessu, vel fastu quodam sese extollere. [...].
Est supergrediens elatio mentis. [...].
Arrogans et fastu tumidus. [...].
Herbae genus. Apul. de Herb. c. 23.
Elate, fastuose. [...].
Antiquum, idem quod Superbe. Afran. Pantaleont. Illa superbiter imperat. Naeuius, Superbiter contemtim conterit legiones. Vid. Nonium 11, 48.
Elatus atque arrogans sermo. Cic. Tusc. 4, 35 c. 16 Ob scelera, animique impotentiam et superbiloquentiam.
Idem fere quod magnifica.
Add. Id. de Resurr. Carn. c. 49. et contra Marc. 5, 18.
Alia Exemplaria habent Superincidentem.
Ima pars frontis, oculis imminens, et nominatim ciliis, vnde nomen, pilis vestita. [...].
(penultima breui,) ere. Idem 5, 5.
(penultima longa,) ere. Coliculorum minutias superconcidito Apic. 5, 5 extr.
Superiacere, superdormire. Columel. 7, 4 Perforatis tabulis, quibus ouilia consternuntur, vt grex supercubet. Europam tauro supercubasse Apul. Met. l. 6.
ager dicitur vectigali, quum habet ampliorem prouentum. [...].
Dictis addere. [...].
Praeter iam adducta, alia adducere. [...].
add. Sidon. Epist. 5, 17.
(luna) obitus eius (solis) superedita vidit Lucret. 5, 707.
Postea edere. Plin. 19, 6 Menander, e Graecis auctor est allium edentibus, si radicem betae in pruna tostam superederint, odorem exstingui.
add. Paullin. de obitu Celsi v. 511.
Frob.
Amplius eminere. Columel. 12, 47 Vt oliuae premantur, et ius superemineat Virg. Aen. 6, 856 ------ victorque viros supereminet omnes.
(auem phoenicem) casiae thurisque surculis construere nidum, replere odoribus, et superemori Plin. 10, 2.
Ire super. Lucret. 3, 1044 Ac pedibus salsas docuit superire lacunas.
de luna.
Vltra quod requisitum est, facere. Proprie plus soluere quam debebas. Si quid forte supererogasti ICt. 2 Cod. 5. 19 l. 14. conf. Vulg. Luc. 10, 35.
Obr. p. 80 Burm.
apud Ecclesiast. scriptores.
Sic in oratione dominica reddit Amad. Lausan. Serm. 6 de B. Virgine.
h. e. Celeriter ac raptim transcendit.
significat Supererit. Ennius, Dum quidem vnus homo Romae toga superescit. et Attius in Chrysippo: Quin hinc superescit, Spartam, atque Amyclas trado.
pr. Melius separatur, vt sit super Aduerbium pro insuper.
Supra quam oportuit exigo, aut iterato exigo, vt damna Cod. 1 t. 55 l. 4. [...].
Vid. Idem 28, 8.
Vt, Superlata nomina, Superlata verba; Quae augendi causa in oratione proferuntur. [...].
Ipse superferendi actus. [...].
Vt, Superlatiuus gradus: de quo abunde apud Grammaticos. Vid. Charis. 1 p. 90. Isidor. 1, 6.
quasi Superfacies, vel superior facies, superior pars cuiuscunque rei, quae supra fundum suum et aream eminet, a qua sic distinguitur. [...].
apud Pomponium legitur in hunc modum. [...].
i. speciem aliquam habentibus.
Vt, Superficiariae aedes, Quae in conducto solo positae sunt, quarum proprietas et ciuili et naturali iure, eius est, cuius est solum. [...].
videtur contrarium significasse verbi Deficio, i. desum. Certe
Hoc sensu est Vlpiani l. 1 §. 11 D. de aqua et aqua pluu. [...].
restare, redundare, superfluere. [...].
sc. hastis.
i. opibus abundans. [...].
Vt, Fragmenta Iuuenc. 3, 249. [...].
vel SVPERFETO âre. [Superfoetare dicuntur animalia, cum post vnum foetum vtero conceptum et incrementa habentem, alium concipiunt, ac diuersis temporibus edunt. [...].
Quod nihil ad forum, ad causam, ad id de quo agitur, facit. [...].
H. Steph. diuise.
De liquoribus proprie dicitur, quum alicui rei superiiciuntur. [...].
Imponere, de terra inprimis. [...].
siue SVPERGREDIOR eris, gressus sum, gredi. [Super aliquid gressum facere. [...].
pr. Conf. Colu. not. p. 133. Vnde Partic. Pass. Altitudine animalium supergressa Pallad. Nou. 4, 2. i. superata.
i. impositum habendum est.
sc. vestimentum. Hieron. Epist. 130. Vulgat. Exod. 28, 4.
vid.SVPERVS.
et SVPERIICIO iêci, iactum, ere. [
de hyperbole, Est haec ementiens superiectio. Proprie: Fluidarum vestium superiectio Arnob. 3 p. 108. Add. Tertull. de Pall. c. 4.
Conf. Cels. 3, 15. et 6, 18. Plin. 22, 23. 30, 6. 33, 8.
et lêui, itum, ere. [
et 7.
Add. Auien. Phaenom. Arat. v. 963.
i. post reliqua immittas.
Ex Super et Cado compositum. [...].
penult. prod. ere. Cels. 7, 31 Cutis superinciditur.
fin.
al. incubanti.
Conf. Lucan. 9, 939.
Elmenh.
Idem quod Superindictum. l. j. de priuileg. domus Aug. l. 11 Vnde superindictio tituli in l. vlt. eo tit.
Extraordinarium munus vltra solitam et canonicam collationem indictum significat. [...].
Vnde
Sic habent Pandectae Florentinae, Haloander Superductiones.
Add. Idem adu. Marc. 3, 24. et 5, 12.
sub fin. Apic. 8, 7.
et 5, 25.
Aggeratim, vel aceruatim superimponere. [...].
al. superingerit.
Creech. aliter.
Add. 9, 3.
Hinc
i. episcopus.
Desuper tonare. Virg. Aen. 9, 709 Dat tellus gemitum, et clypeum superintonat ingens.
extr.
vid.SVPRA.
potest etiam diuidi.
et 3, 3.
De palmitibus vitis dicitur, quum post resectionem humorem quendam, veluti lacrimam, emittunt. [...].
SVPERLATIO, SVPERLATIVVS, SVPERLATVM, vid. SVPERFERO.
et 54.
Idem quod Superliminare.
Limen superius, tignum transuersum superius in fenestra vel ianua. [...].
Conf. Plin. 27, 6. Pallad. Ian. t. 5. et Octob. t. 14. Hier. Ep. 45.
Post mansum aliquid, aliud rursus mandere. Plin. 31, 6 Qui puram dedere raphanos supermandi ex mulso aceto iubent, vt ad vomitiones reuocent.
Superfluere, vel superlabi. [...].
i. Antecellere. Senec. de Benefic. 3, 31 [...].
Add. Idem 5, 3. Iustin. 12, 14 extr. Curt. 10, 4, 20.
vid.SVPERNVS.
Quod praeter alia natum est. Plin. 19, 3 Supernato caule quem magydarim vocarunt. al. Supernato. Supernatis grauibus vlceribus aut fistulis Cels. 8, 2.
al. Supernatante.
Quod est supra: vt, Superna regio. [...].
Idem. Adamas supernas Augustus apud Macrob. 2, 4. [...].
Pro Super vel Desuper. [...].
Supergredi proprie significat, et quasi superascendere, et excedere: tum quacunque in re superiorem esse et vincere. [...].
Aliud Partic. [Vt, Bello superatus Amyntor Ouid. Met. 12, 364. [...].
Quod facile superari potest. [...].
Victor. Ouid. Fast. 1, 641 Populi superator Hetrusci. Aduersantium sibi superatores Firmic. 5, 6. [...].
Quod superat, et superfluum est. [...].
Epitheton numeri, quo alius continetur integer et praeterea aliquae eius partes. Vid. Martian. Capella 7 p. 252.
Epitheton numeri, quo alius
continetur integer, et insuper aliquota eius pars, vt Superdimidius, vbi vid. ex Martian. Capella 7 p. 251.
a pango. Calcar quoddam superpingo properantibus Symmach. 1, 62.
Add. Plin. 35, 11.
de auibus Diomedis.
tribuitur.
Vid. Colum. 4, 24. [...].
vid. separatim in SVPER.
Vid.SVPERDIMIDIVS.
Vid.SVPERDIMIDIVS.
Add. 17, 7. 19, 11.
Laudatur Prudent. in Eulalia v. 196. Sed rectius diuisim legitur.
ex Platone.
aut SVPERSCENDO di, sum, ere. [Super ascendere. [...].
Supra scribere. [...].
aut SVPERSIDEO sêdi, sessum, êre. [Omittere, cessare. [...].
vel SVPERSIDENS entis. Part. Eques elephanto supersedens Suet. Ner. c. 11. [...].
extr. ad Paullam Vrb.
Vid.SVPERDIMIDIVS.
Relinqui, superesse. Z excluditur, decem et octo numero supersidunt Mart. Capella 2 p. 38.
i. obsignabitur.
et silîui, sultum, îre. [
Superstare. Ammian. 29, 1. vid. Vales. p. 553. Lindenbr. p. 415. Gron. p. 601.
vel SVPERSPERGO si, sum, ere. [
Camelopardalis Solin. c. 30 (al. 43) add. Id. 27 (al. 40)
Idem quod Restagnare. Tacit. Ann. 1, 79, 3 Si amnis Nar in riuos diductus superstagnauisset.
quo veteres vsi sunt, Saluum et incolumem reddere. [...].
Qui mortuis aliis viuus superstat. [...].
Falsus Dei cultus, error meticulosus, vel fanaticus circa religionem. [...].
Superstitione peccans. [...].
Vane et aniliter. [...].
Affluere, abundare. [...].
Add. Pallad. Mart. t. 9. Exutus tunicam supertexit me celerrime Apul. Met. 11 p. 263.
vid.SVPERDIMIDIVS.
i. elatius me gero.
Quod non est necessarium, sed praeter rem et superfluum. [...].
Conf. Tertull. ad Mart. c. 1.
etc. Add. Iauolen. l. 46 D. de Contrah. Emt. Quinctil. Decl. 16 et 35.
Idem. [...].
Superscandere, superare, supergredi. [...].
Praeter iustum et vtile vagari, superfluere, vel superfluos ramos habere. [...].
ex Festo.
Inualescere vt alterum superes.
Vt, Montem supervehi Catull. de Coma Berenices s. 67, 44. Arma superueheris Auson. Epigr. 24, 2.
Disiunctim Catull. 62, 1 Super alta vectus Atys caeteri rate maria.
int. Super aquas.
Ad alios, qui iam adsunt, et fere ex inopinato venire. Hor. Ep. 1, 4, 14 [...].
Vt, Hereditas superueniens Vlpian. in l. Vel hereditas D. de procuratoribus. [...].
Al. semper vestiens.
de oculorum vitiis, Dein superungi collyrio debet ex his aliquo, quo lippientes oculi superunguntur.
Conf. Morgan. Epist. 3 in Cels.
A Super, quod Infero opponitur. [...].
Compar. a Superus, aeque fere late patet ac Super. [...].
Idem ac Supra. [...].
Superlatiuum a Superus, Vltimus, aut, post quem nemo sit l. 34 D. de vulg. et pupill. l. 92 D. de verbor. sig. [...].
de anima hominum. Supreme dixere veteres, vti testatur Priscian. 15 p. 1016.
(oculos) spectari fas sit.
Summa dignitas. [...].
De numero dicitur, quo alius continetur integer, et praeterea aliquot eiusdem partes. Vid. Martian. Cap. 7 p. 252 et 253.
Idem. Mart. Capella c. l.
Qui iacet ventre caelum versus: ab antiquo Supo, âre, i. Iace re. [...].
Pro Negligenter Senec. de Benef. 2, 24 Alii beneficia supine accipiunt.
Appellatio Grammaticorum, qua signant voces his similes, Amatum, amatu. [...].
Retro flectere caput alterius, vt supinus fiat. Stat. Theb. 6, 786 [...].
Vt, Cornu supinatum Stat. Theb. 9, 870 [...].
Et Accius apud Non. 3, 66 Obtorque proram, et supa tortas copulas, vid.INSIPO.
vid.SVPPINGO.
Fere parem significat. [...].
Simile reddere. [...].
Reparatio. Generis Tertull. de Resurr. Carn. c. 61. vbi conf. Rhenan.
vel SVPPARVM i. n. Festus: Supparum, vestimentum puellare, lineum, quod etiam subucula, id est, camisia dicitur. [...].
Sub pedibus: apud Petron. Fragm. p. 205 s. p. 674 Burm.
Scabellum. [...].
Laudatur Inscript. Grut. p. 1076. sed non inueniebam.
Primaria notio est Pedibus subiicere: a Sub et Pes. [...].
Peditum tacitum, s. visionem emittere. Cic. Fam. 9, 22 Quid? ipsa res modo honesta, modo turpis suppedit, flagitium est? iam erit nudus in balneo non reprehendes.
extr.
Pernas succidere, subneruare. Vnde
Rariore significatu est latenter seu per fraudem petere. [...].
et SVPPETIAS tantum habemus a Suppeto, [Auxilium, subsidium, praesidium. [...].
i. suppetiae. Suppetium nullum erit Commodian. Instr. c. 43 p. 59 Petit suppetium Id. c. 70 p. 99.
Auxiliari, succurrere. [...].
Et laudat ex Lucretio, A pennis tremelum petere auxiliatum.
Rapere, inuotare cum fraude, et clanculum, cum Pilare et Compilare etiam ad apertas rapinas referatur. [...].
Laber. apud Non. 8, 56 Quaenam mens, quae deliritas vos suppilatores facit cum cano eugio puellitari. Sed Gothofr. et Mercer. Suppolitores.
aut SVBPINGO êgi, actum, ere. [A Pango. Suffigere, siue subaffigere, quomodo calceis suppingitur corium. [...].
vid.SVBPINGVIS.
A Planta pedis fit: et significat Supposito pede aliquem in terram deiicere. [...].
Significat Latenter plaudere. Tertull. de Idolol. c. 12. Conf. Idem de Pudic. c. 19.
In deficientis locum aliud ponere. [...].
Quod suppletur. [...].
vid.SVPPLICO.
Humiliter, et cum reuerentia flexis genibus, precari. [...].
Caerimonia Populi Rom. qua vel DIs gratias agerent pro magno benesicio, vel pacem illorum exposcerent. [...].
extr. Supplicatores daemonum. Conf. Prudent. Hymn. Calagurr. v. 14.
Qui flexis genibus orat. Cic. Tusc. 3, 78 c. 32 [...].
Humiliter. [...].
Idem. Apul. Met. 11 sub fin. sec. Elmenh. et Pric.
Primo Supplicia veteres Supplicationes vocabant. [...].
Terram pede percutere, quod faciebant, qui vehementius dicerent, vel commoti videri vellent. [...].
Conf. Id. in Bruto c. 43. Rara supplosio Auctor ad Heren. 3, 27 c. 15.
Aliquantum poenitere. [...].
vid.SVPPILATOR.
Subiicere. [...].
et SVPPÔSTVS a, um. Partic. [Pro alio fraudulenter positus. [...].
et SVPPOSTRIX îcis. f. [Qui vel Quae alienum puerum supponit, et alienos pueros aliis tanquam suos nutriendos clam praebet. [...].
i. balnea tepidaria.
i. fulcrum ap. Medicos, pro glande ano immittenda. v. Borrich. Cogit. p. 251.
Quod suppositum est, et alterius loco, vel pro vero et natiuo positum. [...].
Subinde apportare, quo opus est. [...].
SVPPOSITIO, SVPPOSITVS, SVPPOSTOR, vid. SVPPONO.
Occulere, abscondere. [...].
Vt, Suppressa nauis, Confossa et submersa. [...].
Compar. apud Gell. 12, 11 Suppressius pudentiusque peccabitur. Al. Repressius.
Occultator. l. 6 §. 1 de seruo solicit. Hune suppressorem non iure quis dixerit.
Al. Suppromus es.
Vicarius Promi.
Aliquantulum pudere. [...].
Est Apostema fieri, nempe dum subtus pus includitur, vel quum sanies in pus conuertitur, et apostemata per corpus gignit. [...].
Vt, Senec. Epist. 81 Horum qui felices vocantur, aut ficta hilaritas est, aut grauis et suppurata tristitia.
Apostema. Plin. 20, 4 Strumisque vel suppuratis alligat. Suppuratis triticea farina lenior Id. 22, 25. Add. Lamprid. Comm. c. 10.
Apostema. [...].
i. Quae suppurare faciunt.
Subtus putare, vel leuiter et aliquantulum putare, hoc est resecare. [...].
Lud. de la Cerda leg. supputatorii.
Accusatiuo casui servit. [...].
Add. Cels. 6, 18, 2. Legitur et disiunctim.
vid.SVPRA.
vid.SVPERVS.
vel SVPPVM antiqui dicebant, quem nunc Supinum dicimus, ex Graeco videlicet, pro aspiratione, s ponentes literam. [...].
Vid.SVBSOLARIS.
Posterior pars cruris, vel tibiae carnosa, quae tantum homini inesse dicitur: reliqua enim omnia animalia habent crura sine suris. [...].
SVRCVLVS, SVRCVLACEVS, vid. SVRVS.
Qui habet aurium meatus obtusos: forte ab aurium sordibus, quae in duritiem versae, marmora aurium dicuntur, nec sinunt audire. [...].
apud Charis. 2 p. 194 Amentes, quibus animi non sunt integri, surde audiunt.
Significat Diminutionem surditatis: non enim est plane surdus is, qui Surdaster dicitur, sed aliquantum. [...].
in exemplo proxime superiori. Conf. Cels. 2, 8. et 6, 7, 7.
Idem. Marcell. 9 Surdiginis molestiam pati. Surdiginem remediare Id. ib.
Surdum fieri. Eugen. Tol. Carm. 5 Surdescunt aures.
Parthorum imperator, de quo v. g. Tac. An. 6, 42 [...].
Neutrum verbum, contractum a Surrigo, i. Sursum et Rego; proprie significat Erigere, cum non sit diuersum prima origine a Subrigo, quod supra dedimus. [...].
Conf. ib. v. 130. Bella Id. 4, 43. Platani Catull. 32, 13. Add. supra et Tac. H. 3, 23, 3.
ap. Gell. 10, 13.
vid.FORIA.
Proprie suum feminarum est, marem appetentium: siquidem in Vet. Gloss. illi respondet [cuius haec est significatio. [...].
vid. SCIRPICVLVS sub SCIRPVS.
et SORCTVS pro Surrexit, et eius Participio, quasi sit Surrectus, quibus L. Liuius (Andronicus) frequenter vsus est. Festus.
vid. Dacer. ad Fest. Voss. Etymol. p. 503.
Campaniae oppidum. Plin. 3, 5 Surrentum cum promontorio Mineruae Sirenum quondam sede. De eo et Virg. Aen. 5, 864. Amoenum Surrentum Hor. Epist. 1, 17, 52.
Vt, Colles Surrentini Columel 3, 2. [...].
vid.SVBREPO.
vid.SVBRIGO.
aut SVBRIPIO ripui, reptum, ere. [Latenter rapere, suffurari. [...].
Vt, Parma surrepta Cic. Philipp. 14 c. 19. [...].
s. SVBREPTIO ônis. f. [Ipse surripiendi actus. [...].
Quod clam fit, siue factum est, et surreptum. [...].
vel SVBREPO deriuare
vel SVBREPTIVVS a, um. Subreptiua defensione muniri l. vn. Cod. Theod. de mancip.
vid.SVBROGO.
Superiorem partem vel locum aut regionem denotat. [...].
Antiquis Palus dicebatur. [...].
Est in arboribus, quod simplex oritur, et frondes gerit, quale est praecipue germen annotinum, Graecis autem [dicitur, detrahiturque interdum et resecatur ab arbore, ad alias rursus producendas. [...].
Idem. Apic. 4, 7. et 7, 2. etc. 7, 4. 8, 7.
Surculos stirpibus vel caudicibus adimere, vt altius crescant, et vberius a terra nutrimentum accipiant. [...].
Surculo connectere et ligare. Vt, Decussatim surclare Apic. 7, 4. add. Id. 4, 5. 7, 2. 8, 8.
Quod surculis abundat. Plin. 25, 5 Ramis hyssopi surculosam. Radices Idem 18, 7. add. Id. 12, 19. 27, 6. Apul. de Herb. c. 113.
Per surculos. Plin. 18, 16 s. 43 Arescit surculose.
Surculis aptus. Columel. 3, 11 Considerandum est, antequam pastinemus, surcularis necne sit terra: idque facillime exploratur per stirpes, quae sua sponte proueniunt.
Surculi simile. Plin. 19, 7 Duritie surculacea in folliculo sunt raphano, sinapi, rapo. Subaud. Semina.
pro Sursum accipitur in compositione, ut Suspicio. Vid. Taubm. ad Plaut. Cist. 2, 3, 78.
pro suus etc. it. pro is etc. Ennius posuisse videtur. Vid. SAS ex Festo: item SVM pro eum ante SVMEN.
secundum Phocam p. 1690. [Porcum et porcam significat. [...].
Vt, Suarius negotiator Plin. 7, 12. [...].
Suis more. Nonius 1, 190 ex Nigidio: Canatim, suatim, bouatim.
Quod est suis. Varr. 2, 4, 8 Hic enim conciliator suinae carnis datur populo. de lanio. Sic primae editt. et MS. Polit. Al. Suillae.
a Suinus. Adeps Colum. 7, 5. [...].
Stabulum suum. Columel. 7, 9, 14 Diligens autem porculator frequenter suile conuerrat, et saepius haras, vid.HARA.
vid.SVCCERDA.
et SVSA orum. n. [Vrbs et metropolis Persidis. [...].
quae alias Susiana. Sidon. Epist. 7, 17, 7 Elapsus regi truculento Susidis orae.
vel SVSIÂNE es. f. [Regio Persidis. [...].
Qui Susianen incolunt. Plin. 6, 27 Susianis Orientem versus iunguntur Cosaei latrones.
Vnguenti nomen: Quod ex susis siue liliis factum interpretantur, cum et vrbem Persidis a liliis, nomen habere scribat Stephanus. [...].
Idem. Vt, Oleum susinatum Marcell. Empir. c. 7.
Tribuebant Plauto Men. 2, 3, 78 Eho Messenio accede huc. MES. quid negotii est susciri? i. sciri. Sed editur recte St! scire vis?
Capere aliquid velut supposita manu: tam ad animum, quam ad corpus refertur, et habet magnans cognationem cum Subire: qui Subit onus, ille Suscipit, et quod suscepit, si est constans, Sustinet. [...].
Vt, Sacra sollemnia suscipienda Lucret. 5, 1162.
Vt, Fames vrbi suscepta Claud. in Eutrop. 1, 401. [...].
Qui suscepit, vt qui lusoribus domi suae ludendi dat locum: Vlpian. in l. j. De aleatoribus. [...].
a Suscipere. Apul. Met. 2, 128 Vicariam pro me lanienam susceptauit. conf. Id. ib. 11 sub f. sec. Wower. et Iul. Flor. p. 394
Quod alios suscitat. [...].
Idem. Apul. Met. 1.
SVSCVDINES, SVSCVS, vid. SVBSCVS.
SVSIA, SVSIANA, SVSINVS, vid. SVSA.
vid.SVSPICIO.
Sub aliqua re et ab illa pendere. [...].
Aliquid sursum ligare, et vincire, vt inde, vel sub illo, pendeat: vel certe ita ponere aliquid, vt non tota sua basi nitatur, sed subtus cavum quid habeat, et sit pensile, vt balneae, vt horti pensiles etc. [...].
Compar. August. Confess. 10, 34 extr. Quia suspensius incideram.
conf. Vitr. 5, 10. Pallad. 1, 40.
Suspensio. Suet. in August. c. 65 [...].
Qui suspensus est laqueo. [...].
Sursum adspicere. [...].
Vt, Suspiciens bucula caelum Virg. Georg. 1, 375.
De quo est suspicio. [...].
Vt, Mors libertorum suspecto decedentium, l. 2 ff. de his, quae vt ind. auf.
Sursum adspicere. [...].
Sursum spectans. [...].
al. suspiciones.
Occulta opinione aliquid, praesertim malum aliquid, imminere putare, dictum ab eo, quod subinde suspiciunt in locum altiorem homines, vnde metuunt ne quid decidat. [...].
Idem. Plaut. Men. 5, 9, 22 Ne memores aut suspices.
Add. Id. Hec. 3, 3, 5. Sallust. Catilin. 44. et Hirt. Bell. Afric. 37.
Aliud Partic. Caes. Bell. Gall. 4, 32 Caesar, id quod erat, suspicatus, etc. Fore id suspicatus, quod accidit. Idem Bell. Ciuil. 1, 40. conf. Ter. Eun. 3, 1, 45.
Vnde
Opinio occulta, incerta, plerumque mala, i. malarum rerum, metus occultus. [...].
Idem quod Suspicio. Vid.
modo dicta in SVSPICIO n. 3. et Burm. ad Quinctil. Decl. 1 p. 7, itemque viros doctos ad Frontin. Strateg. 1, 8, 5.
Qui suspicione laborat, vel ea, quam concepit de aliis, vel quam alii habent de ipso. [...].
Apte ad excitandam apud intelligentes suspicionem. [...].
Idem. Non. 4, 337 Curiose et suspiciter circum adspicere.
Qui facile suspicatur. [...].
Vt, Ars suspicabilis Arnob. 1 p. 28.
Spiritum ab imo pectore trahere, et cum nisu quodam emittere, quod solicitudinis aut doloris argumentum est. [...].
Vt, Suspirans, imoque trahens a pectore vocem Virg. Aen. 1, 375. [...].
Vt, Domus suspiranda Stat. Theb. 4, 20.
Imploratus, inuocatus. Sil. 15, 82 Quid suspiratos magno in discrimine nautis Ledaeos fratres referam? Proximitas suspirata Sidon. Epist. 1, 5.
Vehementior respiratio et anhelitus. [...].
Idem. Plaut. Cist. 1, 1, 58 [...].
Qui suspirio, i. spirandi difficultate laborat. Plin. 20, 2 Suspiriosis prodest. adde 23, 7. it. 32, 8. et Columel. 6, 38, 1. Sidon. Epist. 1, 2.
Idem. Columel. 7, 6 Suspiriose laborantibus auriculae ferro rescindendae.
inquit Festus. Susque deque habere siue ferre, auctore Gel. 16, 19 [...].
vid.SVBSILIO.
Non inveniebam, vnde essent.
vid.SVSTINEO.
vid.SAPINVS.
Tenere subeundo praesertim, et subiiciendo humeros. [...].
Vt, Caritatis sustinentia Vulg. Interp. 1 Thess. 1, 3. Add. Sirac. 2, 13.
Vt, Hostes legionum impetus sustentantes Hirt. Bell. Hisp. 17. Miles seque et arma sustentans Curt. 8, 4, 15.
vsurpatum esse dicitur.
Sustentandi actus. [...].
vnde Insustentabilis, v. v.
Fulcrum, seu quidquid id est, quod sustentat. [...].
Pro simplici Tollere vsurpatum fuisse, satis apparet, quod Sustuli Praeteritum assignant Grammatici verbo Tollo. [...].
Aliud Partic. Vid.TOLLO.
SVBLATE, SVBLATIO, vid. TOLLO.
et SVSVS pro Sursum. Antiquum. [...].
Paruum et summissum murmur, non hominum modo loquentium, sed etiam arborum et frondium. [...].
vel SVSVRROR âri. [Furtim et summissa voce loqui. [...].
Et Apul. Met. 1 p. 103 Magico susurramine.
Sunt qui legant Susurratores.
Conf. SVSVRRATIO.
Qui occulte male dicendo, odium in aliquem aut dissensionem molitur. [...].
dicuntur quasi Continue suentes, vel stantes in sutrina. Sic olim, cum legerent Plaut. Aul. 3, 5, 39 Sedentarii, sutates, diabathrarii. Sed nunc est Sutores.
Vid. Nonium 2, 760. Add. Apul. Flor. p. 346, 35 vbi similis varietas.
et SVTOR vid. SVO, ere.
SVTRINA, SVTRINVM etc. vid. post SVTOR, in SVO, ere.
Vrbs mature socia Romanorum. [...].
Vt, Sutria tecta Sil. 8, 492.
vid. SVO, ere.
Pronomen reciprocum: sed quod relatiui etiam vicem saepe sustinet, vid. SVI. [...].
Vrbs Graeciae magnae, luxu deliciisque adeo notabilis, vt quidquid effeminatum, quidquid molle, quidquid accurata atque ambitiosa luxuria paratum esset, id vulgo Sybariticum diceretur.
vel SYBARITES ae. m. [Ciuis eius vrbis. Quinctil. 3, 7, 24 Frugalitas apud Sybaritas forsitan odio foret, etc.
i. Mollis et libidinosi argumenti, vid. statim SYBARITIS.
Subulcus. [...].
Oppidum fuit in ora Phoenices, cuius sua aetate nihil praeter memoriam exstitisse auctores sunt Plin. 5, 9 [...].
Insula est Asiae adiacens non procul ab Epheso, cuius meminit Plin. 5, 31.
Herba, alio nomine Peplos et Meconion aphrodes, ex vna radice tenui fructificat, foliis rutae paullo latioribus, semine sub foliis rotundo, minore, quam candidi papaueris Plin. 27, 12. [...].
vid. in SICHAEVS.
de qua Plin. 37, 11. [...].
Arbor a Ficu et Moro sic dicta. Vulg. Int. Luc. 10, 4. Celsus morosycon appellat 3, 18. et 5, 18, 7.
Obseruator et delator eius, qui ficos furto sustulisset. [...].
Calumnia, delatio, falsa accusatio. [...].
Falso accusare, cauillari, Plaut. Trin. 3, 3, 57 Quanquam hoc me aetatis sycophantari pudet. Ibid. 4, 2, 116.
Comice dictum pro
Dolose, per calumniam. Plaut. Pseud. 4, 7, 113 Ego nec sycophantiose quidquam ago, nec malefice.
Herba. al. hibiscus. Apul. de Herb. c. 83.
Conf. Cels. 6, 3.
vid.SICORIS.
Esca ex ficubus parata. Apic. 7, 3.
Insula in mari Aegeo, ante Ephesum, de qua Plin. 31, 5.
Fluuius in finibus Caspiorum et Hyrcanorum, a cuius ostio Caspium mare nomine amisso, Hyrcanum incipit appellari. Plin. 6, 16.
vid.SIDVS.
Vrbs in confinibus Aethiopiae atque Aegypti. [...].
Marmor circa Syenem. Plin. 36, 8. Vid. Ouid. Met. 5, 74.
Insula est in sinu Arabico, in qua nulli sunt canes, atque aliunde importati circa litora errantes moriuntur Plin. 6, 28.
per simplex L. [Mons Lucaniae, et silua in illo. Sallust. de Fugitiuis, In silua Syla fuerunt, apud Seru. ad Virg. Aen. 12, 715 Ac velut ingenti Syla. Al. Sila.
vel SVLLA ae. m. [Cognomen gentis Corneliae, quod nobilitauit Faustus ille s. Felix [agnominatus L. Cornelius Sulla Dictator. [...].
vel SVLLANVS a, um. Adi. [
Syllam imitari cupere. Cic. Att. 9, 10 Hoc turpe Cn. noster biennio ante cogitauit, ita syllaturit animus eius, et proscripturit diu, vid. PROSCRIBO. Quinctil. 8, 3 et 6.
Comprehensio literarum, vel vnius adeo Vocalis enuntiatio, temporum capax. [...].
Per singulas syllabas. [...].
vid.SILLIBVS.
Al. syllabizare.
vt, Adiectio, apud Grammat.
i. purpureus Vitruu. 7, 5. sed rectius legitur silaceus.
Dici potest Conceptio: ab [con, acceptio: quae fit, quum pluralis dictio singulari verbo copulatur; vt, Virg. Aen. 1, 557 [...].
Computatio, conclusio. [...].
Vt, Status syllogisticus Quinctil. 5, 10.
Idem. Fulgent. Mythol. 1 Aristotelis syllogismaticum verbiloquium.
adscribitur.
s. SILVA ae. f. Generale nomen est, proprie arborum multitudo, quae caedua est, hoc est, quae habetur in eum vsum, vt ex ea caedatur materia: deinde generatim multitudo quaedam inordinata, et velut sponte nata, e qua aliquid deligi efficique potest, quam significationem etiam Graecorum [habet. [...].
vel SILVVLA ae. f. Dimin. [
et SYLVESTRIS, melius SILVESTER, et SILVESTRIS e. Adi. [Quod est siluae. [...].
melius SILVATICVS a, um. Adi. [Quod ad siluam pertinet; vt, Siluaticus mus, apud Plin. 30, 9. [...].
s. SILVICOLA ae. m. [Qui siluam incolit. Propert. 3, 13, 34 His tum blanditiis furtiua per antra puellae Oscula siluicolis emta dedere viris. Add. Virg. Aen. 10, 551.
s. SILVICVLTRIX îcis. f. [
s. SILVIFRAGVS a, um. Adi. Siluas frangens: qualis est ventus, a quo arbores in siluis et franguntur et eruuntur. [...].
melius SILVIGER era, erum. Adi. [Vt, Siluigeri montes Plin. 31, 3. de montibus Hircanis.
s. SILVOSVS a, um. Adi. [Vbi multae siluae siue arbores sunt. [...].
s. SILVESCO ere. [In siluam redigi, seu siluestres, aut infructuosas arbores sarmentaue fieri. [...].
s. SILVESCENS entis. Partic. Arnob. 3 p. 109 Capilli siluescentium crinium velleribus inuoluti.
s. quod optima monimenta habent, SILVANVS i. m. [vt ait Seruius, Deus est siluarum. [...].
melius SILVIA ae. f. [Nomen, quo Ilia, Romuli mater, vocata est. [...].
s. SILVIVS i. m. [Aeneae filius: a quo postea omnes Albani reges, Siluii dicti sunt ab huius nomine: sicut hodie Romani imperatores Augusti vocantur: Seruius enarrans hunc locum Virg. Aen. 6, 763
Fluuius Siciliae, non longe ab Aetna, qui, vt ait Strabo 6 [...].
Attributum. Virg. Aen. 9, 584 Eductum Martis luco Symaethia circum Flumina.
et SYMBOLVM, i. n. et SYMBOLVS i. f. eiusdem originis et significationis generalis nomina, a Graeco [ducta, quod significat conferre, coniicere, comparare. [...].
est signum, proprie quod collatis frustis stipulae, annuli, numi agnoscitur. [...].
Idem fere quod Symbolum, nempe character aliquis s. typus, qui cum alio collatus rem indicet. [...].
de Symbolis, quae vocari solent Pythagorae, i. praeceptis aliud significantibus, quam verba prae se ferre videntur.
Romanus orator, nomen cui respondet Latinum Auxilius. [...].
Commensuratio s. Commensus Latinis dicitur, et conuenientia mensurarum, seu proportio. [...].
Laudatur Vitruu. 1, 2 p. 6 [...].
vel (vt Ruellio placet)
Herba, quam describit Columel. 6, 17, 2. Editur Simonianum. Vid. Viri docti ad locum.
s. SYMMYSTES ae. m. [Secretorum sacrorum conscius, vt apud Orig. interpretem: Sicut Ioannes symmysta pronuntiat dicens: Quia si quis peccauerit, aduocatum habemus apud Deum Iesum Christum. [...].
Latine Compassio dici potest, et naturalis consensus vel conuenientia. [...].
Conclusio, connexio. Mart. Capell. p. 98 et 127. Conf. Quinctil. 5, 14.
Consonantia, musicus concentus. [...].
Vnde Symphoniaci serui. [...].
Nomina, quae Critici tribuerunt Ciceroni de Legib. 2, 5 c. 2 [...].
Herba. [...].
Insulae duae sunt contra Bosporum Tracium, quae et Cyaneae dicuntur. [...].
Amplexus, Complicatio. [...].
Figura rhetorum. Vid. Mart. Capell. 5 p. 175 Incipit saepius ab vna parte orationis, et toties in vnam eandemque desinit.
Mere Graecum, quasi tu Combibium dicas, significat Conuiuium. [...].
Conuiualis. Plutarchus in libro Symposiacorum Gell. 17, 11. Plutarchus in Symposiacis dicit Id. 4, 11. Quaestiunculae Gell. 6, 13. in lemmate.
Conuiuii dominus, Conuiuantes SYMPOTAE, [dicuntur. [...].
Accidens. Symptomata, Accessiones, seu accessoria mala, quae ad iustum morbum [hoc est accidunt. Vid. Cels. 3, 1 et 10.
vid.SIMPVLVM.
Congregatio, vel coetus, [quod est congregare. [...].
Sic appellant ICti, quidquid datur vel fit ideo, vt vicissim aliquid vel detur, vel fiat. [...].
Quasi tu coëxstinctionem dicas, cum ob concursum Vocalium vna velut exstinguitur: fit enim quum de fine dictionis Vocalis abiicitur, sequente dictione quae a Vocali incipit, vt Iuuen. Sat. 1, 1 [...].
Morbus in faucibus spiritum suffocans, Latinis Angina dictus. [...].
Figura, quae et fingulis verbis, et plurium verborum coniunctione fieri potest. [...].
Quasi tu commistum dicas, ita explicat Varro de L. L. 6, 3 p. 75, 37 [...].
vid.SINCERVS.
Contemporaneus. [...].
Graece legitur ap. Gell. 17, 21. i. temporis conuenientia et concursus.
Confusio. [...].
s. SYNCOPE ae. f. Concisio: [enim incido significat. [...].
Deficere animo. Si quod iumentum syncopauerit Veget. de Re Veter. 1, 56.
siue Antithesis. Comparatio rerum atque personarum inter se contrariarum. [...].
Aduocatum in iudicio ad verbum significat. [...].
Tropus est, quum vna excipitur, vel intelligitur aliquid: nam vt ait Quinctil. 8, 6, 19 [...].
Continuus, frequens. Mart. Capella 9 p. 331.
i. consonantes. [
Legebatur Vlp. in l. 1 §. Nauem D. de exercit. Nauem accipere debemus, siue marinam, siue fluuiatilem, siue in aliquo stagno nauiget, siue synedria sit. Sed vid.SCHEDIA.
Consessus iudicialis et Senatorius, vt Synedrium magnum et paruum ap. Iudaeos: de quo Selden. singulari lib.
Latinis Consessor, assessor, consiliarius dicitur. [...].
Inter sonos refertur a Vitr. 5, 4 [...].
Dicuntur Adolescentes simul pubescentes. [...].
aut SYNNEPHITES is. m. [Gemma est lactei coloris, alio nomine Galactites. [...].
Aeon Valentini: Tertull. adu. Valent. c. 8. [...].
et SYNGRAPHVS, i. m. vel SYNGRAPHVM i. n. [Scriptura, siue schedula, libellus, scriptum, quod fit manu eorum, qui paciscuntur in alicuius rei fidem. [...].
et SYNNAS adis. f. Vrbs Phrygiae, de qua Plin. 29, 1 [...].
in necromantia dicunt euocatas inferorum vmbras teneri Plin. 37, 11.
Conuentus, ex et [
Idem, nisi quod Synodia, vt modo vidimus, etiam de duorum congressione adhibetur; Synodus vix aliter quam de pluribus ponitur. [...].
Quod ad synodum pertinet. [...].
et SINODITAE arum. m. pl.sunt Clientuli monachorum, seu comites: enim viatorem significat. [...].
Genus piscis a continuitate dentium dicti. Plin. 37, 10. Ouid. Halieut. v. 107.
Gemma, e cerebro piscium est, qui Synodontes vocantur Plin. l. c.
Contubernium. Aliquis ex his, qui in eodem synoecio potant Petron. c. 93.
Idem significans vocabulum, quod alterum. Vid. Charis. p. 129.
Figura, quae Communio nominis reddi potest. [...].
vid.SINOPE.
Conspectus: et deinde perscriptio, repertorium, seu inuentarium: deducto nomine ex eo, quod quae late patebant, in vnum contracta simul omnia conspioi cernique possint. [...].
Ad verbum coordinatio, et apud Graecos ad rem militarem pertinet. [...].
Vid. Grammaticos. Pro compositione libri, ap. Cic. Att. 13, 16. et 15, 14.
Colliquefactio ad verbum. [...].
Morbo confectus, exhaustus aegritudine. [...].
Compositio, vel aliquid, de quo conuenit inter plures, vt Signum bellicum, Tessera vigiliarum, tessera epistolaris, commendatrix eius, qui eam reddebat. [...].
Latine Compositio dicitur. [...].
Vt, Vestis synthesina, absolute synthesina dicta Suet. Ner. c. 51.
quam latine Concisionem vertere possumus: Figura est, qua res quantumuis magnae breui et compendioso verborum ambitu redduntur. Nempe
Concisus a [
Nihil puto melius allatum interpretatione Salmasiana, qui Syntom ait esse scabilla symphoniacorum. Vid. mox SYNTONARIVS.
Qui scabilla pede percutit. Vid. Salmas. ad Hist. Aug. p. 502. s. ad Vopisci Carin. 19 p. 840 Hack.
Idem. Inscript. ap. Spon. Misc. Erud. Ant. p. 234.
Connutritus. Tertull. adu. Valent. c. 8.
Herba. Apul. de Herb. c. 87.
Pen. prod. [Numidarum rex a Scipione Afr. deuictus. [...].
Ciuitas Siciliae, sub Pachyno monte sita, vbi fons Arethusa. [...].
vel SYRACVSIVS, vel SYRACOSIVS a, um. Possess. [
Regio Asiae clarissima, quae Phoenicen, Palaestinam, interdum etiam Assyriam complectitur. [...].
vel SYRIVS a, um. Adi. [Qui ex Syria est. Cic. de Nat. Deor. 3, 39 [...].
Vt, Syriaci boues, i. Qui sunt in Syria. Plin. 8, 45. [...].
vid. modo SYRIACA. Syricum atramentum Plin. 35, 6. [...].
Idem. Florus 2, 9, 1 Syriatico bello successit, vt debebat Aetolicum. Vbi notat Salmasius, Syriaticus frequentius scriptum reperiri in Codd. antiquis, quam Syriacus.
Qui Syriarchiam exercet, vt Asiarcha. l. vltim. de expensis ludo. in C. Theod. Posteriores Patriarcham huiusmodi appellasse auctor est Xiphilinus.
Sacerdotii genus in Syria, vt Asiarchia, l. 1. C. de Nat. li. l. vnic. C. de Offic. Com. Orient. l. 133. De Decurionib. in C. Theod. Nouel. 89.
Vt ex Megasthene notat Plin. 2, 7 Gentes inter Nomadas Indos, narium loco foramina tantum habentes, anguium modo loripedes.
Stridor, sibilus. De tinnitu aurium, ap. Macr. 4, 12 vbi conf. Cornar. not.
Calami genus. Plin. 16, 37.
et SYRINGAE ârum. f. pl.Sunt fistulae. Vid. mox SYRINX.
vnde
i. excauatus. Apic. 8, 6 Vbi docet facere haedum siue agnum syringatum. Intestina integra exinaniantur --- --- et impensa quadam implentur.
SYRINGOTOMIVM vid. STRINGOT.
Nympha Arcadiae, quae Nympharum precibus mutata est in palustres calamos, quum acrius eam insequeretur Pan rusticorum Deus. Ouid. Met. 1, 690 [...].
cauernae subterraneae. Sunt et Syringes, subterranei quidam et flexuosi secessus Ammian. 22, 15. In cauernis minutis terrarum, quas syringas appellamus Idem 17, 7.
Muliere e Syria. Nam quemadmodum a Libys fit Libyssa, ita a Syrus, Syrissa. Virg. in Moret. 1 Copa Syrissa, caput Graia redimita mitella.
Lapis, qui in lupi vesica nascitur. [
Oleum aut succus expressus lilii. Plin. 21, 19. et 23, 4.
vid.SIRIVS.
Quasi tu Tractorium dicas, pars est vestis fluxa et prolixa, humumque verrens, qualis erat tibicinum et fidicinum. [...].
etc.
Genus hastae: vid. I. F. Gronou. Obs. Eccl. 19 p. 201. Sed Siromastes scribi debebat: est enim Graecum [
Qui habitat in ora maritima Syriae. Iuuen. Sat. 8, 159 Obuius assiduo Syrophoenix vdus amomo.
vel SIRPE potius. n. Indecl. Pars quaedam silphii. Priscianus eius mentionem facit, et comicus Plaut. in Rud. 3, 2, 16 [...].
Etiam Gen. Syrtidos sunt loca circa fines Africae, Aegyptum versus periculosissima: a [trahere. [...].
Vt, Ammon Syrticus Lucan. 10, 38. [...].
Gemmae. Syrtitae, inquit Plin. 37, 10 in litore Syrtium, iam quidem et in Lucania inueniuntur e melleo colore croco refulgentes: intus autem stellas continent languidas.
vid.SYRIA.
auctore 1, 222 [...].
Conuictor; it. sodalis. Vid. l. vlt. ff. de colleg. et corp.
Herba magica Plin. 24, 17 quae [Sodalium conuictus, adiuuat.
Vi contrahendi instructus. Tropi in rhythmopoeia systaltici Mart. Capella 9 p. 335.
Compages, constitutio. Sic Systema mundi, est Vniuersi compages. Vid. Mart. Capel. 9 p. 320 et seq.
Correptio, figura est quum longa syllaba contra eius naturam corripitur. [...].
c. Vitr. 3, 2. Vid.EVSTYLOS.
Idem quod Coniugium, siue coniugatio. [...].