Regeln fuer die Texterfassung 03/2001
not necessary
quae Appulsu linguae dentibusque impulsis excuditur Mart. Capella 3 p. 58 [...].
Genus vermis, a quibusdam Asilus dictus. [...].
et TABELLARIVS vid.TABVLA.
vid.TABES.
vid.TIBARENI.
dicitur quasi Trabena, a validioribus trabibus, quibus superiora sunt suspensa, vt ait Donatus ad Ter. Adel. 3, 3, 5. [...].
Qui in taberna aliquid vel operis sui vel operae venditat. [...].
Vt, Comoediae tabernariae, In quibus non Magistratus, sed humiles personae inducuntur Diomed. 3 p. 487. [...].
Artifex tabernaculorum. Inscript. Grut. p. 642. n. 8. it. Fabrett. p. 42.
Morbus est, cuius tres species sunt. [...].
Idem quod Tabes. Plin. 22, 25 Peculiariter tamen longo morbo ad tabitudinem redactis subuenit. de alica.
Corruptum, quod tabem patitur. [...].
Quod tabem inducit. Vnde a Cic. Tusc. 4, 36 c. 16 [...].
apud Non. 2, 852 Pars neci orbificor liberorum letho tabificabili. Tabificabile, [
i. corpus hominis.
siue,
Sensim velut liquescere et consumi. [...].
Add. Prudent. Cathem. 10, 19.
et TABIOSVS a, um. Cadauer immunditia recuperabili tabidosum Tertull. de Pudic. c. 14. Enecta et tabiosa et scabiosa quaeque mactatis Id. Apol. c. 13.
s. TABVLINVM i. n. [Vnde contractum est, locus in atrio Romano, latere eius breuiore, ianuae opposito (vbi et lectus aduersus, vt in ATRIVM ostendimus) cuius vsum declarat Plin. 35, 2 [...].
Oppidum est Africae, simiarum patria. Iuuenal. 10, 194 [...].
Lignum aut saxum in latitudinem non profundam formatum, pingendi, scribendi, aedificandi causa, etc. Imago alicuius in tabulis Cic. de Fin. 5, 3 c. 1. [...].
Parua tabula. Plin. 16, 39 [...].
A Tabellis rationum tractandis, plerumque vero a tabellis s. literis ferendis dicitur. Ex priori genere laudatur Sidon. 4, 11 [...].
Vt, Lex tabellaria a Tabellis, de quibus n. 2. [...].
Scribae, qui tabulis scribendis adhibentur. [...].
Quod ad tabulas pertinet, et in tabularum ornatum accommodatur. [...].
Species tormenti. Senec. de Ira 3, 19 Torserat per omnia, quae in rerum natura tristissima sunt, fidiculis, tabularibus, equuleo, igne, vultu suo.
Idem quod tabularium ap. Non. 3, 110.
Locus destinatus seruandis instrumentis, tabulis, literisque publicis, in quibus omnia pascua, praedia, vectigalia, portoria, ciuitates, redemtiones publicanorum, perscriptaerant. [...].
Supputator, ratiocinator. [...].
vid.TABLINVM.
Tabulis aliquid construere. Certe hinc
Ex tabulis factum. [...].
Idem ac Tabulatio. Frontin. Strat. 1, 1, 1 Iunxit dolia, constrauitque tabulamentis.
Distinctione tabulis facta. Pallad. 3, 9 Placet genera vitium tabulatim disponi.
vid.TABES.
Vocem nullam emittere, non loqui, etc. Ter. Eun. 3, 2, 23 [...].
Qui tacet: qui secretum tenet apud se. [...].
siue TACITO Adu. [h. e. Secrete, et submisse. [...].
apud Non. 1, 234 Nouus maritus tacitulus taxim vxoris soluebat cingulum. Conf. ib. 17, 3.
in Virg. Ille saepe tacitabundus discedebat.
Qui facile tacet. [...].
Obseruantiae et fidelitatis genus in silentio constitutae, interdum etiam stulta potius tacendi vel consuetudo vel obstinatio. [...].
Ars instruendae aciei.
Huiusce artis peritus.
vid.TANGO.
vid.TEDA.
et taesum est, êre. [Molestiam ex diuturnitate praesertim rei ingratae, vel sensus externi offensione ortam indicat. [...].
Molestia sensum externum vel internum afficiens. [...].
Molestus. Firmic. 1, 3 [...].
Locus vmbrosus in radice Maleae promontorii Laconiae iuxta Spartam ciuitatem. [...].
Vt, Luci Taenarii Stat. Theb. 1, 355. [...].
Vt, Ora Taenaris Ouid. Epist. 17, 6.
pro Lacone. Ouid. Met. 10, 183.
Fascia, vitta. Virg. Aen. 7, 352 [...].
Vt, Purpurae taenienses Plin. 9, 37 pr. de qua re modo dictum in TAENIA n. 2.
Fasciola. Columel. 11, 3 [...].
Taeniis plenus. [
Vnde qui Aurelii Augustini vitam scripsere, Tagastensem eum fuisse memorant.
Furunculus, a tangendo, quod videlicet alienas res tagat, hoc est tangat. [...].
Piscis genus. Plaut. apud Fest. in Narica. Turneb. Adu. 4, 6.
Aruspicinae inuentor, Cicerone teste de Diuin. 2, 50 [...].
Hispaniae fluuius, in Lusitania aureis arenis celebratur. [...].
vid.TAYGETVS.
vid.TALVS.
inquit, Seruius, inuocatur, vid.THALASSIO.
Ramus arboris praecisus ex vtraque parte, vt in terra inseratur. [...].
Ex generali nomine librae, ponderis, vt apud alias quoque gentes factum est, Graecis certum modum ponderis et pretii lenotauit, sed pro ciuitatibus diuersum, quod v. g. Budaeus et alii de pecunia vetere qui scripsere, docent. [...].
ap. Non. 18, 22 Balistae quatuor talentariae, talentum iaculantes.
inquit Pomponius 3, 6 [...].
Vindicta aequalis, hostimentum, vt si qui manum alicui amputauerit, illi manus lege amputari debeat. [...].
Respondet ad interrogationem Qualis? [...].
Percussio quae vngue fronti infringitur. Suet. in Tiber. Caes. c. 68 [...].
siue THALLA ae. f. Cepae cortex, putamen, apud Festum scribitur Talia. [...].
et f. [Animal notum, quod oculis carere dicitur et visu, muri simile. [...].
Pars pedis, Os prope calcaneum quod extuberat. [...].
Nisi malis hoc prius fuisse, et inde contractum Talus. Similis ratio in Mala, Palus, Velum.
Quod ad talum pertinet: vt, Talaris tunica, Quae demissa est vsque ad talos. [...].
Vt, Lex talaria aduersus eos, qui talis lusitant. [...].
Alata Mercurii calceamenta. Virg. Aen. 4, 239 [...].
inquit Fest. antiqui dicebant, pro Vacillare pedibus lassitudine, quasi quis trahat pedes, et talis videatur insistere, aut identidem pedes tollere. [...].
et QVAM [Aduerbia sunt, quae Positiuo, Comparatiuo, et Superlatiuo adiiciuntur, quum duo vel plures Positiui, Comparatiui, vel Superlatiui diuersae significationis positi inter se aequantur: vel iidem geminantur. [...].
vel TANDIV Adu. [Tanto tempore. [...].
interrogandi. Tamne arcula tua plena est aranearum Afran ap. Fest.
vid.TANQVAM.
(inquit Festus) Quum labore viae, sanguis in crura descendit, et tumorem facit. Lucil. Inguen ne existat, papulae, tama ne boa noxit.
vel TAMARICVM, i. n. et TAMARIX îcis. f. [Genus fruticis. [...].
pro tam. Lucil. ap. Fest. in Icadius. vt Quamde.
Nihilominus significat. [...].
i. tametsi. Quo vsi sunt Cic. Caes. Lucan. Sen. vt Muret. Var. Lect. 11, 17. Manut. ad Cic. Fam. 4, 15. it. Plaut. vid. Parei Lex. Crit. p. 1216.
vel THAMESIS is. m. Fluuius in Britannia celeberrimus, Londinum Anglioe metropolim interluens, a mari Britannico contra portum Iccium excipitur. [...].
Coniunctiua particula, Etiamsi denotans: nunc Indicatiuo, nunc Subiunctiuo gaudet. [...].
Vt, Praedia tamiaca, de quibus peculiaris exstat tit. Cod. i. quae omni supellectile, seruis etc. [...].
f. leg.) sit, quam minium. Fest. [...].
Herba, al. parthenium. Plin. 21, 30.
vel TAMNVS i. m. Plontae nomen. [...].
Fluuius Lucaniae, qui est inter Campaniam et Calabriam. Virg. Georg. 3, 151 Et sicci ripa Tanagri.
Boeotiae mediterraneae oppidum nobile, vt auctor est Plin. 10, 21 Gallis gallinaceis ad bella tantum et praelia assidua qui in eo nascuntur.
it. Gallinae Tanagricae Columel. 8, 2, 4 et 13.
Scythiae fluuius, qui diuidit Asiam ab Europa. [...].
Tarquinii Prisci vxor. [...].
Postremum, post longam moram, et saepe vebementiam orationi addit. [...].
Corpus vnum tangere dicitur alterum, cum ita prope admouetur, vt nullum interstitium relinquatur. [...].
in coena Hor. Sat. 2, 6, 87. [...].
Vt, Calda tactus Scribon. 130. [...].
Aliud Partic. [
Tangendi sensus, vel actus. [...].
Idem. [...].
Quod tangi potest. Lucret. 5, 152 Tactile nil nobis quod sit contingere debet.
sub f. Tangibilia manu. Add. ibid. c. 12 sub in. Hieron. Epist. 61, 9.
Sed nihil, puto, neque de lectione, neque de interpretatione certi est.
Ciuitas Aegypti, a qua Tanicum siue Taniticum Nili ostium dictum. vid. Plin. 5, 9.
aut TANVS i. m. Gemma, Plin. 37, 5. it. Herba, Idem 21, 15.
s. TAMQVAM est certe plane eius significationis quam pariunt illae particulae separatim positae. [...].
Vt est auctor Lactantius, Iouis ex Plote nympha filius. [...].
Dicta est Niobe Tantali filia. Fratres Tantalidae, Agamemnon et Menelaus Ouid. Fast. 2, 627.
TANTILLVS, TANTISPER, TANTOPERE, TANTVNDEM, vid. TANTVS.
A Tam deduci videtur, quantitatemque significat, quasi Tam multus, vel Tam magnus. [...].
Genitiuus, qui verbis pretii solet adiici. [...].
Significat Tamdiu cum imminutione quadam, vbi non velis diu dicere, et indicare, interim modo ad tempus aliquod debere fieri, non perpetuo. [...].
cui respondet Quanto. [...].
significat Tantum, tam vehementer. [...].
Tam multum, et quidem vt excessus excludatur. [...].
Idem quod tantum, i. solum, sed cum vehementia. [...].
Vt p. a. Tantidem. [...].
pro Tam paruus. [...].
Tam parum. [...].
a Tantulus. [...].
Gemma. Taos pauoni est similis Plin. 37, 11. Nempe pauo est.
Vid. Burm. ad h. l. Graecum simpliciter [nostri Fac totum iocose interdum dicunt.
vel TAPES, êtis. m. vel TAPÊTE is. n. [Tegmen ingeniose pictum variis coloribus, que equi, mensae, lecti, pauimenta sternuntur. [...].
Insulae in mari Ionio, quas prope Echinadas Strabo lib. 10 ponit: quarum caput Taphus. Vid. Plin. 4, 12.
Sepulcrum. Inscriptt. Martialis, a Grutero edit. Vid. Barth. Adu. 5, 12 p. 233.
Latine Humil itio dicitur. [...].
Idem. Eloquium, quod nec per scaturigines hyperbolicas intumescit, nec per tapinomata depressa tenuatur Sidon. Epist. 4, 3.
Demissio animi. Tertull. adu. Psych. c. 12.
Insula in Mari Indico amplissima, de qua multa Solin. 56 et Plin. 6, 22 [...].
radix Scribon. 230. Vid.THAPSIA.
al. TAPVLVS a, um. Conuiualis. Sic Lex tapulla, a Tabula dicta; ex Valerio et Lucilio ap. Festum.
vid.TARRACINA.
vid.TARRACO.
Animal Scythicum. Plin. 8, 34. Solin. c. 43.
Neptuni filius, quem Tarentum aedificasse quidam existimant. Vid.TARENTVM.
Vox tubae ab Ennio ficta. [...].
Quo nomine arnoglossa ap. Gallos appellatur. Apul. de Herb. c. 1. Dioscorid. noth.
Hetruscorum dux, qui vt ex Virgilio notum est, Aeneae suppetias tulit aduersus Turnum et Rutulos. [...].
Auis. Potest a tarditate nomen habere. [...].
Celeri et alacri vel acuto etiam opponitur, quatenus nempe acutus est celer ad cogitandum. [...].
i. Aliquantum tardus. add. Plaut. Fragm. Cistell. v. 13.
Opponitur Celeritati. [...].
Antiqui dixerunt, pro Tarditate. Accius Diomede, Multa amittuntur tarditie et socordia. Nonius 2, 866.
Idem. Plaut. Poen. 3, 1, 29 Podagrosi estis, ac vicistis cochleam tarditudine.
Tardus et gemens. Naeuius apud Gell. 19, 7 Tardigemulo senio oppressus. conf. Non. 4, 345. vbi alii legunt Tardigenulo, a Genu.
Quod tarde graditur. Cic. de Diuin. 2, 133 c. 64 Quadrupes tardigrada, agrestis, humilis, aspera. Ex Poëta. add. Tertull. de Pall. c. 4.
sub fin. Summa summarum haec erit, tardiloquum te esse iubeo.
Qui tarde incedit, aut claudicans. [...].
Morari, tergiuersari. [...].
Vt, Senecta tardans Virg. Aen. 5, 395. Sagitta Id. Ib. 12, 746. Dolores Cael. Aurel. Tard. 2, 3.
ap. Cic. de Diuinat. 1 c. 12. [...].
Tardum fieri. Lucret. 3, 480 Consequitur grauitas membrorum, praepediuntur Crura vacillanti, tardescit lingua, madet mens.
et TARENTVM i. n. [Nobilis vrbs Calabriae ad mare, Pyrrho Epirota in ducem contra Romanos accito clarissima. [...].
Quod ex Tarento est, vel ibi crescit: vt, Tarentina nux. [...].
s. TERMES itis. m. [
Teste Plutarcho in vita Romuli, Filia fuit Tarpeii, quae Romanam arcem in Capitolio constitutam, cuius pater Tarpeius custos erat, Sabinis prodidit. [...].
Trysillabum. [...].
nomen et familia, cui originem dedit Tarquinius Priscus [quintus Romanorum rex. [...].
Vetus oppidum Campaniae. [...].
Vt, Fundus Tarquiniensis Val. Max. 5, 3, 3. [...].
Oppidum Volscorum in Campania. Liu. 4, 59 Anxur fuit, quae nunc Tarracinae sunt: vrbs prona in paludes. Dicitur et Taratiana vnico R, et Tarratina, vid.ANXVR.
Insignis Hispaniae ciuitas, Scipionum opus, a quo prouincia ipsa Tarraconia et Tarraconensis vocatur, quae vt Pomponius scribit 2, 6 [...].
vitis genus vel vuae. Plin. 14, 3 Capnias, et Bucconiatis et Tarrupia in Thurinis collibus non ante demetuntur, quam gelauerit.
Vrbs praeclarissima, et Ciliciae metropolis, quam Perseus, Danaës nobilissima proles, aedificauit. Lucan. 3, 225 Deseritur Taurique nemus, Perseaque Tarsus. Haec fuit Apostoli Paulli patria.
Vt, Tarsense pelagus Columel. 8, 16.
et in multitudinis numero, neutro genere TARTARA, [id est turbare: aut [id est a tremore frigoris: Locus inferorum profundus, inquit Seruius. [...].
ap. Fest. Varr. L. L. 6, 3 p. 72, 16 [...].
Hispaniae ciuitas iuxta columnas Herculis, aliquando Carteia dicta, vt scribit Pomponius Mela 2, 6 [...].
Lignum Aloës. Plin. 12, 20. Aët. 16, 137.
Terra quaedam alba. Plin. 33, 4.
Balbutientium et blaesa lingua loquentium paruorum vox, quo patrem, auum, nutritorem appellant. [...].
Interiectio et velut cantio sibi inuicem respondentium. [...].
Sabinorum dux, qui per proditionem Tarpeiae virginis Capitolio primum capto, vrbem postea inuasit, ac regnum Romae quinquennio vna cum Romulo tenuit: quem postremo tandem ab amicis eorum legatorum, quos Tatiani latrones interfecerant, occisum esse ait Lanuvius, et in Auentiniensi laureto sepultum. [...].
Tertia pars populi Romani a T. Tatio dicta, vid.LVCERES.
Populi Illyriae. Euphorien Taulantinos vocat. Aristoteles ait apud hos vinum ex melle fieri. Haec Stephanus. Lucan. 6, 16 Quemque vocat collem Taulantius incola petram.
Iubellius Taurea Campanus memoranda vir fortitudine apud Liu. 26, 15. Sublimis Taurea Sil. 13, 143.
vid. TAVREVS, sub TAVRVS.
Populi Tauricae Septentrionalis regionis in Europa incolae, Iphigeniae vt ait Mela 2, 1 [...].
Vt, Terra Taurica Ouid. ex Pont. 1, 2, 80. Ara Taurica Idem Trist. 4, 4, 63.
Chersonesus [Peninsula, prouincia Europae, cuius fines sunt Isthmus, Palus Maeotis, Propontis, et Cimmerius Bosporus. [...].
Vt, Campi Taurini Sil. 3, 646.
vid.TAVRVS.
Siciliae oppidum in colle situm, cui Tauri nomen fuit. Scribit Plin. 3, 8 hanc vrbem quandoque Naxon appellatam.
Nomen insulae prope Neapolim. Stat. Silu. 3, 1, 129 --- Dites Caprae, viridesque resultant Taurubulae. Vid. Domit. et Crucc. ad h. l.
Mons Asiae altissimus [
Bos ad procreandum reseruatus. [...].
Quod ex tauro est. [...].
Aliud Adi. [Vt, Terga taurea, pro Tympanis dixit Ouid. Fast. 4, 342. [...].
Vt, Campi tauriferi, Pascua Lucan. 1, 473.
aliud Adi. [Formam tauri habens. Hor. Carm. 3, 14, 25 Sic tauriformis voluitur Aufidus. Vid. Locus Festi, quem damus, voce TAVRVS n. 1.
apud Macrob. Saturn. 6, 5 Taurigeno semine ortum fuisse, an humano.
Vnde Taurilia, Ludi Romoni, vt quidam legunt Liu. 39, 22 Ludi Taurilia per biduum facti religionis causa. Vid. mox TAVRII ludi.
Romae qui fuerint, disputatur a Festo, et ad Festum a Viris doctis. [...].
vel TAVROPOLIVM i. n. [Sacrificii Genus. [...].
vnde TAVROBOLIATVS, qui sacrificium taurobolii fecit, ap. Lamprid. in Elagab. c. 7. vbi conf. Salm.
Sacerdos Taurobolium celebrans. Fragmentum veteris poëmatis, quod vulgauit Salmas. ad Lamprid. Elag. 7 Quis tibi Taurobolus vestem mutare suasit, etc.
Herba ap. Apul. de Herb. c. 79.
Latine dici potest Eiusdem rei eloquium; Figura est, qua res eadem multis verbis idem significantibus explicatur. [...].
Interiectio percussionem notans: vox a sonitu quem facit, formata. Plaut. Pers. 2, 3, 12 Tax tax tergo erit meo, non curo. Tax pax Naeu. ap. Charis.
Lardum ap. Gallos. Afran. ap. Isidor. 20, 2.
Vid.TALVS.
it. TAXO is, it. Sunt tempora antiqua Verbi Tago, pro quo Tango deinde placuit. [...].
Pretio aestimare. [...].
Aestimatio pretii et valoris apud ICtos. l. 6 ff. vt leg. nom. cau. et l. 41 fin. ff. de legat. ¶2 Item Lauri species Plin. 15, 30.
Ipse taxandi actus. [...].
inquit Festus, a scenicis dicuntur, Qui alterutrum maledictis tangunt.
Sensim, vel occulte. Pompon. Buccone adoptato, Clandestino tacitus taxim prospectaui periculum. Non. 2, 840. Obsoletum. Conf. Turneb. Adu. 29, 17. it. Varro in TACITVLVS, supra.
Videtur igitur TAXO, ônis, illi esse animal, quod Melis Latine vocatur, v. v.
Arbor abieti similis. [...].
Vt, Silua taxea Stat. Silu. 5, 5, 29.
vt modo vidimus, primum dicta putat, quae deinde Toxica. v. v.
vel TAYGETVS i. m. [Mons est Laconum, Libero patri sacratus, teste Seru. apud Virg. Georg. 2, 488 [...].
(inquit, Seru.) de Pleiadibus septem, ad Virg. Georg. 4, 232 Taygete simul os terris ostendit honestum Pleias, etc.
Syllabica adiectio, quae Pronominibus Tu et Te adiungitur: vt Tute, Tete. Eadem augetur praepositu p, vt suapte, meapte sponte.
Italiae oppidum duplex. [...].
Vox prisca pro Colle. Varro de R. R. 3, 1, 6 Lingua prisca, et in Graecia Aeoles Boeotii, sine afflatu vocant colles Tebas: Quin in Sabinis, quoe Graecia venerunt Pelasgi, etiam nunc ita dicunt etc.
Latine Ars. [...].
Artificiosus. [...].
Titulus libelli Auson. Eidyll. 12 Epist. 1 quasi ludicrum artis, vel crepundia artificiosa dicas.
Graeca dictio, qua significatur Arte natum. Suet. August. c. 72 Erat illi locus in edito singularis, quem Syracusas et technophyon vocabat.
Lapis sic dictus, quoniam calculos rumpit et absumit. [...].
s. TECTONICA ae. f. Ars aedificatoria.
aedisiciorum descriptiones.
vid.TEGO.
Fortissimi aliquando Gallorum, Pyrenaeis proximi et Cimminiis; ita vocati, aiunt, quod sagis vestirentur: adeo olim potentes opibus et virium praestantia, vt per Graeciam, tunc victricem gentium, magna hominum manu profecti, in Asia supra Phrygiam, Cappadociamque sedes posuerint, incolumes ab omni finit imorum incursu. [...].
vid.TEGO.
Compositum ex Ablatiuo Te, et Praepositione Cum. Plaut. Mil. 2, 5, 12 [...].
a cuius Accus. [deriuant quidam nomen, et taeda per diphthongum scribunt, vt ipse Vossius. [...].
est dicta, cuius sacra noctu (vt in Aulularia Plauti est) fiebant, in quibus sacerdotes faces deferebant, Cererem imitati: quae dum Persephonem filiam a Plutone raptam tedis incensis quaereret, Tedifera est appellata. [...].
Vrbs Arcadiae, a qua
siue TEGEATICVS a, um. Adi. Propert. 3, 3, 30 [...].
Atalanta Parthenopaei. Sil. 13, 329 --- Caesa Tegeatide capra.
TEGES, TEGETICVLA, TEGILLVM, TEGMEN, vid. TEGO.
Operire, vel muniendi vel occultandi causa aliquid imponere. [...].
Cui contrarium est Aperte. [...].
Pars domus superior, qua ipsa domus tegitur: interdum autem totum illud quod aedificamus et tegimus, vt nos eo tecti simus. [...].
Illinimentum quoddam est, a tegendo dictum, et quasi pauimentum parietis, atque incrustatio: quod fit, quum calce aut gypso ad maiorem spectantium gratiam et decorem, parietem inalbamus, quae ideo etiam albatio appellatur, siue albarium:
quanquam albarium (inquit Budaeus) ex pura calce siat, vt hodie est in vsu. [...].
Vt, Tectoria calx, qua fit tectorium. [...].
Qui opus tectorium facit. [...].
Paruum tectorium. Cic. Fam. 9, 22 Bella tectoriola, dic ergo etiam pauimenta isto modo: non potes.
Add. ibid. t. 17.
Quidquid aliquid tegit: ex Tegimen vel Tegumen contractum. [...].
Idem. Liu. 1, 20 [...].
Idem. Ouid. Met. 3, 52 [...].
vel TEGMENTVM i. n. [Idem. Liu. 1, 43 [...].
Pro Tegmine, vel Tegula potius. Plin. 16, 36 [...].
Paruum tegmen. [...].
Tabula parua figlini operis, vel lapidea adeo, dicta, quod domos tegat. [...].
Figulus, qui tegulas facit.
Vbi multitudo est tegularum. [...].
Ex tegulis factus. [...].
A Tegendo dicta: Straguli genus ex vlua, siue scirpo aut sparto, in lodicis similitudinem factum, quo viliores vtuntur, storea. [...].
Qui concinnat, vel plicat tegetes.
Subligaculum, tegmen. Apul. Met. 9 p. 222.
Vrbs in Paphlagonia, e qua ortus Anacreon. In hac fuit templum Apollinis, vnde Apollo Teius.
trium syllabarum. [...].
Contractum e Texela, id quod texitur, vid. TEXO. Ouid. Met. 6, 127 [...].
Aeaci filius, Pelei, patris Achillis, frater et Aiacis pater. Creatus Telamone Ouid. Met. 12, 624. [...].
i. Aiax.
Vt, Telamonius Aiax Ouid. Met. 13, 231.
Iidem, qui alias Curetes. [...].
et Amphitus. [
Populi, de quibus Aristoteles in Politicis, In Acarnanum politia, quandam Acarnaniae partem Curetes habent: spectantem vero in occasum plagam Leleges tenent: reliquam inde Teleboae. [...].
Filius Vlyssis ex Circe, qui patrem interfecit spina piscis. Vid. quos laudat Barnes. ad Odyss. A, 133. Telegoni iuga parricidae Hor. Carm. 3, 29, 8. de agro Tusculano.
Filius Vlyssis ex Penelope, quem ad Troiam pergens, cum vxore paruulum reliquit. [...].
Teste Homero in Odyssea, et Theocrito in Bucolicis, Eurymi filius et inter Cyclopas vates egregius, qui Polyphemo praedixit quaecunque ab Vlysse passus est. [...].
Herculis filius, ex Auge vel Auga, qui aui Alei iussu expositus in siluis, a cerua nutritus est. [...].
Herba. Plin. 27, 13. Apul. de Herb. cap. 123.
Sacrificium initiationi destinatum. Ad vsum teletae necessario praeparanda Apul. Met. 11 p. 268. Add. ibid. p. 270 et 272.
Nomen alicuius aeonis, apud Tertull. adu. Valent. c. 8. Conf. Pamel. ad h. l.
Gemma. Plin. 37, 10.
Herba, foenugraecum dictum. Plin. 13, 1. et 24, 19.
Vxor Lycti, mater Iphidis puellae, quae in puerum mutata fuit. Ouid. Met. 9, 766.
Vnguentum quod commendatur a medicis. [...].
Vir Atheniensis, qui quum pauper esset, eum tamen Croeso feliciorem Solon dicebat esse. Plutarchus in Solone. et Herodotus lib. 1.
Mater illa omnium, Dea hoc nomine celebrata. [...].
Formatum Africana lasciuia ad analogiam Terrestris.
Deus telluris. Mart. Capel. 1 p. 16.
Deus, idem qui tellurus, apud Augustin. C. D. 7, 23 extr.
vel TELMESSVS [inquit Cic. de Diuin. 1, 91 [...].
Graece, Mensa publicanorum, vbi vectigal exigitur. Vtitur praeter Vulg. Interpr. Luc. 5, 27. Tertull. de Idol. c. 12. et de Bapt. c. 11.
Publicanus, et tributorum collector. Cod. Theod. l. 3. de indulg. deb. Conf. Non. 1, 95.
Latine Finis dicitur. Cic. de Fin. 3, 26 c. 7 [...].
Insulae nomen vnius ex Sporadibus, in qua conficiebatur vnguentum praestantissimum, quod ab ea Telinum dicebatur. Plin. 4, 12 Telos vnguento nobilis, a Callimacho Agathusa appellata.
Dicitur proprie, quidquid nocendi causa iaci potest: quo nomine lapis, lignum, plumbum, ferrum continetur. [...].
Vt, Puer telifer, apud Senecam Herc. Oet. 543. al. Teliger.
Apollo dictus fuit a loco quodam Siciliae, nomine TEMENOS, qui adiunctus Epipolis erat prope Syracusas, vt scribit Stephanus. [...].
Casu, item stulte, inconsulte. [...].
Prouido, cauto, consulto opponitur. [...].
i. Temerarius. Acc. ap. Non. 2, 841. Ab hoc obsoleto Adiectiuo videtur ortum Aduerbium Temere.
add. Iust. Cod. 9 t. 1 l. 18.
Aliud Adu. [Idem. Accius Amphitryone, Hoc in re est, quod tu tam temeriter meam beneuolentiam interiisse es ratus ap. Non. 11, 54. conf. Enn. ap. Priscian. l. 15 p. 1010.
pro Temeritate. Pacuuius Duloreste, Egon' tyranni noui temeritudinem? apud Non. 2, 867.
Cui opponitur Sapientia. [...].
Proprie est Temere aliquid agere, vel tractare. [...].
h. e. Temere cruentando.
Aliud Partic. [Vt, Amicus temeratus Ouid. Amor. 3, 8, 63.
Oppidum in Cypro, aerifodinis nobile. Stat. Achil. 1, 413 Aera domant Temesae, etc.
Pro Vino accipitur. [...].
Vinolentus, ebriosus, ebrius. [...].
Add. Id. ib. c. 13. et 5. et 22.
Spernere. [...].
Vt, Deorum temtor Seneca Agamemn. 7 v. 595. i. Contemtor, sicut etiam al. legunt.
Stephano et Straboni, Vrbs est Aeolidis, Hermogenis rhetoris patria. [...].
est, Qui rectus continet transuersum iugum in curru vel plaustro. [...].
Neutro genere et Numero Plurali, proprie Thessaliae loca, quinque millia passuum longitudine, et ferme sex latitudine, pulcherrimus ager, amoenus gramine, refertus arboribus, canorus auium concentu, iugis dextera laeuaque leniter sese tollentibus, media intersecat Peneus amnis, cuius ripas arbores vestiunt. [...].
A Tempe. Amoenus: vt tempicus agon Th. Priscian. 1, 1.
A Tempore deductum: Habere rationem temporis, Moderari, Tempori accommodare, Rem suo ordine ac mensura administrare, potissimum quum Accusatiuo iunctum est. [...].
et Nomen [Modestus. [...].
inquit Cic. de Invent. 2, 164 c. 54 [...].
Moderatus. [...].
Temperatio, mistura aequabilis, mediocritas, modus. [...].
Idem quod temperatio, ratio miscendi, tractandi etc. [...].
Temperamentum. [...].
i. maturius, vt sit velut Tempori aduerbialiter posito: vnde et Tempestiuus. [...].
et TEMPESTIVVS vid.TEMPVS.
Ex disciplina Varronis de L. L. 6, 2 p. 66, 25 [...].
apud Auct. de Limitib. p. 295 [...].
Per templa. Tertull. in Apol. 42 Templatim insumere.
TEMPORALIS, TEMPORARIVS, vid. TEMPVS.
Vt Varro scribit, de L. L. 5, 2 p. 44, 10 [...].
i. temperandos. Alternantibus etiam hic E et O, vt in Tempori de quo statim.
s. TEMPERI [Tempestiue, ad tempus. [...].
Idem. Tert. de Pallio c. 2. et de Anima 28.
s. TEMPERIVS Aduerbium deductum a Tempori, quod significat Celerius, quasi ante tempus. [...].
Quod non est perpetuum, sed ad tempus durans. Plin. in Paneg. c. 91 [...].
et 7 p. 290.
Ad tempus durans. Quinctil. 6, 2 [...].
i. ad tempus. Temporaliter mori Paullin. Nol. Epist. 23, 15. Add. Sarisb. 2, 2.
Add. de Pall. c. 1. Philastr. Haer. 71.
Tempestiuum. Patienter ferens, donec accipiat temporaneum et serotinum Vulg. Iac. 5, 7. Conf. Augustin. Conf. 13, 18.
Tempus ipsum aliquando significat. [...].
Procellosum. Gellius, Mare saeuum ac tempestuosum erat. Sidon. Epist. 4, 6 Tempestuosi hostium incursus.
Opportunum, et quod suo tempore sit. [...].
Opportune. [...].
Opportunitas. [...].
vid. Festum.
TEMVLENTER, TEMVLENTIA, TEMVLENTVS, vid. TEMETVM.
TENAX, TENACITAS, vid. TENEO.
vid.TENDO.
et tentum, ere. [Longitudinem, vel Latitudinem rei augere. [...].
siue TENTVS a, um. Partic. [
Pro Tentorium. Flor. 2, 12, 11 Emendante Salmasio. Conf. Horat. Epod. 12, 12. Catull. 81, 6 Grandia tenta viri.
Tabernaculum militum, quod tendunt, vt se defendant ab iniuria caeli. [...].
i. Quibus tentoria faciunt.
Laqueus, quem duibus et feris proponimus tendimusque, ad eas decipiendas. [...].
Idem Veget. 1, 25.
Membri pudendi erectio et tensio. Iuuen. Sat. 6, 128 Ardens rigidae tentigine vuluae. de Messalina. Add. Hor. Sat. 1, 2, 118. Priap. n. 22 et 33. Lactant. 2, 4, 2. Cael. Aurel. Acut. 3, 18, 182.
Extensio. Apul. Met. 4 p. 153 Faucium tendor.
et inis. m. [vel Tendines a recentioribus medicis appellantur motus instrumenta, in capite musculorum ex neruis et ligamentis conflata, eosque ossibus annectentia. [...].
Tantum pluraliter. [Priuatio luminis: dictae quod teneant, id est impediant oculos, et visum prohibeant. [...].
Plenum tenebris. [...].
Offusum tenebris. [...].
Aliud Adi. [Quod tenebras inducit et facit. [...].
Obscurum esse. Tertull. adu. Iud. 13 Sol media die tenebricauit.
Tenebras inducere. [...].
i. dolum regens.
et 1, 4, 66.
Tenebriones, mendaces et dolosi, Qui mendaciis et astutiis suis nebulam quandam et tenebras obiiciunt. [...].
Conf. Idem Serm. 77.
Insula in mari Aegaeo, inter Mitylenem et Hellespontum contra Troiam prope Sigeum, ab ostiis viginti millibus passuum distat. [...].
Praet. vid. infra s. l.) tentum, êre. [Idem fere significat, quod habere, sed paullo vehementius verbum esse videtur, quam habere: cum tenere sit, id quod habemus, velut manu prehensum vindicare sibi, et alios omnes excludere. [...].
vid. in TENEO. Vasa tenentia longe Grat. Cyneg. v. 219. i. retinentia instrumenta venandi, sec. Burm.
Detentus. Ammian. 6, 12 Pater tentus in Galliis. Vt tentus ab Igmazine custodiretur Ammian. 29, 5. Tentus a Tendo, vid.TENDO.
Qui retinet; vt Glutinum tenax dictum est, quod, dum attrectatur, digitos tenere videatur. [...].
i. fructuum pediculi. Incisos botryonum tenaces Pallad. Febr. 25, 9. et Sept. 17. et al. Sed Pallad. Febr. Tenacibus quibuscunque constricta, i. vinculis, ligamentis.
Retinaculum. Terentian. Maur. Praef. v. 29.
Est Perseuerantia, et duritia. [...].
Visciditas, it. parsimonia, duritia, perseuerantiaque. [...].
Ordo, forma, continuatio, aequabilis et constans nec interrupta obseruatio. [...].
in factionibus circi ludisque vocabantur, qui equos et currus tenebant, antequam vices sortesque eorum cursus venissent. [...].
Molle, tractabile, fragile, cauteque ideo tractandum. [...].
Aliud Dim. Catull. 18 (17) 15 Vt puella tenellula delicatior haedo.
Mollities. [...].
Idem. [...].
et TENERITER Adu. [
siue TENERASCO ere. [Tenerum fieri, mitescere. [...].
Filius Cycni et Scamandrodices, Tenedi vrbis conditor, vt refert Lycophronis Scholiastes. [...].
i. Crebra et inanis voluntas egerendi. Scribon. 142. Vid.TENASMVS.
TENNIS, siue TENNVM, TENNITES, vid. TEMNOS.
i. Tendo. Ter. Phorm. 2, 1, 16 sec. Meurs. Exerc. Crit. 1 p. 167.
Neruorum eorum, quos tendines hodie vocant, morbus, ap. Cael. Aurel. Tard. 5, 2, 28 [...].
vid.TENEO.
Insula cum oppido in Aegeo mari, vna Cycladum, vt scribit Plin. 4, 12.
vid.THENSA.
TENTIO, TENTAMEN, TENTIGO, vid. TENDO.
vid.TENTO.
Tangendo vel alia ratione quacunque experiri s. periculum facere. [...].
Vid. TENTO. Tentans omnia et circumspiciens Sall. Iug. c. 93. Saepo tentantes agros, alia, deinde alia loca petiuerant Id. c. 18.
add. Tertull. de Anima c. 48.
Tentans, palpans. [...].
Idem quod Tentatio. [...].
vid.TENDO.
Ciuitas inferioris Aegypti: vnde et Praefectura Tentyritica vel, vt ait Plin. 8, 2 [...].
de quibus modo ex Plin. 8, 2. [...].
A Teneo fieri quibusdam videtur: quod, quae tenuia sunt, facile teneantur. [...].
Proprie, vt Alutae tenuiter Confectae Caes. B. G. 3, 13. [...].
Tenuem, subtilem, macrum, debilem facere, siue minuere. [...].
Vt, Corpus tenuatum recreare Hor. Serm. 2, 2, 84. [...].
i. quae tenuant et aperiunt.
Tenuari. Censorin. in Fragm. c. 3 Vniuersa gignentia crescente luna pubescunt, tenuescente tenuantur.
Qui vestes tenues conficit. In Vet. Inscript. VESTIARIVS TENVIARIVS. Vid. Voss. de Vit. L. L. 3, 52.
Laqueus, a tendicula seu tendendo dictus, auctore Nonio 1, 17. [...].
vid.TEIVM.
vid.TEPIDVS.
Genus lapidis. Interpretari possis Cinericius, enim, cinis dicitur Latine. Plin. 36, 7 Laudatur praecipue ex his, quem tephriam appellant a colore cineris.
Collyrion, a cinereo colore Cels. 6, 6, 7.
Gemma, ap. Plin. 37, 10 et ipsa a colore.
Medium inter calidum et frigidum, nempe Quod frigido et calido temperatum est. [...].
Pro Tepefacere. [...].
Membrum Balnei, in quo tepidus vapor, aqua tepida. [...].
Tepidum esse. [...].
Vt, Aqua Scribon. 86. [...].
Vt Tepidare, tepidum reddere. [...].
Tepidum fieri. [...].
Qualitas eius, quod dicitur tepidum. [...].
Tepefacere. Glaciemque teporat Flammeus ignis aquae Dracont. Hexaëm. v. 28.
conf. Plin. 36, 15 s. 24. P. Victor de Regionib. Vrb. Romae.
numerale. [
conf. Id. 1, 272. Coripp. 1, 23.
Plur. tantum. Adi. [
etc. Martial. 8, 78 Quid numerem currus, terdenaque praemia palmae.
TRECENTI, TRECENI, et TREDENI, vid. suo loco.
vel TERNI Plur. Adi. [
trium pedum, vid. SCROBS. Iuncturae Sidon. 4, 3.
Qui post secundum est. [...].
Vt, Tertiana febris, quae tertio quoque die nouam accessionem facit. [...].
Vt, Tertium Consul Liu. 3, 22. [...].
Tertio facere: vt Terram vel solum tertiare dicimus, Quum tertio aratur et colitur. [...].
appellantur Imperfecta, lapsantia, et cum pauore nutabunda: quando quis exanimatus non profert verba integra, sed vix tertia quaeque enuntiat, mediis ex perturbatione suppressis. [...].
ap. Seru. ad Aen. 3, 314.
Ponderis genus, cui simile Quartarium. [...].
pro TRICEPS ex antiquo carmine Argeorum Varro de L. L. 4, 8 p. 15, 27.
Arboris nomen. [...].
Vt, Terebinthina resina Plin. 23, 8. [...].
Iaspidis species a colore dicta Plin. 37, 8.
Instrumentum quo ligna perforantur; a Tero. [...].
et TEREBELLVM ex Cels. 3, 23 proscribuntur a Morgagno Epist. in Cels. 3.
Terebra perforare. [...].
Vermis in ligno nascens. [...].
Gens Romae, e qua Ciceronis vxor, ex ipsius epistolis notissima. [...].
A Terentio. [...].
Vnde Ludi Terentini, qui et Saeculares, qui centesimo (vel CX ) quoque anno tribus diebus continuis tribusque noctibus celebrabantur. [...].
Dicitur quidquid rotundum, et oblongum est s. cylindricum: deinde ad facilitatem quandam et volubilitatem orationis refertur, quam quae percipere possunt aures, ipsae quoque teretes dicuntur. [...].
vid.TER.
vid.TERGO.
Trieste.
vid.TERGVM.
vel TERGEO, si, sum, et secundum antiquos tum, êre. [...].
Nitidus. vt Tersae plantae Ouid. Met. 2, 736. [...].
Apud veteres pro Tersus. Varro apud Non. 2, 847 Aerea terta nitet galea. Alterum locum damus in CIRCVMTENSVS.
Pannus, spongia ad tergendum.
vox indeclinabilis conficta, vt videtur, ad analogiam Id genus, et omne genus. [...].
vid.TERGVS.
Dorsum. Plaut. Amph. 1, 1, 290 [...].
inquit Nonius 1, 197 [...].
Qui bouinator antiquitus dicebatur v. v. Add. Arnob. 7 p. 247.
Corium. Plin. 8, 10 [...].
i. Scutica de tergore animalis. [...].
Tergus nouum inducere. Plin. 8, 52 Tunc inter se dimicant, indurantes attritu arborum costas, lutoque se tergorantes, i. quasi Tergus nouum e luto sibi inducentes, de apris.
i. trina. Conf. TRIIVGIS.
Antiqua vox pro Termino. Varro de L. L. 4, 4 Terminus in Latio aliquot locis dicitur, at apud Accium non Terminus sed Termen.
teste Varrone de L. L. 4, 4 p. 9, 24.
Detrimentum. [...].
inquit Festus. [...].
i. oleagineus.
quod agrum ab agro diuidit. [...].
dicitur Terminus ipse lapideus. [...].
Festa ipsius Termini dei. Cic. Philipp. 12, 14 c. 10 [...].
Terminum s. finem imponere,
finire, finibus suis circumscribere. [...].
ap. Goes. p. 243.
Finitio. Cic. de Fin. 5 [...].
Terminus Frontin. de Aquaeduct. p. 262. Conf. Voss. de Vit. L. L. 3, 52. Salmas. in Spartian. Ael. Verum.
Idem. Festus, Termonem Ennius Graeca consuetudine dixit, quem nos nunc terminum; hoc modo, Ingenti vadit cursu, qua redditu' termo est.
vid.TER.
Fricare, tundere. [...].
Dea, quae praeest frugibus terendis Arnob. 4 p. 131 et 133.
Lomenti genus vilissimum. Plin. 33, 13. Apul. de Herb. c. 108.
i. in collyrii speciem. [...].
et 5, 2, 17 Quid ais tu crux, stimulorum tritor? Plin. 35, 11 s. 40 11. 41 Erigonus tritor colorum Nealcae.
Terendo excutere frumenti grana. Sidon. Epist. 7, 6 In hac area mundi triturati variis passionum flagellis.
esse dicitur.
itidem.
Citharoedus cuius cantu oblectatum Neronem scribit Tranquillus in Neron. 20 [...].
Vna ex nouem Musis, sic dicta quod choreis et tripudiis delectetur vel: vt Plutarchus ait, quod maxima vitae pars ea delectetur et gaudeat, vid.MVSA.
i. quindecimuiri.
Globus ille, quem inhabitant homines et animalia reliqua, qui Tellus etiam vocatur. [...].
Herba ap. Apul. de Herb. c. 105.
vid. Salmas. ad Tertull. de Pall. p. 442.
est, inquit Pompon. in l. 239. [...].
Ex terra factum: vt, Vas terreum. Columel. 1, 6 [...].
Quod vel in terra natum est, vel in terra viuit, vel aliquid cum terra commune habet. [...].
et TERRESTRIS e. Adi. [Quod in terra degit: vt, Terrestre animal. [...].
Terrae plenus. Vitruu. 2, 4 et 6 Arena terrosa.
E terra. Prudent. Hamart.
(scil. fructibus) ille viuis fungitur. Add. Id. Perist. 2, 195.
Modo terreno. Prudent. in Rom. v. 378 Rem spiritalem terrulente quaerere.
ap. Lactant. 1, 22, 13 Terricolae potius sunt ex Terreo v. v. Al. Turricolae.
Ex terra genitus. [...].
Conf. Prudent. adu. Symm. 1, 189. Fortunat. Carm. 1, 10 de S. Nazario. Sidon. Carm. 9, 73.
quod quidam vna voce scribunt, vid. in TERRA n. 2.
vid. TARRACINA, et ANXVR.
et TERRIPAVIVM vid.TRIPVDIVM.
vid.TERREO.
vid. supra in TERRA.
s. subitum et ideo magnum timorem alicui incutere. [...].
Vt, Territus animi, Animo conturbatus Liu. 7, 34, 4. [...].
Terrorem afferre. Vox nullius fere auctoritatis. Solum in Onomast. [vertitur Terrefacio. Sed compositum eius Perterrefacio est receptum, vid. in suo loco.
Idem. Virg. Aen. 4, 210 [...].
interpretatur, Laruae nocturnae et terrificationes imaginum et bestiarum.
Quod terrorem iniicit. [...].
ed. Lugd. 1651. et Augustin. Confess. 12, 25.
poëticum; quasi Loquens terrentia. Lucret. 1, 101 Tutemet a nobis iam quouis tempore, vatum Terriloquis victus dictis desciscere quaeres.
Aliud Adi. [
Quod iniicit terrorem. [...].
Neatro dixisse ait Accium, Vbi nunc terricula tua (Sic leg. pro terriculata) Et, Proinde ista haec tua aufer terricula.
Idem. Apul. de Deo Socr. p. 50 Inane terriculamentum bonis hominibus. Add. Idem Apol. p. 315. Sidon Ep. 7, 1.
Timoris et metus
incussio. [...].
et TERTICEPSOS tria habens capita: vid. Varron. L. L. 4, 8.
etc. vid. supra TER.
et TERTVLLVS nomina diminuta ex Tertia et Tertio. [...].
Nomen a Tertullo s. Tertiolo productum. [...].
Participium Adiectiuum priscis pro Tersus. [...].
Numus perexiguus, a tribus vnciis dictus, alio nomine Quadrans. [...].
vel TESQVA loca, multum exercuere antiquos Grammaticos. [...].
Qui paschatis sollemnia in luna 14 constituunt. Isidor. 8, 5.
Cubus siue solidum quadratum, a quaternis singulorum sex laterum angulis dictum; [quatuor. [...].
Tessellas iungere, vt fiat opus tessellatum,
Quod tessellis, id est paruis quadratis vel cubicis proprie lapillis contextum est. [...].
Instar tessellarum. Apic. 4, 3 Tessellatim concidere. Add. Idem 7, 9.
et TESSELLATOR, ôris. m. Qui calculos ponit, s. tessellas in opere tessellato. [...].
Aliud Dimin. [
Qui tesseram nunciant per contubernia militum, quae definitio est Veget. 2, 7. [...].
Vas figlinum igne decoctum, quasi tosta: quod e molli creta fabrefacta torreatur, deinde coquatur. [...].
Quod e testa fit. [...].
Minutim. Pompon. Verr. aegroto, Iam istam colaphis comminuissem testatim tibi. Nonius 2, 842. Add. Iuvencius ap. Charis. p. 196.
vid. TESTOR, in TESTIS.
Sic Festus exponit, Iumentis maribus feminas, vel mares feminis admouere. [...].
Laudatur Veget. de Re Vet. 7. Herba testiculata Apul. de Herb. c. 82.
A Teste Diminutiuum quatenus illa virilitatis signa et instrumenta significat, tam in homine, quam in brutis. [...].
Qui testimonium fert. [...].
Oratio s. relatio testis. [...].
Vt, Literae testimoniales, quibus milites completis stipendiis dimissi fuerunt Veget. 2, 3. Comparatio testimonialis Tertull. adu. Psych. c. 16.
Epitheton Arietis testes magnos non tam gerentis, quam prae pondere trahentis. ex Laberio apud Tertull de Pall. c. 1. Conf. Salmas. p. 128.
Actiue pro Testor apud Priscian. p. 797. Vnde et Gell. 15, 13 Testor inter verba communia numerat. Add. Idem 5, 13.
Testimonium perhibere: Fidem facere, manifesto ostendere. [...].
pro Testatore. Vlp. in l. Cum res §. sed si id petatur D. de leg. 1 [...].
Testimonium scripto comprehensum, vel per tabulas dictum, vti loquitur Quinct. 5, 7, 1. [...].
Qui testamentum condit. [...].
Quae testamentum condit. [...].
Coram testibus. [...].
Qui ius habet testimonii praebendi Gell. 6, 7 [...].
Testimonium. Tertull. Carm. adu. Marc. 4, 4 Hoc testamen erat virtutis.
Extrema voluntas, quam primi Romani testando, id est aduocando ad testimonium populo, declarabant in comitiis. [...].
Quod ad testamentum pertinet: Plin. 35, 2 [...].
Qui testamenta falsa conficit et supponit. [...].
Testari, q. d. testes facere, qui audiunt et vident. [...].
add. 16, 12, 2.
Testatio. [...].
conf. tamen TESTVM et TESTVS. [pro Testa posuit Varro de L. L. 4, 22. [...].
vel TESTVACEVS a, um. Adi. Varro de L. L. 4, 22 Quod in testu calido coquebatur. Panes testuacei,
Animal amphibium tardigradum, sic dictum, vt ait Varro L. L. 4, 13 p. 21, 34 [...].
aut
Quod concavum et incuruum est, testudinis more. Aedificium testudinatum Vitr. 6, 1. Tectum Columel. 12, 15. Conf. Vitr. 2, 1.
Testudine cultum, inductum. [...].
vid.TESTA.
quod quibusdam librariis placuit, [Furnus. [...].
pro Testa. Sed in Ablatiuo solo vsurpatur; et ad Testu, n. indecl. referri potest. Vid.TESTV.
vid.TESTV.
Morbus, quo musculi, qui secundum spinam sunt, rigent ita, vt se inflectere non possint. [...].
Qui Tetano laborat. [...].
dicuntur, Quae vim habent erugandi et leuigandi cutem, tentipellia. Plin. 32, 7 s. 24 de ichtbyocolla, Vtilem eam in capitis doloribus affirmant, et tetanothris.
Quartanus, et est epitheron febrium. [...].
Quidquid vel externis sensibus valde ingratum est, vel horrorem mouet animo; malum, in quantum vt foedum, horridum, abominabile, despuendum, nostro vel sensui vel cogitationi offertur. [...].
i. cui aqua marina permixta est. Mere Graecum est [
s. Plur. Tethya, orum. n. Purgamenta maris.) Piscis marinus. Plin. 32, 11 (6) al. Tethya.
Gen. Tethys et Tethyos. Dat. Tethyi. [Caeli et Terrae s. Vestae filia, coniunx Neptuni et Nympharum mater. [...].
quod quatuor significat, in compositis Graecis dictionibus reperitur.
Instrumentum quatuor chordarum. [...].
Quatuor membrorum epitheton stropharum, periodarum, cum illae quatuor versus, hae tot membra s. cola habent. [...].
Quatuor palmorum. Plin. 35, 14. Vitruu. 2, 2 Ita quod est quoquouersus quinque palmorum, pentadoron, quod quatuor, tetradoron dicitur.
vel TETRADRACHMVM i. n. [Numus quaternas valens drachmas. [...].
Aranei genus. Plin. 29, 4.
siue TETRAGONVM i. n. [Quadrangulare, siue quadratum. [...].
Quatuor literarum, vt Nomen tetragrammaton apud Hebraeos est nomen Dei, vid. Hieron. in lib. Reg. Praef.
Versus dicitur tetrameter, qui quatuor habet mensuras, hoc est pedes octo. [...].
s. TETRAS antis. m. Vox hybrida, Quadrans, quarta pars. [...].
Auis in deliciis habita. Suet. Calig. c. 22 Hostiae erant pauones, tetraones, etc. conf. Plin. 10, 22. Tertull. contra Marc. 1, 13. Casaub. ad Suet. l. c.
Cibi genus, quod ex quatuor pretiosis opsoniis constabat, phasiano, sumine, perna, et crustulo. [...].
i. quatuor coniuncti baiuli.
Sed leg. in tetraplasia ratione, vt sunt 12 ad 3.
Quadruplico. Mart. Capella 9 p. 322.
Nomen dicitur, quod per quatuor Casus variatur: vt Spes, spei, spem, spe. Vid. Diomed. 1 p. 288. Priscian. 6 p. 672. Isidor. 1, 6.
primario, Qui partem regni
quartam obtinet, instituto forte Gallograecorum: quod Romani imitati sunt in maioribus regnis in particulas veluti dispergendis, quo minus formidanda essent. [...].
Huiusmodi principatus. [...].
Quaternarius, quatuor velut punctis, hoc enim s. signum est, constans. Vid. Mart. Capella 9 p. 330 seq.
Graecis dicitur, quum quatuor versibus sententia, certe strophe in carmine, comprehenditur, vt Distichon, quum duobus. [...].
et 6, 3.
vel TETRICA ae. f. [Mons in Sabinis asper atque arduus. [...].
Tristis et seuerus. [...].
Cicadarum matrix, vt Ortygometra coturnicum Plin. 11, 26. Nempe Tettix cicada est.
s. TETTIGONIA ae. f. Parua cicada. Plin. 11, 26.
Vid. Nonium 2, 839.
Regina Illyricorum, quae castitate meruit, vt longo tempore vikis fortissimis imperaret, et Romanos saepe frangeret. [...].
vel TEVCRVS i. m. [Scamandri Cretensis filius, in Troade vna cum Dardano genero regnauit, vnde Iliensium regum fluxit origo; et a quo Troia vocata est Teucria. [...].
Idem quod Troianus, vt saepe Virgilius. Campi Teucri Stat. Achil. 1, 86.
Troia sic dicta a Teucro. Virg. Aen. 2, 26 Ergo omnis longo soluit se Teucria luctu.
Teucri filia. [...].
Iunci odorati species. [...].
vel TEVCRIS [Herba. Teucria legitur etiam a nonnullis ap. Plin. 26, 7. [...].
Mons Boeotiae, non recte scribitur cum adspiratione.
Pro Thebano ponere solet Statius, vt Arva Teumessia Theb. 2, 383. [...].
Lingua Gallica dictus est Mercurius, qui ab illis humano sanguine placabatur. [...].
vid.TEVCA.
Herba, quam alii a frequentia geniculorum Polygonaton appellant, alii Polygonon Plin. 27, 12.
est supra Aeolida et partem Troadis in mediterraneo, quam Mysi antiquitus tenuere. Stephanus Teuthraniam a Teuthrante dictam esse censet. Nempe
Rex Mysiae, quem Stephanus et Eustathius patrem Thespii dicunt, filium Pandionis: quorum sententiam Ouidius secutus videtur, quum TEVTHRANTIAM turbam Thespii quinquaginta filias ab Hercule compressas innuit, Epist. 9, 51. [...].
Herba. Plin. 21, 7.
Qui et Teuthones et Teutonici dicuntur. [...].
Vt, Teutonici capilli, quales Teutones gestare solent, hoc est flaui. [...].
vid.TECTOSAGES.
vel texi, textum, ere. [Proprie fila sibi decussatim implicare, vt vestis vel pannus, fiat: deinde struere, componere, concinnare, construere. [...].
vid. ADAMAS. Iter textum caecis parietibus Virg. Aen. 5, 589 de Labyrintho; caeci parietes, qui dignosci non possunt.
Opus quodcunque texendo factun. [...].
Quod textum est. [...].
Qui texit. [...].
Quae texit. Tibul. 2, 1, 65 Atque aliqua assidue textrix operata Mineruam Cantat. Textricum ars inuenta Sen. Ep. 90. add. Apul. Met. 6 p. 180.
Elmenhorst. p. 346 legit textrina: vid. eius Emendd.
Opus textorium, siue Actus ipse textoris vel textricis. [...].
Locus, in quo texitur. [...].
Locus in quo texitur. [...].
vid.TITIVILLITIVM.
Alexandrina, nobilis meretrix fuit, quae Atticam iuuentutem in sui amorem pellexit. [...].
Quasi tu thalamiferam dicas, Nauis a Philopatore Aegyptio rege primum fabricata, qua Nilum et Aegypti fossas nauigaret, eo vsu, vt intra thalamum in regia sibi esse videretur, magnitudine semistadii, latitudine cubitorum triginta et amplius nec longis nauibus nec rotundis omnino similis, prora puppique duplici, fundo lato planoque. [...].
Coniugum cubiculum vbi lectus genialis. it. generatim locus, vbi aliquis habitare consueuit. add. Ouid. Met. 3, 738. [...].
Vt si splendorem maris dicas, enim mare est, splendor. Herba circa Indum fluuium nascens Plin. 24, 17.
Loca maritima. Sidon. Epist. 1, 5.
Marinus. Plaut. Mil. 4, 6, 67 Nescio quis tecum incedit ornatu thalassico. Idem Milit. 4, 4, 43 Palliolum habeas ferrugineum: nam is color est thalassicus.
Idem. Vt, Vestis thalassina Lucret. 4, 1120. h. e. Veneti coloris et marini.
vel, quod magis placet viris doctis, TALASIO, ônis. m. [Carmen nuptiale, ita dictum a voce, quam in nuptiis efferebant, quae erat thalassus. [...].
Idem Martial. 12, 42. [...].
Diosc. 5, 12. Seren. v. 534.
Vinum, ap. Plin. 14, 8 quod sit vasis musti deiectis in mare, quo genere praecox fit vetustas.
THALASSIVS, THALASSVS, vid. THALASSIO.
Milesius, vnus e septem et primus inter Graecos, cuius in Prouerbium abiit, vel Antonomasian, sapientia. [...].
s. THALESTRIS [Regina Amazonum, quam alii Minitheam vocant. [...].
Vna est e musis. [...].
Magister quidam, et dominus conuiuii, qui et Symposiarchus vocabatur. [...].
Dioscoridi, Herba folia coriandri habens, pinguiora paullo, caulem papaueris. Plin. 27, 13.
Add. Col. 12, 7, 1 in herbis, quas condiri iubet. Al. Rhaninus.
Thrax Poêta, i. Thessalus ex Oechalia, confusis apud vetustissimas Thraciae, Macedoniae, Thessaliae, terminis. [...].
Peninsula Siciliae, versus Syracusas, plana, et quam minimum e mari eminens, adeo vt vndis mersa videatur. [...].
de quo Plin. 13, 22 [...].
Oppidi nomen, teste Herodoto lib. 2. Quin etiam in Thasum profectus sum, vbi inueni templum a Phoenicibus conditum, qui ad inuestigandum Europam nauigantes, Thasum condiderunt, etc. [...].
excidit ex libri Nepotis c. 2. [...].
ita dictum a Thaumaca Poeantis patre: cuius meminit Plin. 4, 9. Stephanus Thaumaciam alteram collocat ad sinum Maleacum.
Dicitur Iris, filia Thaumantis et Electrae filiae Oceani, nuntia deorum in rebus malis, vt Mercurius, in bonis. [...].
Vt, Imbrifera Thaumantis Stat. Silu. 3, 3, 81.
Vt, Virgo Thaumantaea Ouid. Met. 14, 845.
Lapis, contrariam magneti habens naturam. [...].
Herba magica, quasi deorum nuncia Plin. 24, 17.
Cognomine Sidicinum, Apuliae oppidum, Auctore Cicerone pro Cluentio... Strabone 6. et Hor. Epist. 1, 1, 86.
a verbo [quod Spectare significat. [...].
Vt, Spectacula theatrica. August. de Ciu. Dei, 6, 6 Theatricae turpitudines. Add. ib. c. 7 et Soliloq. 2 c. 17.
Idem. Artes Tac. Ann. 14, 21, 3. [...].
Forma Graeca a Theatro deductum, quasi paruum theatrum: nec enim Theatrulum dicimus. [...].
seu THEBAIDES dicuntur Palmae generosiores. [...].
Africae regio. [...].
et THEBAE ârum. f. [Singularis rarior, habetur tamen v. g. [...].
Vt, Agmina Thebana Stat. Theb. 9, 181. Arx Thebana Hor. de Art. Poët. 394. Duces Thebani Propert. 2, 9, 50. Sceptra Thebana Sen. Theb. 1.
Nomen est operis a Statio conscripti de bello Thebano.
Nomen virginis, e cuius gremio geminae columbae (vt est in fabulis) quum euolassent, altera ad Hammonis fontem tetendit, et ibidem responsa dedit: altera ad siluam Dodonaeam, vbi futura mortalibus praecinuit. [...].
Latine Repositorium, vagina, et quicunque denique locus, in quo quid recondi solet. [...].
Theca munitus. Vt, Arcum gestare thecatum Sidon. Epist. 1, 2.
apud Plin. 37, 10. it. Lapis 36, 19.
Legitur a quibusdam ap. Cic. Att. 9, 7. vbi alii rectius tegulam.
Piscis quidam apud Auson. Eidyll. 10, 89 Et nullo spinae nociturus acumine thedo.
i. voluntas altera Bythi, aeonis, coniux, ap. Valent. vid. Tertull. adu. Valent. c. 33. totum Graecum.
ab Ennio vocabatur, quam Thetin nuncupant. [...].
Herba habens frondes frondibus oleae similes, sed aliquanto pallidiores. [...].
et 27, 3.
Latine Positum, siue positio dici potest: materia ad declamandum vel disputandum proposita. [...].
Melius positionem vel collocationem dixisset, quam stationem.
vel idis, vel istis. f. [Vna ex tribus sororibus Iouis, ex qua Mineruam suscepit. [...].
vel THEMISCYRON [Cappadociae vrbs Plin. 6, 3. et Mela 1, 21.
Medicus, cuius meminit et Cornel. Celsus praef. et passim. Celebritatem viri indicat Satyrica multitudinis descriptio apud Iuuenal. 10, 221 Quot Themison aegros autumno occiderit vno.
Quae sit, disputatur, ad Cic. in Pison. 63 c. 26 [...].
Atheniensis, Neoclis filius, vnde Ouid. ex Pont. 1, 3, 69 [...].
et Seruio. [...].
Pater Hylae fuit, qui quum Herculi cum Deianira et Hylo filio Dryopes venienti esurientique cibum denegasset, ille arreptum vnum ex bobus Theodamantis mactauit atque coxit. [...].
Vt, Hylas Theodamanteus Propert. 1, 19, 5.
Orator, Cilix genere, discipulus Platonis, Isocratis, et Aristotelis. Cic. in Orat. 172 Theodectes in primis (vt Aristoteles saepe significat) politus scriptor, atque artifex.
Herba al. poeonia. Apul. de Herb. c. 64.
Byzantius sophista, qui a Platone vocatus est [
Cretae epitheton. [...].
Deorum generatio, quo titulo liber exstat Hesiodi. Cic. de Nat. Deor. 1, 36 c. 14 Quum vero Hesiodi Theogoniam, id est originem deorum interpretatur, tollit omnino, etc.
Latine Ratio vel sermo de deo ac divinis rebus dicitur.
Herba magica, de qua Democritum tradere ait Plin. 24, 17 [...].
Herba al. portulaca. Apul. de Herb. c. 103.
Mitylenaeus historicus, scriptor rerum Pompeii magni; cuius meminit Cic. pro Arch. 24.
ex Eresso Lesbi ciuitate, fuit Aristotelis et discipulus et scholae successor. [...].
Herba, al. rosmarinus. Apul. de Herb. c. 79.
vid.ANTIOCHIA.
Et orator, et historicus pest Thucydidem et Herodotum: quibus, vt in historia minor, ita oratori
Latine Speculatio dicitur, Theoremata sunt enuntiationes, quarum demonstrationem promittunt geometrae et philosophi. [...].
Ars vocatur, quae nullum exigens actum, ipso rei, cuius studium habet, intellectu contenta est Quinctil. 2, 18, 1.
Inuicti animi mulier, quae a Philippi Macedonis militibus eincta, quum eorum manus effugere non posset, suis liberis et marito mortis consciscendae auctor, vltimo virum comitem mortis complexa in mare se deiecit. [...].
Insula vna ex Cycladibus in Aegeo, ex qua profecti sunt Theraei, qui Cyrenem in Africa condidere. [...].
Cluis Atheniensis, vnus ex triginta tyrannis, qui cum a collegis multos insontes supplicio affici videret, ea de re conquerens, cum caeterorum omnium, tum praecipue Critiae, qui reliquis vt potentia, ita et immanitate antecedebat, odium in se concitauit: tandemque per calumniam circumuentus, et innocens, capitis damnatus, quum cicutam auide hausisset, quod reliquum erat e poculo eiiciens, Propino (inquit) hoc pulchro Critiae. [...].
Oppidum in Sabinis, ex quo Accius Clausus, qui post Claudius dictus est, originem traxit: a quo Nero Claudius, et reliqua tota familia Claudia nomen sortita est. vid. Plin. 4, 5.
Idem quod Sabinus. Sil. 8, 413 Ecce inter primos Theramnaeo a sanguine Clausi Exsultat rapidis Nero non imitabilis ausis.
Vicus, s. vrbs Laconiae, teste Mela 2, 3. [...].
ad Helenam. Add. Stat. Silu. 2, 2, 111.
Sanctorinum dicta.
Genus medicamenti compositi contra serpentes [aliaque venenata animalia: cuius confectionem docet Plin. 20, 24. [...].
Herba. Apul. de Herb. c. 7.
Sculptor insignis fuit, calicibus ex terebintho tornandis nobilitatus teste Plin. 16, 40 [...].
s. THERICLIA certatim viri docti Tullio restitui volunt in Verr. 4 c. 18. vbi Heraclea alii. De Thericle et Thericleis doctissime disputat Bentl. ad Phalaridis Epist. 70 p. 18 sqq.
vt finit Celsus 5, 28, 3 [...].
aut TERIOPHONON i. n. Herba Dracontea apud Apul. de Herb. c. 14.
Locus vbi ferae aluntur. [...].
Frutex est subherbaceus, roseo flore: inde nomen habens, quod torporem afferat serpentibus, quasi [
quae et THERISTRIA (vtrumque enim reperitur) inter Ornamenta muliebria posita Esaiae 3. [...].
Inde Thermitani Cic. Verr. 4, 183.
Aedificia splendida Balnearum, quas honestius Thermas, i. calidas dixere. [...].
Mentha virtutem habet, thermanticam Apul. de Herb. c. 120. Add. Theod. Priscian. de Diaeta cap. 14.
i. calida et mollia.
Nempe aliae nihil sunt prae his.
Aiunt esse esculentis atque poculentis ingurgitatis, atque exhaustis in thermopolio calefacere, et laudant Plaut. Stich. 1, 3, 96 [...].
s. THERMODOON ontis. m. s [ad Virg. Aen. 1, 659 [...].
et THERMODONTIACVS a, um. Adi. Propert. 3, 13, 13 [...].
Locus in quo calida poculenta venduntur. [...].
i. Calida potione gulam oblectasti, et guttur proluisti. conf. Taubm.
Mons longissimus, qui incipiens a Leucade, in Occidentem et in Aegeum mare haud longe a Demetriade protendens, fauces habet angustissimas, iuxta quas calidae aquae scaturiunt. [...].
aliquoties, it. 9, 8. idem quoque cinerem calidum vocat 4, 2 versus fin. potest vasis genus intelligi, quod cineres calidos contineat. Conf. Barth. Adu. 40, 6.
Lupinus. Vnde,
sc. oleum.
siue THERODAMON [Rex Scythiae, qui, ne per insidias occideretur, leones hominum sanguine alebat, quo magis saeuirent: vt si casus postularet, ad crudelitatem paratos haberet. [...].
vel ontis. potius: est enim Participium a [ap. Ouid. Met. 3, 211.
siue THERSANDRVS i. m. [Polynicis silius ex Argia, teste Statio, qui vna cum caeteris Graecorum principibus ad Troiam nauigauit. [...].
Antenoris filius, in bello Troiano occisus, quem Virg. Aen. 6, 482 [...].
Graecorum omnium foedissimus, quem Achilles sibi procaciter conuiciantem pugni ictu interfecit. [...].
Herba, al. plantago maior. Apul. de Herb. cap. 1.
Est, vt inquit Paullus Iurisc. [...].
Vt, Thesaurarii fures, apud Plautum in Aul. 2, 8, 25 [...].
Custos thesaurorum, in l. 2 Cod. de Palat. Sacr. Larg.
Thesaurum colligo, repono. Quod verbum frequenter apud Ecclesiasticos scriptores occurrit. [...].
Nomen fictum auari diuitis apud Plaut. Capt. 2, 2, 35. et 3, 4, 100: quasi tu dicas, qui suis thesauris auri aurum omne superet.
vel eos. m. [Aegei Athenarum regis filius, ex Aethra coniuge: qui dum esset adolescens, opera Medeae novercae paene a patre veneno periit. [...].
Poëma Thesei gesta complectens. Iuuen. Sat. 1, 2 Vexatus toties rauci Theseide Codri.
Hippolytus Thesei filius. [...].
Herba. Plin. 21, 17. et 22, 22.
Latine Positio dicitur. [...].
i. quae vt Theses vel Themata proponuntur ad exercitationem dicendi.
i. Cerealia, Latine Sacra Cereris, quae Graece dicitur [quasi legifera. [...].
vt ait Plin. 4, 7. vel (vt Strabo lib. 9) Heliconi proximum. [...].
Vt, Moenia Thespia Valer. Argon. 1, 474. Rupes Thespia Catul. 59, 27.
Aliud Adi. [Vt, Moenia Thespiaca Valer. Argon. 1, 93.
Sunt Musae seu Nymphae Thespias Boeoticas colentes: Auctor Stephan. Thespiades deae Ouid. Met. 5, 310.
et THESPIVS, tot enim modis scriptum inuenias, quin et THESTIVS, Atheniensis, Erechthei filius, quinquaginta puellarum patres, quas omnes Herculi, vt ex illo potissimum auus fieret, submisit. [...].
dicti, vel THESTIADAE quorum fata breuiter enarrat, vnde haec sumta sunt, Diodorus Sic. 4, 29 sq.
Ex Icaria ciuitate Atticae, primus Poëta Tragicus, et qui personas inuenit. [...].
vt auctor est Plin. 4 prooem. Thesproti Dryopesque ruunt Lucan. 3, 179.
Vt, Arua Thesprotia Sil. 15, 297. Regnum Thesproti Propert. 1, 11, 3. Sinus Thesprotius Liu. 8, 24.
Piscis. Plin. 32, 11.
Regio Graeciae, quae sub Attica olim comprehendebatur, ex vna parte Boeotiam, ex altera Macedoniam habens. [...].
Vt, Ora Thessala Catul. 62, 280. Portenta Thessala Hor. Epist. 2, 2, 209. Puppis Thessala Ouid. Epist. 17, 158. Terra Thessala Tibul. 2, 4, 56.
Aliud Adi. [Vt, Clades Thessalicae Lucan. 6, 62. Colore Thessalico tincta purpura Lucret. 2, 500. Niues Thessalicae Stat. Achil. 1, 152.
Vrbs ampla maximeque insignis, Macedoniae metropolis. [...].
Eius Vrbis incolae. Cic. de Prou. Cons. 4 Thessalonicenses positi in gremio imperii nostri relinquere oppidum, et arcem munire cogantur.
Parthaonis filius, pater Thoxei et Plexippi, qui quum in venationem apri Calydonii profecti essent, et post longum laborem belluam interemissent, praecipua venationis praemia exspectabant. [...].
vnde THESTIADES vid. THESPIAS.
Calchas filius Thestoris. Stat. Achil. 1, 497. Prouidus augur veri Thestorides Ouid. Met. 12, 19.
Mulier rustica apud Virg. Ecl. 2, 11.
Nomen est literae Graecae, quae iudicibus Graecorum erat nota condemnationis, vt Latinis C, quod ea sit prima dictionis [quae mortem significat. [...].
vid. post THESIS.
Vna Nereidum pulchritudine praestans, cui fatum erat, vt, qui ex illa nasceretur, suum patrem vinceret. [...].
Herba. Plin. 27, 12.
Insula est in mari Cretico, vna Sporadum non procul ab Hiera, quam sua primum aetate emersisse auctor est Plin. 2, 88. et 4, 12.
melius scribitur quam THYASVS v. v.
Mensis ap. Aegyptios Plin. 27, 12.
equorum genus. Plin. 8, 42.
Filius Melampodis, et vates Statio Theb. 10, 280.
Puella fuit Babylonia, de qua et Pyramo fabula Ouid. Met. 4, 55 [...].
Spadonum genus, quibus contriti et quasi fracti testiculi. [...].
siue, vt aliis placet, THLASPIDION vt Dioscorides et Plin. 27, 13 [...].
Spadonum genus, quibus attriti testiculi, [enim elidere est. [...].
Rex in Taurica regione: de quo Ouid. ex Pont. 3, 2, 59 [...].
Tauricam intelligit, cui hostiis humanis sacrificabatur.
Graeca dictio, qua significatur proprie veluti Scutum breue, quod medio in tecto ponitur, in quo trabes coëunt, et ad quod dona suspendi consueuerunt. [...].
quod suadet Gr. et libri Festi, vel TOMEX aut TOMICA denique, quae sunt in aliis libris, quid rei sit, primo ex Festo declarabimus, Thomices Graeco nomine appellantur canabi impoliti, et sparto leuiter tortae restes, et quibus funes fiunt. [...].
Latine Pectus dicitur. [...].
Qui thorace indutus est, s. lorica pectus muniente. [...].
vid.TORVS.
Vestimenti genus, de quo Vet. Auctor de rebus bellicis, sub Notitia vtriusque imperii, p. 18 [...].
Herba quasi tu tumultuatricem dicas. Plin. 26, 8.
Latine Velox, a ductum. Ouid. Met. 3, 220.
Mercurii nomen apud Aegyptios.
Filius Eurythi, frater Ioles. [...].
vel THRECE, es. [et THRACIA ae. f. Europae regio, Macedoniam versus Septentrionem sequens: quae a Septentrione Istrum habet, ab Oriente Pontum, a Meridie Aegeum mare. [...].
vel THREX êcis. m. [Thraciae incola. [...].
et THREICIVS a, um. Adi. Vt, Ingens Thraca palus Flacc. 2, 201. Castra Threcia Cic. de Prou. Cons. 4 Orpheus Threicius Hor. Carm. 1, 24, 14.
et THREISSA Mulier e Thracia. Hor. Carm. 3, 9, 9 Me nunc Thressa Chloë regit. Virg. Aen. 1, 320 Vel qualis equos Threissa fatigat Harpalice.
Ventus, qui et Thraceas et Thracias dicitur. [...].
Philosophus Stoicus sub Nerone, a quo quum iussus esset mori, fletum suorum magna constantia compescuit: porrectisque alacriter ad incisionem brachiis, humoque sanguine asper sa, Hunc, inquit, sanguinem libemus Ioui liberatori. [...].
seu THRASILLVS i. m. [Quum ad exorandas a Ioue pluuias Busirin docuisset hospites immolare, omnium primus mactatus est. [...].
Nomen comicum gloriosi militis apud Terentium in Eunucho, [hoc est, ab insolentia et ferocitate impositum. [...].
i. glorioso sine concludere.
Atheniensis exul, comparato exercitu triginta tyrannorum dominationem Athenis sustulit, iuuante Lysandro, Lacedaemoniorum duce, exulesque reduxit. [...].
vid.TRASYMENVS.
vel THRAVSTON i. n. Sic quoque appellatur gummi Ammoniacum, ap. Plin. 12, 23.
Arma gladiatoria. [...].
Lamentum. Tristis threnus Auson. threnos primus Ieremias composuit Isidor. 1, 38. Quae sit eius differentia ab epicedio, docet Proclus ap. Voss. Inst. Orat. 3 p. 413.
siue THRIO ûs. f. [Stephano, Vicus est Atticae in tribu Oeneide: a quo THRIASII populi, et campus Thriasius: cuius meminit et Plin. 4, 7. et multis in locis Thucydides.
Herba, al. lactuca. Apul. de Herb. cap. 30. Sammon. p. 15.
ab Atheniensibus Iucundum quoddam edulium vocabatur, quod frondibus ficulnis, quae Graece vocantur, inuoluebatur. [...].
Teredinis genus, lignum erodens, culici non dissimile. [...].
Sedes vel solium dicitur. [...].
Genus herbae, quae alias Lychnitis dicitur, folia habens terna, aut cum plurima, quaterna, crassa, pinguiaque, ad lucernarum lumina apta. [...].
vid.THRIPS.
Atheniensis historicus, patre Oloro, genus a ducibus Miltiade et Cimone duxit. [...].
Insulae nomen, de qua sic scribit cl. Bochartus: De Thules insulae situ (inquit) tres sunt voterum sententiae. [...].
aut THYNNVS i. m. [Genus piscis marini praegrandis. [...].
Genus est piscis marini, quem alii Xiphiam vocant Plin. 32, 11.
Proprie nomen ciuium vrbis Calabriae, quae et Thuria et Thurion a Thuria fonte dicta est. Haec prius Sybaris, nouissime Copiae fuerunt appellatae.
Alii legunt, Terinosque sinus, etc. Sed male.
THVREVS, THVRIBVLVM, etc. vid. infra THVS.
vel TVS turis. n. [Incensum, quo diis sacrificabatur. [...].
Quod est thuris. [...].
Vt, Saba thurifera, quae producit tus Plin. 6, 23. [...].
Vt, Arae thuricremae, In quibus
crematur tus Virg. Aen. 4, 433. Foci thuricremi Ouid. Epist. 2, 18. Conf. Idem Art. Am. 3, 393. Auien. Descr. Orb. v. 603.
Colligentes tura. Ouid. Fast. 4, 569 Nam modo thurilegos Arabas, modo despicit Indos.
Vas, in quo tus adoletur. Liu. 46, [...].
Tura incendere. Vid. Voss. de Vit. L. L. 4, 27.
Thurificati vocabantur, qui Christiani cum essent metu adacti idolis tura incendebant. Vid. Cyprian. Epist. 52.
vid.TVSCIA.
vel THYON i. n. [Arbor odorifera, quae notiore nomine Cedrus dicitur, et Homero nota fuit, teste Plin. 13, 16 [...].
Fluuius Buthrotum Epiri coloniam alluens, et Emathio villae Attici proximus. [...].
Bacchi sacrificula. [...].
quod rectius per i, thiasus scribi monet la Cerda ad Virg. Ecl. 5, 30. [...].
saltantium nempe et conuiuantium. Sed bene monuit Dacerius, legendum videri Thiasotas, sodales.
Insula maris Ionii, vna Echinadum Aetoliae adiacentium, teste Plin. 4, 12. [...].
vid.TIBERIS.
quartam Harpyiam videtur appellasse, respiciens nimirum ad vocis proprietatem, quae apud Graecos repentinam et sonoram significat procellam.
et ae. m. [Filius Pelopis ex Hippodamia, et Atrei frater, ac Tantali nepos. [...].
Aegisthus, Thyestae filius. Ouid. de Arte Am. 2, 407 Inde Thyestiadem thalamoque animoque recepit.
teste Plin. 37, 2.
Nomen filiae Cephisi, quae prima Liberi patris initiata fuit Orgiis, a qua Thyïades et Thyïae. Herodotus lib. 7. Ab hac Vrbs eiusdem nominis, in qua colitur.
Genus est lapidis durissimi, ex quo mortaria fieri consueuerunt: vnde et a Plinio 36, 22 Lapis mortariorum vocatur, et a Graecis [quibus [mortarium est.
vid.THVLE.
Genus piscis pretiosi, de quo Ambros. 5 [...].
Herba vulgaris. [...].
Apollo dicitur, a loco, modo dicto: in quo eius et nemus est, et templum vbi a Paride Achilles occisus est. [...].
Herba. Plin. 20, 22.
Nomen mulieris volunt esse, quae prima saltationem in scena docuit. Partem aliquam scenae apud Graecos esse, apparet: quid proprie fuerit, non ita promtum. [...].
Qui fuerint, docet Vitruuius 5, 8 [...].
Herba. Plin. 13, 21.
Incensum. Ammoniacum thymiama Cels. 5, 18, 7 seqq. 6, 6, 25. i. thus Libycum. Conf. Vulgata Bibl. Interpr.
Add. Vulg. Ierem. 52, 17. Rectius thymiaterium.
vid.TIMOLEON.
vel THYMVM i. n. [Herba hortensis, odorata, cuius flore summopere apes delectantur. [...].
a Thymo. Plaut. Bacch. 5, 2, 11 [...].
Vinum, ex thymo confectum: ea forma dictum vt Absynthites. Columel. 12, 55 Vinum absinthiten et hyssopiten, et abrotoniten, et thymiten, et maratriten, etc.
Ex thymo factum. Columel. 6, 33 Cum melle Attico: vel si id non est, vtique thymino celeriter leuatur.
Idem. Plin. 11, 15 Thymosum mel non coit.
Strabo l. 12 Insula in fronte Bithyniae: hinc
Annulus veteribus dicebatur e mero auro confectus. [...].
Vt, Merce Thyna beatus Hor. Carm. 3, 7, 3.
vid.THVNNVS.
vid.THYA.
trium Syllabarum, Bacchi epitheton, quod [quod est sacrificare, deductum putant: eo quod ei
adhuc inter humanos versanti sacrificabatur. [...].
Bacchus sic dictus Catull. 27, 7 [...].
ianua: vnde
et 6, 4. Conf. Baldi Lex.
Spatium inter duas ianuas interiacens locus ianitoris, qui Graecis est. Vitruu. 6, 10.
Ciuitas Messeniorum. Sed diuus Augustus Lacedaemoniis adscripsit, quod Messenii cum Antonio sensisse viderentur. Stat. Theb. 4, 48 Et Lacedaemonium Thyre lectura cruorem.
A Thyrea Argolidis vrbe, de qua pugnatum cum Lacedaemoniis. [...].
Virga et caulis cuiuslibet herbae, praesertim lactucae. [...].
Vt, Candida thyrsigeri proles generosa Lyaei Sen. Med. 110. India Thyrsigera Sen. Hippol. 753. Bacchus Pallad. Insit. s. lib. 14, 87.
Herba, ap. Apul. de Herb. c. 1.
vid.THISBE.
Antique Sus. Varro de R. R. 2, 4 [...].
Ornamentum capitis Persicarum prius mulierum: quo postea vsi sunt et reges et sacerdotes. [...].
Tiaram gestans. Sidon. Epist. 8, 3 Inter satrapas regum tiaratorum.
Populi Scythici, de quibus Mela 1, 20 [...].
et per Syncopen, TIBRIS, is, et idis. m. [Amnis Italiae e media fere longitudine Apennini Aretinorum finibus defluens, tenuis principio, nec fere nauigabilis. [...].
Vt, Tiberina ostia Virg. Aen. 1, 17. [...].
per syncopen, pro Tiberinus. Claud. de Laud. Seren. Reg. 17 Praescia fatorum Tanaquil, rediensque per vndas Cloelia Tibrinas. Forte melius Thybrinas.
Mel. Thybricolas.
Vrbs Galilaeae, ab Herode condita, et sic appellata in honorem Tiberii Caesaris. Ptolem. 5, 16. Tibarias, Lacus.
Praenomen, de quo Epit. sub Val. Max. Tiberii coeperunt vocitari, qui ad fluuium Tiberim nascebantur. [...].
Idem. Plin. 15, 15 Pira Tiberiana, quae Tiberio placuere.
a Tu Pronomine, vid. suo loco.
Proprie Os cruris oppositum surae. [...].
Quod est idoneum ad tibias faciendas. [...].
Velamentum tibiarum: quin etiam Arma, quibus crura muniuntur, Tibialia vocant. [...].
Vsque ad mediam partem tibiae. Fest. in Mulleos, sec. Scalig. et Dacer.
Qui facit tibias.
Qui tibia canit. [...].
Mulier tibia canens. [...].
Tibiis canere. Fulgent. Mythol. 3, 9 Ordo tibicinantium. Et Tibicinandus apud Tertull. de Anim. c. 38.
sec. Non. 1, 246 Varro, Sonitus matris Deûm tonimus tibinos tibi nunc semiueri.
Hinc
Vt, Ostia Tibisena Valer. Facc. 6, 51.
Cognomen Albiorum. [...].
Arbor, pinaster. Plin. 16, 10.
Vrbs Italiae sedecim millibus passuum distans ab vrbe Roma: quam, teste Solino, et auctoritate Catonis, Catillus Arcas praefectus classis Euandri condidit. [...].
vel TIBVRTIS e. Adi. [Quod est ex Tibure. [...].
et TIBVRTIVS a, um. Alia Adi. Martial. 4, 57 Nunc Tiburtinis cedite frigoribus. Hor. Serm. 2, 4, 70 Picenis cedunt pomis Tiburtia succo.
qui idem et TIBVRNVS dicebatur, et Tiburi pro numine colebatur: cui etiam lucus erat ibi sacratus ab Horatio memoratus, Catilli, qui Amphiarai filius erat, fuit filius, oppidumque Tibur condidit, vt refert Solinus, et probat Maro his verbis Aen. 7, 670 [...].
Est mere Graecum [quasi tu muriscansorem dicas.
Poëta elegiacus. Ouid. Trist. 2, 433 Quid referam Ticidae? quid Memmi carmen? etc.
Nobile Insubrium oppidum, quod nunc Pavia vulgo dicitur. [...].
Fluuius Italiae. Et TIFERNVM, oppidum, quod intercidit. Inde TIFERNATES, populi, iuxta Theanum et Lucrinum in sexta regione Italiae. Auctor Plin. 3, 14.
Vir vitae corruptissimae, qui per impudicitiam multa a Nerone consequutus est, quem ad omnia corruperat. Auctor Cornelius Tacit. Ann. 14, 60.
TIGILLVM, TIGNARIVS, vid. infra TIGNVS.
et TIGNVM i. n. Trabs qua varie disposita domus exstruitur: A tegendo, vt tradit Vlpianus in l. 1. D. de tign. iunct. [...].
inquit Caius Iurisc. [...].
Idem ergo quod contignatio.
Oppidum Mediae in mediterraneis.
Rex maioris Armeniae, cuius multam mentionem facit Cic. pro Lege Manil. Lucan. 2, 637 Varios hinc concute Reges, Tigranemque meum.
Oppidum in montanis maioris Armeniae, Plin. 6, 11. a Tigrane conditum, vnde et nomen accepit, quasi Tigranis ciuitas. Nam Certa orientis lingua vrbem sonat.
vel idis. c. [Animal velocissimum: quod a velocitate nomen habet. [...].
Tigres ferens. Vt Tigriferi arua Niphatis Sidon. Carm. 1, 444.
etiam appellatur propter velocitatem, quia instar bestiae nimia pernicitate decurrit. [...].
Populi Germaniae, qui quartam Heluetiae partem continebant. [...].
Arbor. Plin. 16, 40 [...].
Quod ex tilia factum est. [...].
Iocularis dictio apud Cic. de Clar. Orat. 260. [...].
vid.TYLOS.
Siculus historicus, qui res Graecas conscripsit, etiam vsque adeo arrogans, ait Plutarchus in Nicia, vt Thucydidem et Philistum in historia se facile superaturum iactaret. [...].
Atheniensis capitali supplicio affectus, quod Darium, ad quem legatus missus fuerat, more Persarum adulando adorauerat. Valer. Max. 6, 43, 2.
Pictor egregius Zeuxis tempore. [...].
Nomen fluminis iuxta Aquileiam, qui e montibus delatus, decidit in profundum: deinde infra terram absorptus stadiis circiter triginta et centum, erumpit in mare. [...].
Malum exspectare, cum perturbatione animi. [...].
Aliud Partic. [Vt, Armis timendus Stat. Silu. 4, 3, 134. [...].
sec. Seru. ad Virg. Ecl. 6 [...].
Verecunde, minus audacter. Cic. de Finib. 5, 6 [...].
vnde
Al. timidicule.
Religiosus. Vulgat. Luc. 2, 25. et Act. 8, 2. it. 4 Esdr. 3, 3.
vnde
Perterritus. Lucret. 2, 43 His tibi tum rebus timefactae religiones Effugiunt animo pauidae, etc. Libertas timefacta Cic. Off. 2 c. 7.
qui ad C. Fabricium Consulem furtim venit, ac praemium petivit: et si de praemio conueniret, promisit regem venenis necare: idque facile este factu dixit, quoniam filii sui pocula in conuiuio regi ministrarent. [...].
Corinthius, dux inclytus e Cornelio Nepote notus tironibus.
vid.TMOLVS.
Atheniensis, temporibus fuit Peloponnesiaci belli, vt ex Aristophanis et Platonis poëmatibus per spicere licet: describitur ab illis vt inhumanus, ac vitans hominum congressus, praeterquam vnius Alcibiadis adolescentis. [...].
a Timone. Huc refertur de Turnebi sententia 24, 33. [...].
vel TIMONEVM i. n. Parabat sibi Antonius Triumuir, id est, domum in ipso mari non procul a Phoro, in quo vitam ab hominibus remotam, Timonis illius [instar degeret. [...].
vid.TIMEO.
Atheniensis, dux potentissimus ac diues, muros Athenis aedificauit. [...].
Vas ad vinum, in conuiuio ponendum. [...].
Cognomen. Quinct. 1, 5, 12 [...].
Vermiculus est, qui in puluere ac situ aut putredine interdum nascens, vestes aut libros abrodit. [...].
extr.
inquit Pomponius Mela 1, 5. et Plin. 5, 1 Mauritaniae peruetus oppidum, ab Antaeo (vt ferunt) conditum, postea a Claudio Caesare, quum coloniam faceret, appellatum Traducta Iulia.
vel TINGVO tinxi, tinctum, ere. [Inficere, madefacere, immergere. [...].
Aliud. Partic. [Vt, Spicula tincta venenis Ouid. ex Pont. 4, 10, 31. [...].
Vt, Sanguine tincturus cultros. Ouid. Fast. 1, 321.
Infectio. Plin. 37, 9 Adulteratur maxîme tinctura, idque in gloria regis Aegyptii scribitur, qui primus eam tinxit. Idem 3, 10. et 36, 26.
vid. Iun. ad h. l. p. 133.
esse putabant, sic dictum, quia sanguine tingatur, ex Isidor. Gloss. Et Mela 2, 1 [...].
Quo aliquid tingitur. Ouid. Trist. 3, 10, 64 Nam volucri ferro tinctile virus inest.
et 46 [...].
vt ait Festus, vid.TINA.
Vid Rhod. ad h. l.
Herba ap. Marc. Empir. c. 17.
Fictieium a sono vocabulum. [...].
vid.SVFFERTVS.
Idem quod tinnitus. Plaut. Rud 3, 5, 26 Illud quidem edepol tinnimentum est auribus.
Qui redditur ex aeneis vasis quum pulsantur. [...].
et TINTINO âre. Afranius in Consobrinis apud Non. 1, 188 [...].
i. Vt gloriae captandae causa te iactites. Auctor Philomelae v. 9 Parus enim quamuis per noctem tinnitet omnem.
Instrumentum aeneum, cuius sono multitudini signum dari potest. [...].
Al. tinnibulati.
Qui tinnimentum facit. Plaut. Truc. 4, 3, 8 [...].
Genus accipitris. [...].
Species lauri apud Plin. 15, 30. Ouid. Met. 10, 98 Et bicolor myrtus, et baccis caerula tinus. Conf. Id. de Arte Am. 3, 692 c. not. Heins.
Frumenti genus. Plin. 18, 8.
Herba. Plin. 21, 11.
Viri proprium in nauibus fabricandis arte singulari, et qui Argonautarum gubernator fuerit, auctore Virg. Ecl. 4, 34 [...].
Conf. Scalig. ad Fest. Plaut. Pers. 2, 2, 61 [...].
Vates Thebanus, mutatus quondum, vt Poëtae tradunt, in feminam, post septem annos in virilem formam rediit. [...].
Nomen regis Armeniae. Hor. Carm. 1, 26, 5 Quid Tiridatem terreat. Vid. Plin. 30, 2. et 33, 3.
Recte ita scribuntur: Sed quaerenda tamen in TYRINTHA.
Genitiuus est antiquus a Tu pronomine. Plaut. Mil. 4, 2, 42 Tis egeat, quia te careat, ob eam rem huc ad me missa est.
Siculus antiquissimus scriptor artis rhetoricae. Vid. Quinctil. 2, 17, 7. 3, 1, 8. Fere cum Corace coniungitur.
vel vt alii, TISAMENES is. m. Orestis filius, qui Mycenis imperauit. Ouid. in Ibin v. 348. Frontin. 1, 2.
Vltricem caedis significat. [...].
Librariorum forte peccatum potius, quam ipsius auctoris barbaries, qui dedit, puto, Ptisana, v. v.
Satraps Persicus, cui filiam nuptum dedit Rex Artaxerxes. Vid. Nep. 9, 3. et 17, 2. et Iustin. 5, 1.
vel TITÂNVS i. m. [Caeli et Terrae filius: multitudinis etiam numero Titanes dicuntur, Seruius ad illud Virg. Aen. 6, 580 [...].
Vt, Astra Titania Virg. Aen. 6, 725. Bella Titania Sil. 12, 725.
de Medea, Solis progenie, qui Titan est.
adiectiue ponitur apud Iuuen. Sat. 8, 132 [...].
Homero Iliad. 2 Fluuius, e Styge ortum habens, qui in Peneum influens, illius aquis non confunditur, sed instar olei innatans excurrit. Lucan. 6, 376 habet Titaresus.
ex Servio enarrante Virg. Aen. 4, 585 [...].
Vt, Coniux Tithonia, Aurora Ouid. Fast. 3, 403. Alma Tithonia Valer. Argon. 1, 311. Senectus Tithonia Stat. Silu. 4, 3, 151.
Aurora Tithoni coniux. Stat. Silu. 5, 1, 34 Citius Tithonida moesti deficient rores, i. Citius aurora plorare desinet Cephalum.
s. TITHYMALLVS i. m. [Genus fruticis, quae a nostris lactuca marina dicitur. [...].
Auis, vid.TITII.
pro Titienses posuit Propert. 4, 1, 31 Hinc Tities, Rhamnesque viri, Luceresque coloni, Quatuor hinc albos Romulus egit equos.
Proprie est, certarum partium corporis contactu, v. g. sub alis, circa ilia etc. risum vel inuito excitare. [...].
Idem. Cic. de Senect. 47 c. 14 [...].
i. qui nimis facile a quocunque tactu ridet.
Poëta vetus, cuius pauci tantum iam exstant versus apud Nonium.
Lignum adustum, quod ab igne extrabitur. [...].
scribit, vt apud Graecos laudatque Plaut. (Casin. 2, 5, 39) [...].
Gentis nomen: plures Titios indicat Vossius Institut. Orat. 1. Conf. Reines. Var. Lect. 2, 14. [...].
Bubulcus fortitudinis monstrosae, cum Milone de robore certauit vicitque, quum pedem tauri vna manu, altera vero alterius tauri pedem per vim, conantibus ipsis resilire, traheret, Auctor Aelian. Var. Hist. 12, 22.
Dicitur qui pedibus insistere nequit, vt faciunt ebrii, aut infirmi, aut vulnerati, aut decrepiti senes, quibus infirmi pedes inconstanter vacillant. [...].
Vt, Artus titubantes sustinet ferula Ouid. Met. 4, 26. [...].
inquit Seruius ad Virg. Aen. 5, 331 Hic iuuenis iam victor ouans vestigia presso Haud tenuit titubata solo: etc.
Inconstanter. [...].
Idem. Sueton. in Vitell. c. 6 Ac de hac quoque liberos vtriusque sexus tulit, sed marem titubantia oris prope mutum et elinguem. Linguae Idem Claud. c. 30.
Vel peculiari tabella scriptum adiicitur, vel in parte quacunque rei, operisue scribitur, ad indicandum quid sit. [...].
Titulo vel nomine comprehendere. [...].
Clarissimus Romanorum princeps, Vespasiant filius, et frater Domitiani. [...].
Proprie Calamus, vt explicuit Hesychius. Pastoris nomen apud Virg. Ecl. 1, 1. 2 Tityrus ex ouibus oritur, hircoque parente Eugen. Tolet. Carm. 22. vid.AMBIGENVS.
Est, Vnius verbi compositi vel simplicis sectio, altera dictione, vel pluribus interiectis, vt Virg. Georg. 3, 381 [...].
vt scribit Plin. 5, 29 [...].
Herba apud Apul. de Herb. c. 19 A partu iuuando, qui [est, dicta eadem, quae alias Aristolochia.
Minutus fenerator: et est vox formata a Graeco diminutiuo [vt apud Plautum a [
vel TODILLVS a, um. Gracilis. Festus ex Plauto, Cum extortis talis, cum todillis crusculis. Todellis legitur apud Festum in Schoenicolae, vbi et nos referimus.
Gestamen proprium, insigneque Romanorum ciuium, quemadmodum Pallium Graecorum. [...].
Qui toga indutus est. [...].
Ioco formatum. Martial. 10, 74 [...].
Togatarum fabularum actor. [...].
vt ait Festus, estque verbum mala patientis. [...].
Al. Tolerantiora.
Supinum, vid. in verbo TOLERO.
Quod tolerari potest. [...].
Facile, sine discrimine. [...].
vel vt alii scribunt, TOLLES [vid. infra TOLLIS.
vt ait Fest. quo trahitur aqua, in alteram partem praegrauante pondere, dicitur a tollendo. [...].
vel TOLLÔNVS i. m. Idem quod Tolleno. Plaut. Rud. 2, 5, 23 [...].
vel sustuli, et apud antiquos tolli, tetuli, sublâtum vel lâtum, tollere. [...].
et Aen. 12, 904. Pueri paronychia cum ingenti subtilitate tollentes Petron. c. 31.
Vt, Cic. Brut. 201 c. 53 [...].
Narbonensis Galliae vrbs nobilissima; a qua TOLOSANI, Tectosagi, Plin. 3, 4. dicti. Notum est adagium, Aurum Tholosanum de quo supra in AVRVM n. 3.
Iidem qui et Tolosani. Caes. Bell. Gall. 1, 7 Qui non longe a Tolosatium finibus absunt.
a quo Capitolium, vid. OLVS, l.
vel TOLVTARIS e. Adi. quasi Volutarius a pedum volubilitate dictus. [...].
quasi Volutim: hoc est volubiliter ait Nonius 1, 12. [...].
apud Non. 1, 60 Gradu tolutili vectus.
vel TOMÂCLVM, i. n. per syncopen, vel TOMACVLA, vel TOMACINA, vel TOMACELLA ae. f. Videntur eadem esse, quae Isicia vocat Apicius, qui propterea Tomaculorum mentionem non videtur facere. [...].
q. d. tondimentum. [...].
vid.THOMEX.
Secans. Cels. 8, 1 Dentes quaterni primi tomici (i. incisores) a Graecis vocantur.
Ponti oppidum, Nasonis exilio notum, quod ipsum a Milesiis deductum innuit ipse Ouid. Trist. 1, 9, 3. [...].
Incolae istius oppidi. Ouid. Trist. 1, 2, 85 Nescio quo videam positos vt in orbe Tomitas Exilem facio per mea vota viam.
Vt, Humus Tomitana Ouid. ex Pont. 3, 1, 6. Ager Tomitanus Idem ex Pont. 3, 8, 2.
Volumen operis maioris, sectio, pars. Martial. 1, 67 Scriptura quanti constet, et tomus vilis. i. charta, plagula. 2 Tomus thurianus, piscis ap. Plin. 32, 11.
Regina nobilis Massagetarum in Scythia, quae Cyrum debellauit et interemit, si fides Herodoto, ex quo Iustinus repetit 1, 8. [...].
vid.TONO.
Lanam, s. capillos, pilos incidere. [...].
Vt, Equi late tondentes campum Virg. Aen. 3, 538. [...].
vt, Tonsus homo, cui contrarium intonsus, capillatus. [...].
et frequentius Pl. TONSAE,
Status tonsi et figura. Accius apud Non. 2, 850 Mulier funesta veste, tonsu lugubri. Plaut. Amph. 1, 1, 288 Sura, pes, statura, tonsus, oculi nasum vel labra.
Vt, Ouium tonsio Vulg. Interp. Deut. 18, 4.
Qui tondet. [...].
Quod ad tondendum pertinet. [...].
Tondendi opus. [...].
Locus, in quo tonderi solet. [...].
Tonsor. Petron. c. 46 sec. Burm. et Scheff. al. Tonsorium, sc. virum.
Quod tonderi solet. [...].
Piscis. Cassiodor. Var. Ep. 12, 4.
vid.TONO.
et aliquando ui, itum, âre. [Sonitum illum et fragorem notat, qui turbido post aestum et vapores caelo solet existere. [...].
Dei epitheton, ap. Sen. Benef. 4, 7. [...].
pro Tonat. Varro apud Non. 2, 858 Tonitribus templum tonescit.
vel TONITRV n. Indecl. in Sing. in Plur. Tonitrua. [...].
Legitur apud antiquos, vnde procul dubio fit Tonitrua. [...].
Tonitru edens. Tonitralia, [Loca, in quibus fit tonitru: vel in quibus habitat is, qui tonat, Deus. Lucret. 1, 1098 Neue ruant caeli tonitralia templa superne.
Aliud Adi. Apul. de Mundo p. 75 Iupiter tonitrualis.
TONSILLA, TONSOR, TONSTRIX, TONSVS, vid. TONDEO.
Ad verbum esset tensio vel intentio, vt in chorda arcus, vel in neruis tortis catapultarum, de quo tono vid. Vitruu. 10, 15 [...].
Accentus. Quinctil. 1, 5, 22 Tenores ab antiquis dictos tonores comperi. Vid. TONVS, n. 1.
meliores TONARIVM i. n. Fistula musica Quinctil. 1, 10, 27. Est Graecum [
Vim habens intensiuam. Theod. Priscian. de Diaeta c. 9 Mastix foris tonotica.
vid.TOPOS.
Gemma. Plin. 37, 8 [...].
siue TOPAZIOS [Vid.TOPAZIVS.
Genus lapidis asperi, qui facile in arenam resoluitur. [...].
Quod ex topho est. Suet. in Claud. Caes. 21 Circo vero maximo marmoreis carceribus, auratisque metis, quae vtraque et tophina ac lignea antea fuerant, exculto, etc.
aut TOFACIVS a, um. Adi. Idem. Plin. 17, 7 [...].
Topho plenus. Sidon. Epist. 3, 13 Verruca humore tophosa.
Species fici. Colum. 5, 10.
Graece, [Latine dicitur Locus. Manil. 3. v. penult. Octo topos per quos stellae diuersa volentes.
Qui vnius loci vel regionis curam habet. Spartian. in Adr. c. 13 Toparchas et reges ad amicitiam inuitauit.
Quid esset, explicat Vitruu. 7, 5 [...].
Qui topia vel topiaria facit: sicut Coronarius, qui coronas. [...].
vnde Topiariam facere, pro Artem exercere operis topiarii. [...].
Dicitur Opus ex arbore, aut frutice, aut herba factum ad decorem, vt sunt testudines, camerae, naues, auiculae, et huiusmodi, quae ex buxo vel hedera, quarum natura sequax est et flexibilis, fieri consueuerunt. [...].
Localis. Vnde Aristoteles et Cicero Topica, libros appellarunt, in quibus indicant quosdam velut locos
argumentorum generales, a causis v. g. effectibus, ab antecedentibus, comitantibus, consequentibus, a signis, a paribus etc. [...].
Ars ipsa inueniendorum argumentorum. [...].
Locorum descriptio Latine dicitur. [...].
Obsoleta dictio, qua antiquissimi vtebantur pro Celeriter, seu confestim, statim. [...].
Inuolucrum aut stragula vtstis tori, id est congestae plumae, vel herbae, vel arundinis operimentum, quod et elegantiore rursus stragulo obducebatur conuiuii causa, aut feriarum. [...].
inquit Varro de L. L. 3, 35 Quod ante torum est.
Mango quidam: qui, vt auctor est Plin. 7, 12 [...].
et aliquando,
Machina premendis vuis facta. Plin. 15, 1 [...].
Locus est, in quo sunt torcula vasa, vt prela, et reliqua. [...].
Qui torculari premit vuas. Columel. 12, 50 Quia interdum multitudo baccae torculariorum vincit laborem.
Proprie enim Adiectiuum Nomen est. [...].
vel TORTILE, Ruellio, et TORDILION, s. TORDYLIVM Semen seselis Plin. 24, 19. et 20, 22. Diosc. 3, 56.
et TOREVMATVM i. n. Opus sculptum vel caelatum, (a [sculpo et caelo) ex quacunque materia, quod in deliciis habetur. [...].
Graecis dicitur caelator, sculptor. Hinc
Ars ipsa, quae et Anaglyptice, et sculptura siue caelatura dicitur. [...].
Primo funem [notat, qui torquendo efformatur. [...].
Quod tormenta s. dolorem affert. Cael. Aurel. Acut. 3, 6 Ligationes tormentuosi organi.
Genus morbi, a torquendo, quum dolore torquentur intestina, vel propter exulcerationem, quae Graece dysenteria dicitur, vel etiam alia ratione, vt scribit Cels. 4, 15 sqq. [...].
Qui eum morbum patitur, quem Dysentericum appellant Graeco vocabulo. [...].
Quod tormina infert. [...].
TORNATILIS, TORNO, vid. TORNVS.
Instrumentum fabrile, quo ligna, ebur, et reliqua huiusmodi torquendo et circumactu axiculorum vel excavantur, vel extra poliuntur. [...].
Torno polire, aut in aliquam formam figurare. [...].
Rotundus, quasi torno factus. [...].
Quod torno factum est. Vulg. Interp. Cantic. 5, 14.
ad finem, Facit quoque tornatores, aut simulacrorum sculptores.
et 3 Esdr. 6, 18.
vid.TORVS.
vid.TORPEO.
Animo et corpore languidum, rigidum, et paene immobilem esse. [...].
Torpidum fieri. [...].
vid.TORPORO.
Animi et corporis debilitatio, pigritia, stupor. [...].
Torporem inducere. Turpilius Hetaera, Stupidus adstat, ita eius adspectus tepens, cor torporauit hominis amore. i. Torpefecit Non. 2, 870.
Torpens, piger: vt, Torpidus somno Liu. 25, 38. et 22, 53 [...].
Idem quod Torpor. [...].
vid.TORQVES.
et tortum, êre. [Est plus quam flectere, nempe vi quadam adhibita situm praeternaturalem aut motum efficere. [...].
Vt, Hor. Epist. 1, 18, 38 [...].
Add. 1 Sam. 10, 3. Ausonio vindicat etiam Scalig. Aus. Lect. 2, 13 p. 122. Videtur autem Torta eadem quae Tracta v. v.
ex Poëta Virg. Aen. 5, 276 Nequidqum longos fugiens dat corpore tortus.
Tormentum. Pacuulus Duloreste, Nam te in tenebras saepe lacerabo fame clausum, et fatigans artus torto, distraham Non. 2, 849.
Oblique, transuerse. Lucret. 4, 306 Quamuis torte, penitusque remota Omnia, etc.
Tortum, multis flexibus sinuosum. [...].
cap. vlt. Et quae ratio tortuositatis illius? Add. Id. de Carne Chr. c. 20 pr.
i. contorsio. Seruo maleuolo tortura et compedes Vulg. Sirac. 33, 26. Add. 31, 21.
Add. Esai. 13, 8.
Quod torqueri, flecti, replicaripotest: vel tortum adeo et incuruum. [...].
Vehementer torquere. [...].
Qui torquet, cruciat. [...].
nescio quod proponebatur ex Cic. Att. 7, 2 sed iam nihil eo opus est, lectione si non vera, certe clara et plana restituta, Eius testamentum deporto duorum Ciceronum signis obsignatum etc.
et TORQVIS Tam masc. quam f. gen. [...].
Torque ornatus. [...].
Fluuius, qui non de fonte, neque de viua aqua, sed a pluuiis, vel de montibus in valles descendit, et in mare procurrit: aestate autem siccatur, aquis vero hiemalibus inundatur et currit. [...].
Lignum teres quando ardet. Ouid. Met. 8, 512 Funereum torrem medios coniecit in ignes. Ambustus torris Virg. Aen. 12, 289.
vt ait Festus. [...].
i. Ardentes Virg. Aen. 9, 105. [...].
Compar. Claud. de Rapt. Proserp. 2, 198 Torrentius amne Hiberno, tortaque ruunt pernicius hasta.
Siccare. Plin. Valer. 2, 28 Ponere super carbones, vt tostetur.
Aridus; vnde Aestas torrida dicitur. [...].
Torrere, coquere, multum calefacere, siccare. [...].
Add. Pallad. 1, 28. Veget. 3, 45.
Gr. [cum in sole velut torretur, Insolatio, Apricatio. Add. 5, 4 s. 76 Adiutoria ex --- paroptesi et solis torrore, vel arena ignita, etc.
TORSIO, TORTILIS, TORTIVVS, TORTOR, TORTVM, TORTVOSVS vid. TORQVEO.
vid.TORVVS.
Videtur prima significatione, quam seruat diminut. [...].
Vid. TORVS n. 6. [...].
Adspectu formidabilis. [...].
Proprie taurorum est, Festus, Toruitas a ferocia taurorum dictum est. [...].
al. Stolide.
vbi plura.
Aliud Adu. pro Torue. [...].
Ferculi genus ap. Cael. Aurel. 1, 1, 12 Ex panis pulticula confecta, quam estclauicula quadam s. pistillo diligenter inter coquendum subactus. Vid. Reines. Varr. Lect. 3, 18.
Equus peculiaris generis, ap. Veget. Veter. 1, 56 et 4, 6. Conf. GVTTONARIVS.
Nomen numerale indecl. cui respondet Quot. Cic. de Orat. 2, 140 c. 31 [...].
Par numerus s. aequalis. Cic. de Divin. 2, 90 [...].
et TOTIVGVS a, um. Totiugi scientia magnificus Apul. Flor. 2. In qua domo totiugis iam diebus ne fumus quidem vllus visus est Id. Met. 2 p. 125. Add. Id. Flor. 4.
Gen. Totius, Dat. Toti. [Ad quantitatem refertur, a qua nullam partem abesse, hoc nomine significatur. [...].
Vox vulgaris et prorsus noua, cui frustra auctor assignatur Quinctil. Decl. 337 extr. Nam tota lis ibi recte Burm. p. 699.
Omnino. Lactantio impegit librariorum imperitia 2, 12, 20. itemque Epit. 63 pr. Vtroque loco doctissimi quique editores librorum bonorum auctoritate expulere. Vid. Bunem.
Venenum: vnde dicatur, Plinius ostendit 16, 10 [...].
Herba, quasi Sagittaria: al. artemisia Apul. de Herb. c. 10.
vid.TRABS.
a latis virgis, quae trabibus comparari possunt, dicta, quod post Turnebum monuit etiam Lips. ad Tac. An. 3, 2. [...].
Trabea indutus. [...].
Idem, Vt, Effulgens trabealis mole metalli, i. trabea auro rigante Sidon. Carm. 2, 2. Add. Ennod. 1, 5.
vel TRABES is. f. [vt Festus ait, sunt duo tigna, aedificii gratia, simul compacta; nam quum simplicia sunt, non Trabes, sed Tigna dicuntur. [...].
Quod trabibus factum est: vt, Nauis trabica, quae trabibus confecta est. Festus.
s. ceruix est.
Vid. Idem 10, 5 ad finem.
siue TRACHÎA ae. f. [vid. Gell. 17, 11.
siue TRACHELVS i. m. Proprie cervix est. [...].
Rosae species. Plin. 21, 4.
vel TRACHIS înis. f. [Ciuitas Thessaliae, quae Heraclea ab Hercule cognominata est. [...].
Vt, Miles Trachinius Lucan. 3, 178. [...].
Regio Syriae Palaestinae, vt scribit Plin. 5, 18.
Genus balsami, ap. Plin. 12, 26. Ad verbum asperum.
vel TRACTA ae. Edulii genus, Vid. TRACTVS, a, um, sub TRAHO.
TRACTATVS, TRACTIM, TRACTO, TRACTVS vid. TRAHO.
vid.TRADO.
Est velut Transdere (vt nonnunquam scriptum inuenitur, quod suo loco monemus) siue dando transferre, atque adeo paullo plus quam dare, porrigere. [...].
Vt, Neci traditus Sen. Medea 7. [...].
Qui tradit vel prodit. [...].
Ex Trans et Duco, quod et Transducere dicitur. [...].
Traducendi actus: Traductio captorum Auson. ad Gratian. c. 4. [...].
interdum m. interdum f. Quid esset declarat Varro de R. R. 1, 8 [...].
Frutex est, de quo Plin. 13, 2 s. 36 [...].
Artemisiae species. Apul. de Herb. 11.
cuius neque nomen, neque naturam quisquam docet.
Hirco-ceruus. Describit Plin. 8, 33. Solin. c. 19.
secundum Macrobium, Saturn. 2, 8. [...].
siue TRAGONIS is. f. [Herba, nascitur in Cretae tantum insulae maritimis, iunipero sunilis et semine, et folio, et ramis. [...].
Quasi hirci cantus. [...].
Quod ad tragoediam spectat. [...].
Actor Tragoediae. [...].
Mixta rebus grauibus et iocosis fabula. Plaut. Amph. Prol. v. 59 et 63.
vid.TRAGION.
Sic enim legendum ostendit Salmas. ad Solin. p. 285. [...].
Graecis, quae Latinis Hirci barbula appellatur, Herba, quae hac facie repraesentatur a Theophrasto, Radix longa, dulcis, folium croci, longius, caule paruo, super quem calyx latus et barbula, quae summo vertice incana et prolixa funditur, vnde nomen accepit. [...].
Herba. Plin. 14, 16. et 20, 17. Cels. 3, 21. et 5, 11.
Graecis caprum significat. [...].
inquit Festus. [...].
Qui tragulam iacit. Veget. 2, 15.
Facticium quiddam est, quod simili modo ex tritici semine fit, vt ptisana ex hordeo, vt ait Plin. 18, 7 s. 16. Vid. Diosc. 4, 49. Plin. 18, 10 s. 20, 4.
Insula et oppidum Illyrici, vulgo Trau. Plin. 3, 21 et 22.
vid.TRAGOS.
vel TRAHEA ae. f. [Genus vehiculi sine rotis, quo coloni vtuntur. [...].
antiquum. Auidus, rapax, omnia ad se trahens. Plaut. Pers. 3, 3, 6 Procax, rapax, trahax, trecentis versibus tuas impuritias loqui nemo potest.
Videtur trahere dici proprie ille, qui praecedens ipse aliud post se positum mouet, vt agere, qui sequens impellit, quod ante se est: item trahit qui, ad se vt moueatur aliquid, efficit, agit etiam qui exigit, abigit etc. [...].
vel TRACTVM i. n. [Edulii genus est, quod quale sit intelligi potest ex Caton. R. R. 76 [...].
Manipulus lanae, manibus tractatae. [...].
Trahendo in lengum, sine intermissione. [...].
Vt, Tractoria organa apud Vitruuium 10, 1 [...].
Vt, Sudor crassus et tractuosus i. glutinosus Cael. Aurel. Acut. 2, 32, 167.
Proprie est huc illuc trahere, quod cum faciant, qui rem aliquam considerandi, vel perficiendi causa in manibus habent, hinc est, quod Tractare est circa rem vel personam quamcunque quocunque modo versari et in ea occupatum esse. [...].
Ipse tractandi actus et contrectatio Plin. 8, 54 [...].
Quod tractari potest. [...].
Compar. Gell. 6, 2 Vim inoffensius tractabiliusque transmittere.
videntur fuisse homines, qui manu membra tractabant, et leniter fricabant. [...].
Senaculum, vbi tractantur negotia. Sidon. Epist. 1, 7 It in tractatorium frequens senatus.
Ex tracta et acte confectae Apic. 5, 1. et 6, 9.
tracta et melle conditus Apic. 8, 7.
Imperator Romanus, Princeps optimus. [...].
apud Fabrett. p. 677 AD AVGENDAM THERMARVM TRAIANARVM GRATIAM.
Idem. Inscript. apud Fabrett. p. 454 VIR AVGVSTAL. SODAL. TRAIANAL. ET HADRIANAL.
vid.TRAIICIO.
s. TRANSIICIO iêci, iectum, cere. [Trans, i. in diuersam partem iacere, transferre. [...].
Vt, Traiecta praecordia, Transfixa Plin. 11, 37. [...].
Actus traiiciendi. [...].
Traiectio. Vitruu. 4, 7 Traiecturae mutulorum.
Siphunculus: vid. Plin. Valer. 1, 37 et 57. Reines. Var. Lect. 3, 4.
vid. TRAIICERE pecuniam.
TRALATIO, TRALATICIVS, TRALATVS vid. TRANSFERO.
vel TRALLIS ium. f. pl.Vrbs Lydiae, ad Maeandrum non longe a Magnesia, etc. Hic Andro, ille Samo, hic Trallibus aut Alabandis Iuuen. Sat. 3, 70.
vid. Idem pro Flacc. 53.
i. loquendo absoluere.
s. TRANSLVCEO êre. [
fila staminis in tela. [...].
Semita transversa. [...].
vid.TRANSMITTO.
vel TRANSNO âre. [In ripam alteram nare. [...].
Quietum significat, pacatum, serenum, pacificum. [...].
Aliud Adu. vel Ablatiuus absolute positus, cum tranquillum est. [...].
Quietum facere. [...].
Vt, Mare omne tranquillari oleo, et ob id vrinantes ore spargere, quoniam mitiget naturam asperam, lucemque deportet Plin. 2, 103 [...].
Placabilitas, serenitas.
Praepositio, Accusatiuo Casui seruit, et significat Vltra, vt quum de loco ad locum, et de vno homine ad alterum, et de vna re ad alteram imus. [...].
Vltra abire: verbum compositum vt Transadigo. [...].
vid.TRANSIGO.
Adigo ita, vt ab altera parte exeat. [...].
Quae trans Alpes sita est Plin. 22, 2. [...].
Deuorare, glutire. Cael. Aurel. Tard. 4, 7, 105 Catapotia facienda in erui magnitudinem, quorum quatuor vel quinque dabimus transbibenda. Add. 4, 8, 128.
Ex Trans et Scando, vt Transire, Transgredi. [...].
Totum persecare. Plaut. Pers. 4, 8, 1 Transcidi loris omnes adueniens domi, i. ita cecidi, vt cutis rumperetur.
Per colum transfundere vel traiicere. Agitatum transcolare in trullionem Oct. Horat.
Idem quod Exscribere. [...].
Pro Excusatione, seu remotione criminis. [...].
In alteram partem, vel ad finem vsque currere. [...].
Vnde, In transcursu aliquid factum dicimus, pro Obiter, et inter percurrendum. [...].
inquit, Donatus, quod nos lenius Tradere nunc dicimus. [...].
Idem quod Traducere, quem in locum cum consuetior sit ista scriptura, exempla pleraque relata sunt. [...].
Per quam adspectus transire potest. [...].
In alteram partem ire. [...].
In transitu, obiter. Ammian. 28, 4 Transeunter iudiciorum fide discussa, supplicio lethali damnauit.
Add. Idem 2, 367.
Idem. Plin. 6, 14 [...].
extr. Non transitorie sed fideliter audientes. Add. Idem de Trin. 12, 7. Hieron. ad Matth. 26, 51.
vid.TRANSILIO.
al. Transita. Vid. Commentat.
In alium locum serere. [...].
De loco in alium locum ferre. [...].
siue TRALATVS a, um. Partic. [
siue TRALATIO ônis. f. [
siue TRALÂTOR, ôris. m. [
siue TRALATICIVS a, um. [Quod transfertur, vel translatum est. [...].
Perfunctorie. l. 1. D. de iure Patron. Iniuriam translaticie exsequi. Translaticie defungi munere accusandi l. 1 §. 6 Praeuaric. ad SC. Turpill.
Idem quod Translaticius. [...].
Per medium figere. [...].
In aliam Figuram vertere. [...].
Flumentransgredi. Commod. Instruct. 50 Transfluuiat hostis, tu sub latebra conde.
In aliam formam mutare. [...].
Vt, Scylla in scopulum transformata Ouid. Met. 14, 73.
Quod quamcunque formam recipit, siue in formas diuersas transformatur. [...].
Trans fretum ire. Plin. in Paneg. 81 [...].
Conf. Veget. 3, 22.
Transmarinus. Tertull. Apol. 25 Patriae solum transfretanis dedisse.
De loco ad locum fugere. [...].
Qui transfugit, et ad hostes defecit. [...].
i. instar fumi, cui occlusus exitus, qua licet erumpit. Add. Sidon. Carm. 23.
i. perfunctorius. Transfunctoria praecepta Tertull. adu. Marc. 1, 27. Add. Idem contra Valent. c. 6.
De vase in vas fundere. [...].
etc. Sanguis in arterias transfusus Cels. Praef. l. 1.
fin. Sic Transbibo, Transuoro.
Transire. [...].
Transitus. Tacit. Ann. 15, 7, 3
Vox Theologica pro Peccatore. [...].
Ex Trans et Ago: Vltra agere, ad finem agere. [...].
Consummatio. Tertull. de Anim. 55. [...].
Qui transigit. Cic. Verr. 2, 69 c. 28 Qui est, id quod ex plurimis testibus priore actione didicistis, rerum huiusmodi omnium transactor et administer.
et TRANSIACIO iêci, iectum, ere. Idem ac TRAIICIO. [...].
etc. Al. traiecto.
s. TRANSSILIO silîui, vel silui, sultum, ire. [Vltra salire. [...].
i. Qui inter alios traduces transilit.
TRANSITIO, TRANSITVS, vid. TRANSEO.
vid. suo loco.
in alteram partem labi. [...].
vid.TRANSFERO.
Perlegere. Plaut. Asin. 4, 1, 5 Horrescet faxo lena, leges quum audiet. D 1. age quaeso mi hercle translege PA. audin'? DI. audio.
vel TRALVCEO xi, êre. [Pellucere. [...].
Quod adeo lucet, vt per medium adspicere liceat. [...].
Quod trans mare est, vel petitur. [...].
vel TRAMEO âre. Vltra meare. [...].
Pric. Limite transmeato. Ammian. 27, 18 Transmeato lentius freto.
sub fin. Spatio non transmeabili. Transmeabilis fluuius Beda Hist. Eccl. Angl. 1, 25.
In aliud domicilium, habitationemue migrare. [...].
conf. Vulgat. Matth. 1. 17.
Per medium mittere, tam varia ratione, quam ipsum simplex Mittere. [...].
Vid.TRANSMITTO.
Pro Traiectu, seu traiiciendi spatio. Caes. B. G. 5, 13 Pari spatio transmissus, atque est a Gallia in Britanniam.
Qui vltra montes habitat. [...].
De loco in alium locum mouere. [...].
Conf. Frontin. Strat. 1, 4. 2, 5. 4 vlt. 19.
Vltra natare, natando transire. [...].
Vltra nare. Cic. in Somn. Scip. 16 [...].
Add. Id. 3, 13.
Nomen commutare, vel invertere, aut immutare. [...].
Numerare, quod alteri tradendum est. [...].
Qui trans Padum habitat. [...].
et 302.
s. TRANSSPICIO spexi, spectum, ere. [
In alium locum ponere. [...].
De loco in locum portare, traiicere, transmittere. [...].
extr. Populorum transportationes exsilia publica sunt.
i. Valde quietus. Laudatur Plaut. Merc. 5, 2, 50 Ego istum in transquieto tuto sistam, ne time. Sed Tranquillo Gron. sine mentione alterius lectionis.
Qui trans Rhenum habitat. [...].
Qui trans Tiberim in vrbe habitat. Martial. 1, 42 Non es, crede mihi. Quid ergo? Verna es Hoc quod Transtiberinus ambulator. Conf. Cic. Att. 12, 2 et 3.
conf. Ammian. 18, 22. et 19, 18 fin.
i. pertinet, vt recte Gronouius.
et Plur. TRANSTRA, [Scamnum transuersum in naui, cui insident et quo nituntur remiges. [...].
Vsus est pro Trabeculis Vitruu. 5, 12. conf. Philand. ad Vitruu. 1, 5.
Vltra vehere, siue id ratibus in mari, siue curru per terram fiat. [...].
conf. Tertull. de Spectac. c. 5.
Transfigere. Cic. Fam. 7, 1 [...].
Quod contrarium est directo. [...].
ap. Gell. 7, 3. [...].
Add. Cels. 5, 26, 24.
Aliud Adu Plin. 3, 1 Ad Gallicum oceanum Iberico a mari transuersim se pandens terra. Conf. Tertull. de Bapt. c. 8.
Quod in transuersum ponitur. [...].
appellauit Metamorphoses Ouidii vetus Auctor ap. Barth. ad Stat. Theb. 1 p. 118.
i. transversim inspergere, sec. Barth. c. l. p. 117.
s. TRANSSVLTO âre. [Ex Trans et Salio compositum. [...].
s. TRANSSVMO sumsi, sumtum, ere. [Ex alio sumere. [...].
Tropus est apud Rhetores, quam Graeci [vocant. [...].
Vid. supra TRANSPOSITIVVS.
s. TRANSSVO ui, ûtum, ere. [Acu vel simili re traiicere. [...].
Vt Transuolare. Varro de L. L. 4, 25 Trua, quod trauolat ea aqua. Lucret. 4, 603 Species quod trauolat omnis. al. Trameat.
vel TRAPÊTVM, i. n. vel TRAPÊTVS, i. m. vel TRAPÊTA ae. f. Mola oliuaria, vt ait Seruius. A [
Graecis mensa est. Hinc
Mensarius v. v. Plaut. Capt. 1, 2, 90 Subducam ratiunculam quantillum argenti mihi apud trapezitam siet. Add. Id. Pseud. 2, 4, 67. Sidon. Ep. 5, 7.
vel TRAPEZOPHORVS i. m. Quasi tu gestatorem mensae dicas. [...].
Cappadociae ciuitas libera, et vasto monte clausa, vt auctor est Plin. 6, 4. [...].
vid.TRANSENNA.
vel TRASYMÊNVS, s. THRASVMENVS (fluctuat enim vehementer in Latinis et Graecis scriptio. [...].
Transire. [...].
vid.TRANSVOLO.
Graecum vocabulum significans Balbum, aut eum, qui cum difficultate loquitur. [...].
Balbutientis vitium.
pro TRES vid. in TREPONDO.
vel TREBATIVS [Iurisconsultus, Ciceronis familiaris, vt perspicere licet ex familiaribus epistolis, libro praesertim 7. [...].
Peruicax. [...].
Nomen apud Romanos frequens. M.
Historicus, cuius exstant Vitae quaedam Imperatorum.
a Trebellio Maximo COS. dictum, de fideicommissariis hereditatibus. Vid. Vlp. tit. 25, 14, 4. Est Titulus Digestorum (36, 1) ad SCtum Trebellianum.
forte nomen debent M. Trebellio Colum. 5, 1, 2.
Subalpinae regionis fluuius, iuxta Dertonam ciuitatem (auctor Strabo l. 5) clade Romanorum ab Annibale accepta insignis. [...].
Vmbriae populi in quarta regione Italiae, quorum meminit Plin. 3, 14. [...].
Instrumentum rusticum; quasi Tribla a tribula. Cato de R. R. c. 135 Treblae emi possunt Albae. Sed vrbis nomen putabat Schoettg. de qua in TREBVLA.
Cum Bruto et Cassio coniurauit contra Caesarem, fraude Dolabellae interfectus crudelissime, vt narrat Cicero in Philipp. 11, 1. [...].
Oppidum haud longe ab Vrbe, vt scribit Plin. 3, 5. [...].
iam vidimus. Plin. 14, 6 Vina Trebulana.
Tercentum vel Trecenti, distributiue. [...].
CCC. Adiectiuum Plurale, pro Ter centum. [...].
Idem quod Treceni. Columel. 5, 2. Ammian. 18, 2 et 20, 4.
Add. Eutrop. 2, 1.
Vid. Reines. ad Inscript. 39 Class. 8.
intell. Centena millia Sestertiûm. Add. Martial. 3, 22.
Add. Idem 37, 22 Cum tredecim millibus peditum Idem 37, 6 pr.
Pro Ter et decies. [...].
vid.TRIS.
vid. infra TREMO.
Vocabulum pro Triente ad exemplum Semissis finxerunt mediae Latinitatis auctores. [...].
Commoueri, seu agitari significat non tam magno motu quam celerrime, repetito, vt in chordis, in laminis metallicis, in corporibus animalium a frigore vel subita commotione affectis, videmus. [...].
Propter quod quis tremere debet. [...].
Tremens. [...].
Tremore concuti: interdum etiam Timere. [...].
Tremorem incutere. [...].
apud Non. 6, 65 Anates tremipedas. forte Remipedae.
Ipsa commotio. [...].
Quod valde tremit. [...].
Pauidus, metuens, timens. [...].
Celeriter, per timorem. Liu. 22, 91 Nam et statiua trepide deserta fuerunt.
Metu concuti, timere, vel quacunque de causa celeriter mouere, satagere. [...].
Vt, Fuga trepidans Lucan. 3, 159. [...].
Timide. [...].
apud Veg. Mulom. 1, 36, 37 [...].
quo vtitur v. g. Scribon. 105. 271. [...].
et TRIA Plur. num. [Numerale nomen. [...].
cum deriuatis, TERTIVS, TERVNCIVS, vid. s. l.
Tripondium, numus aeneus pretii et ponderis trium assium. [...].
idem qui Triumuiri, de quibus suo loco. [...].
siue TREVIRI [Galliae Belgicae populi, vetusti sane, nomenque retinentes. [...].
et TRIANGVLVM i. n. Figura tres angulos habens, quam Graeci [vocant. [...].
Quod trianguli formam refert: vt Triangularis agri forma, apud Columel. 5, 2.
Genus militum, qui quales fuerint olim, lucidissime explanat Liu. 8, 8 [...].
Numerus ternarius. Gell. 1, 20 Numerus ternio, qui Graece dicitur trias. Trias triplicata nouem numeros facit Mart. Capella 2 p. 26. add. 7 p. 239.
Numerus tricenarius. Tertull. de Praescript. c. 49.
Epiri populi, Dardanis oppositi et Moesiae gentibus, vt scribit Plin. 4, 1.
i. quae tribus baccis constat.
Mulier, quae in sexum suum libidinem exercet. [...].
Populi Germaniae, nunc, vt volunt, Alsatii dicti. Vid. Plin. 4, 7. Tacit. de Germ. 28, 7.
vel TRIBONIVM i. n. Plane Graecum est, [Pallium tritum. Auson. Epigr. 53, 1. Vid. Ferrar. de Re Vest. 2, 4, 14. it. Fest. in Adtritum.
Pes tribus Syllabis breuibus constans. a [tres: et [breuis, vt Dominus. Vid. Terentianum, de octo pedibus trisyllabis.
vid.TRIBVS.
vel TRIBVLVM i. n. [Genus vehiculi, quo frumenta in area teruntur. [...].
Locus vbi tribulae reconduntur, apud Columellam esse dicitur. Non puto.
aut alio quouis instrumento comminuere.
Vox ecclesiastica pro Aerumnis vel dolore. [...].
vid.TRIBVS.
Spinae Genus a semine triangulari dictum: vel quod cuspidatum trifariam feriat. [...].
Asper, spinosus. Opus per hamata syllogismorum puncta tribulosum Sidon. Ep. 4, 3. Viarum voragines tribulosae Id. 3, 2. Idem Epist. 1, 7 Dissimulatio tribulosissima.
Locus excelsus, in quo residebat, qui ius tribubus redderet, a quibus, tribunisque adeo dictum videtur. [...].
vid.TRIBVNVS.
a Tribu: dictus quod primo in tres partes diuisus erat Populus Romanus, et ex singulis, certe pro singulis, singuli creabantur tribuni. [...].
siue TRIBVNITIVS a, um. Adi. [Quod ad tribunos pertinet. [...].
Tribunorum munus ac dignitas. [...].
Simpliciter pro dare ponitur et exhibere. [...].
add. Suet. Tib. c. 9 aliam significationem vid. post TRIBVS.
vid. loco suo.
Est pars Populi Rom. primo quidem tertia, vnde, s. a tribus, nomen ortum videtur: cum tria genera essent primorum ciuium, vt mox apparebit: deinde pro locis, quibus habitabant diuisae, numero subinde crescente, vt in XXXV vltimis reip. liberae temporibus consisteret. [...].
Qui ex eadem tribu est. Hor. Epist. 1, 13, 15 [...].
Quod ad tribus pertinet: vt, Tribuarium crimen, et Tribuaria res. Cic. pro Planc. 47 c. 19 [...].
Per singulas tribus. [...].
Quod ad tribus pertinet. [...].
etiam dicitur, [
Vnde Titulus Digestorum lib. 14 [...].
Qui soluendo tributo obnoxius est. Iustin. 1, 7 [...].
Plur. Num. tantum. [fin. [...].
vid. in suo LOCO.
pro Nugas agere dicebant veteres. [...].
extr. Vid. supra BICAMERATVS.
i. numero ternario.
Hinc
Vt, Fines Tricastini. Sil. 3, 466 Iamque Tricastinis incedit finibus agmen.
Plural. num. a Triginta, G litera in C mutata: sicut pro Vigeni, Viceni. [...].
Cui triginta competunt, aut attribuuntur. [...].
Spatium triginta annorum. Possessio connumeretur in viginti annorum spatium vel tricennium Cod. lib. 7, 4, 31 l. 1.
Constantinus Oros. 7, 28 extr.
Idem quod Treceni, scil. CCC. Columel. 5, 2 Quoniam sex latera sunt, quae consummata fiunt duo millia tricentena et quadraginta.
Tria capita habens. [...].
vel TRIGESIMVS a, um. Adi. [
Milites legionis trigesimae, ap. Ammian. 18, 9.
Tres decusses. Varro L. L. 4, 36.
i. trica, ex quo corruptum videtur, Tertull. adu. Valent. c. 14. vid. Iun. ad h. l. Rhenan. legit trechea.
Numi genus, tres chalci, id est aerei minuti. Vitr. 3, 1.
Inter Ornamenta muliebria positum a Septuaginta interpretibus, Ezechielis 16, 10 et 13 [...].
Genus piscis. Plin. 9, 15 Intrantium Pontum soli non remeant trichiae.
vel TRICHILA ae. f. [Vas est habens tria labra, quibus liquor effundi potest. [...].
Aluminis genus, in pilos velut minutos scissile, de quo Plin. 35, 15. Diosc. 5, 77.
Herba, quae Romanis capillaris dicitur, aliqui pinnulam, alii filiculam, aliqui adianton et hanc vocarunt. [...].
Herba eadem, quae et trichomanes. Apul. de Herb. c. 47.
Tres habens chordas. Sidon. 5, 5 Citharae trichordes.
Proprie locus in tres minores locellos distinctus. [...].
Gemma nomen a tribus coloribus impositum, quos reddit coti attritae. [...].
a Triginta, pro Trigecies. [...].
Trium vocum cantio. Symmach. Epist. 1, 47.
Cognomen in gente Lucretia. [...].
Conclaue discubitorium dici potest. [...].
Atriensis quidam triclinio praepositus. [...].
Idem quod Triclinium: vel Quod ad triclinium pertinet. Varro de R. R. 1, 13, 7 Quo elaborant, vt spectent sua aestiua tricliniaria ad frigus Orientis. al. Triclinaria.
Quod ad triclinium pertinet: vt Lectus tricliniaris Plin. 37, 2. [...].
vel TRICLINARIVS a, um. Vetus Inser. apud Gruter. p. 576. n. 6. SERVVS TRICLINIARIVS. Plin. 9, 39 Quis non iam triclinaria facit. scil. Vestimenta.
vt ait Non. 1, 85. [...].
s. TRICOLVM i. n. Trium membrorum s. colorum Systema aut periodus. [...].
apud Gell. 11, 7. [...].
vid.TRICAE.
Cognomen Nouellii Torquati Mediolanensis, qui gestis honoribus a Praetura ad Consulatum vsque peruenerat. [...].
Quod tria cornua habet. Plin. 8, 21 Indicos boues vnicornes, tricornesque. conf. Solin. 65.
extr.
Add. Id. Contr. 12.
aut TRICORPORVS a, um. Adi. [Tria habens corpora. [...].
Tres habens cuspides. Ouid. Met. 1, 330 Positoque tricuspide telo Mulcet aquas rector pelagi.
Quod habet tres dentes, vt Neptuni sceptrum. [...].
Idem. Ouid. Met. 11, 203 Cumque tridentigero tumidi genitore profundi.
in MSS. vulgo leg. tridente potens.
Spatium trium dierum. [...].
Mors P. Chrysolog. Serm. 81.
Spatium trium annorum. [...].
Tertia pars assis, vnciae quatuor. [...].
Vt, Trientalia folia, a mensura dicta sunt, quae amplitudine trientem aequant, hoc est pollices quatuor. Plin. 27, 5. 2 Aspectus trientalis... Materia trientalis Vitruu. 10, 6.
Vasis genus, tertiam partem sextarii capiens. Pers. Sat. 3, 100 Calidumque triental Excutit e manibus. Nonnulli legunt Trientem.
Conf. Lamprid. in Alex. Seu. c. 21.
Praefectus trieris, s. triremis nauis. [...].
Nauis triremis. Nep. 7, 4, 3 In trierem, quae ad eum deportandum erat missa, adscendit. Sic optimi Codd. Vulgo, Triremem.
Spatium trium annorum. [...].
Triennalis. [...].
Tribus modis, siue in tres partes. [...].
Add. Cassiod. Var. 5, 40.
sub fin. Add. Messala Coru. p. 1.
Laudatur Auson. in Ternario 85 Atque trifatidicae nomen commune Sibyllae. h. e. Valde, aut plus quam fatidicae, vt Trifurcifer, etc. Sed Toll. Et tris fatidicae.
Tres fauces habens. Virg. Aen. 5, 417 Cerberus haec ingens latratu regna trifauci Personat. Non tutum est casum rectum adhibere.
Haec Festus. Trifaces inter Tela enumerat Gell. 10, 25.
Quod ter fructus producit. [...].
Quod tribus partibus finditur. [...].
in qua tria tantum fila, tres pili.
de Graeca litera dicitur.
laudat Plin. 14, 7 s. 8, 6. [...].
Tres habens formas, vt, Canis triformis, Cerberus Senec. Herc. Oet. 1202. [...].
Plus quam fur, vel Maximus fur. Plaut. Aul. 4, 4, 6 Non fur, sed trifur.
Plus quam furcifer. Plaut. Aul. 2, 4, 47 Vituperas me? A. etiam fur trifurcifer. Idem Rud. 3, 4, 29 Tun' trifurcifer mihi audes inclementer dicere?
Quod tribus surculis furcatum est, vt bifurcum, quod duobus. [...].
Quasi Triiuga, a tribus equis iunctis: Currus sic dicitur, tribus equis iunctus, ipsique adeo equi, in quantum pares et iungendi intelliguntur. [...].
Curule trigarum certamen. [...].
Trigarum agitator. [...].
Surculi epitheton tres gemmas babentis. [...].
Nomen numerale. [...].
Genus piscis, qui a Latinis mullus dicitur et barbio. Diosc. 2, 21. Hinc
Lapillus, qui mulli piscis colorem habet. [...].
Vox architectorum dicitur a tribus glyphis, id est sculpturis vel canaliculis. [...].
Pilae genus. [...].
vel TRIGONVM i. n. [Triangulus. [...].
Triangularis. [...].
Idem. vnde Trigonica radiatio apud Iulium Firmicum 2, 32. et rursus 3, 1 et c. 3.
Forma tribus lineis constans. De pila trigonali est epigramma Martial. 14, 51. vid.PILA.
Triangularis forma. In trigonion constitutum Innocent. de Cas. p. 224. 2 Herba, ap. Apul. de Herb. c. 3 et 65.
Spatium trium horarum. Auson. Epist. 4, 62 Nec duraturi post bina trihoria corui. Corui autem pisces sunt. Add. Idem in Mosella v. 87.
vel TRIIVGVS a, um. Cerberus triiugo capite praeditus Apul. Met. 6 p. 181. Auson. Epist. 8, 6 Vel cisio triiugi si placet insilias. Al. teriugo.
Quod est trium librarum. [...].
Qui tres linguas habet, vel linguam tricuspidem, vt serpentes. [...].
Al. trilingue: loquitur de viperis coëuntibus.
Textarum rerum epitheton, que indicatur, terna licia deinceps, alternis, in textura trahi, vnde terni ordines liciorum et filorum adeo staminis orientur: in texto autem tessellae trinorum filorum staminis s. porrectorum, et totidem subteminis s. transuersorum: quanquam et aliae pro diuersa ordinatione existere figurae in texto possunt. [...].
Pes constans ex syllabis tribus longis; vt, Virtuti.
vid.TRIMVS.
Hercules.
Quod est trium mensium. [...].
vel TRIMETRON i. n. [Tria habens metra. [...].
Vt, Aesopia trimetria Auson. Epist. 16, 78. Add. Sidon. Epist. 9, 15.
Trium modiorum mensura. [...].
Idem. Plaut. Men. Prol. 15 Nunc argumentum vobis demensum dabo Non modio, neque trimodio, verum ipso horreo.
Quod est trium annorum. [...].
Ipsa trium annorum aetas. [...].
Insula, quae et Sicilia, Sicania et Triquetra appellatur, a tribus promontoriis (quae [Graecis) dicta est Trinacria, Pachyno scilicet, Lilybaeo, et Peloro: Hinc
Patronym. [...].
Siculus, vt, Aqua Trinacria Ouid. Epist. 12, 126. [...].
Abnepotis filius: quod sit post tres a nepote. Paullus in l. Iurisconsultus D. de gradibus l. 10 §. 9 Trinepos, trineptis: hi sunt filii filiaeue abnepotis, abneptis.
Vox apud Patres et scripteres ecclesiasticos frequens. [...].
et TRINOBANTES um. m. [Britanniae insulae populi Orientales, penes Iamesam aestuarium, vt auctor est Ptolemaeus 2, 3 [...].
Tres noctes. [...].
Trium nodorum: vt, Claua trinodis Ouid. Epist. 4, 115 [...].
Tres nodos facere. Laudatur Plin. forte Valerianus ille.
significat cum distributione. [...].
siue Trinum nundinum, dicebatur Dies tertiarum nundinarum, qui praedici antea in comitiis indicendis solebat, vt notior esset vniuersis. [...].
Et mox Vnde etiam mos tractus, vt leges trinundino die promulgarentur.
s. TRIOBOLVS i. m. [Tres obolos valet. [...].
Quasi Teriones; Boues aratores dicti sunt antiquis. [...].
auctore Plin. 37, 11.
Tripales vites dicebantur, quae tribus palis sustinebantur. Varro apud Non. 3, 171 Quid tu? non vides in vineis quod tria pala habeant, tripales dici?
Valde parcus. Plaut. Pers. 2, 3, 14 Nam id demum lepidum est, triparcos homines, vetulos, auidos, aridos bene admordere.
siue TRIPERTITVS a, um. Adi. [Quod in tres partes diuisum est. [...].
siue TRIPERTITO Adu. [In tres partes. [...].
Tria habens pectora, vt, Lucret. 5, 28 [...].
Al. trifilis.
et TRIPERTITO vid.TRIPARTITVS.
Quod tres pedes habet. [...].
vid. TREPIDARII equi.
A Tripes; Quod tres pedes longitudinis habet. [...].
Idem. [...].
vid.TRIPTES.
quid esset, dicamus verbis Sulpicii Seu. Dial. 2, 1 Sedebat autem in sellula rusticana, quas nos rustici Galli tripetias, vos scholastici --- tripodas nuncupatis.
Epitheton nomen Priapi, in Priap. 83, 6. Al. aliter: vid. Scalig. p. 211.
Mel. Tryphera, v. v.
i. triplici lingua expressis.
add. Idem 2, 1. vid.DVPLARIS.
Simpliciter Graecum est, [
Quod est trium plicarum, deinde generatim, vbi tria distingui possunt. [...].
Idem quod Triplex. [...].
extr. Quod simplex, triplicet, quodque est triplicabile, simplet.
etc. [...].
de pariete tres lateres crasso. Conf. Bald. Lex. p. 40.
vid.TRIPVS.
Phoeniciae locus, ex numero dicitur trium vrbium, Tyro scilicet, Sidone, atque Arado, vt testatur Strabo, Plinius, et Pomponius Mela in descriptione Phoeniciae. Hinc
Regio dicta est. [Sunt autem duae hoc nomine, Africana scilicet, et Syriaca in Phoenice. Oppida Tripolis Africanae sunt, Abrotonum, Tophia, et Leptis magna.
quae videtur quibusdam Polium, vt Plin. 26, 7 s. 22 [...].
apud Varr. de L. L. 6, 3 p. 53.
Herba. Theod. Priscian. de Diaeta c. 9.
teste Seruio Georg. 1, 18 [...].
Nomen dicitur, quod tribus duntaxat casibus declinatur, vt Opis, opem, ope. Vid. Isidor. 1, 6. et Grammat. Diomed. 1 p. 288. et Priscian. 5 p. 672.
Quasi Terripauium: sic enim primo dictum volunt: post Terripudium, deinde Tripudium a pauio ferio. [...].
Saltare. [...].
vel TRIPODA ae. f. [Dicitur quidquid habet tres pedes. [...].
Triangularis, qualis litera quarta Graecorum [
Nauis tres remorum ordines habens. [...].
Pro Tres in Accusatiuo, legimus apud antiquos. [...].
i. quae tres schoenos, ter sexaginta studia, complectitur.
vnde Trifurcifer, Triportentum Triueneficus Iuuen. Sat. 8, 190 [...].
i. Senex trium saeculorum. Ita vocatur Nestor a Naeuio ap. Gell. 19, 7.
Trium signorum s. punctorum, Ternarius Mart. Capell. 1, 9.
Mercurii epitheton, s. Hermetis, quasi ter maximus dictus, vel valde maximus, qui fuit nepos maioris Mercurii, quem fabulantur fuisse filium Nili. [...].
per tres orbiculos circumuoluta. Vitruu. 10, 3. vid. Bald. Lex.
Pygmaei vocantur trispithami, trium spithamarum homunculi, ap. Plin. 7, 2.
s. TRIXAGO inis. f. [vulgo Chamaedreos: alii Serratam, et ab ea serram inuentam dixere, teste Plin. 24, 15 [...].
De Cantu hirundinis dicitur, Auct. Philom. v. 26 Trissat hirundo vaga. conf. Schott. Obs. Hum. 2, 52.
Trium contignationum aedificia, siue tres contignationes. [...].
Hilari contrarius. [...].
Compar. [
Sequitur significationem et vsum Adiectiui. [...].
pro Tristitia Pacuu. ap. Non. 2, 869. Sed vid.TRISTITAS.
Conf. Apul. Apol. p. 295. Symmach. 2, 21.
ap. Non, 2, 869 Quid istuc est? Vultum alligat quae tristitas? Sic videtur melius quam Tristitias.
ap. Festum, Tristimonium deturbat ex animo.
Quod tristitiam affert. [...].
i. Trifidum; hoc est tres acies habens, et a tribus partibus scindens. [...].
Vt auctor est Varro in relatione prodigiosa virium, Gladiator fuit, qui in ludo gladiatorio Samnitium armatura celebris, et rectos et transuersos cancellatim toto corpore habuit neruos, in brachiis etiam manibusque. [...].
Quasi tertius auus. [...].
i. Tertia. Nomen phthongi ap. Vitruu. 5, 4. vid. Baldi Lex.
Triens, pars tertia. Mart. Capella 9 p. 315.
Herba, quae est alterum genus aïzoi. [...].
i. triplo maior.
vt ait Isidor. 17, 3 [...].
Vt, Messio triticea Virg. Georg. 1, 219. Ouid. Met. 5, 487. Paleae Cato R. R. c. 54. add. Colum. 7, 10. Foetus triticei Ouid. Fast. 1, 693.
Ad triticum pertinens. Condictio triticiaria Dig. pecul. tit.
vel TRITÔNIS idis. f. [i. Minerua, quod temporibus Ogygii regis ad lacum Tritonis virginali primum habitu apparuerit. [...].
TRITVRA, TRITVRO, et TRITVS vid. TERO.
Maxime veneficus. Plaut. Aul. 1, 2, 8 Mirum, quin tua nunc me causa faciat Iuppiter Philippum regem aut Darium, triuenefica.
Dicta est Diana, quod triuiis praeesset, propter quod tres facies habere fingebatur, quae etiam ad triplicem illius personam pertinent, quod Luna s. Phoebe in caelo, Diana venatrix, et apud inferos Hecate est, s. Proserpina. [...].
Locus, e quo trium viarum iter fieri potest, vel Spatium, quod est inter tres vias, quemadmodum Quadriuium, in quem permulti propter tot viarum concursum affluere solent. [...].
Quod in triuio fit, vel quo in triuiis vtebantur, vt, Sueton. [...].
Passim. Arnob. 7 p. 242 Infantes parvuli, triuialiter et populariter instituti. Add. Solin. c. 11.
Per triuia. Mart. Capell. lib. 1 Cum id loquax triuiatim dissultaret humanitas.
Sollemnis illa pompa, qua Imperator Romanus deuictis, debellatis in primis, hostibus, cum exercitu vrbem, et Capitolium ingrediebatur. [...].
Triumphum agere. [...].
De quo triumphatum est. [...].
Alii legunt Triumuiratu.
Qui triumphat, vel qui aliquando triumphauit. [...].
Quod ad triumphum pertinet. [...].
Nomen magistratus Romani, quem tres collegae administrabant. [...].
vel TRIVNX [a tribus vnciis dicebatur Quadrans. Plin. 33, 3 Quadrans antea triuncis vocatus, a tribus vnciis.
vid.TRISSAGO.
Génus locustae. Plin. 30, 6. et 13 et 14.
nomen arboris, quam describimus ex Plinio sub CICI.
Asiae regio Hellesponto adiacens, parens Troianis, eadem quondam Aeolis et Mysia appellata, auctore Plin. 5, 30. [...].
Patronym. f. pro gentili. Virg. Aen. 5, 613 At procul in sola secretae Troades acta Amissum Anchisen flebant. h. e. Troianae mulieres.
Pes celer, et volubilis, quod rotatim et celeriter diceretur. [...].
Vt, Versus trochaicus. Garrulitas trochaica Sidon. Ep. 5, 15.
Parua auis, rexque auium dieitur, alio nomine Regulus appellatur, siue vt Suetonius ait, Regaliolus. [...].
vid.TROCHVS.
Totam illam machinam significat, quae continet rotulam, et axiculum per rotulam traiectum, circa quem rotula versatur: et praeterea ductarium funem, qui circa eam currit: cuius quidem vis cum numero rotularum proportione crescit. [...].
Per modum trochleae. Sidon. Ep. 5, 17.
Turbo, quo lusitant pueri. [...].
Diminut. Plaut. Amph. Prol. 144 Tum meo patri autem trochulus inerit aureus sub petaso. Sed Torulus hodie legitur, de quo s. l.
Parua rota. [...].
Aliud Dimin. Apul. Apol. 1 p. 153 Stew. add. Elmenhorst. Emend. ad p. 294.
vid.TRVTTA.
vel TROEZÊNE es. f. [Oppidum Peloponnesi in sinu Argolico, a Troezene, filio Pelopis. [...].
Vt, Heros Troezenius Theseus Ouid. Met. 8, 566. [...].
inquit Mela 1, 8 [...].
floruit tempore Augusti; Graecas et totius orbis bisto ias composuit, quas (hodie non superstites) ex quatuor et quadraginta voluminibus in epitomen red git Iustinus, vid. praef. ad Iustini historiam.
Proprie Regio est minoris Asiae, in qua fuit Ilion, ciuitas cantatissima, vid. Seru. ad pr. Aen. Plerumque tamen pro ipsa vrbe [ponitur Ouid. Epist. 1, 3. [...].
Qui ex Troia est. [...].
Patronymicum fem. vt TROAS, de quo s. l. quo Romanis, Troianorum, vt videri volebant, posteris mollitiem exprobrat Pers. 1, 4 Ne mihi Pulydamos et Troïades Labeonem Praetulerint.
Vt, Acestes Troianus, vid.ACESTES.
Vt, Bellum Troicum Cic. Fam. 5, 12. [...].
Aliud Adi. [Vt, Virg. Aen. 1, 600 [...].
et Graiugena, quum gemino i scribi debuerint, mutarunt i sequens in u, vt pro Troiigena et Graiigena, Troiugena et Graiugena factum sit. [...].
Priami et Hecubae filius, aetate impar cum Achille congressus, periit: cuius meminit Virg. Aen. 1, 478. [...].
Vt, Tribus Tromentina apud Romanos. Vid.TRIBVS.
Dicitur secundum quosdam quasi Versarius, qui alios vellicat, infestat, et ne deprehendatur, se conuertit. [...].
Sic enim scribendum est, et non vt vulgo, Trophaeum; vt ipsa ostendit vocis Etymologia, signum s. monumentum fugati hostis, Deo, Marti, Ioui, Apollini, etc. [...].
Tropaeo ornatus. Ammian. 23, 14 (Vales. 5) Traianus et Verus hinc sunt digressi victores et tropaeati.
Triumphator. Apul. de Mundo p. 75.
Quid esset disputant ICti ad Paullum in lege Publia 26 [...].
Ornamenti genus apud Psychaesa Tritonia datum scribit Martianus Capella 1. [...].
Cum Agamede templum aedificauit Apollini, etc. [...].
Videtur esse vinum vappa, fugiens, et in deterius versum a [alias vocatur. [...].
Figura, sermo ad emendationem morum dirigitur. [...].
Dici potest Modus, figura, conuersio. [...].
i. per Tropum rhetoricum.
inquit Seruius, Ganymedis pater, a quo Troia dicta. [...].
Emissarium culinae. [...].
vel TRVLLIVM i. n. Vas, in quo manus perluuntur. [...].
Idem. Plin. 34, 2 Vasa Corinthia transferunt in trulleos. Add. Arnob. 2 p. 56.
Idem. Plin. Valer. 3, 38 Mittere in trullionem.
Trulla gypsum inducere. [...].
TRVCIDO, TRVCVLENTVS, vid. TRVX.
Violentia quadam impellere. [...].
vid. Rigalt. ad Artemid. p. 60.
Quod truditur: vt, Mola trusatilis, i. Mola manuaria, quod manibus trudatur, id est pellatur. [...].
Instrumenti genus, quo aliquid truditur. [...].
Fluuius Picenorum, et vrbs eiusdem nominis Ptolemaeo 3, 1. Vid. Plin. 3, 13.
vid.TRVA.
Pars plantae, praesertim arboris, quae ramos sustinet, quaeque ramis truncatis superstat. [...].
Truncatus. [...].
Partes eminentes auferre. [...].
Mouere. Festus in Antroare. vid.ANTRVO.
al. Truculat. Vid. Schott. Obs. Hum. 2. 52.
vid.TRVDO.
Statera. [...].
Idem. Pers. Sat. 3, 82 Atque exporrecto trutinantur verba labello. locuturis similes, sed etiam dubitantibus velintne verbis iam inter labra luctantibus dare exitum.
vel TRVTA ae. f. Piscis, qui et Varius vel Variolus dicitur. C. Gesner. Trocta Ambros. it. Gloss. Lat. Gr. vbi etiam Tructa. Vid. Scalig.
Ferox, crudelis. [...].
Qui vultu crudelitatem prae se fert, aliosque terret. [...].
Conf. Apul. Met. 9 p. 420.
vid.TRVTILO.
Crudeliter necare. [...].
pr. Moses subtractus trucidatoribus paruulorum.
Catinus; verbum quidem Graecum, sed quod Varro vsurpauil, cuius locum damus in TRVLLA, et Plaut. Stich. 5, 4, 9 [...].
Vid. STRYCHVS, Herba, quae et Strychnon dicitur; Latine, Solanum Plin. 21, 31.
Vindemiator inter sidera. Colum. 11, 2, 24 Mere Graecum [
Atramenti genus. [...].
i. Faeculentum Cels. 6, 6, 8.
est Piscis venenatus, Lat. Pastinaca. Auson. Epist. 4, 58 Letalis trygon. Vid. Cels. 6, 9. Plin. 9, 48. et Diosc. 2, 19. Alius est Trigonus. v. v.
et TRYPANVM vid.ABAPTISTVM.
Compositio lenis, medicamentum quod sine magno dolore curat; [delicatus est. [...].
Haec Plin. 30, 6. al. Troxalis.
vel tis antique, tibi, te. [
Tu ipse. Ter. Eun. 1, 1, 19 [...].
pro Tute, i. Tu ipse. Lucret. 1, 103 [...].
a Tuus, i. Tuo more. Plaut. Amph. 2, 1, 4 [...].
Instrumentum, quod inflatur, musicum, bellicum, a tubo s. canali sic dicta, a Tyrrhenis inuenta, aerea, puto, s. alio ex metallo, semper. [...].
Tubarum faciendarum artifex. Aurelius Arcadius in l. vlt. D. de iur. immunit.
Qui tuba canit. [...].
et TVBICINATOR Gloss. Cyrill. et [
Festus dies mense Martio, vltimo Quinquatriorum die celebratus. [...].
Terrae callus edulis, Galli truffas vel truflas vocant. [...].
Arboris genus, Nucipersicam a vulgo vocari ait Harduin. ad Plin. 15, 14. [...].
Tumescere.
Aeliorum cognomen. Vnus notissimus est ex Ciceronis Oratione pro Ligario. Tuberonem historicum laudat Liu. 4, 23 et alibt.
TVBICEN, TVBILVSTRIVM, etc. vid. TVBA.
auctore Nonio 2, 851 [...].
sed quod nemo quisquam in nobis ferat, Quinctil. 1, 6, 42. Vid. Burmann. in loc. qui per CH scribit, cum aliis.
Canalis fictilis, per quem aqua deducitur. [...].
Cauatum ad effigiem tubuli. Plin. 9, 36 sub fin. Alterum purpura vocatur cuniculatim procurrente rostro et cuniculi latere introrsus tubulato: qua profertur lingua.
Excauatio. Apul. Flor. 2 post pr. p. 346.
al. tabulario.
Cognomen Plotiorum. [...].
Micae carnium cum aruina, et minutim insecta ilia; idem certe cognatum Isicio et Tomaculo. [...].
Auctor Plin. 3, 14. Sil. 6, 645. Hinc
Incolae. Sil. 4, 222.
et itis. f. Malleus; a Tundo, tutudi. [...].
Machina, qua tunduntur oleae. [...].
Tundere, contundere. [...].
a Tundere. Lueret. 2, 1141 [...].
Cognomen apud Romanos. Vid.TVDES.
Fuerint ergo fabri aerarii.
vel tuitus sum, êri. [Primum videre est, vnde Intueor, Contueor etc. deinde etiam curare, seruare, defendere: quod diligenter videre et respicere solemus, quae curare volumus. [...].
Visus. Apul. de Deo Socr. p. 48 Fila tenuia vsque adeo, vt radios omnes nostri tuoris raritate transmittant.
et TVTVS a, um. Partic. Quinctil. in Pariete palmato s. Decl. 1 Tuitus sum adolescentis miserrimi causam. [...].
Verbum antiquum, idem significans quod Protego, desendo. Plaut. Merc. 5, 2, 25 Inuoco vos Lares Viales, vt me tutetis. Vid. et Non. 7, 70.
Frequentius longe est. [...].
Actiue: Carina palam tutata viros Val. Flacc. 5, 630. Add. Ouid. Trist. 5, 6, 15.
Defensor pupilli. [...].
Tuendi actus, vel ius tuendi, interdum etiam ipse ille vel illud ipsum quod tuetur. [...].
Quod ad tutelam pertinet: vt, Causa tutelaris Vlpian. in l. Videamus §. 1 D. de litem iurando. [...].
Pro Aeditimo, qui aedes sacras aut publicas suo periculo tuetur; dictio nullo alio in loco adbuc annotata, praeterquam Plin. 34, 7 [...].
Defensor. Mart. Capell. 2 p. 39 Tutelator, fidelissimusque germanus.
In tutelam assignatus. Aggen. de Limit. Agr. p. 58 Genus agri tutelatum.
Munimentum, defensio. Virg. Aen. 5, 262 Donat habere viro, decus et tutamen in armis. Conf. Arnob. 2 p. 7. Firmic. l. 5 praef.
Add. Apul. Met. 1 p. 104.
Idem ac Tutor. Apul. de Deo Socr. p. 51 Periculosis tutator, egenis opitulator.
viz. Hercules. Varr. ap. Non. 1, 242 Tutanum omnes, qui laborant, inuocant.
et TVTILINA ae. f. Dea a tuendo. Varro ap. Non. 1, 242 Tuam fidem, Tutelina, inuoco. conf. Macrob. Sat. 1, 16. Tertull. de Spectac. c. 8. August. C. D. 4, 8.
Custodia. [...].
Periculo vacuus, quemadmodum securus, qui nihil metuit, vel sine cura est, secundum vulgarem versiculum, Ne sit securus, qui non est tutus ab hoste; est enim participiale a tueor, tuitus contracte tutus, custoditus, defensus. [...].
Impune, sine periculo. [...].
Idem. Tute cauteque agere aliquid Auctor ad Herenn. 3, 13 c. 7. [...].
vt ait etiam Isid. 15, 12. [...].
Aliud Dimin. Hieron. in vita Hilarii. et Alcim. in Vita Richarii.
vid.TVEOR.
vid.FERO.
Gens patricia, ex qua fuit Seruius Tullius Rex Rom. quem M. Tullius Cicero gentilem suum ioco vocat Tusc. 1 c. 16. [...].
Eadem Ciceronis filia. Att. 1, 3 etc.
intell. aquarum proiectiones) Tiburi in Aniene. [...].
tertius Romanorum rex bellicosus. Vid. Liu. 1, 26 etc.
Copulatiua Particula frequenter sequitur dictionem Cum, [et vel enuntiationes coniungit, quarum prior Protasis, Apodosis altera vocatur, tum partes enuntiationis copulat. [...].
vid.TYMBVS.
Inflari, maiorem esse, quam natura et sanitas fert. [...].
Vt, Stat. Silu. 2, 1, 58 [...].
Tumidum fieri, turgere. [...].
Tumidum facere. [...].
Inflatio, maior moles, quam pro natura. [...].
Inflatum significat, eadem ratione transfertur, quam in TVMEO et TVMOR obseruauimus. [...].
Al. Vt tu incedis. Sen. Suasor. 1, 11 Tumide scribere. Idem Controu. 4, 25 Tumidissime dixit Murrhedius.
Add. 3, 8, 92.
vid.TOMEX.
vid.TVMVLVS.
Motus vehemens et inordinatus, trepidatio: speciatim bellum in proximo et in ipsa patria. [...].
Plenum tumultu. [...].
ap. Charis. p. 197. [...].
In perturbatione esse. [...].
add. 8, 13, 23,
Depon. Petron. c. 79 Non diu tumultuatus stabuli ianuam effregit.
add. Idem 1, 5. et 8, 6.
Properatum et subitarium, aut rapide factum significat. [...].
Conf. Spartian. in Carac. c. 6. Mart. Capella 5 p. 139.
Terra tumens, est itaque non monte solum, sed etiam colle minor. [...].
Sepelire, Condere in tumulum. [...].
i. Honorifice sepultus Liu. Epit. 54.
apud Fabrett. p. 634 IPSE MEIS QVOD CONSTITVI TVMVLAMINA MEMBRIS.
Plenum tumulis. [...].
Aduerbium temporis. Eo tempore. [...].
et tunsum, ere. [Percutere, pulsare: vt Tundere pectus Plaut. Cas. 2, 6, 62. [...].
vel TVSVS
Locus Africae, de quo Liu. 30, 9 [...].
Vestis apud Romanos interior, breuior et sine manicis. [...].
Tunicam induere. Varr. ap. Non. 2, 873 Haec lanigeras detonderi docuit, tunicareque homulum.
Tunicam indutus. Cic. pro Cael. 11 c. 5 [...].
vid.TVVS.
vid. TVEOR, vbi etiam nomen TVOR, ôris explicamus.
Herba. Marcell. Emp. c. 8.
s. THVRARIVS [vid.THVS.
Confusio est, et ordinis vel absentia vel corruptio, itemque multitudo non ordinata, etc. [...].
add. Id. ibid. p. 260. 3 p. 141. et 4 p. 151.
Conturbatum, confusum, non clarum, eadem diuersitate, quam de nomine Turba, obseruauimus, vt ad corpora varii generis, et humanos animos pertineat. [...].
Vt, Turbiduli sensus et litigiosa argumenta Prudent. Apoth. v. 8.
Pro Turbulentus; vt, Opulens pro Opulentus Callistr. ICt. D. 48 t. 19 l. 28 §. 3.
Turbationum plenus; Commotus, iratus. [...].
Concitate. [...].
et adu. Prax. c. 29.
Add. Idem 9 p. 222.
Aliud Adu. [
Confundere, commouere. [...].
Add. Tertull. de Resurr. Carn. c. 43.
Qui turbat. [...].
Perturbatio. [...].
Turbatio. Turborem magnum facere atque stomachum vexare Cael. Aurel. Tard. 1, 4. add. Id. ibid. et c. 5. Barth. Adu. 38, 3.
et forte TVRBEN inis. n. de quo n. 4) [...].
Gladiatoris proprium nomen. Hor. Serm. 2, 3, 301 Corpore maiorem rides Turbonis in armis.
Vt, Vortex turbineus Ouid. Met. 8, 556. In modum turbinis se voluens. Vortex enim hic Contorta in se aqua.
s. metae aut coni inuersi speciem habens. [...].
Medicamenti genus. Plin. 33, 5.
vel TVRCI m. pl.Apud Pompon. 1 [...].
Lusitaniae populi Straboni 3. Hinc 2 Comica lasciuia Turdetani, qui turdos venditant, Plaut. Capt. 1, 2, 60 Opus Turdetanis opus est Ficedulensibus.
Populi in Hispania Baetica praecipui, vt et Baetica Turdetania dicta sit Strabo 3. [...].
Auis siluestris, inter primas a saporis bonitate collocata. [...].
Paruus turdus. Isid. 12, 7.
Aliud Dimin. Sen. Epist. 96. Sed varia est lectio.
vid.THVS.
Cognatum verbum alteri Tumere: nisi quod Turgere videtur proprie de his dici, quorum canaliculos et interstitia humor implens molem et rigorem auget. [...].
Vt, Lumina turgentia gemitu Propert. 1, 21, 3. Mammae turgentes Plin. 20, 13. Ora turgentia Sileni ab apibus puncti Ouid. Fast. 3, 757.
Inflatus, tumens. [...].
Add. Id. 5 p. 187.
vid.THVS.
Teneritas summitatum arborum vel arbustorum dicitur. [...].
Ordo militaris equitum. [...].
Qui eiusdem turmae est: Cic. de Orat. 2, 122 c. 65 [...].
Qui turmas tyronum cogebant. Cod. Theod. l. 6 tit. 35 Quibus omnibus condonamus, ne exactorum vel turmariorum, quos capitularios vocant, curam subeant.
Per turmas. Caes. Bell. Gall. 8, 18. Turmatim in eum locum deuenerunt Liu. 5, 39. et 28, 13. Lucret. 2, 118 --- pugnasque Edere turmatim certantia, etc.
Nomen ducis Rutulorum, qui ab Aenea occisus est, vt videre licet in Virg. Aen. 12 extr. [...].
Lugdunensis Galliae populi ad fluuium Ligerim auctore Plin. 4, 18. Caes. Bell. Gall. 2, 35. Instabiles Turonas circumsita castra coërcent Lucan. 1, 437.
vid. infra TVRPIS.
Vetus Poëta comicus, cuius pauci iam exstant versus apud Nonium, Priscianum et Victorinum, vid. Non. 4, 422.
Deforme: contrarium Pulchro. [...].
Inhoneste, indecore. [...].
Deformitas, quae vel oculis iudicatur, vel quam in vitiis bona mens deprehendit. [...].
Idem Tertull. de Cor. Mil. 14 Et turpido et dedecoratio. An vitium librarium est?
Turpis factus. [...].
Turpefacere, foedare. [...].
Conf. Id. 12, 611.
Add. Paullin. Petroc. 4, 230.
Ficticia vox apud Plaut. Trin. 1, 2, 64 Turpilucricupidum te vocant ciues tui.
Cognomen Romanum; vt, D. Turranius Cic. Att. 1, 6.
TVRRICVLA, TVRRIFER, etc. vid. infra TVRRIS.
Aedificium altitudine et reliquo robore munitum. [...].
Altus et excelsus turris instar. [...].
tribuunt quidam viri docti Lucilio, cuius versus sunt apud Lactant. 1, 22, 13. [...].
Vt, Corona turrifera Cybeles Ouid. Fast. 4, 219. Alii Turrita.
Gerens turres. [...].
Parua turris. [...].
In Turri natus s. munito loco. Rutil. 1, 596 Inter turrigenas Lydia tota suos. Loquitur de Etruria et Etruscis antiquis. Al. Terrigenas. Vid. Interpretes.
Genus piscis. Plin. 9, 9 Delphinorum similitudinem habent, qui vocantur tursiones. Add. Apic. 4, 2.
Auis nota, a sono vocis nomen habens. [...].
Genus panificii. [...].
vid.THVS.
Homo furiosus et auarus, cuius meminit Cic. Q Frat. 1, 1, 16 et al.
quae et HETRVRIA dicitur. [...].
Qui Tusciam habitant. [...].
Vt, Aequora Tusca Hor. Carm. 4, 4, 54. [...].
apud Gell. 2, 25 Quum dicamus ab Osco, Tusco, Graeco; Osce, Tusce, Graece.
Italiae oppidum, Telegoni Vlyssis et Circes filii opus, patria Catonis Censorii, Ciceronis villa nobilissima. [...].
Aliud Adi. Cic. Fam. 9, 6 Equidem hos tuos Tusculanenses dies instar esse vitae puto, etc.
Aliud similiter Adi. [Vt, Vmbra Tuscula Stat. Silu. 4, 4, 16. Tellus Tuscula Tibul. 1, 7, 57.
vid.TVSCIA.
i. tonsillae. Isidor. 11, 1.
Affectio arteriam asperam cum pulmonibus concutiens et strepitum quendam efficiens, interdum subitanea et transiens, ab irritatione fortuita, interdum ab acredine humoris, permanens etc. [...].
Pric.) Assiduo pulsu tussedini hiulci pectora.
Conf. Cels. 4, 5. et 3, 22. Cael. Aurel. Tard. 2, 8.
Qui multum tussit. Firmic. 5, 16 Luna alios tussicos, alios splenicos efficiet.
Ad tussim spectans. Cael. Aurel. Tard. 2, 13, 177 Medicamenta tussicularia. i. Quae ad tussim amouendum idonea sunt. Herba tussicularis Id. ib. 2, 7, 111. tussilago.
Tussi laborans. Cael. Aurel. Acut. 2, 13, 90 Tussiculosa atque frigida senilis est aetas.
Idem. Marc. Empir. 20.
Tussimpati. [...].
Herba tussicularis s. ad tussim faciens. [...].
vid.TVNDO.
vid.TVEOR.
Deus, qui gentes tueri putabatur. Varr. apud Non. 1, 242. cuius versus Scalig. Coniect. in Varron. p. 65 ita concinnat [...].
i. Tu ipse, vid. TV. Cic. Verr. 2, 137 [...].
etc. Meminit Priscian. 12.
TVTELA, TVTOR, TVTVS, vid. TVEOR.
vid.POMPHOLYX.
qui laudat Varron. Non. Tutilinam, quam ego ipse inuoco, quod meae Aures abs te obsidentur.
inquit Festus, vocari aiunt Flaminicarum capitis ornamentum, quod fiat vitta purpurea innexa crinibus, et exstructum in altitudinem. [...].
Vid. modo in TVTVLVS.
Deus, al. Priapus, custos hortorum etc. vid. Arnob. 4 p. 131 et 133 c. not. Stew. p. 100. Augustin. de C. D. 4, 11. et 6, 9. Mutinus Tutunus, ap. Fest. Al. Titunus.
vid.TVEOR.
Pronomen possessiuum a Tu.
Vrbs Cappadociae: Apollonii Tyanei patria. Inde Tyanensis praetura, in qua est oppidum Tyana. Auctor Strabo 12. et Plin. 6, 3.
etc. vid.TIBER.
etc. vid.TIBVR.
Vrbs Siciliae, quam tertiam partem Syracusarum constituit Cic. Verr. 4, 119 [...].
Cerdo siue faber celeberrimus apud Homerum Iliados 7. [...].
dissyllabum, Tydei, vel Tydeos. m. [
Insularum duarum nomen est in sinu Persico, margaritis abundantium, et gossampinis (gossympinis) arboribus, quae cucurbitas ferunt mali cotonei amplitudine, quae maturitate ruptae, ostendunt lanuginis pilas, ex quibus vestes pretioso linteo conficiuntur. [...].
vid.THYMBRA.
Latine Sepulcrum siue Monumentum dicitur. [...].
Priami filius. [...].
vid.TMOLVS.
Instrumentum ex vna parte membrana clausum, intus vacuum, quod baculo pulsatur. [...].
Qui tympanum pulsat. Apul. de Deo Socr. p. 49.
Quae tympanum pulsat. Sidon. Epist. 1, 2 Tympanistria psaltria canit.
Tympanapulsare. [...].
Tympanista. [...].
Species aquae intercutis, quum ventre vehementer intento, creber intus ex motu spiritus sonus est Cels. 3, 21.
Qui hoc morbo laborat. Plin. 25, 5 s. 24 de Melampodio, Medetur Hydropicis, incipientibusque tympanicis, stomachicis, etc. al. Tympaniticis, vt Harduin.
Idem. Veget. Mulom. 3, 27 vbi Tympaniticum iumentum ab hydropico distinguit, et curationem praescribit.
Populi sunt Aetoliae, Pindi montis accolae, Thesprotis et Perrhaebis proximi, apud quos in summa terra gypsum inuenitur, quod ab iis TYMPHAICVM appellatur, fullonibus in Graecia Cymoliae cretae vsum supplens. [...].
Siciliae vrbs, media ex parte a mari absumta Plin. 2, 91. Hodie Tindaro.
Rex Oebaliae, filius Oebali regis, habuit vxorem formosissimam Ledam. [...].
Castor et Pollux
dicti sunt. [...].
Vt, Puer Tyndareus, Castor, aut Pollux. Valer. Argon. 1, 167.
vid.TIPHYS.
trisyll. cum eu diphthongo, ei vel eos. m. [Gigas fuit, Terrae et Titani filius. Saeuus Typhoeus Virg. Georg. 1, 179. Lucan. 5, 101 Conditus Inarimes aeterna mole Typhoëus. Hinc,
Quatuor syllabarum. [
Idem. Claud. de Rapt. Proserp. 3, 183 Rupitne Typhoïa ceruix Inarimem?
Idem qui et Typhoeus. [...].
Herba, al. hyoscyamus. Apul. de Herb. c. 4. 2 Specus in Cilicia, ap. Mel. 1, 13 extr.
Herba, ap. Apul. de Herb. c. 42. Typhonos esse videtur Genitiuus Herba Typhonis.
Latine Superbia, elatio, fastus, arrogantia, iactantia, a [Superbio, inaniter iacto. [...].
Forma, figura, vestigium, veluti expressa feriendo, pulsandoque (imago; quales sunt fictiles illae s. gypseae, quarum plures ex vna forma, quam matricem vulgo vocant artifices, facili opera exprimi possunt, quod genus etiam mediocris fortunae hominum lacunaria vel tectoria ornare, quin etiam separatim in caminis et armariis et epistyliis collocari solet. [...].
Vox apud Ecclesiasticos scriptores frequens. [...].
Typo exprimere. G. Brito Phil. 12, 211 Virginis intactae typicans noua gaudia.
Nomen pulchre formatum ad signandam artem mirabilem, nisi nunc vbique nota esset, premendo, et formis affigendo chartas, scribendi.
Qui hanc artem exercet.
Locus, in quo ars typographica exercetur.
siue TYRAS [Ptolemaeo, Fluuius est sub Borysthene, Sarmatas dirimens a Dacis, et non procul ab Istri ostiis in Pontum Euxinum illabens, vbi et oppidum habet sui nominis. [...].
Amisenus, [Grammaticus tempore Magni Pompeii, docebat Romae. [...].
Gen. communis esse perhibetur Seru. ad Aen. 7, 266. [...].
Saeuum ac violentum imperium. [...].
Quod est tyranni. [...].
Crudeliter. Cic. Verr. 2, 115 c. 48 Nunc vt hoc tempore ea, quae regie, seu potius tyrannice statuit in, etc.
Qui tyrannum occidit Plin. 7, 23 [...].
conf. Sen. Contr. 2, 13. et 4, 27. Val. Max. 3, 3, 5. Quinct. 7, 7, 5.
Idem quod Tyrannicida: a Tyranno, et [interficio. [...].
Ciuis tyranni. Sidon. Epist. 5, 8.
vid.TYRA.
ex Tyrio i. purpureo, et Ianthino s. violaceo compositum. [...].
s. potius TIRYNTHA [
s. rectius TIRYNTHIVS a, um. Adi. [Vt, Aula Tirynthia Stat. Silu. 2, 2, 109. [...].
vid.TYROS.
rectius TIRO ônis. m. vid. Voss. Etymol. p. 522. [...].
mel. TIRVNCVLVS i. m. Dimin. [...].
mel. TIRVNCVLA ae. f. Canis adolescentior et primipara dicitur a Columel. 7, 12 [...].
melius TIROCINIVM i. n. Status et conditio tironis: item prima actio in quacunque arte. [...].
mel. TIRONIANVS a, um. A Tirone possessivum. [...].
Salmonei filia, ex Neptuno Nelei et Pelei mater, cuius fabulam ex Odyssea [
Phoeniciae peninsula. [...].
intell. vestimentum, pro Purpura. Tertull. de Poenitent. c. 11 Num in coccino et Tyrio pro delictis nos supplicare condecet.
Vid. suo loco.
Vox hybrida. Apic. 7, 11. Ex compositione patet, intelligi lac ouis admixtis incoctum ad consistentiam casei recentis et mollis.
Totum Graecum est [casei confectio. Varro R. R. 2, 1 extr.
Genus opsonii ex caseo, salsamentisque confecti; [enim caseus, salsamentum. [...].
Italiae regio.
Romani Hetruscos appellant atque Tuscos. Graeci vero eos hoc nomine nominarunt a Tyrrheno Atys filio, qui Lydia colonos hac in regione dimisisse dicitur.
Vt, Aequor Tyrrhenum Virg. Aen. 1, 71. [...].
Inde
Haec Seruius apud Virg. Aen. 7, 485. [...].
vid.TISIAS.