Regeln fuer die Texterfassung 03/2001
not necessary
quae Ore constricto labrisque prominulis exhibetur Mart. Capella 3 p. 58. [...].
vid.VACO.
Bos femina. [...].
Quod est ex vacca. Plin. 24, 3 Cortex illinitur, decoctus lacte vaccino, serpentis plagae.
sic enim, non VACINIVM est in optimis libris Virgilii) i. n. Flos, qui Hyacinthus putatur Virg. Ecl. 2, 18 [...].
Arbor est. [...].
Dux Fundanorum in Priuernati bello, qui a L. Papirio captus, aedes eius dirutae sunt et bona publicata. [...].
Vacuus efficior. Lucret. 6, 1003 Hoc vbi inanitur spatium, multusque vacefit In medio locus. Et 1015 Hoc fit item cunctas in partes, vnde vacefit Cunque locus.
et metaph. [...].
Insanus, vecors. Suet. August. c. 87 inter ea, quae frequentius et notabiliter vsurpauit Augustus ponit etiam Vacerrosum dixisse pro cerito. Vid. ibi Casaub.
vid. VATIVS.
Inconstantem esse, et quasi alternatim moueri. [...].
Inconstans, incertus. [...].
Semper vacuum esse significat: sed cum Datiuo iungitur, intelligitur vacuum esse aliis omnibus negotiis, vt vni, cui dicimur vacare, recte possimus attendere. [...].
Qui otiatur. [...].
Inaniter. Phauorinus apud Gellium 17, 10 Vacanter hoc etiam, inquit, accumulauit et inaniter.
apud Petron. 63. Alii aliter legunt. Vid. Interpp.
Feriae, cessatio, immunitas. [...].
Inanis, nihil continens, vel simpliciter, vacuum est, quidquid adiunctum sibi non habet illud, quo vacuum esse dicitur. [...].
Idem. Arnob. 3 p. 121 Inaniter, vacue et sine vlla substantia constituta.
Vacuus. Vt, Aures vaciuae Plaut. Trin. Prol. 2, 11. [...].
Idem. Phaedr. Prol. 5, 14 Libellum vaciue perleges.
Vacuitas. Plaut. Curc. 3, 2, 40 [...].
Vacuum efficere. [...].
Vt, Vacuata dolia Columel. 12, 50. [...].
Idem quod Vacuo. [...].
Dea, quae praeerat otiosis et vacantibus. [...].
Modo vidimus ex Ouid. Fast. 6, 368.
celebratus a Plin. 2, 95 [...].
Primo dicebatur, deinde per syncopen VAS, vadis. m. Sponsor alterius in re capitali, vt ait Festus. Vas (inquit Varro de L. L. 5, 7) dictus est, qui pro altero vadimonium promittebat. [...].
Sponsio quaedam sistendi, comparendique in iudicio ad diem praestitutam per se, vel per aduocatos, quam deserere non licet. [...].
Verbum commune est secundum Priscianum l. 8 p. 794 [...].
Iter facere suis pedibus proprie.
Locus in flumine, lacu, mari, et quacunque aqua, quae propter breuitatem pedibus, transiri potest, siue per quem vadere licet, quum sit minus profundus. [...].
Masculino genere apud antiquos. [...].
pro Vadosus. Pomp. Mela 2, 5 Atax ex Pyrenaeo monte digressus, vadusque est. Al. Vadosus.
Idem. Sarisb. 2, 24 Non vadabilis Alyssus.
Per vadum transire. Solin. Flumen quod propter breuitatem facile vadari poterat. Conf. ICt. l. vlt. Dig. de seru. praed. rust.
Vt, Vadosus amnis Virg. Aen. 7, 728. [...].
Interiectio minantis, certe malum denuntiantis. [...].
vid.VECORS.
vid.VENEO.
vid.VESANVS.
Callidus, astutus, quasi aliquantum Afer, minutus quidam Afer. [...].
Factum vafrum, strategema. [...].
Callide. Cic. Verr. 2, 132 c. 53 Nihil sane vafre, nec malitiose facere conatus est. De vafre dictis aut factis Val. Max. 7, 3 tit. Add. ibid. ext. 2.
Oppidum Numidiae. [...].
non VACCENSES incolae Sall. Iug. 66 sqq.
Fluuius inter Achatem et Gelam, apud Sil. 14, 230 Qui fontes, Vagedrusa, tuos, etc.
et sparsi per saxa Vageni.
Theca. Vagina Isidoro 18, 9 [...].
Proprium est infantium sonum desiderii vel doloris indicem edentium. [...].
Alii Vagiret.
Vagientium deus. Augustin. de Ciuitat. Dei 4, 8 Vagitanum, qui infantum vagitibus praesideret. Al. Vaticanum, v. v.
Ipsa infantium vox. [...].
a Vagio. Adrianus imperator in carmine, quod moriturus dixit apud Spartianum c. 25 Animula vagula, blandula, etc.
a VAGVLO, āre. quod a VAGIO descendit; Vagitus, clamor, conuicium. [...].
Idem. Lucret. 2, 575 Et superantur item, miscetur funere vagor. Nonius 2, 889. Enn. ap. Fest. Qui clamor oppugnantis vagore volanti.
Qui modo huc, modo illuc discurrit, volat, fertur, inconstantes fere et temerarios motus significat. [...].
Huc atque illuc ferri, plerumque leuiter et sine consilio, vt de Vagus obseruatum est. [...].
Vt, Aues vagantes Tibull. 1, 3, 59. [...].
Interiectio admirantis. [...].
Interiectio exsultantis, vel ridentis. Plaut. Casin. 4, 4, 25 Vaha. s. quid negotii est? Add. Barth. ad Stat. Theb. 4 p. 1060.
intendendi et augendi. [...].
Nomen priscum vrbis, quae Roma post dicta est, si credimus Solino pr. [...].
Sanum vel potentem esse. [...].
Sanus, incolumis. [...].
Potentia, firmitas, fortitudo, robur, cuius contrarium est Inualentia. [...].
Inchoatiuum, Validum fieri. [...].
Valens. Plaut. Men. 5, 3, 2 [...].
Vehementer. Plaut. Merc. Prol. 42 [...].
vel VALITVDO inis. f. [Est status et conditio corporis, quatenus illud vel bene vel male affectum, vel valere vel aegrotare dicimus. [...].
Qui male sanus est, et frequenter aegrotat. [...].
Locus, in quo valetudinarii et infirmi cur antur, vt valetudinem malam bona pemutent. [...].
Pretium. Laudatur Plin. Victoriati valore redimi potest. Sed non inuenio: nec Facciolatus.
Idem. Valefaciens collegae suo Augustin. Ep. 336. Post hīc valefacto discessimus Apul. Met. 4 p. 150. Conf. Vulgat. Act. Apost. 18, 18. et 2 Cor. 2, 13.
Ptolemaeo 3, 3. Oppidum Hispaniae, a qua VALERIENSES populi Plin. 3, 3.
Gens inter antiquissimas Romanarum et nobilissimas, cui praesertim libertatem populus ab oppressione Patriciorum debebat, a quare Publicolarum cognomen familia illius tulit. [...].
Vt, Statua Valeriana, in Descript. vrbis Romae. Cognomen item Valeriani Imperatoris, de quo Trebellius Pollio.
Surarum vitium s. deformitatem notat. [...].
vt ait Fulgent. 47 sunt labellorum obtortiones in subatione peractae.
al. obtorto, quod citat Fulgent. 47.
Orator, Valgius etiam Poėta. Hos saepe confundi docet Brouckhus. ad Tibul. 4, 1, 180.
vel VALLIS is. f. [intell. minimum; nam potest etiam vndique inclusa esse) lateribus inclusa, vt ait Festus: dicta quod hinc atque hinc vallata sit. [...].
vel VALLICVLA ae. f. Dimin. [vt legitur apud Festum. Vid. Vulg. Interpr. Leuit. 14, 37 vbi fossulam significat.
Firmior palus. [...].
et VALLVM significat nonnunquam Vannum Diminutiue, vt vinum, vinulum, villum etc. [...].
Quod ad vallum pertinet; vt, Vallaris corona, qua donari solebat, qui primus vallum hostium fuisset ingressus. [...].
Munire, firmare, et quasi vallo circumdare. [...].
Munitio Octau. Hor. 4 Integra salute reliquum tempus facile transiges, sine vallatione medicorum.
Est Vallo siue vanno excuti, et foras eiici et perire. [...].
Ita legit Salmasius. Vulgo, Vallo facti, vid.VALVVLVS.
vid.VALEO.
Dicuntur quod intus reuoluantur, suntque Portae geminas partes habentes. [...].
Qui facit valuas. Gloss. Vet. Valuarius, [
Valuas habens. Vt, Lumina fenestrarum valuata Vitruu. 6, 6. Ornamenta forium valuata Idem 4, 6. Triclinia valuata et fenestrata Varro de L. L. 7, 14.
Folliculi fabae et aliorum leguminum, in quos grana separatim recipiuntur. [...].
et VALVIPATVS a, um. Sarisb. 8, 7 [...].
Gens septentrionalis, quibus ora maris Baltici antiqua sedes assignari solet, peruagati bonam Europae partem et litora Africae etc. [...].
Instrumentum, quo vepreta persequimur Pallad. 1, 43. Bipalium esse, ostendit Cangius.
Inter populos Galliae Belgicae ponuntur, Coloniae Agrippinensi vicini. Plin. 4, 17. Lucan. 1, 430 Et qui te laxis imitantur Sarmata braccis Vangiones.
vid.VANVS.
hoc est, si audimus Seru. ad Georg. 1, 166 [...].
Ventilare, vt fit vannis, quum frumenta purgantur. [...].
Idem fere quod Vacuus significat. [...].
Vanum fieri. [...].
Mendacium, fallacia, leuitas. [...].
Idem. Ammian. 29, 3 Ad extollendam eius vanitiem. Adfertur etiam, non recte, puto, Plebeia vanities Apul. Met. 2...
Idem. Plaut. Capt. 3, 4, 38 Pol ego, vt rem, video, tu inuentus vera vanitudine, qui conuincas. vbi, vera, est Accus. cas. Vid. Non. 2, 886.
Verbum antiquum: Fallere significat. Accius Alcumena, Sic illum vanans in angiportum deduxit Non. 2, 885.
Qui vana dicit. Plaut. Trin. 2, 1, 37 Cum probis potius, quam cum improbis viuere vanidicis. Erat vanidicus et amenti propior Ammian. 16, 7.
pr.
add. Cod. Iustin. 1 t. 1 l. 16.
pr. Hac vaniloquentia primum Arithenum Praetorem Achaeorum excitauit. Tacit. Ann. 3, 49, 2. et 6, 31, 3. Plaut. Rud. 4, 1, 14.
Iocosa Plauti dictio in Pers. 4, 6, 20 Vaniloquidorus virginisuendonides.
Exhalatio. Dicitur et Vapos. Lucret. 6, 952 [...].
Vaporem emittere. [...].
Pass. Columel. 2, 16 extr. [...].
Compar. Ammian. 24, 4 Efferuescente vaporatius sole.
Vaporis excitatio. [...].
Hypocaustum. Cic. Q. Frat. 3, 1 Vaporarium ex quo ignis erumpit, esset sub tectum cubiculi. Vid. Scalig. ad Catul. p. 13.
Instar vaporis. Augustin. de Genesi ad lit. 3, 3 extr. Vaporaliter tenuatum et suspensum. add. ib. c. 4.
Vt, Vaporus ardor Prudent. Peristeph. Hymn. 6, 115. [...].
etc. Caligo vaporosa Idem Met. 9 p. 222.
aut VAPPIDVS a, um. Vini corrupti, vappae, epitheton, deinde aliarum quoque rerum vilium. [...].
Vini vitium, quod odorem saporemque amisit, vt illud, quod in exhausto vase reliquum fuit, et euaporauit. [...].
Verbum neutrum passiuum, Caedi, verberari. [...].
Add. c. 105.
Qui vapulare solet. Plaut. Pers. 1, 1, 22 Plusculum annum fui apud molas tribunus vapularis, primus eorum, qui vapulabant.
Vt, Verbero. Barth. Aduers. 19, 22 p. 966 primum a se productum e tenebris ait; sed non addit, vbi aut vnde? Pueri vapulones vt solent plorare Nies de L. L. ortu et occ.
VARA, VARATIO, VARICO, et VARO, āre. vid. VARVS, a, um.
vid.VARIVS.
et VARICVLA vid.VARIX.
vid.VERBASCVM.
Hispaniae populi, de quibus Pomponius Mela lib. 3.
Apud Sidon. Epist. 6, 4 Vargi sunt indigenae latrunculi. Vid. Sirmond. not. p. 65. et quae diximus in BARGINA.
Multiformis, Multorum colorum, diuersarum qualitatum. [...].
Variis modis. [...].
Varium facere. [...].
Vt, Rerum variantia Lucret. 1, 653 i. Varietas. Vid. Non. 2, 887. Lucret. 3, 319.
Vt, Figuris multigenis variatus Lucret. 2, 335. [...].
Alii Variatum.
Mutabilis. Apul. de Mundo p. 58 Aėr inferior natura variabilis.
Colorem mutans saepius, vt, Vuae Varianae Plin. 14, 2. Nisi ab aliquo Varo cultore dictam malis, v. v.
vel VARIECOLORIVS a, um. Varieque coloria fila Nemesian. Ecl. 4, 69. Al. versicoloria.
Ornatus varietate distinguere, vel distingui: nam neutraliter Apul. Florid. 1 p. 342 [...].
Vt, Tunica picturis variegata Apul. Florid. 2 p. 351. Nodis per interualla variegatis Idem de Herb. c. 72. Nauis picturis miris variegata Idem Met. 11 p. 264.
Vid. Cic. Fin. 2, 10 c. 3. [...].
Venae plus aequo intumescentes atque obtortae, in temporibus, ventre, testibus, inguine, et potissimum in cruribus. [...].
Qui tumidiores habet huiusmodi venas. [...].
Compar. Festus, Varicosius onera portare.
a Varix apud Cels. 5, 26, 32 de curatione vlceris.
Pro Stupido et bardo vsurpabatur; vocabulo a varis deflexo, qui perticas significant, vt stipes, truncus, etc. Lucilius ap. Festum in voce Squarosus, Varronum ac rupicum squarosa incondita rostra. [...].
Pulmentarii genus, a Varrone inventum. Apic. 3, 2.
aut VARIOLI ōrum. m. Pustulae vel papulae maiores minoresue. Vox recentium medicorum.
Epitheton est earum rerum, quae partes habent diuergentes, i. discedentes a se, vt latera anguli apud Geometras, vt litera V. [...].
Curuare. Auct. de Limit. p. 257 edit. Goes. Sunt et alii pontes, quorum aluei varantur. Add. ibid. p. 285. Vid. Ind. Goes. et Salmas. ad Solin. p. 664.
Curuatura. Auctor de Limit. p. 257 et 285 Varatio fluminum.
Qui longe diuaricat crura, metiturque grandes passus. [...].
aut VARICVS, vel VARITVS Adu. Cruribus distensis. Apul. Met. 1 p. 108, 19 Varicus super faciem meam residentes vesicam exonerant.
vel VARICOR āri. Transgredi est, varum se facere, aut pedes imos a se remouere, quantum potest. [...].
Vid. Dig. 47 t. 15 l. 1. it. 3 t. 2 l. 4 §. 4.
Vt, Variana clades Sueton. Aug. c. 23. [...].
vid.VADIS.
Plur. VASA ōrum. n. [Proprie genus supellectilis cauum, quo contineri aliquid potest. [...].
Dixerunt veteres, teste Gell. 13, 22. Plaut. Truc. 1, 1, 33 Aut aliquod vasum argenteum. Conf. Charis. p. 119 Putsch. et Cledom. p. 1902. Vaso fictili decoquitur Scribon. 65 et saepe.
ap. Gruter. p. 1108, 6 FILIVS IN VASCELLO ET MASSA REPOSITVS.
Vt Vestiarium, Calcearium: Cic. in Pison. 86 c. 35 [...].
Qui vasa argentea et aurea facit: Sunt enim inter aurifices vascularii, caelatores, inauratores, et bractearii in l. apud Labeonem. [...].
Vt, Mutoniatus, Peculiatus. Bene vasati Lamprid. in Heliog. c. 5. 8. 9 et 31. vt VASA n. 3. et VASCVLVM n. 2. Vid. Scalig. in Priap. p. 201. et Rutgers. Varr. Lect. 2, 2.
Vrbs Galliae Narbonensis. Paullinus ad Ausonium, Quique superba tuae contemnis moenia Romae Consul, arenosas non dedignare Vasatas. Hinc
Vt, Vasatica rheda Auson. Epist. 7, 18.
Hispaniae populi, versus Gallicum et Britannicum Oceanum, ad Pyrenaeum siti. [...].
Regio Vasconum. Paullin. ad Auson. Epist. 2, 100 Vasconiae saltus, etc.
Inanis. Vt, Vascus et inuenustus adspectus Vitruu. 3, 2 extr. [...].
Quod modum amplitudinis excedit, in primis adiuncta notione vacui, solitudinis, etc. [...].
extr. Vegetis et vastulis corporibus fores nostras irruentes.
Magnitudo. [...].
Vastatio. [...].
esse dicitur, falso credo. [...].
ex persona Herculis, e Sophocle, Erymanthiam haec dextra vastificam abiecit belluam.
Vastum et inane sacere, perdere, destruere. [...].
Vt. Troiae vastator Achilles Stat. Achill. 2, 318. [...].
Vt, Globus vastatorius Ammian. 19, 19. Manus hostium vastatoria Idem 18, 13.
Haec et plura apud Non. 2, 892.
Vnde
Ita legit Hadrian. Vales. ex MSS. Vulgo Vastatae.
A fando dictus est, quasi fates: quod certe facilius admiserim, quam mirificam Varronis etymologiam de L. L. 6, 3 p. 72, 14 [...].
Diuinare, quasi faticinare dictum volunt, et fatum canere aut praedicere. [...].
Add. Idem Epist. 5, 114.
Idem. Plin. 7, 52 [...].
siue VATICINIVS a, um. Adi. [Quod ad vatem pertinet: Liu. 25, 1 [...].
Herba, al. strychnus. Apul. de Herb. c. 74.
inquit Festus, quod eo potitus sit Populus Romanus vatum responso, expulsis Hetruscis. [...].
legit Salmasius ad Trebell. Claud. 14 p. 392 sqq. pro Batillum. vbi vid.
Auctor Valerius 4, 2. [...].
Vt, Carmina Vatiniana Catull. 54, 2. [...].
vel VACIVS i. m. Qui pedes introrsus obtortos habet, idem, vt arbitror, qui Valgus. Auctoritates damus in VARVS, a, um.
vel VACIA ae. f. Idem. Varro de L. L. 8, 5 p. 103, 11 [...].
et VATRICOSVS a, um. Qui crura vitiosa habet, teste Nonio 1, 99. Lucil. 28 Vt si progeniem antiquam qua est maximus Quintus Vacax, qua vatricosus vatrax. Add. Voss. Etymol.
pro Obba, ap. Non. 2, 597.
Fertilis, pinguis, fecundus. [...].
Vt, Vberius atque fusius aliquid disputare Cic. de Nat. Deor. 2, 20 c. 7. [...].
Mamma, vt modo vidimus. [...].
Fertilitas, fecunditas. [...].
Vberem et fecundum facere. [...].
Idem quod Vbero, vbi vid. Eumenius pro Flauions. 9 Agros imber vbertat.
Abundans. [...].
Abunde. [...].
significat In quo loco, siue cum relatione, s. per interrogationem. [...].
i. In quocunque loco. [...].
In omni loco. [...].
Compositum pro Vbicunque. [...].
Inter Galliae Belgicae populos ad Rhenum, Coloniae Agrippinensi finitimi ponuntur Plin. 4, 17. Vid. Tac Ann. 12, 27. et Hist. 4, 28.
Nobilis Troianus, qui tempore Troiani belli ob senium abstinebat armis, vt scribit Homerus Iliad. 3. [...].
Ptolemaeo. 2, 4. Plin. 3, 1 Vcia, Hispaniae ciuitas.
de quibus Vlpianus l. 25 §. 17 [...].
Quasi Sudum, a sudando; dicitur Humidum. [...].
Vdum seu humidum facere. Macrob. Saturn. 7, 12 Quae vdanda sunt corporis, vino fouentur: quae siccanda sunt, melle deterguntur.
Particula considerari generatim meretur, quam vim habeat in compositis Vecors, Vedius, Vegrandis, Veiouis, Vemens s. Vehemens, Vepallidus, Vesanus, Vescus, Vestibulum, Vetus. [...].
Disiunctiua Coniunctio est, id significans quod Aut. Cic. Att. 6, 1 [...].
vt ait Festus, est mali, turbatique cordis. [...].
tribuitur.
VECTIARIVS, VECTICVLARIVS, vid. VECTIS.
VECTIBILIS vid. VEHO.
Quod ex vectura penditur proprie: nam a vehendo dicitur, quum ex fundis fruges in vrbem vehuntur. [...].
Quod vectigal s. tributum pendit. [...].
Qui vectigal exercet. Firmic. 3, 13, 2 Erunt enim aut publicani, aut vectigaliarii; id est, qui vectigalia exigant.
Palus e ferro siue ligno grandior, rusticis, et fabris caementariis ad molienda saxa et maiores moles alias vtilis. [...].
Qui torcularia premit vectibus. [...].
vnde, Vecticularia vita dicitur eorum, qui vectibus parietes perfodiunt alienos, furandi gratia. [...].
VECTO, āre. VECTVRA, vid. VEHO.
s. VETTONES um. m. pl.vt scribit Plin. 3, 3. [...].
quasi Malus dius. Vedius, id est, Pluton, quem etiam Ditem Veiouemque dixere Mart. Capella 2 p. 40 extr. Potuerunt etiam ad Diei et lucis priuationem hac appellatione respexisse.
interpretantur Flaminalis, qui functus est Flaminio, ad differentiam eius, qui dicitur Flamen perpetuus. [...].
Quod viuendo mouet et mouetur, sanum et ob id ipsum agile, alacre etc. [...].
Idem quod Vegetus. [...].
Recreare, vegetum facere. [...].
pr. Vt etiam fatigationem sedentariam incessus vegetatione discuterem.
Spiritus vitalis. Nostrae vegetamina vitae Id. ibid. 298.
Quod vegetari potest. Vt, Planta, radix vegetabilis Ammian. 22, 8. Flagra vegetabilia Mart. Capell. 6 p. 223.
Familiae Romanae nomen. [...].
Via veteribus dicebatur. [...].
Graue, magnum, vrgens. [...].
Acriter, valde admodum. [...].
Add. Ibid. 2, 6.
VEHES vel VEHIS vid. VEHO, is.
Placet Scaligeri sententia, Velam legendum, vt sit quasi vehela, vt querela et similia. Vid. VELLA et VELLATVRA.
Proprie de Naui, equo, caeterisque quadrupedibus et plaustris dicitur. [...].
Aliud Partic. [Vt, Molliter vectus Varro ap. Non. 1, 60. [...].
Et Senec. de Tranquill. Anim. c. 15 Aliquando vectatio iterque vigorem dabunt.
Idem quod Vehiculum. Gell. 20, 1 Iumentum quoque non id solum significat, quod nunc dicitur, sed vectabulum etiam, quod adiunctis pecoribus trahebatur.
vid.VECTIBILIS.
Idem. Tertull. de Anima c. 53 Auriga corporis, spiritus animalis, deficientis vectaculi nomine, etc. Add. Id. de Bapt. c. 3.
Frequentat. Arnob. 5, 183 Curru quadriiugo vectitatus.
Qui in aliena navi vel equo vel plaustro vehitur pretio, vt Vehens Quinctil. [...].
Vt, Vectoria nauigia, pro Maioribus. [...].
Vt, Vectarius equus. Qui vehit, aptusque est ad vehendum. Varro de R. R. 2, 7. Add. Plaut. Bacch. Suppos. Prolog. v. 32.
al. Vectabilis.
Qui vecturas praestat. Theod. Cod. l. 14, 6 Vecturarios praecipimus trecentos boues dare.
In quo aliquid vehitur, quod cum quatuor rotis Phryges traduntur inuenisse, teste Plin. 7, 56. Cic. Verr. 5, 185 [...].
Ad vehicula spectans. vt, Cursus vehicularis, Dig. 50 t. 4 l. 18 §. 4. [...].
Idem. Vt, Cursus vehicularius. Capitolin. in Anton. Pio c. 12. [...].
apud Spanhem. Diss. 13 p. 561 et 570 VEHICVLATIONE ITALIAE REMISSA. Conf. Lips. ad Plin. Paneg. c. 20.
Idem. Cod. Theod. leg. 3. de calcis coctoribus. [...].
vel VEHIS is. f. [a vehendo, dicitur quantum foeni vel stercoris vna vectura in plaustris vel aliis instrumentis ferri potest. [...].
Vt, Scythicis vehelis Capitolin. in Maximin. c. 13. Vulgo Vehiculis. vid. Salmas. ad loc. p. 251. Conf. VELLA.
Gens Romana fuisse videtur vrbe Veiis traducta. Hinc Veia venefica mulier, cuius meminit Hor. Epod. 5, 29 [...].
Vrbs Hetruriae, quam Camillus cepit: tam praeclara situ atque aedificiis, vt vix prohiberi potuerit populus, quo minus relicta Roma in deuictam a se vrbem immigraret. [...].
Populus Veiorum. [...].
Vt, Tribus Veientina Cic. pro Planc. 38.
Aliud Adi. [Vt, Vinum Veientanum Hor. Serm. 2, 3, 143. [...].
Gladiatoris nomen apud Hor. Epist. 1, 1, 4,
videtur esse malus Iupiter, vt Vedius: certe paruus. [...].
scil. Tribus.
Coniunctio plerumque disiunctiua; vt, Plaut. Mil. 4, 2, 28 [...].
VELABRVM, VELAMEN, VELAMENTVM, VELARIS, VELARIVM vid. VELVM.
vid. VELO, āre. in VELVM.
et VELLEDA ae. f. Virgo in summa auctoritate apud Germanos, et instar numinis habita, de qua Tacit. de Moribus German. 8, 3. et Stat. Silu. 1, 4, 90.
Miles leuissime omnium armatus, qui et Velatus et Ferentarius dicitur. [...].
act. dici testatur Priscian. p. 799. Est autem velito, vel
Digladiari, pugnare. [...].
Pugna, digladiatio. [...].
Quod ad velites pertinet. [...].
Per saltus et interualla: quod velites pugnando, saltibus vtantur. [...].
Idem quod Velitaris Sidon. Epist. 7, 2 Historia iuuenis eximii, fabula militiae velatricae par. Sic legit Lauremberg. in Antiq. p. 481. aliter autem Sirmond.
Lucaniae oppidum in Italia, ad mare situm. [...].
vid.VELVM.
VELITARIS, VELITATIM, VELITOR, vid. VELES.
Ciuitas Volscorum insignis fuit.
vid.VELVM.
ab antiquis dicebatur pro Villa. vnde
et vulsi, vulsum, ere. [...].
i. surculus inde enatus, et reuulsus, stolo, [Secta vna ex altera velut pullulauit.
Ipsa vulsio. [...].
aut VOLSELLA vid.VOLSELLA.
Frequenter vellere: quod proprie fit, quum extremas corporis partes vellimus, et pressando infestamus. [...].
(apis) quod nullius opus vellicans facit deterius.
Lana ouium a vellendo dicta. [...].
aut VELLEVS a, um. Adi. Ascon. Ped. in Verr. p. 50 Crumenae et vellereae et scorteae.
ex Lect. Scalig. al. velumina: vid.VELLVS.
Vid.VELVM.
Populi Galliae citra Rhotomagum, quibus etiam olim Rhotomagum attributum erat; meminit Caes. Bell. Gall. 2, 4.
Celer: a volando, quasi volox, nisi quod modus Syllabae mutatus: cum velox priorem producat. [...].
Celeritas. [...].
Celeriter. [...].
Textile illud, quo ventum captat nauis, et protruditur, vel vehitur adeo, vt a vehendo vehelum, ac deinde velum dictum esse videri queat, quale de vehela, vela, villa ex Varrone, voce VELLA obseruauimus: sic a premendo prelum est. [...].
vel VELIFICOR āri. Depon. [siue Dare vela, et nauigare. [...].
Proprie Flor. 3, 7, 3 Velificantes Cretes portibus suis adremigauerunt.
Idem. Hygin. Fab. extr. Velificia primum inuenit Isis.
Vt, Velificus cursus, Qui velis fit Plin. 13, 11.
Vt, Carina velifera Ouid. Met. 15, 719. Propert. 3, 9, 35. Malus velifer Valer. Argon. 1, 126.
Quod velis volatur Virg. Aen. 1, 228. [...].
Vt, Cic. de Diuin. 1, 67 c. 31 Aduenit, et fera veliuolantibus Nauibu' compleuit manus littora.
Tegere, operire. [...].
Vt, Squamae velantes artus Ouid. Met. 4, 45.
vid.VELLATVRA.
Quod pertinet ad vela. Plin. 13, 9 Lignum intus grandis firmaeque duritiae, ex quo velares detornant annulos.
Res qua aliquid velatur, id est tegitur. [...].
Idem. [...].
quibus theatra tegebantur Stat. Silu. 1, 6, 10 [...].
in domo Augusta, qui vela conclauium, prout opus esset, attollerent, demitterent. Grut. p. 599, 7 et 8. Pignor. de Seru. p. 227 sq.
Idem. Vt, Album velatrum Tertull. de Cultu Fem. 6.
Locus Romae. [...].
Aduerbium similitudinis, imaginem et similitudinem quandam alicuius rei innuit. [...].
vid. VEHEMENS.
Canaliculus sanguinem, aut alium humorem habens. [...].
conf. Liu. 8, 19. et 9, 20.
Telum venationi aptum. [...].
Ciuitas Campaniae oleis abundans. Auctor Plin. 3, 5 et Acron grammaticus apud Hor. Carm. 2, 6, 16 Viridique certat Bacca Venafro.
Vt, Agri Venafrani Hor. Carm. 3, 5, 55. Oliua Venafrana Idem Serm. 2, 4, 69.
vid.VENEO.
VENATICVS, VENATVS, vid. VENOR.
A Vindico distinguunt non nulli, in quantum significat asserere sibi, et tanquam suum tueri. Frustra, vid. VINDEX etc.
Adde Hor. Epist. 2, 1, 269. et Epist. 1, 7, 6.
Vt, Merx vendita saepe Martial. 12, 103. [...].
extr. [...].
Venale habere, Vendendi studium prae se ferre. [...].
Vid. Vellei. 2, 63, 2.
Ostentationem significat. [...].
Qui se venditat. Tacit. Hist. 1, 49, 4 Famae nec incuriosus, nec venditator. conf. Gell. 5, 14. et 18, 4.
Quod vendi solet, vel potest.
Qui facile seu libenter vendit. Cato de R. R. 2 Patrem familias vendacem et non emacem esse oportet.
Quod facile vendi potest. [...].
Medicamentum potens, siue salubre, siue noxium. [...].
Qui venenum parat, aut conficit. [...].
et VENEFICA ae. f. [Qui vel quae venenum conficit, et Qui incantationibus et caeteris malis artibus vtitur. [...].
Sic vocant omnes occultos modos per herbas, et alia medicamenta, per actus superstitiosos, per verba praesertim nocendi. [...].
Add. Iuvenc. 2, 639.
Veneno inficere.
et saepius ii per syncopen, īre. [...].
Venditus, vt, Venitus crimine fratrum Sedulius Hymn. 1, 21. Sed quaedam editt. distractus: al. frater quem vendidit auro. Sed videntur illa correctorum potius esse, quam Sedulii.
Quod vendere quis cupit, venditioni expositum. [...].
Apud Senecam de Benef. 2 [...].
Conf. Cassiod. 1, 35. Zeno Cod. 4 t. 59 l. 1.
s. VENALICIVS a, um. Adi. [Venalis. [...].
Pro ipsis Venalibus, vt Seruitium pro Seruis. [...].
Mango, et nouiciorum seruorum negotiator. [...].
Ad cultum praesertim divinum pertinet, vt adorare. [...].
Vt, Suppliciter venerans aram Virg. Aen. 12, 220. [...].
conf. Sedul. 5, 429.
Pass. [...].
Vid. Valer. Max. 3, 7, 1. Prudent. Apoth. v. 292.
Qui cultu et veneratione dignus est. [...].
extr. [...].
Venerans. [...].
auctore Plin. 4, 18. [...].
Non modo remissio culpae, et condonatio erroris, vel peccati est; sed generatim, beneficium, indulgentia, permissio, concessio illius quod petimus. [...].
Venia dignum. [...].
Idem. Sidon. Epist. 9, 1 [...].
Vuae species. Plin. 14, 2. vid.VENVCVLVS.
Nympha, vxor Fauni, et soror Amatae Latini regis coniugis, mater Turni. [...].
Vt, Classis veniens ad litora Virg. Aen. 3, 652. [...].
Vt, Aeui venturi inscius Virg. Aen. 8, 627. [...].
Veniendi actus. Plaut. Truc. 2, 7, 61 Quid tibi huc ventio est? h. e. Ad quid huc venis?
Alterum Frequentat. [Vt, Saepius ventitare in agrum Plin. 18, 5. [...].
Feras indagare, feris insidiari. [...].
Idem. Cic. de Fin. 2, 125 c. 81 [...].
Qui venatur. [...].
Quod ad venationem pertinet, vt, Venaticus canis Plaut. Mil. 2, 2, 113. [...].
Vt, Praeda venaticia Ammian. 29, 18. et 30, 3.
Aliud Adi. [
Venatio. Plaut. Mil. 4, 1 extr. Viden' tu illam oculis venaturam facere, atque aucupium auribus?
vid.VENA.
Pars trunci corporis a pectore ad pubem, tam in animalibus brutis quam hominibus. [...].
Conceptaculum illud ciborum, quod vulgo Stomachum vocant, cum sit stomachus canalis inter os et ventriculum interiectus, qua descendunt cibi. [...].
Morbus et tormina ventris. Cael. Aurel. Acut. 3, 17.
Torminibus laborans. Vt, Passio ventriculosa Cael. Aurel. Tard. 4, 3. Add. Idem Acut. 3, 17, 143.
Ventrem facere. Plin. Valer. 1, 1 Vt post paucos dies ventriget.
Qui magnum habet ventrem. [...].
siue VENTRVOSVS, a, um. Aliud Adi. [al. Ventruosa.
Vestimentum ventrem contegens. [...].
Qui ventri seruit. Augustin. Epist. 86 Voracitas et ebriositas ventricolarum. Add. ibid. p. p.
Adfertur ex Cael. Aurel. Tard. 3, 8, 142 Fortificare ventrificationem: Sed legendum, Neque fortificari venter fricatione etc.
Vt, Medicamina ventriflua Cael. Aurel. Tard. 1, 4, 134 quae fluere ventrem faciunt, purgantia ergo.
Qui intra ventrem concipere voces, et loqui videntur: antiquissimae superstitionis genus. [...].
Nomen Romanum. Vid. Gell. 15, 4.
Ventum excitare ignis alendi augendique causa, vel quacunque alia. [...].
ap. Non. 4, 329. sec. lect. Scalig. in Fragm. p. 97.
Vt, Liquamen ventilatum, iactatum, agitatum Apic. 1, 7.
de vuis.
Qui frumentum ventilat. [...].
Instrumentum, quo frumenta ventilantur. [...].
Ventum gignens. Vt, Ventigeni crateres, Aetnae, vnde erumpunt venti Lucret. 6, 701. Sed alii aliter legunt. Vid. Turneb. Aduers. 22, 18.
vid.VENIO.
vid.VENTVS.
a Venio deriuant: Cum impetu veniens aėr, aėr commotus atque agitatus. [...].
conf. Plaut. Curc. 2, 3, 37. et Cas. 3, 5, 14.
Vento plenum: Vt, Aėr ventosus Plin. 2, 18. [...].
Vt, Ventositas stomachi Apul. de Herb. c. 126. [...].
Cucurbitula, in instrumento chirurgico. Papias. Hinc
vel, vt in quibusdam exemplaribus legitur, VENICVLVS, aut VENVNCVLVS a, um. Adi. [...].
Turni legatus ad Diomedem, vt scribit Virg. Aen. 8 pr.
Eam vim habet, quam Supin. [...].
Est venum dare, Vendere. Tacit. Ann. 14, 33, 5 Capere, venundare belli commercium. Se venundari passi sunt Vlpian. l. 7 D. de liberali causa.
vt scribit Cic. de Nat. Deor. 2, 69 [...].
siue VENEREVS a, um. Adi. [Quod ad Venerem pertinet: vt, Venerius nepotulus, apud Plaut. in Milit. 5, 20. [...].
Radix acorus. [...].
Venerem vagam sectans. Varro apud Non. 1, 223 Spatula euirauit omnes veneriuaga pueros.
Hinc
Vid. Voss. Etym. p. 545. Scheffer ad Petron. c. 61 p. 309.
Vt, Res venerariae Petron. c. 61 Alii legunt venereae. Vid. Reines. ad loc. p. 309. edit. Burm.
Veneri deditus,
Pulchritudo proprie muliebris et dignitas virorum est: item gratia dicendi, amabilisque suau itas. [...].
apud Fulgent. Expos. Serm. Antiq. in Myropolae: Vnguentum largitus est, quo me venustarem.
Colonia inter Lucaniam et Apuliam, Horatii Poėtae patria, qui inde Venusinus, dicitur. Venusiae meminit Plin. 3, 11.
Vt, Nam arat finem sub vtrumque Colonus Venusinus Hor. Serm. 2, 1, 35. Siluae Venusinae Idem Carm. 1, 28, 26.
Male et misere pallidus, vt Vesanus, Vecors, Vegrandis. [...].
Ficticia et obscena vox, quam viri quidam docti restitutum eunt Martiali 11, 73 Drauci Natta sui vocat pipinnam. Sed repugnat modulus primae Syllabae, quae longa est in caeteris ex Ve compositis.
Locus vepribus plenus. Columel. 4, 32 Fluminum ripis et limitibus ac vepretis commodius, quam mediis agris deponitur. add. Pallad. 1, 43.
Anni pars inter hiemem et aestatem interiecta temperatior, genitale mundi tempus, vt vocat Colum. 10, 196. [...].
Ver paruum. Plaut. Cas. 4, 4, 15 Meum corculum, melliculum, verculum.
Quod est veris. [...].
Vt, Auis vernula Rutil. Itin. v. 112 quam interpretantur quidam vere cantantem: sed rectius Vet. Gl. vernula [domi natus, vt pertineat ad stirpem VERNA.
Idem quod Vernus. Manil. 3, 258 [...].
Verbum ad eam rationem formatum, qua hiemare: ver esse, prae se ferre, facere id, quod vere fieri solet, speciatim Pullulare: quod ipso vere omnia renasci et succrescere conspiciantur. [...].
Vt, Ager vernans passere arguto Martial. 9, 57. [...].
Conditio vel actio, qua Corium vetus serpentes exuunt s. Senectutem, quoniam id Vere faciunt. [...].
quae vernare faciant viridia.
sunt, mensalia auguria, ap. Fest. Plin. 28, 2 recenset superstitiones in mensa frequentatas: quae forte fuerint Vernisera. Sed quid vocis sit, mihi non liquebat.
vid.VERVM.
scribebant, quod est in bonis libris VEREDVS i. m. Equus qui vehit rhedam: Sic Festus. Sed verius est, veredum esse solitarium equum [quo celerrimae vectionis causa vtuntur, qui Veredarii inde vocati sunt. [...].
vel quod verius est, VEREDARIVS i. m. Onomast. Vet. Veredarius, [
Herba, quae et Helleborum dicitur, teste Plin. 25, 5. [...].
et VERBALIS etc. Vid. VERVM, et VERBVM.
inquit Plin. 25, 10 Phlomos dicitur, cuius apud eundem duas species videbis expressas, vid. Plin. 26, 4. et 6, 27, 5. Apul. de Herb. c. 71.
Al. [Proprie, vt ait Seruius ad Aen. 12, 120 [...].
ornatus, vt vittatus, infulatus. [...].
apud Non. 12, 38 Verbenarius ferebat verbenam, id erat caduceus pacis signum. Vid. Plin. loc. cit. in VERBENA.
Herba eadem, quae et Verbena dicitur. [...].
Recte vidit Vulcanius, legendum esse Veruactum, v. v.
Ictus, plaga, vel manu vel fuste, loro etc. [...].
Verbere caedere. [...].
pro vapulantes Plaut. Truc. 4, 3, 3. Sed de emendando laborant Salmas. et Gron.
Saepe verberare. Festus, Verberitare idem Cato frequentatine ab eo quod verbero dixit.
Ipsa verberatio. Plin. 31, 3 Si etiam expressa in altum, aut e sublimi deiecta, verberatu corripiat aėra. de qualitate aquarum.
Conf. Dig. 48 t. 19 l. 17.
Quod est dignum vt verberetur. [...].
Verberibus dignus. [...].
a Verberatu, quod verberato lingua intra palatum aėre, omnis oratio promatur. [...].
vnde
apud Donat. in Ter. Eun. 4, 4, 4 Quid tibi aucupatio est argumentum, aut de meo amore verbificatio est patri?
i. Christus, verbo patris natus, et ipse Verbum. Prudent. Cathem. 3, 2.
Verba facere. [...].
Legebatur olim a Scalig. ap. Propert. 2, 4, 28: at Brouckhus. forma leuis.
sec. Meurs. Crit. Exerc. P. 2. p. 31.
Quod a verbo descendit, vt Lector a Lego, Doctor a Doceo. [...].
Quod verbis abundat. [...].
Multis verbis. [...].
Conf. Prudent. Rom. v. 551.
Vrbs Italiae Transpadanae, in regione vndecima Taurinis vicina, vt scribit Plin. 3, 17. Sil. 8, 599 Vercellae, fuscique ferax Pollentia villi.
Vt, Vercellensis ager Plin. 23, 7.
vid.VERVS.
Pudor: licet Donatus ad Ter. Andr. 4, 1, 13 [...].
Pudens, deriuatum a Vereor, vt ab Iuuo iucundus. [...].
antiquum. Pomponius Macco, Virginem praeteriens vidit duos senes, vnum verecunditer non ducentem discipulum, verum scalpentem nates Non. 11, 59.
Verecundia teneri. [...].
vid.VERAEDVS.
Timere. Proprie liberorum est, qui honesti gratia mouentur. [...].
Aliud Partic. [Vt, Qui aliquem vereri potest, cito erit verendus Sen. Epist. 11. [...].
Act. Largitionem veritus Sallust. Iugurth. cap. 15.
Membrum, quo sexus discernitur. [...].
Vasculum pudendum, apud Petron. c. 24 p. 82.
a virorum pudendo Conchas quasdam vocat Apuleius Apol. p. 296. propter similitudinem. Al. veretillum.
Stellae, quae et Pleiades, dicuntur, ita appellatae putantur, quod earum exortu Ver finem faciat, seu quod circa aequinoctium vernum sit earum ortus matutinus. [...].
vel secundum Diomedem 1 p. 364 med. verxi, versum, ere. [Neutrum verbum, et nonnunquam Deponens, significat Declinare. [...].
et VERICVLVM vid. sub VERV.
VERIDICVS, VERISIMILE, et VERITAS, vid. VERVS.
A Vertendo dicitur, quod sese torquendo vertat, et ita repat. [...].
Rubicundus, rubeus, robeus, rutilus, quin recentiore aetate dictum sit, dubitare nos non sinunt Gallorum Vermeil et Vermillon, Hispanorumque Bermejo et Bermellon. [...].
Videtur ipsum quoque coloris nomen esse. [...].
Add. Id. Febr. t. 25.
dicuntur arbores, in quibus vermes in cortice generantur. [...].
Vt, Vermiculans pulsus. vid. FORMICANS, in FORMICA.
Tessellatim. Quinctil. 9, 4 p. 864 Burm. Relicto rerum pondere tesserulas struet, et vermiculate inter se lexeis committet. ex Lucil.
Idem apud Zenon. Veronens.
Est quum enatis vermiculis et bestiolis, segetes, arboresue infestantur. [...].
vt haec a torquendo dicta, ita illa a vertendo. [...].
Vermes habere. [...].
Dolor rodens, pungens, vellicans, quasi a vermibus intus rodentibus. [...].
Quod verminatione afficitur vel vexatur. Verminosae aures Plin. 20, 14. A vermibus autem dictae, Fici verminosae Eidem 17, 28. Et Lignum verminosum Eidem 17, 10.
Idem. Paullinus, Vulnere vermifluo foetidus interiit. de phthiriasi.
Domi natus, vt nec ingenuos excludere videatur. [...].
Omne quod domi nostrae nascitur, vel in nostra patria. [...].
Idem quod Seruilis, siue Scurrilis. Tacit. Hist. 2, 59, 4 [...].
Scurrilitas. [...].
Instar vernae, qui a pueris inde ministrare et iucunde seruire, vt dominis placeant, didicere. [...].
Ad vernas pertinens, seruilis, vt Vernales alucitae Petron. Fragm. p. 674. [...].
VERNATIO, VERNATILIS, VERNICOMVS, VERNIFER, VERNIROSEVS, VERNO, et VERNVS vid. VER.
Idem forte quod veru: certe teli genus. [...].
Discretiua Coniunctio, vel aduersatiua adeo: saepe autem affirmandi potius vel asseuerandi vim habens: quod ex ipso orationis contexto fere iudicandum est. [...].
vid.VERVS.
Galliae Belgicae populi, quorum meminit Plin. 4, 17. et Caes. Bell. Gall. 2, 16.
Vrbs Venetiae a Gallis olim condita, clara solo, ac frugum et fructuum omnium vbertate, tum alumno Catullo Poėta. [...].
et VERONENSIS e. Adi. Vt, Ager Veronensis Plin. 9, 22. Campi Veronenses Aurel. Vict. Epit. c. 53. Iunenum Veronensium flos Catull. de Caelio et Quintio s. 97, 2.
Obscenum nomen, quod penem significat, vndecunque ortum sit: minime tamen videntur ineptire, qui ab deriuant, et a vermis similitudine dictum volunt. [...].
Idem significat; sed et plura, quae comprehendit Gloss. Philox. Verpus, [
Nescio vnde haec sint, aut qua auctoritate dicantur.
Porcus masculus. [...].
Vt, Lex Verrea Cic. Verr. 1, 117 c. 49. [...].
Quod est verris. [...].
vid. VERVCVLATVS in VERV.
et versi, versum, ere. [Scopas per solum trahere, et ita facere munditias: deinde Poėtae ad ventorum et remorum vim in mare exprimendam adhibent. [...].
c. not. Taubm. et Gron.
Caruncula eminens in corpore sine pruritu. [...].
Homo verrucis plenus. [...].
Herba, quae verrucas tollit. [...].
inquit Festus. [...].
VERSICOLOR, VERSICVLVS, VERSIPELLIS, VERSO, āre. VERSVRA, VERSVS, Partic. Nomen, Praepositio, Adverb. Vid. VERTO, vertis.
vid.VERRO.
VERSVTVS, VERSVTILOQVVS, vid. VERTO.
et forte aliis etiam modis scribitur, Canis nomen, de cuius etymo nihil dum dictum est probabile. [...].
VERTEBRA, VERTEBRATVS, VERTEX, VERTICILLVM, VERTICVLVM, VERTIGO, vid. VERTO.
Situm, statum, conditionem, mutare. [...].
Intransitiue fere capitur, vt voluens. [...].
Vt, Aquae vertendae, Nauigandae Ouid. Amor. 1, 9, 14. al. Verrendae.
al. Versatione.
Facilis ad vertendum. vt, Versilis profunditas. Mart. Capell. 4 p. 135.
Act. Lucret. 6, 125 [...].
Pass. Fuso versato ducere stamina Ouid. Met. 4, 221. Corporis versati lassa ossa Idem Am. 1, 2, 4. Membra versata toto toro Iuuen. Sat. 13, 218.
In aliqua re assiduum esse. [...].
etc. Tac. Agric. 7, 4. i. agendis delectibus versatum.
Mair. versibilitate.
Quod in gyrum vertitur Lucret. 6, 437 Versabundus enim turbo descendit, etc. Add. Id. ib. v. 581. Vitruu. 9, 7.
Quod huc et illuc versatur: siue Quod idoneum est vt versetur. [...].
vel VORSORIA ae. f. Vt, Versoriam capere,
i. Reuerti. [...].
est conuersio quaedam, s. illud ipsum, in quo fit conuersio, vt sulcus quo peracto vertitur aratrum et retro agitur, vt ea, quam in scribendo vulgus lineam vocat, in quo genere sunt praesertim carmina, quae ita antiquitus scribi solebant, vt vnum quodque suum versum absolueret. [...].
pr. Breues tuae literae, breues, dico, immo nullae: tribusne versiculis his temporibus Brutus ad me? [...].
Pro Poėta epico, ap. Fab. Victorin. in Rhet.
Versus facere. Quinctil. 9, 4 [...].
apud Non. 13, 2 Multa homines portenta in Homero versificata, monstra putant, etc.
conf. Iustin. 6, 9, 4. Vopisc. in Saturn. pr.
Praepositio, Accusatiuum requirit, et semper postponitur. [...].
s. Vorsura, vt comici solent, a Vertendo dicitur, quum aliquid vertitur, diuersa quidem ratione. [...].
Quod vertitur. [...].
Callide. [...].
Qui versute loquitur. [...].
Duo significare videtur: primo simpliciter, quod mutauit colorem, vt quidquid tinctum est artificio quodam, cum Romani diu naturali colore lanae contenti tinctoriis illis artibus vsi non fuerint. [...].
Idem. l. 32 §. 7 ff. de auro arg. mundo, etc. Ea putabat sibi legata --- vestem tam coloriam, quam versicoloriam.
Varias formas recipiens. Tertull. de Pallio c. 2 Totum versiforme est. Cupido versiformis Mart. Capella 9 p. 310. Add. Idem 6 p. 192.
Quod facile vertit pellem, hoc est vultum, et quomodolibet faciem mutat: vnde pro Astuto et callido simulatore poni solet. [...].
Artus, et Commissurae artuum osseae: in primis autem illa ossicula perforata (vt illam cerebri continuationem, quae medulla spinalis vocatur, transmittant) quorum deligata serie collum ac spina dorsi efficitur, qude vtrinque emittunt processus quosdam, vtrinque costas sibi adnatas continent, etc. [...].
In vertebrae morem formatus. [...].
Idem quod Vertebra. [...].
a vertendo; et VORTEX, apud antiquos secundum Quinctilianum 1, 7, 25 [...].
et VORTICOSVS a, um. Adi. [
apud Non. 3, 103. [...].
i. vertebrae.
inquit Festus, quum dixit Lucilius, Articulos intelligi voluit. [...].
siue VERTICILLVS i. m. Dimin. [
Conuersio, rotatio, affectio illa, quae a celeri circumactu oritur. [...].
Circumrotari. Tertull. de Pallio c. 3 Ocelli, immo luminis puncta vertiginant. Vertiginor,
Vertigine laborans. Plin. 23, 2 Acetum scillinum vertiginosis perquam vtile.
Herba. Apul. de Herb. c. 3.
s. VORTVMNVS i. m. Deus, qui praeest rebus contrabendis, ac permutandis. [...].
vid. Varr. de L. L. 5, 3.
Indeclinabile in Singulari, in Plurali haec Verua, [Baculus vel hasta cum cuspide, quo carnes ad ignem torrere solemus. [...].
s. VERICVLVM (vt Geniculum, Corniculum, Articulus) i. n. Diminut. [
s. VERICVLATVS a, um. Adi. Vericulo s. hasta parua, pro manubrio instructus. [...].
Paruum veru, Vericulum. [...].
inquit Festus, Pila dicuntur, quod velut verua habent praefixa. [...].
Verutis armatus. [...].
Verbum Columellae restitutum 11, 2, 8 [...].
finiente Varrone de R. R. 1, 44, 2 [...].
Dei rustici nomen apud Fabium Pictorem, teste Seruio ad Georg. 1, 21 [...].
vid. sub VERV.
Mas inter oues, cui ademti sunt testiculi. [...].
Vbi poscitur Casus obliqaus huius nominis, perpetuo legitur in Inscr. Fratr. Arual. tum iis, quas nos Catoni de Re Rust. subiunximus, tum iis, quas primus edidit Phil. a Turre Mon. Ant. p. 389 sq.
Ad similitudinem veruecis factum. [...].
Quod ex veruece est. [...].
Vid.AMBIGENA.
Populi Italiae, Tusculanis et Veliternis vicini, vt scribit Plin. 3, 5.
Idem fere quod Sed significat. [...].
coniunctim, pro Verum tamen. [
Solidum, sincerum, non falsum significat. [...].
Veridicus. Cic. de Diuin. 1, 38 c. 19 [...].
Verum colens. Tertull. Carm. ad Senat. conversum 2 Quum vericolae penetraueris ostia legis.
pr. [...].
Qui vera se praedicturum gloriatur. Suet. Vitell. c. 14 Nullis aliis infensior quam veraculis et mathematicis. Alii legunt Vernaculis. Vid. ibi Interpr. it. Gron. de Pec. Vet. 4, 10.
Qui vera dicit. [...].
Idem quod Simile vero, et forte melius separatim scribitur. [...].
Idem. Apul. Apol. p. 293 [...].
Prohabilitas. [...].
Idem quod Veritas, afferebatur ex Plauto Truc. 1, 2, 64 [...].
Vera ratio, res vera. [...].
Verum dicere. [...].
Vid. Salmas. Hist. Aug. p. 169.
i. seuerae, asseuerantis.
vid. sub VERV.
vt Vecors. [...].
Insanire, saeuire. Catul. ad Thallum s. 23, 13 Velut minuta magno Deprehensa nauis in mari vesaniente vento.
Vecordia. Plin. 35, 11 s. 40 n. 25 [...].
Cibo vti. Festus, Vescor, Pascor. [...].
Actiu. Tertull. de Ieiun. c. 5 Quis nos vescet carne? vid. Bang. Obseru. philol. p. 467 Pass. Caprinum pecus, si vescatur etc. Plin. 8, 50.
de cepis.
Certissime paruum significat. [...].
et VESVVIVS i. m. [Mons Campaniae iuxta Sarnum fluuium, non longe a Neapoli, bonitate vini celebratus, qui semper emittit fumum et ignes, sicut Aetna in Sicilia. [...].
Veseuo subiecta.
s. VESVINVS a, um. Stat. Silu. 3, 5, 72 [...].
Folliculus, in quo vrina colligitur, infra aluum a priore parte. [...].
Vt, Aqua vesicaria Marc. Emp. 26. et Scribon. 146 [...].
Vesicam medicamento afficere. Theod. Priscian. 1, 33 Quibus vesicauerint. add. Octau. Horat. 1, 28.
Spumosus. Cael. Aurel. Acut. 3, 17 Pinguibus et vesiculosis connexus.
Animal paruum volatile, api simile, de quo locus Plin. 11, 21. [...].
Cognomen a matre Vespasia ductum T. Flauii Imperatoris Romani, cuius vitam vide apud Suetonium. Scribitur et Vespesianus.
vel VESPERVS i. m. Stella, quae Venus etiam dicitur, et alio respectu Lucifer, quoties nempe paullo ante solem oritur: Vesperus autem, quatenus sole iam occiduo et prima omnium ex stellis lucere vesperi conspicitur, dicta quasi Hesperus: nam eam stellam Hesperum Graeci vocant, et vltimam partem diei. [...].
pro eodem dicitur. Plaut. Curc. 1, 1, 4 [...].
siue VESPERE Adu. i. Principio aduentus noctis. [...].
etiam dicitur; [pr. s. 60 pr. His horae rigandi matutina atque vespera. Idem.. Matutinum tempus atque vesperum.
Quod fit vesperi. [...].
Vespera fit. Gell. 17, 8 Philosophus Taurus accipiebat nos Athenis coena plerumque ad id diei, vbi iam vesperauerat. Id enim est tempus isti coenandi frequens.
Ad vesperam perductus. Vt, Die iam vesperato Solin. c. 16 (11).
Idem. Ter. Heaut. 2, 3, 7 Portant quid rerum. CLIN. hei mihi! s. aurum, vestem, et vesperascit, et non nouerunt viam.
Vt, Nepos Pelopida s. 16, 2, 5 [...].
Coena apud veteres dicebatur. [...].
Animal mediae cuiusdam inter auem et murem speciei, vt mus alatus dici possit; appellatus autem ob id, quod vespere se ad volatum proferat. [...].
Idem quod Vesper, stella. [...].
tot enim modis scriptum inuenias, vt tamen primum illud videatur verius) ōnis. m. [a Vespertina opera nomen habere videtur ignobilia cadauera humandi, vt supra in VESPA n. 2. e Festo obseruatum est. [...].
Duae a veteribus memorantur: altera Saturni mater, altera eiusdem dei filia. [...].
s. VOSTER, ap. antiquos) tra, trum. Pronomen possessiuum. [
patrium. Priscian. 17 p. 1095.
Puer iam pubes, vid. Fest. Gell. 5, 19 [...].
Verbo iuncto dixit Petronius c. 11 de iis, qui sub eadem veste cubant, Quid, inquit, vesticontubernium facis? Quidam legunt Vestae contubernium. Vid. Interpr.
Pedis impressio, id est signum, quod a pede relinquitur: tum non nunquam ipsum imum solum pedis, quo insistitur: denique impressas notas vniuscuiusque corporis, atque adeo quidquid est signi, eo nomine intelligitur. [...].
Quaerere diligenter, quasi vestigia indagare. [...].
Habent etiam quidam Cic. Off. 1, 28 c. 9. Sed editur fere Inuestigatione.
vt auctor est Varro de L. L. 4, 18. [...].
VESTIMENTVM, VESTIO post VESTIS.
vt scribit Plin. 3, 5. [...].
Quidquid est, quo corpus, vel pudoris et decentiae causa, vel contra caeli iniurias tegitur: itaque etiam quae puluinis ad mensam et aliis lectis insternuntur, quaeque stragulae vestis nomine veniunt, complectitur. [...].
Parua vestis. [...].
Vestem induere. [...].
Vestis ornatus, et ipsa vestis contectio. [...].
Deorum vestitores. Fullones et vestitores et pictores etc. Lamprid. in Alex. Seu. c. 41.
Idem quod Vestis. [...].
Locus, in quo vestes vel seruantur vel venduntur. [...].
Vt, Vestiaria arca, In qua vestes reponuntur et conseruantur Cato 11.
Qui vestes facit aut vendit. [...].
Quae conficit vestes. Grut. Inscript. p. 578. n. 6. AGRIAE. TRIPHOSAE. VESTIFICAE. conf. Inscr. Reines. 70 cl. 9.
Vestium confectio. Tertull. de Pallio c. 3 Tantam paraturam materiarum ingenia quoque vestificinae prosecuta, etc.
Vid. Turneb. Aduers. 26, 6.
vid. Quinctil. Decl. tit. 363. et ibi Burm. p. 753.
Qui munus illud habuit apud Imperatores, vt vestes eorum plicaret Reines. Inscript. 9, 64 et 11, 90.
et VESTISPICA ae. f. [inquit Nonius 1, 41 cum Varrone de L. L. 6, 2. [...].
vt notat Seruius. [...].
siue VESVIVS vid.VESEVVS.
Senex. [...].
VETERAMENTARIVS vid. VETVS.
VETERANVS, VETERATOR, vid. VETVS.
Veterina animalia dicuntur, ad vecturam idonea, quae aliquid vehere possunt: quasi veherina, Veterina bestia, [
Qui veterinorum curam gerit, et veterina ducit, vt sic dicere possis etiam, qui illa locanda domi nutricant ad quaestum. [...].
et VETERNVM i. n. [Morbus ex nimio otio perpetuum somnum inducens. [...].
inquit Festus. [...].
extr. Omnis caloratae iuuentutis igniculus torpidae veternositatis algescit senio.
Prohibere, et ne aliquid fiat, imperare. [...].
sollemniter vsurpatum tribunis pl. rogationi alicui intercedentibus: Vid. Liu. 6, 35 [...].
non Vetitio, analogia postulat auctore Valla 1, 2.
Populi in Hispania, qui teste Plin. 25, 8 s. 46 [...].
Herba a Vettonibus dicta. [...].
seu VETVLONIA ae. f. [Hetruriae, quam Maeonii tenuerunt, vrbium erat caput: de qua Sil. 8, 485 Maeoniaeque decus quondam Vetulonia gentis.
Vt, Populi Vetulonenses Plin. 3, 5.
gens, e qua inter alios. Coriolani mater Liu. 2, 40. 2 Veturia, Centuriae nomen Liu. 26, 22 vid. ibi Gronou.
a VETER de quo p. a.) Adi. [Quod diu fuit, quod multorum annorum, mensium aut dierum est, pro natura eius, cui adiectum est. [...].
ad Fabianum, Nec potes algentes arrigere ad vetulas. Iuuenal. Sat. 6, 240 Vtile porro Filiolam turpi vetulae producere turpem. add. Id. 6, 193. Martial. 3, 32.
Vt, Dictio vetuscula, torosa et quasi mascula Sidon. Epist. 8, 16.
Idem quod Vetus. [...].
siue VETVSTISCO ere. [Vetus fieri. [...].
pro quo in Praesenti malunt VETERASCO, aui, ere. [Idem. Cels. 3, 12 [...].
Vt, Caseus veteratus mollis Scribon. Larg. Comp. 140.
auctore Donato, est Homo astutia vetus, et in omni re callidus: a multarum rerum gerendarum vetustate. [...].
etc. Sed Scalig. legit Veratrix.
Subdolum, et impostorium. [...].
Add. Apul. Apol. p. 303.
Idem quod Vetus. [...].
i. veterarium, v. v. Scholiast. Horat. 3, 21, 1 Amphoram, quam habebat in veterano alloquitur.
Qui veteres calceos reficit. Sueton. de Vitell. c. 2.
Apotheca, horreum, siue locus, vbi quid in vetustatem reponitur. Senec. Epist. 114 Adspice veteraria nostra, et plena multorum saeculorum vindemiis horrea. Alii legunt Veterana.
Idem quod Veruactum et pro varia lectione illi aliquoties substituitur. v. g. Colum. 2, 13 In vetereto bubulcorum duas operas volunt, vid.VERVAGO.
vid.VETONICA.
VEXAMEN, VEXATIO, VEXATOR, etc. vid. VEXO.
vt ait Seruius ad Aen. 8, 1
Vexillifer, signifer. [...].
Signifer. Gloss. Cyrill. conf. Prudent. in Psychom. v. 19.
Cohors militum dicebatur, qui confectis et emeritis stipendits sub vexillis etiamnum habebantur, vsque dum commoda et agros acciperent. [...].
Habet formam Frequentatiui a Veho, huc illuc vehementer agitare. [...].
Vt, Cic. Philipp. 3, 23 [...].
Quod vexat, et molestia afficit. Lucret. 5, 341 Aut cecidisse vrbes magno vexamine mundi.
Vexans, vt, Vexabile vitium Cael. Aurel. Acut. 2, 13. Conf. ibid. c. 14. Lactant. 7, 5, 10.
Idem. Cael. Aurel. Acut. 2, 9 Vexabiliter caput onerare, cum cruciatu et vexatione.
Vt, Potio vexatiua Cael. Aurel. Acut. 2, 29. Add. Idem Tard. 3, 4.
Fluuius, qui labitur per Pontinas paludes. [...].
Vt, Vfentina tribus, Liu. 9, 20. vid.TRIBVS.
Proprie pars agri a cultu libera, qua potest ire vehiculum. [...].
Iter facere, ire. Vt, Iter viare Lucilius... Et Plaut. [...].
Ad viam pertinens. Vt, Lares viales Plaut. Mere. 5, 2, 24. De Diis Vialibus, est docta Euer. Ottonis Commentatio.
Qui iter facit. [...].
apud Gruter. p. 745, 5 AQVILIA VIATRIX. Infatigata viatrix Mart. Capella 6 post init.
Quod ad viam pertinet. [...].
Vt, Lex viaria Cael. ad Cic. Fam. 8, 6 [...].
Vt, Coena viatica, quae peregrinis datur, vel peregre abeuntibus Plaut. Bacch. 1, 1, 61.
Quidquid iter agendi causa necessarium est, siue cibus, siue pecunia ad victum expendenda. [...].
in fine, D. de iudiciis, Ne si ei non dederimus actionem, futurum sit, vt impune fraudem patiatur, et egestate Romae laboret, viaticulo suo non recepto, quod ad sumtum pater ei destinauit. [...].
scribi malint Voss. Scioppiusque) icis. f. [Vt Varro finit de L. L. 6, 3 p. 16, 4 [...].
Dea viarum. Arnob. 4 p. 131 Ab erroribus viarum Dea Vibilia liberat.
Capuae deditionem elegantissima oratione dissuadet apud Liu. 26, 13. [...].
Transuersum tigillum, quod varae imponitur. Vnde Prou. Varam vibia sequitur, de quo vid. VARVS n. 4.
Flos herbae, quae vocatur Britannica. Plin. 25, 3 Florem vibones vocant. Vid. ibi Harduin. Graeu. ad Cic. Att. 3, 3.
seu VIBRICI ōrum. m. Sunt Pili in naribus hominum: dicti quod iis euulsis caput vibretur. Festus.
a Vi deductum: significat celeriter huc illuc mouere et quasi vi agitare. [...].
Vt, Draco vibrans linguas multifidas Valer. Argon. 1, 62. [...].
Praeter ea, quae in VIBRO allata sunt, Vibratis digitis eiaculari sententias Quinct. 11, 3, 120. [...].
Motus reciprocans vibransque. Mart. Capella 8 Proprii luminis vibratum amittere. Ignium vibratus Idem 1 p. 17.
Idem. Festus, Gradiuus dictus a vibratione hastae, quod Graeci dicunt [
i. hasta Auson. Epist. 24, 108.
vibranti lumine praeditus.
Vibratio, crispatio. Apul. Met. 6 p. 179, 27 Trisulca vibramina draconum.
Genus fruticis, de quo disputant interpretes, Virg. Ecl. 1, 26 Verum haec tantum alias inter caput extulit vrbes, Quantum lenta solent inter viburna cupressi.
Dea Victoriae, quae et Victoria. [...].
vid.VICVS.
vid.VICIS.
vid.VICVS.
Vt, Vicenalis sphaera Apul. de Dogm. Plat. 1 p. 5, 14. i. Icosaėdron, figura viginti laterum aequalium. al. Vigesimalis.
Vicesimus. [...].
Idem. Plin. 10, 53 [...].
Viginti annorum spatium. Modestinus in l.
etc. Vid. Dig. 50 t. 8 l. 8. it. Expungere rationes, in EXPVNGO.
sacra celebrabant Imperatores imperio per viginti annos gesto. [...].
quid sit, docet Varro de L. L. 4, 36 p. 40, 28. [...].
eadem quae Vicennalia.
pro Vigecies. Cic. Att. 4, 2 Aestimarunt H - S vicies. Bis et vicies Idem ibid. 11, 1. Centies vicies duceni Columel. 5, 2.
pro Vigesimus. [...].
Vectigal, seu tributum, quum de vicenis vnum penderetur. [...].
Milites a legionis suae numero ita appellati Tacit. Ann. 1, 51, 6. et 64, 7.
Vt, Vicesimarium aurum, Quod ex vicesima colligebatur. [...].
Supplicii militaris genus, quo vicesimus quisque sontium punitus. Vid. Capitol. in Macrin. 12.
vt scribit Plin. 3, 19. [...].
Genus leguminis, a vinciendo dicta. Plin. 18, 15 [...].
Quod ad viciam pertinet. vt, Cribrum viciarium, quo vicia expurgatur, apud Columel. 8, 5.
vid. VITIARIVM sub VITIS.
Iouis epitheton. Liu. 24, 44 [...].
VICINIA, VICINVS, vid. VICVS.
Est Alternatio, siue vicissitudo, aut permutatio. [...].
Qui vicem alicuius gerit, siue obtinet, et in eius locum saccessit. [...].
Dicitur Seruus
qui alterius serui vices gerit, qui seruo maiori in familia seruit. [...].
i. Honore vicariae praefecturas. Arca Vicarianae sedis Cassiod. Var. 2, 24. Vid. VICARIVS Praefectorum.
Per vices, rursus, contra. Ter. Eun. 4, 7, 45 [...].
Idem: sed antiquum est. Plaut. Poen. Prol. 46 Ad argumentum nune vicissatim volo remigrare. Idem Stich. 4, 1, 27. Non. 2, 879.
Alternatio, mutatio ex alio in aliud. [...].
Idem: sed antiquum. Accius Phoenissis, Vicissitatemque imperandi tradidit apud Nonium 2, 893. Add. Vitr. 9, 4 sec. Rutgers. Var. Lect. 2, 3.
Quae post victoriam dextra victrice immo abatur: ac deinde omnis hostia, i. animal quod sacrificii loco DIs offertur. [...].
Qui victimas vendebat. [...].
vid.VIVO.
VICTORIA, VICTORIATVS, VICTRIX, VICTVS Partic. vid. VINCO.
vid.VIVO.
Pars vrbis est, quae pluribus constat domibus: vt ex pluribus vicis vrbs constat. [...].
Qui in vico rustico habitat. [...].
Accipitur pro Pago et rusticanis domibus. Liu. 21, 33 Castellum, viculosque circumiectos capit. Vid. Vopisc. Aurel. c. 3. Tertull. adu. Marc. 4, 23.
Per vicos. Sisen. Hist. l. 3 [...].
Qui eundem vicum colit, et prope domum nostram habitat. [...].
Propinquitatem qualemcunque loci, similitudinis, temporis etc. [...].
Superl. August. de Doctrin. Christian. 1, 23 Vicinissime frui.
Vicinorum propinquitas, et aliquando Vicinorum multitudo. [...].
Locus vicinus, seu ipsa vicinitas. [...].
Laudatur Senec. de Breuitate vitae c. 15 [...].
Quod ad viciniam pertinet; vt, Vicinales viae, vid. VIA. [...].
Propinquum esse. Sidon. Epist. 2, 11 Si nobis pro situ spatiisque regionum vicinaremur. add. Id. 7, 2 et 6, 9. Et Cael. Aurel. Acut. 2, 23, 90 Autumni tempus, quod hiemi vicinatur.
vt, Cordis vicinantis causa Cael. Aurel. Acut. 2, 14, 49. Loca capiti vicinantia Idem 2, 6, 27. Serpillum terrae vicinans Macer. 2, 9, 1. Add. Sidon. Ep. 2, 2.
Aduerbium confirmandi est, significat idem quod Videre licet: vt Scilicet, Scire licet: et Ilicet, Ire licet. [...].
Oculorum actio et officium est. [...].
i. Spectantes. Flor. 3, 5, 16.
vt, Cuncta videnda sunt animo Ouid. Trist. 3, 4, 56. Probra videnda meis oculis Ouid. Amor. 3, 14, 44.
Ad videndum missos, dixit Sallustius, teste Quinct. 9, 3, 12. [...].
pro Eo quod videmus: vt, Referre visa Ouid. Fast. 3, 40. [...].
Et actum videndi et facultatem notat. [...].
Id quod videtur. [...].
Visores, pro Inspectoribus exploratoribusque. Tacit. Ann. 16, 2, 2 Nec missis visoribus, per quos nosceret an vera assererentur.
Ad videndum ire. [...].
a Visere. [...].
al. Visitur.
Quod videre potest. [...].
Idem. Paullin. Nolan. Epist. 20, 3 Et visibiliter et inuisibiliter operaris, etc.
edit. Munck. In picturis est visibilitas, deest sensibilitas. conf. Tertull. de Carne Chr. c. 12.
Visio, videndi facultas. Tertull. de Anima c. 29 Contrarietates visualitatis et caecitatis.
Dicta est quasi Valde idua, vt Iduum dies, qui mensem diuidit: a viro diuisa. [...].
Priuare. [...].
Vt, Agrippina viduata, morte Domitii Suet. Galba c. 5. [...].
Priuatus, speciatim coniuge. [...].
Vt, Vestis vidualis Prosper. Aquitan. de Promiss. et Praedict. parte 2, 38 sub s.
apud Catonem 141 Calamitas dicitur, teste Festo.
Viduitas. Sidon. Epist. 3, 2. Vid. ibi Sauaron.
vel VIDVLVS i. m. [Capsae genus, cauum certe quiddam et clausum, in quo aliquid seruatur. [...].
Austriae ciuitas, quam Vianam Plinius nominasse videtur 3, 24 vt placet Hermolao. [...].
etc. Vid. 1, 77. et 2, 66. et Plin. Epist. 4, 22.
Alligare, inflectere: Vnde vimina, et vasa viminea, teste Festo. [...].
Mollis, Languidus, sine vi, et naturalibus priuatus viribus, vt ait Festus. [...].
Qui vasa vinaria religat, stipatque. [...].
vel contracte VITRIX īcis. f. Salmasius ad Solin. p. 246. [...].
VIMEN, VITILIS etc. vid. ss. ll.
Idem quod Viceni Columel. 4, 30 Quinis et vigenis iugeribus ligandae vineae.
Viridem esse, Viuere, potentem esse, siue in vigore esse, et viriditatem quandam habere. [...].
Adde Lucret. 1, 757. Firmic. 1, 3.
Firmitas, robur, integritas. [...].
Hinc
Vigore praeditus. Apul. Met. 9 p. 227 Vigoratus iuuenis.
Idem quod VICIES. Apul. de Dogm. Plat. p. 51 Vigesies angula sphaera.
Quod et Vicesimus dicitur. [...].
Vid. c. 37 et seqq. Vigesimam dare, soluere etc. vid. Petron. c. 58 et 71.
vid.VICENNALIS.
vid.VICENVS.
Viginti assium. [...].
pro VICIES Mart. Capell. 6 p. 194 Vmbra vigies quater complicata.
Qui non dormit, et vel de actu ponitur eius, qui iam non dormit, vel de consuetudine et alacritate etc. [...].
Nocturnus custos. [...].
Non dormire. [...].
Vt, Nox vigilanda fletu Tibul. 1, 1, 64. Vide paullo ante, VIGILARE n. 2. Quinctil. 11, 3 Et vigilandae noctes, et fuligo lucubrationum bibenda.
Vt, Carmen vigilatum, Lucubratum, et nocte vigili compositum. [...].
Vigilanter. Gell. 3, 14 Vigilate et attente aliquid mutare.
Diligentia. [...].
Cum diligentia et sollicitudine. [...].
pro Vigilante. [...].
et paene frequentius VIGILIAE, arum. f. [Vel actus vigilandi, vel tempus, quod vigilando traducitur, vel munus vigilis, vel ipsi vigiles. [...].
Etiam apud antiquos. [...].
pro Excubitore. Sen. Epist. 57 Quid interest, vtrum super aliquem vigiliarium ruat aut mons aut turris. Lipsius.
Pro excubiarum loco. Voss. ad Catull. p. 319 Miliarium, vas culinarium. Al. Gronou.
Nomen numerale, indeclinabile, natum ex duo: Duiginti enim dicebant. [...].
Nomen extraordinarii magistratus, a numero vt solet. [...].
Munus eorum, qui vigintiuiri dicebantur, quo nomine non ii modo vocabantur, de quibus modo diximus; sed etiam Collegium aliud, de quo Lipsius ad illud Taciti An. 3, 29 [...].
vid.VIGEO.
Quod parum vtilitatis, pretii, honoris, habet. [...].
etc. Add. Vlp. l. 2 §. vlt. D. de eo, quod certo loco.
Cui opponitur Caritas. [...].
Vile fieri. Auien. in Arat. v. 318 At postquam argento deformis viluit aetas. Hinc Euilesco, de quo s. l.
vt Nonius ait, 2, 896 Turpil. Lindia, Quin moneam, quin clamem, et quaerar tua vitia, quae te vilitant.
Vt, Vilificare mulierem Hieron. in Esa.
Domus extra vrbem aedificata, pars fundi rustici. [...].
Quod ad villam pertinet. [...].
vel VILICVS i. m. vno enim L saepe scribitur. [...].
Vxor villici, cuius officia pulchre persequitur Columel. 10, 12 [...].
et VILLICOR āri. Depon. [Villicum agere, villam curare alienam. [...].
Villae administratio, dispensatio. Columel. 11, 1 Qui susceperit officium villicationis. Servum in villicationem relegauit Petron. c. 69.
Idem quod Villaticus. Plin. 10, 41 Villaribus gallinis et religio inest.
Idem quod Villicus, Apuleius in Apol. vbi p. 319, 14 Villicorum edidit etiam Elmenh. al. Villiconum habent.
vid.VINVM.
Pilus longior praesertim densiorque animalium, vt ouium, vrsorum, etc. [...].
Villis plenus. [...].
Virgultum molle, lentum, et ad viendum, vnde dicta sunt, id est, ligandum aptum. [...].
Idem. Tacit. Ann. 12, 16, 4 Moenia non saxo, sed cratibus et vimentis ac media humo, aduersum irrumpentes inualida erant.
Locus viminibus consitus. Varro de L. L 4, 8 p. 15, 36.
Quod est ex vimine: vt, Plaut. Epid. 1, 1, 26 [...].
Quod est ad ligandum aptum. [...].
VINACEVS, VINARIVS vid. VINVM.
Herba a vinciendo dicta. [...].
Ligare, Colligare, Constringere. [...].
Constrictus. [...].
per ebrietatem.
de salicibus, Pariuntque baltheo corticis vincula: et aliae virgas sequacis ad vincturas lentitiae. Me vinctura talum laedat Cels. 8, 22. Add. ibid. c. 8.
Ligamen. Varr. de R. R. 1, 8 Et vindemia facta, denique discat pendere in palmam aut funiculo, aut vinctu, quod antiqui vocabant cestum.
Qui vincit. Arnob. 6 p. 199 Phidias sciebat, aurum fuisse, lapides atque ossa informia, disparata, confusaque, seque horum omnium congregatorem atque vinctorem.
Vbi Turneb. Adu. 9, 21 lepide Laqueum vocat Potionem vinceam.
Ligamen. [...].
Vinculis adstrictus. [...].
Superare, superiorem discedere. [...].
Adde Hor. Serm. 1, 1, 115 et de Arte Poėt. v. 82.
Heins. ad Sil. 7, 354 leg. iutura.
Vt, Cic. pro Font. 26 c. 12 [...].
Qui vicit. [...].
Quae vicit. [...].
vt, Arma victricia, pro Victoribus, et iis, qui armis vicerunt. [...].
Actus et Conditio victoris. [...].
vt, Victoriolae aureae Cic. de Nat. Deor. 84 c. 34.
Vt, Dies victorialis Treb. Poll. in Gallien. c. 3. [...].
Genus numi. Plin. 33, 3 [...].
Qui varias siue plures victorias reportauit, qua dictione vsus Cato, teste Gell. 4, 9. [...].
Quod facile vincit. Ter. Phorm. 1, 4, 50 [...].
Prouincia inter Rhetiam, quam habet ab Occasu et Noricum ab Oriente.
Populi, de quibus Hor. Carm. 4, 4, 17 [...].
quasi Vinidemia, a Vino demendo, i. vuis legendis, quae et ipsae sic vocantur, vt messis pro frugibus ponitur, et pro fructibus auctumnus. [...].
De reditibus loquitur.
Vindemias colligere. Plin. 14, 2 Nouissimas vindemiant. add. Idem 18, 31. Vinum vindemiare Colum. 12, 33.
Vindemiatus.
Qui vinum legit. [...].
per syncopen, teste Porphyrione, in illo Durus vindemator Hor. Serm. 1, 7, 30. Sed Vindemiator editur: et potest illud i in Consonantem abire vt in Pariete, Abiete.
Idem. [...].
Quod ad vindemiam pertinet. [...].
Vltor vel vltrix iniuriae, itemque assertor iuris. [...].
Vt, Poena vindex Catull. Argon. s. 65, 191. Vires vindices Ouid. Epist. 9, 13.
cuius nec Sing. VINDICIA, ae. euanuit, vt mox apparebit) dicuntur actiones vindicum, i. eorum, qui vindicant aliquid vel sibi vel aliis, i. asserunt, qua in re vim quandam certe simulatam et symbolicam intercessisse constat. [...].
(Nam quod Pareus legit Lucret. 3, 895 Neque enim se vindicit hilum, deseritur a reliquis) [Duplicem vim habet, quam in nomine vindex obseruauimus. [...].
Add. Id. 23, 2, 5 et 27, 2, 1. Diis periuria et parricidia vindicantibus Id. 24, 3, 10.
Arrogandi significatu. [...].
Vltio, vindicta. [...].
i. Animaduersio pro delicto. [...].
defensor, vindictor.
Locus vitibus consitus: vel ipsa adeo Vitis. [...].
apud Fabrett. p. 223 HVIC MONVMENTO. CEDIT. CVM. VINEOLA. SOLA. SVO. FINE. VINEAE.
Quod est vineae, vel quod ad vineam pertinet: vt, Collis vinearius Columel. 5, 6, 36. add. Solin. c. 26.
Idem. [...].
Quod est aptum ad vineam. [...].
VINETVM, VINITOR, VINOSVS, vid. VINVM.
Succus vuarum post fermentationem primam, nam post alteram sit acetum. [...].
sicut ab Vnus Vllus, Catena Catella etc. Ter. Adelph. 5, 2, 11 Interea in angulum aliquo abeam, atque edormiscam hoc villi.
Natura sua Adiectiuum fuit. [...].
Certa aliqua vitis, quam soli nouere Sabini et Laurentini Plin. 14, 3.
Ad vinum pertinens, a vino ortum. Macrob. Saturn. 7, 7 extr. Si qua vinalis fortitudo in hominem resedit, hanc diluit et exstinguit.
Vini venditor. [...].
Quod ad vinum pertinet: Plin. 14, 13 [...].
Cadus. Hor. Serm. 2, 8, 39 Inuertunt Aliphanis vinaria tota. conf. Petron. c. 70 et 78.
Vt, Vineus latex Solin. c. 5.
Locus, vbi multitudo vitium consita est, hoc est, vbi multae vites, vel multae vineae sunt. [...].
Vt, Vitis vinifera Apul. de Herb. c. 66.
Potator vini. [...].
Rusticus vinearum cultor. [...].
Quod est vinitoris. Columel. 4, 25 Est autem sic disposita vinitoriae falcis figura.
i. vinosos, vini cupidos, Commodian Instruct. 18 p. 23.
Ebrius, qui vino se ingurgitauit, vel ingurgitare solet. [...].
Ebrietas. [...].
Cupidus vini. [...].
vel VINNVLVS a, um. Vox dubiae scriptionis et significationis. [...].
Viarum curatores. [...].
Flos ille humilis inter primos veris titulos, purpurei coloris, odoris iucundissimi, qui hoc nomen per totam paene Europam hodie seruat, per diminutionem, a Graeco [dictum. [...].
Idem quod purpureus, qui in violae florem tendit. [...].
Vinum vel succus e viola. Apic. 1, 4 De viola violacium facere. Modo non sit Violatum dicendum, vt ibid. ROSATVM.
Violacei coloris infector. Plaut. Aul. 3, 5, 36 Flammearii, violarii, carinarii.
inquit Seruius ad Virg. Georg. 4, 32 [...].
Graece Ianthis, nomen mulieris. Epithalamium Stellae et Violantillae est Statii Silu. 1, 2.
Vim inferre, corrumpere, polluere. [...].
Vt, Ab arcu violatus Ouid. ex Pont. 3, 5, 45. [...].
Vt, Foedera clam violanda Tibull. 1, 10, 2.
Qui violari potest. Stat. Theb. 5, 258 Nullis violabilis armis Turba, Senes. Cor violabile leuibus telis Ouid. Epist. 15, 79. Numen non violabile Virg. Aen. 2, 154.
Violentus Hor. Carm. 3, 30, 10 [...].
Qui vim facit. Columel. 5, 5 [...].
add. Ouid. Met. 9, 121.
Genus serpentis valde venenati et noxii. [...].
Vt, Herba viperalis Apul. de Herb. c. 89.
Vt, Carnes vipereas edere, Ouid. Met. 2, 769. [...].
sunt Minores grues: sicut Pipiones, Minores columbi. [...].
Respectum sexus habet. [...].
Vid. Seru. ad Virg. Aen. 12, 468. Plaut. Amph. 2, 2, 181. c. not. Taubm. et Parei Lex. Crit. p. 1303.
Mulier fortis, quae viro similis sit, et virilia opera faciat. [...].
Vt, Vxor, virata Varro apud Non. 2, 907. Conf. Vulg. Sirac. 28, 19. Compar. Nouatian. de Trin. c. 2 Omni robore robustior, omni virtute viritior. pro Viratior.
Viri conditio. Sidon. Epist. 7, 9 Bono viratu aemulis magis prodesse cupiens quam placere.
Dea. Valer. Max. 2, 1, 6 [...].
Virgo dicitur, quae apta est connubio. [...].
Quod est viri. Virilis toga Cic. Philipp. 2, 44. [...].
tantum. [Verenda, pudenda. [...].
Partes, quibus viri sumus. [...].
Fortiter et magno animo. [...].
inquit, Festus. [...].
vt, Ager viritanus, Festus.
a Vir, primam corripit, vt, Virosae mulieres, dicuntur Virorum appetentes, vel luxuriosae Lucil. lib. 7 [...].
Idem. Apul. Met. 9 p. 223, 22 Scaeua, saeua, viriosa, ebriosa, peruicax, etc. Sic Elmenh. Sed al. virosa. Viriosus, Robustus, vid. in VIS.
Dicitur Hippolytus, Thesei filius, quasi bis vir: quia nouercali calumnia necatus, beneficio Aesculapii vel Dianae reuocatus fertur ad vitam. [...].
Gallorum rex, de quo caeso Claudius Marcellus opima spolia Ioui Feretrio consecrauit. [...].
et VIREO vid VIRIDIS.
VIRES, VIRIVM etc. vid. VIS.
Surculus, ramusue arboris decisus, ad percutiendum aptus. [...].
Qui virgis caedit Gloss. Gr. Lat. [
Quod virgas quasdam in longum aut latum varia serie, et colore porrectum habet, virgatum dicitur. [...].
Vt, Virgatus. Plin. 9, 33 Iam distinctione virgulata, crinita, crispa, etc. de conchis.
Qui virgis caedit. Plaut. Asin. 3, 2, 19 Vbi saepe causam dixeris pendens aduersus octo astutos, audaces viros, valentes virgatores.
Quod est ex virgis factum. [...].
Virgarum plenus, vt, Virgosus frutex Pallad. 1 t. 24.
Locus virgis consitus ad illigandas vites: Cic. de Legib. 2, 21 c. 8 Sacerdotes vineta, virgetaque et salutem populi auguranto.
Collectio virgarum ob verbera, aut ad aliquid vinciendum. [...].
Virgarum crescentium multitudo. [...].
Mantuanus Poėta celeberrimus, cuius testimoniis vtimur perpetuo. [...].
Vt, Virgiliana virtus, apud Plin. in Praef. Quinctil. 1, 3 Habendumque in animo semper illud Virgilianum.
gens plebeia, e qua nobilis L. Virginii Centurionis filia: quam stupro destinatam ab Appio Decemuiro pater in medio foro occidere maluit, quam pati, vt in foedam seruitutem abduceretur. [...].
Nomen ordinarie status s. conditionis mulieris virum nondum passae: Quinctil. 6, 4 [...].
Quod ad virginem pertinet: vt Virginalis modestia Cic. de Diuin. 1, 66. [...].
Membrum, quo virgines sunt. [...].
Idem. Plin. 28, 7 [...].
Fictum nomen. Plaut. Pers. 4, 6, 20.
Castitas, castimonia. [...].
Caste viuere. Tertull. de Virgin. Veland. c. 12 Virginari volunt sola capitis nuditate.
vel VIRIOLA ae. f. [Ornamentum colli e gemmis viridibus, vt putat Bayfius. [...].
Lusitanus, primum in Hispania, e pastore venator, e venatore latro, mox iusti exercitus dux factus, vniversam Lusitaniam occupauit. [...].
Vt, Viriatinum bellum Sueton. in Galba c. 3. Quod duce Viriato, Lusitani aduersus Romanos gesserunt.
Missilis teli genus dicunt esse, cuius Diminutiuum sit Viriculum. [...].
Missilis genus, quod Graeci Cestron vocant: frustra a Virica deriuari, modo dictum. [...].
Coloris nomen, quod cognationem habet cum verbo vigere. [...].
Viridem esse. Ouid. in Halieuticis v. 90 Num vada subnatis imo viridentur ab vndis.
Viride esse. Cic. Tusc. 5, 37 [...].
Vt, Aeui flore virens Sil. 1, 61. [...].
Viride fieri. Columel. 11, 2 [...].
vid. in VIS.
i. color viridis.
Locus, in quo sunt herbae et plantae virentes, et amoenitate refertae. [...].
Vnde, Viridarii serui, Vlpiano Iurecons. dicuntur, Qui hortos curant, et eorum curam habent.
et VIRIDARIA eodem significatu leguntur. [...].
siue VIRECTVM i. n. [Locus viriditate iucundus, vel ipsae Herbae virentes. [...].
vid.VIR.
vid.VIRIA.
VIRIPOTENS, VIRITIM, vid. VIR.
Idem significat quod Viriditas. [...].
vid.VIR.
vid.VIRVS.
A Viro dicta est, teste Cic. Tusc. 2, 43 c. 18 [...].
vid. Cellar. Cur. Post. p. 369.
Reines. emendat virtutifex.
Habet hoc nomen conuenientiam cum nomine Vires: significat enim vehementiam odoris, vel aliam efficaciam mutandi colorem, saporemue aut mutationem insignem producendi, qualis est in venenis. [...].
Plenum veneno. Gell. 16, 11 Vt serpentium virulentorum domitores sint.
Add. Tertull. Apol. c. 8 vbi tamen MSS. iurulentia.
Mali odoris, aut venenatus. [...].
Idem. Apul. Met. 7 p. 196 Spinae punctu venenato viriosae. Pricaeus legit Virosae.
Pluraliter vis, apud veteres: nunc ab antiquo Singulari dicimus hae Vires, Certe significatio est eadem, nisi quod Vis multo patet latius, et significat quidquid est in quacunque re, vnde fit, vt agere vel pati possit aliquid: facultatem agendi maiorem, tum ipsum impetum, praesertim a ratione et iure seiunctum, etc. [...].
Robustus, validus. Bello vinci a barbaro viriato Annibale Lucil. ap. Non. 2, 903. qui interpretatur magnarum virium.
Robustus. Tertull. adu. Valentin. 16 Vitia vsu viriosa.
Idem. Compar. Tertull. de Anima c. 19 Vltro ambibit et quidem viriosius de suo ingenio.
Vires capere vel recuperare. Furius Antias apud Gell. 18, 11 Increscunt animi: virescit vulnere virtus. Conf. Barth. ad Stat. Theb. 5 v. 654 p. 304.
et VISCVM i. n. [Glutinum ex Visco planta paratum, quod ad aucupium adhibetur. [...].
Visco oblitus. Varro de R. R. 3, 77 [...].
Viscus. Hieron.... Si cum viris feminae habitent, non deerit viscarium diaboli. Vid. Nouarin. Adag. Eccles. T. 1 p. 380.
Auceps. Gloss. Cyrill. Viscarius, [
Lentus et tenax vt viscus. Vt, Acetum viscidum Theodor. Priscian. 1, 2. Compar. Idem de Diaet. 18 Viscidiores cibi.
Non tantum Intestina significat, sed quidquid sub corio est. [...].
Visceribus praeditus. Prudent. Apoth. v. 1025 Quum vas componeret aruo Nondum viscereo. i. terra nondum in carnem mutata.
Vnde
it. Carnis distributio, quae fieri solebat vel in sollemnitate quadam, vel in funere alicuius excellentis personae. [...].
apud Non. 2, 880.
conf. Reines. Var. 2, 8. Pisces viscellati Plin. Valer. 1, 24. add. Id. 2, 17.
VISIBILIS, VISITO, VISO, vid. VIDEO.
Flatum ventris emittere. Lucil. apud Non. 11, 46 Visire minutim per commissuras rimarum. Vid. Scalig. ad Catull. p. 49.
vel VISIVM i. n. add. Parei Lex. Crit. p. 1308. Meur s. Exerc. Crit. 2, 5, 2.
vid.VIDEO.
vid. BISPELLIO et VESPILLO.
Vites, de quibus Columel. 3, 2. Plin. 14, 2.
vid.VIDEO.
vid.VIDEO.
Status animalis, cum viuit, movet se, vim suam totam exserit. [...].
Quod vitam praestat, aut Quod habet vitam. [...].
Pro Vita, et vitali motu. Plin. 11, 38 s. 69 extr. Caeteris corruptis, vitalitas in corde durat. Ibid. c. 45 s. 90.
gens, e qua A. Vitellius imperator. De origine huius Familiae vid. Suet. in Vitell. c. 1 [...].
Vt, Milites Vitelliani Tacit. Hist. 1, 85. [...].
Pars oui lutea s. flaua. [...].
Idem. Ouorum vitella Apic. 4, 1. [...].
Fruticis genus, Graeci agnon vocant, hoc est castum: quod, inquit Galenus, castitatem conseruet iis, quibus aut estur, aut bibitur, aut substernitur: vulgus herbariorum agnum castum appellat, vtraque voce idem significante. [...].
VITIARIVM, VITICVLA, vid. VITIS.
i. lena vitiosa. Corrumpit mulierem malesuada vitilena Plaut. Most. 1, 3, 56.
Quasi dicas, Vitiosus litigator, obtrectator et calumniator. [...].
Vitiose criminari, damnare. Plin. in Prol. Nat. Hist. 12 ex Catone, Scio ego, quae scripta sunt, haec si palam proferantur, multos fore qui vitilitigent.
Diuersi coloris maculae per omnia membra dispersae. [...].
Quidquid viendo factum, aut plexum est ex vimine. [...].
Magistratus vitio creati. Sallust. Hist. l. 3 sec. Palmer.
VITIO, VITIOSVS, vid. VITIVM.
Auis nomen. Plin. 10, 33. vid. ibi Harduin.
Arbor illa, quae fert vuas. [...].
Vitium seminarium. [...].
Vt, Pocula vitea Virg. Georg. 3, 380. [...].
Cultor vinearum. Montis epitheton, in quo sunt vineae, Sil. 6, 193 Viticulae nomen peruulgatura Falerni.
Pampineum sertum gestans, siue vitibus ornatus. Auienus in Arateis v. 70 Et cum viticomo crinem tondere Lyaeo. Vlmus viticoma Sidon. Carm. 2, 328. cui vitis adsita est.
Quod fert vites, In quo proueniunt vites. [...].
Quod est ex vite. [...].
Quod genitum est e vite. [...].
alii legunt Vitigineis.
Vites colere, Ciceroni a quibusdam tribuitur Offic. 2 [...].
Vitem fieri. [...].
Qui vites serit. Quo nomine dictus est Saturnus. Virg. Aen. 7, 179 Vitisator, curuam seruans sub imagine falcem. Conf. Arnob. 3 p. 117.
Quod opponitur Virtuti, et omni praestantiae, bonitati, perfectioni etc. [...].
vt ait Cic. Tusc. 4, 29 c. 13 [...].
Vitiis plenum, vel vitio etiam vno laborans, corruptum etc. [...].
Male, corrupte, non recte. [...].
Corrumpere, destruere, deterius facere, illegitimum reddere. [...].
vt, Lolia oculos vitiantia Ouid. Fast. 1, 691. Oculi vitiantes omnia visu Idem Met. 7, 366.
vt, Aurae vitiatae Ouid. Met. 3, 76. [...].
add. Tertull. de Anima c. 25.
pro Stupratore. Senec. Controuers. l. 4 (c. 23) Vitiatorem dimisisti, virum occides. add. Tertull. de Pudic. c. 15.
Cauere est, immo plus quam cauere: cum caueat etiam, qui praesens est, qui vitat discedat Cic. Tusc. 3, 63 [...].
Add. Hor. Sat. 2, 4, 41.
Idem quod Vitans. [...].
vid. sub VIEO.
Matris meae maritus. [...].
Materia translucida, quae ex arena et cinere percoctis fieri dicitur, de cuius origine et ratione faciendi,
et Obsidiano vitro, et generibus multiformibus, vide Plin. 36, 26. [...].
Quod est ex vitro: vt, Vitreae ampullae Plin. 20, 14. [...].
aut VITRIVM i. n. Specular. vid. Salmas. ad Sol. p. 7706. 77. [...].
Vasa vitrea. Paullus in l. Cum de lanionis. §. Quidam. D. de instruct. et instrum. leg. Quum in diem mortis ibi libros, et vitreamina, et vestispicam habuerat.
al. viuata. De humoribus oculi pellucidis.
Qui vitra facit. [...].
it. officina conflandorum vitrorum.
qui sub Iul. Caesaris et Octau. Augusti principatu vixit, et decem libros de Arhitectura scripsit. Vid. Reines. Var. Lect. 2, 6.
Fascia, qua circum capita, vel crines, vel serta, aut flores, aut quiduis aliud religabant in primis Infulam, quīcum frequenter iungitur. [...].
Vacca primae et tenerae, certe iunioris aetatis. Virg. Ecl. 3, 29 [...].
Bos iunior dicitur, vt Vitula. [...].
Pars interior oui, vid. suo loco.
Vt, Caro vitellina Plaut. in fragm. Gastrion. Fricta vitellina Apic. 8, 5.
Quod ex vitulo est: vt Vitulina caro, apud Plaut. in Aul. 2, 8, 5. [...].
ap. Fest.
ait, Vitulam victoriam nominari, etc. quod post victoriam certis sacrificiis fiat vitulatio.
Ramus inutilis. Vulg. Interpr. Sap. 4, 3 Spuria vitulamina non dabunt radices altas. Vid. Ambros. in Ps. 105 (104).
Vt, Via vitularia Cic. Quint. Fr. 3, 1, 2.
et VITVMNVS i. m. [Deus, qui credebatur vitam largiri: vt Sentinus, sensum. [...].
Vitio aliquid dare. [...].
Qui vituperat. [...].
Ita legit Gruter. et etiam Gebhard. it. Dauis. Alii, Vituperabilis est.
Dignum quod vituperetur. Cic. de Fin. 3, 40 c. 12 Quod enim vituperabile est per seipsum, id eo ipso vitio nominatum puto, vel etiam a vitio dictum vituperari.
Vt, Opinionem suam vituperabiliter tractare Cassiodor. 6, 11.
esse dicitur apud Gell. 19, 7.
VIVAX, VIVACITAS vid. VIVO.
Locus, in quo vel aues, vel pisces, vel ferae viuae continentur, et vel voluptatis vel vtilitatis causa aluntur. [...].
Vt, Naues viuariae, Quibus pisces viui peruehuntur. Macrob. Saturn. 2, 12.
Animal paruum quidem, sed magni vigoris: mustela rustica dicitur, vt ait Strabo, ab Africa primum importata. [...].
VIVICOMBVRIVM, VIVIDVS, VIVIFICO, etc. VIVIPARVS, vid. VIVO.
Planta, quae cum radice seritur, quasi viuam radicem habens, ad differentiam malleoli et talearum. [...].
vid. sub VIVO.
dicuntur animantia et plantae, cum totam vim suam habent et exercent: vt viuere videatur esse vim suam exercere et ostendere. [...].
Vt, Alius alio more viuentes Sall. Catil. c. 6. [...].
et victu vti. [...].
Dea victus. Arnob. 3 p. 117 Victa et Potua sanctissimae, victui potuique procurant.
Ad victum spectans. Apul. de Dogm. Platon. p. 61 Ministerium suggerere victuale. Substantia victualis, Leg. 9. Cod. de Episc. audient.
Annona. Cassiodor. Epist. 3, 44 Victualium caritas. Add. Id. ib. 4, 5. Vulg. 2 Maccab. 3, 10.
Idem quod Victualis. Tertull. de Monogam. c. 8 Victuaria exhibitio.
Quod viuit, mortuo contrarium. [...].
et VIVIDVS a Vi magna dicuntur, inquit Festus. Lucret. 3, 410 Vt lacerato oculo circum si pupula mansit Incolumis, stat cernendi viuata potestas, Add. ib. v. 557 et 680.
Qui diu viuit, et facile, difficulter moritur. [...].
Naturalis vigor. [...].
siue VIVISCO ere. [significat Viuere, siue Viuum fieri. [...].
Crematio viuorum. Tertull. de Anima c. 1 De patibulo et viuicomburio. add. ib. c. 33 Viuicomburia.
Plenum vigoris. [...].
etc. Alii legunt, Vuidulum a fluctu, quod praeferendum.
Compar. Gell. 7, 3 [...].
In vitam reuocare. [...].
Vt, Spiritus viuificans Sidon. Ep. 8, 13. Add. Vulg. 1 Cor. 15, 45.
conf. Id. contra Marc. 5, 9.
add. Id. adu. Marc. 2, 9. Hieron. Quaest. in Genes.
Vt, Vigor viuisicus Ammian. 21, 1. Viuificum spirant animae victricis odorem Paullin. Nat. Felic. 6, 189. Quod sursum versus fertur viuificum Apul. Asclep. p. 395.
Vt, Pisces viuipari, Qui piscem viuum pariunt: sicut Ouipari, Qui oua pariunt. Apuleius in Apologia prima, p. 298 Viuiparos eorum et ouiparos.
Significat Cum vi ac difficultate et labore. [...].
Vindicare, i. vel punire illum, et malo afficere, qui nos laesit, vel iniuria affectum liberare, et malum, quo is affectus est, auctori reddere. [...].
Qui vlciscitur. [...].
Quae vlciscitur. [...].
pro Vltus fuero, vel Vlciscor. Accius apud Non. 2, 894 Nisi genitorem vlto, nullum meis dat finem miseriis.
Sanies concreta intra cutem latitans: quae vt propere abrupta cute erumpat, emplastris superne alligatis solet confoueri. [...].
Dilaniare, et vlcus vel vlcera facere. [...].
Vt, Herba vlceraria Apul. de Herb. c. 45.
Plenum vlceribus. [...].
Conf. AGOGAE.
inquit Seruius ad Georg. 2, 184. [...].
Semper vuidum: Vt, Vliginosus ager, qui semper est humidus. [...].
s. VLIXES vid.VLYSSES.
Aliquis, quasi diminutiuum ex vnus: Non temere affirmatiue ponitur, sed plerumque negatiue, vel interrogatiue, certe conditionaliter. [...].
Arbor vineis amica. [...].
Quod ex vlmo est. [...].
Qui vlmum terit, id est, qui virgis vlmeis caeditur Plaut. Pers. 2, 4, 7.
Locus vlmis consitus, vlmorum seminarium. Plin. 17, 11 Disserendae ex arearum venis post annum in vlmaria, interuallo petali in vnamquamque partem. Add. Colum. 5, 6.
Proprie is, qui cubitus vocatur: deinde manus cum brachio vsque ad cubitum, praesertim in quantum mensuram praebet longitudinis. [...].
(quia necat animalia quaedam, vt ostendit) et Cynozolon (canem olens) propter grauitatem odoris Plin. 22, 18. [...].
Iurisconsultus, Adriani Imperatoris scriniorum magister, Tyrius, cuius verbis in Pandectas relatis saepe vtimur.
Graeci appellauere genus Allii grandius, inter pulmentaria ruris adscriptum Plaut. Poen. 5, 5, 35 [...].
Nomen apud Romanos. [...].
et VLTIS [Vnde Vltra et Vltimus. Festus, Vls Cato pro Vltro posuit. Quinque viri constituti sunt cis Tiberim et vltis Tiberim Pompon. l. 2 de orig. iur. §. 31.
VLTERIOR, VLTIMVS vid. VLTRA.
VLTIO, VLTOR, vid. VLCISCOR.
Ab antiquo Vls deriuatur, sicut Citra a Cis: Praepositio Accusatiuo Casui seruiens, significat Praeter et trans. [...].
Asseritur a Salmas. Exerc. Plin. p. 721.
Vt, Regio vltrata Hygin. de Limit. p. 156.
Ab Vltra Comparatiuus. [...].
Ab Vltra Superlativum; Idem quod Postremus, extremus, summus: ad tempus, locum, modum, gradum etc. refertur. [...].
Postremum. [...].
Denique. Sueton. in Neron. c. 32 Vltimo templis compluribus dona detraxit, simulacraque ex auro vel argento fabricata conflauit.
In vltima parte esse. Tertull. de Pallio c. 1 Cum vltimant tempora patriae.
ab Vltra fit: et significat Vltra, siue Insuper. [...].
Quod vltro fit, etc. [...].
Impensae sunt et attributiones operum publicorum faciendorum, et sartorum tectorum praestandorum, mancipibus et redemtoribus certa mercede locatorum. [...].
Herba palustris. [...].
et VLVBRENSIS e. Adi. Cic. Fam. 7, 12 Quid fiet porro populo Vlubrano, si tu statueris, etc. Plin. 3, 4.
inquit Seruius, quod est vlulare et flere. [...].
Ex sono formatum verbum apud Latinos et Graecos, cui similia sunt Ebraeorum et Germanorum. [...].
Aliud Partic. [
Idem. Prudent. Hymno exequiarum 114 Quid turba superstes inepta Clangens vlulamina miscet?
Vt, Clamor vlulabilis, i. vlulans Ammian. 30, 15. et 24, 2. Vid. Apul. Met. 4.
vel VLIXES forma magis antiqua, quae tamen in optimis quibusque libris Virgilii et aliorum scriptorum tam regnat, quam postea extrusa est, qua de re Heins. ad Virg.-Ecl. 8, 70. [...].
Ptolemaeo] Lusitaniae metropolis, quam tradunt Graeci, ab Vlixe conditam esse Plinio Olyssipo s. Olisipo 4, 22 s. 35. it. 8, 42 s. 67.
Sed meliores Olisiponense.
vid.VMBRA.
vid.VMBRIA.
Ligamentum et quasi nodus quidam intestinorum, quod mediam fere planitiem ventris obtinet: vestigia seruans eorum vasorum, per quae foetus, dum est in vtero matris, nutritur. [...].
Quod vmbilicos habet, vel aliquid ad vmbilici similitudinem. Plin. 13, 4 Et in aluo medio plerisque vmbilicatum. de palma.
Vt, Neruus vmbilicaris Tert. de Carne Chr. c. 20.
Media eminensque pars clypei est. [...].
Lucis absentia, in primis, cum solis radii intercipiuntur alicuius corporis obiectu, praesertim nubium. [...].
Qua feminae arcent solis ardores, vt, Viridis vmbella Iuuen. Sat. 9, 50.
Tegendo vmbram facere. [...].
Vt, Arbustis vmbrantibus tegi Pallad. August. t. 8. Add. Idem l. 14 de ceraso. Cilio vmbrante tegi Prudent. Hamart. v. 873.
Aliud Partic. vt, Dux vmbratus rosis Claud. de Bello Gildon. 446. [...].
Quod est in vmbra. [...].
Vmbraticus, mollis. Plaut. Truc. 2, 7, 49 Moechus cincinnatus, vmbraticola.
Add. Id. 2, 26.
Vt, Vita vmbratilis et delicata. [...].
i. Leui pictura.
Locus compositus et tectus frondibus aut re alia quacunque ad vmbram praebendam. [...].
Ferens vmbram. [...].
Opacus. [...].
Qui est ex Vmbria. [...].
Vt, Terra Vmbria Gell. 3, 2.
et VMBROSVS vid.VMBRA.
pro humeo, in MSS. vid. Drakenb. ad Sil. 3, 522.
pro HVMERO scribitur interdum, v. g. in Terentii Bentl. Phorm. 5, 6, 4.
vel VMMIDIVS (pro quo IMMIDIVS inuenias etiam) nomen gentis Romanae. [...].
significat Simul. [...].
Idem quod Vnanimis. Plaut. Truc. 2, 4, 81 Sociae vnanimantis, fidentis fuit officium facere.
et VNANIMVS a, um. Adi. [Qui vnius est animi, et eiusdem sententiae cum altero. [...].
Consensus. [...].
add. Vulg. Act. 2, 4. Tertull. de Pat. c. 1.
Vna ex duodecim partibus assis, siue ponderis ille nomen sit, siue cuiuscunque mensurae. [...].
Vt, Lex unciaria apud Fest. vbi nomen tantum superest. [...].
Quod est vnius vnciae. [...].
vid.VNGO.
Fustis vel baculus ferreus, ab vno latere incuruus ac sese retorquens: quo instrumento damnati trahebantur supplicii et spectaculi causa. [...].
Incuruus. [
ib.] Idem quod vncus Apul. Met. 3 p. 135 Pessulis iniectis et vncino firmiter immisso: Vncinis aereis tollere vermes Pallad. Mart. t. 10.
Vncinis armatum. Cic. Acad. 4, 121 c. 38 Nec vt ille, qui asperis et laeuibus, et hamatis vncinatisque corporibus concreta haec esse dicat interiecto inani.
Instar vncini factus. Cael. Aurel. Tard. 5, 3, 37 Quidam vncati permanent. Literae vncatae Sidon. Epist. 4, 20. Vncatis Syllogismis aliquem inhamare Sidon. Epist. 9, 9.
Vox vrsorum. [
Proprie Pars aquae collecta, et in vnam partem tendens, vt quum fluctuat mare. [...].
Vndas facere. [...].
Vt, Mare vndabundum, [apud Gellium dicitur, Abunde vndas faciens, l. 2 c. 30 Sed mare est etiam atque etiam vndabundum.
Vt, Vndata imbricatim concharum distinctio Plin. 9, 33 s. 52.
Ad similitudinem vndarum. Plin. 36, 7 Augustum vndatim crispum in vertices: Tiberium sparsim conuoluta canitie. Idem 13, 15.
Alii hic legunt Manamen.
Vndis plenum. [...].
Vt, Aequor Virg. Aen. 4, 313. Dii vndisoni Propert. 3, 20, 18. Rupes vndisonae Stat. Achill. 1, 198. Saxum Val. Facc. 4, 44.
Vndulata vestis ad vndarum similitudinem coniuncta. [...].
In vndis viuens. Vt, Naiades vndicolae Varro apud Nonium 4, 50. Pistris vndicola Auien. Phaenom. Arat. v. 809.
Vt, Gurges vndifluus Dracont. Hexaėm. v. 233. add. ib. v. 488.
Vt, Fluctus vndifragi Fortunat. Epist. Praemiss. Carm. 2, 3.
Vt, Mare vndiuagum Eugen. Toletan. Carm. 19.
Ex quo loco: interrogatiue et infinite accipitur. [...].
Ex quocunque vel quolibet loco. [...].
conf. Cels. 8, 10. Ammian. 28, 4. Sequentia, ab Vnus composita sunt. Vt,
Quasi Vno demto de centum. Plin. 7, 60 Paruerunt tamen ei annis vndecentum. vid. Valla 3, 15.
Idem quod nonaginta nouem, sed distributiue. [...].
Ordinale. Valer. Max. 8, 7 ext. 11 Ad vndecentesimum annum.
Quasi vnum et decem. Plin. 11, 54 Durasse et vltra vndecimum diem plerosque.
Nauis vndecim remorum ordines habens. [...].
Vndecim distributiue. [...].
al. Vndesexaginta. v. not. Gronou.
add. Censorin. c. 19.
vid. Plin. 13, 4.
et 49.
sub fin. Porrecti vtrinque vndeuiceni.
aut VNDEVIGESIMVS a, um. Adi. [
Et Liu. 23, 46. Plin. 18, 29.
Arboris genus et pomi, de quo diximus sub ARBVTVS et ARBVTVM. [...].
VNETVICESIMVS, VNETVICESIMANI, vid. VNVS.
et VNGVO, vngui, vnctum, ere; secundum Priscianum p. 881. [...].
Elmenh. i. vnguento.
i. vnguentum. Veget. de Re Veter. 3, 71, 5.
Idem. Varro apud Non. 2, 847 Circumtonsi, et tersi atque vnctuli, vid. Apul. Met. 3 p. 139.
ab Vnctus Adiectiuo. [...].
Qui vngit. [...].
Idem quod Vnctio. Cic. de Legib. 2, 60 c. 24 Haec praeterea sunt in legibus de vnctura, quibus servilis vnctura tollitur, omnisque circumpotatio.
Idem. Apul. Met. 1 sub finem: Oleum vnctui profer.
Vt, Vnctorium hypocauston, Vbi seruabatur oleum ad vnguendum opportunum, Plin. Epist. 2, 17.
ap. Charis. l. 1.
quod et VNGENTVM scribi videas, et probat Seru. ad Aen. 9, 772 [...].
Pinguedo, qua vngi aliquid potest. [...].
Idem. Apul. Met. 3 p. 138 Pyxides plusculas depromit, atque indidem egesta vnguedine, etc.
Ab Vnguine: vt, Vnguinosum medicamentum Plin. 13, 1. [...].
vel VNGVENTARIA ae. f. Qui vel quae vnguenta conficit ac vendit, a Graecis Myropola dicitur. [...].
Ars vngendi. Plaut. Poen. 3, 3, 90 Faciam, vbi tu laueris, ibi et balneator faciat vnguentariam. Conf. Apul. de Philos. p. 72. Sidon. Ep. 2, 2.
Quod ad vnguenta pertinet: Vt, Vnguentaria vasa Plin. 36, 8. conf. Suet. Aug. c. 4. Sen. Ep. 108. Cella Sidon. Ep. 2, 2.
Dea vnctionum praeses. Arnob. 3 p. 115 Vnctionum superest vnxia. Et 7 p. 227 Bos sterilis Vnxiae mactatur. Conf. Elmenh. ad Apul. Met. 3. Mart. Capella 2 p. 37.
Proprie eorum animalium est, quae digitos habent separatos, vt sunt homines, simiae, aues. [...].
Videtur instrumentum resecandis vnguibus. Bouis Colum. 6, 15.
Vnguis denominatiuum, non diminutivum; de his animalibus dicitur, quae digitis carent. [...].
vel VNGVLVS i. n. et m. [
Ab Vngula. Vt, Vngellae coctae Apic 1, 9. 4, 5. 7, 1.
Vngula instructus. Tertull. Apol. c. 26 extr. Altero pede vngulatus. Vid. etiam Fest. et Mart. Capella 4 p.
vid.VNGO.
VNICALAMVS, VNICAVLIS, VNICOLOR, VNICVBA, VNICORNIS, VNICVS, VNIGENITVS, VNIIVGAE, VNIMANVS, VNIMEMBRIS, vid. VNVS.
Margarita, quam perlam vulgo dicimus. [...].
VNIOCVLVS, VNIPEDIVS, VNISTIRPIS, VNITAS, VNITER, VNIVERSVS, VNIVOCVS, VNIVSMODI vid. VNVS.
vid.HVNNI.
vid. VNIOCVLVS in VNVS.
Obsoletum.
Significat Aliquo tempore. [...].
Principium numerorum. [...].
Conf. Barth. Adu. 42, 9.
i. Singuli. [...].
Vt, Legio vnetuicesima Tacit. Ann. 1, 45, 1. Vid. ibi Lips. et Freinshem.
Vicesimae primae legionis milites. Tacit. Ann. 1, 37, 2 Non abscessere quintani vnetuicesimanique. scil. Milites. Add. Id. ib. 1, 51, 4.
Quod vnicum habet calamum. Plin. 18, 8 Vnicalamum praeterea, nec vsquam capax, seriturque non nisi tenui terra.
Quod vnum caulem habet, nec in ramos spargitur. Plin. 19, 10 Est autem vnicaule, radice bulbo simili. add. Id. 18, 7. et 20, 21.
Vnius coloris. [...].
Idem. Prudent. Hamart. v. 819 Sic animas caeli de fontibus vnicoloras Infundit natura solo.
siue VNICORNIVS, i. vel VNICORNIVM, i. it. VNICORNV vocant vulgo, fabulosum animal, de quo vid. MONOCEROS. [...].
Quod vnum tantum cornu habet. Plin. 11, 46, 106 Solida vngula, et bicorne nullum: vnicorne asinus tantum Indicus, vnicorne et bisulcum oryx. add. Solin. c. 65.
Et sic alibi plerisque in locis.
et Vet. Gloss. Lat. Gr. [
Vnius Dei cultor. Prudent. Passione Cypriani, v. 90 Edere iussus erat, quid viueret? Vnicultor inquit, Seruo salutiferi mysteria consecrata Christi.
Singularis, solus, vel vnus tantum inter alias species: vt Phoenix est vnica auis. [...].
Singulariter. [...].
conf. Tertull. de Anima c. 17. Arnob. 7 p. 212.
sub initium; Omnis humana immortalis est anima, sed non vniformiter cunctae. conf. Arnob. 2 p. 88.
Filius vnicus: quasi solus genitus, qui nec fratrem vllum habuit, aut sororem. [...].
Idem. [...].
dicuntur, si hastilibus in terra defixis, singulae transuersae perticae in vnam tantum partem ordinis adnectuntur. [...].
vel VNOMAMMIA Plaut. Curcul. 3, 1, 75 inter gentes ridicule fictas Classiam Vnomammiam memorat, cum allusione ad Amazonas.
Vnam tantum manum habens.
Ita Graeca vox redditur in Vulg. l. 13 §. 2 D. de iureiur.
Vt, Vnimodis compagibus vnus Prudent. Psychom. v. 770.
Quasi vnitio, vt, Vnio duarum in Christo naturarum, pro Copulatione seu Coniunctione apud Theologos. [...].
Vnum facere. Tertull. de Anima c. 17 Caelum marl vnitur, vbi visio absumitur. Vid. Sulp. Seuer. Hist. Sacr. 2, 43.
Vt, Corpora vnita Senec. Quaest. Nat. 2. Ratio vnita Apul. Met. 11. Consensionis vnitae animositas Arnob. l. 3. conf. Cellar. Cur. Post. p. 157.
Vnio. vt, Vnitio naturarum Fulgent. de Incarnat. Dom. c. 3. Connexio atque vnitio rationis ad Deum Euod. ad Augustin. Ep. 246.
Attributum, quo quid vnum est. [...].
i. Vnimode et aequabiliter. [...].
vel VNOCVLVS i. m. Qui vnum tantum oculum habet. [...].
Vnum pedem habens. Marc. Empir. 15 Manipulus vrticae vnipediae.
Vnius stirpis. Plin. 16, 30 In longitudinem excrescunt abies, larix, palma, cupressus, vlmus et si qua vnistirpia.
Quasi Omnis ad vnum versus, sine aliqua exceptione. [...].
Generaliter, siue generatim; cui Sigillatim opponitur. [...].
Idem. Sidon. Epist. 8, 2 Votis vniuersatim feruentibus.
vel VNIVIRIA ae. f. Quae semel tantum nupsit, vni tantum viro coniuncta. [...].
extr. et 2 in Idem de Castit. c. 13.
Non varius, vniformis. [...].
Cuius et nomen commune est, et eadem substantiae ratio. [...].
VNOCVLVS, VNOMAMMIA, etc. vid. p. a. VNIOCVLVS, etc.
vid.VNGO.
VOCABVLVM, VOCALIS, VOCATIVVS, VOCATOR, VOCIFEROR, VOCIVO, et VOCO vid. VOX.
gens, cuius fuit Q. Voconius, cui debetur Lex Voconia, de mulierum hereditatibus, quas capere illas vetuit. [...].
Galliae Narbonensis populi, vt scribit Mela 2, 5. Hinc
Vt, Rura Vocontia Sil. 3, 467. Alii Vocuntia scribunt. Forum Vocontium vrbis nomen Cic. Fam. 10, 34.
VOCVLA, Diminutiuum a Vox, et VOCVLATIO vid. VOX.
Mons in finibus Lingonum, a quo Mosa fluuius profluit, non longe a fonte Matronae fluuii. Lucan. 1, 397 [...].
Generatim notandum, quae ab his literis incipiebant verba apud veteres, vt Volcanus, Volcatius, Volgus, Volnus; Volsus a vello, Voltus, Volturnus, ea deinde a Ciceronis aetate per Vul literas scripta esse, vbi proinde quaerenda sunt.
vt ait Servius ad Georg. 2, 88. [...].
vt scribit Plin. 3, 5.
Vt, Vada Volaterrana Cic. pro Quint. 24.
VOLATILE, VOLATICVS, VOLATVRA, et VOLATVS vid. VOLO, āre.
Gentis nomen, e qua Consul, qui impediit, ne Catilina ob accusationem repetundarum peteret Consulatum. [...].
bona et grandia: eo quod impleant volam manus. [...].
vid. VOLO, vis.
Sabinus, qui cum Tatio Romam venit. Vid. Ouid. ex Pont. 3, 2, 105. Volesus, sub Augusto Proconsul Asiae. vid. Senec. de Ira 1, 5.
vel VOLGIOLVM i. n. Inter Rustica instrumenta connumerat. Plin. 17, 10 Seritur mense Aprili, area aequata cylindris, aut volgiolis, densum. de semine cupressi.
VOLGIVAGVS, et VOLGVS etc. vid. VVLGVS.
seu VOLTINIA Tribus, vid.TRIBVS.
Proprium est pennas habentium cum alarum remigio locum mutant. [...].
Vt, Curru volans Virg. Aen. 1, 160. et 12, 478. [...].
Plerumque metaphorice sumitur. [...].
Vt, Vespertilio volitans Plin. 10, 61. [...].
Volandi actus. [...].
Idem. Varro de R. R. c. 5 Ibi in prima volatura quum veniunt, morantur dies paucos requiescendi causa Colum. 8, 9 et 10.
Pro Inconstanti ac praecipiti. [...].
i. Geometriam, vt Iunio videtur; sed Io. Lud. de la Cerda et Salmasius Auspicem interpretantur.
Volucres, Volatilia, dicuntur, quia volant. [...].
Idem. Varro ap. Non. 18, 8 et 21 Ceruum qui volabile currens sparo secutus tragulaue traiicit. Alii legunt Volabilem.
s. vult, volui, velle. [apud Sen. Hippol. 604 [...].
Idem. Apul. Met. 6 p. 178 Perrexit Psyche volenter.
Animus volens, s. quatenus vult speciatim animi inductio beneuola. [...].
Quod sit sponte. [...].
siue VOLVNTARIO Adu. [Bono et promto animo, non coacto. [...].
Populi mediterranei Tusciae: de quibus Pomponius Mela 2, 4. Veruti Volsci Virg. Georg. 2, 168.
apud Festum; Osce et Volsce fabulantur, nam Latine nesciunt.
siue VVLSELLA ae. f. Instrumentum ad pilos euellendos e corpore. [...].
Tuscorum vrbs.
Vt, Tribus Volsinia Cic. pro Planc. 38. Alii legunt Voltinia.
Incola. Liu. 5, 32. et 9, 41.
Pro Vorsus et versus, de industria fictum. [...].
ap. Volsinienses Plin. 2, 53.
Hinc, Fanum Voltumnae, Locus Etruriae. vid. Liu. 4, 23 et 61. 5, 17.
vid.VVLVA.
vid.VOLVO.
Celer, qui vel volet, vel volare ob celeritatem videatur. [...].
extr. Volucripes dimetria. Vid. Sidon. Epist. 9, 15.
vid.VOLVO.
gens Romae. Antiquissimam indicat Volumnia Vxor Coriolani Liu. 2, 40.
vid.VOLO.
Motum circularem, talem certe, qui est corporum circularibus lineis circumscriptorum, significat: a qua tamen proprietate saepe receditur. [...].
extr. i. vertentes. [...].
Aliud Partic. [
Item Partic. [Vt, Amnis per saxa volutus Virg. Georg. 3, 521. Fluctus volutus ad terras Idem ibid. 3, 238. Lacrimae per ora volutae Virg. Aen. 10, 790.
Vid. August. de Ciu. Dei 4, 8.
h. e. Cum labore versatum.
Vid. Apul. de Asin. 4 p. 144.
Sed Gronou. Nisi voluntate ibis.
apud Non. 8, 64 Libidinoso, et volutabundo in voluptatibus.
Locus, vbi sues volutantur. [...].
Quod facile voluitur. [...].
a Voluendo dictum videtur, et rotundum quid, vel sinuosum certe significasse, quod voluitur vel volui potest. [...].
Vermis qui et Conuoluolus dicitur, et Inuoluolus, et Volucra, vt superius visum est. [...].
Est laetitia ab opinione praesentis alicuius boni. [...].
Quod voluptatem offert, vel cum hominis attributum est, qui voluptatibus deditus est. [...].
Idem. Apul. Miles. 3 p. 138 Transactis voluptarie paucis noctibus.
Gratus, voluptuosus. Plaut. Epid. 1, 1, 19 Voluptabilem mihi tuo aduentu attulisti nuntium. Otium Ammian. 31, 2.
Idem, quod Voluptarius. Capitol. in Vero c. 2 Fuit voluptuarius et nimis laetus. Veneris voluptuariae filius Mart. Capell. 2.
Vt, Voluptuarius. [...].
vel VOLVPTOR āri. Voluptate fruor. [...].
vel VOLVPE [Delectabile. [...].
Poėta Patauinus, qui Ennium secutus, rerum gestarum Populi Romani annales carmine scripsit. [...].
Ornamentum architectonicum capituli columnarum Ionici ordinis, quod spiralis linea vtcunque designat. [...].
VOLVTABRVM, VOLVTATIM, VOLVTO vid. VOLVO.
Vas, quo aliquid voluitur ad abluendum: Laudatur Apic. 8, 7 Porcellum in volutari perfundes et inferes. Sed Boletari Humelberg. et Lister. non annotata varietate.
Fluuius Piceni. Plin. 3, 13. Sil. 8, 438 Statque humectata Vomano Adria.
Vid.VOMO.
Tumor excrescens praeter naturam saniem frequenter emittens, verbo Vlcus. [...].
conf. Veget. 1, 37.
Eiicere: proprie de cibis dicitur, et superiore ex parte. [...].
Praeter superiora, Varro ap. Non. 1, 221 [...].
Et Suet. Vitell. c. 13.
etc.
Vid. Barth. Adu. 39, 1.
Vt, Araneosus vomitus, vid. ARANEA. [...].
Idem. [
Laudatur Mart. Capella 2 p. 25 Nausea et vomitio laborare. Grotianae editionis haec pagina nihil tale habet.
Harduin. legit Vomitionibus. Ieiuni vomitores Senec. Epist. 88 p. 387.
Quod vim vomitum faciendi habet. [...].
Frequenter vomens. Compar. Sidon. Epist. 8, 3 Anus, qua nihil litigiosius, bibacius, vomacius.
Vt, Vomificum medicamen Cael. Aurel. Acut. 3, 4. Succus vomificus Apul. de Herb. c. 108.
Vt, Passio vomiflua Cael. Aurel. Tard. 2, 14.
vel VOMIS eris. n. [Ferrum in aratro quod liras facit et sulcos Plin. 17, 18 [...].
Dicitur Non. 19, 3 [...].
Q. Luctatii furacissimus libertus. Vid.EXCHALCIO.
Cibum non confectum glutire: deinde metaphorice celeriter absumere. [...].
Vt, Vorans Charybdis Propert. 2, 26, 53.
Vt, Musca vorata Martial. 5, 18. Viscera vorata et mansa Arnob. 7 p. 249.
de peponibus.
Sed melius alii legunt Vocationes, ad conuiuium.
conf. Tertull. de Ieiun. c. 2. et de Monog. c. 8. Cetus, Prophetae [Ionae] innocuus vorator Paullin. Nol. Epist. 49, 10.
Barathrum, quod in eam cadentia non emergunt, sed quasi absorbentur. [...].
Voraginibus plenum. [...].
Plurimum vorans. [...].
cibum.
Vorago. [...].
vid. Versura, in VERTO.
vid. Vertex, in VERTO.
vid.VERTO.
vel vestri, Pronomen Pluralis Numeri a Tu. [Vt, Vos, vos mihi testes estis Plaut. Capt. prol. v. 3. [...].
cum enclitica. Plaut. Capt. 3, 5, 18 Ita vosmet aiebatis.
pro Vosipsi. Cic. Acad. 4, 72 [...].
Montanus, Narbonensis Rhetor et Poėta nobilis, a Tiberio relegatus in Baleares Tac. Ann. 4, 42. Senec. Suas. 21 et 28.
vid.VOVEO.
Deo aliquid sancte promittere. [...].
Promissio facta Deo. [...].
Frequentat. Onomast. Vet. Voto, [Vid. Iornand. de Regn. Success. in Iulian. Parabata.
Quod ex voto dari promittitur. [...].
Votiuus. Stat. Silu. 4, 4, 92 Votiferaque meas suspendit ab arbore vittas.
Omne quod sonat. [...].
Quod est sonorum et multae vocis. [...].
Vid. ibi Prieaeum. Ita sonum ipsum vocaliter exprimunt etiam Latini Tertull. adu. Prax. c. 3.
Consonantia, quam Graeci Euphoniam vocant. Quinctil. 1, 5 pr. Sola est quae notari possit velut vocalitas, quae [
Vehementius exclamare. [...].
protulit Cic. (si locus mendo vacat) Verr. 2, 51 c. 21 [...].
Idem quod Vociferatio. Plin. 10, 60 Mares quidem cum vociferatu sanguinem etiam ex oculis profundunt.
Qui vociferari arte quadam docet.
Clamare, inuitare, appellare. [...].
Vt, Vocatus atque non vocatus audit Orcus Pauperem leuare functum laboribus Hor. Carm. 2, 18, 40. [...].
Inuitatio ad coenam. [...].
dicti sunt, Quibus datum est inuitandi negotium, siue Qui ipsi vocant ad coenas. [...].
Nomen a Grammaticis fictum, a quibus Vocatiuus casus dicitur, quod per eum vocemus. [...].
apud Gell. 13, 21 (22) Vocatiue dicit. i. Per Vocatiuum.
Compar. Gell. 13, 19 (20) Sonus vocabilior est visus et amoenior. al. Vocalior.
Id quo res singulae nominantur et voeantur, aut voce efferuntur. [...].
Idem. Lucret. 2, 656 [...].
Accentus vocatur Nigidio, cum scribit, Deinde voculatio quī poterit seruari, si non sciemus in nominibus, vt Valeri, vtrum interrogandi aut vocandi sint? [...].
Positum est a Virgilio, pro Opilione, causa metri Ecl. 10, 19 Venit et vpilio, tardi venere bubulci. Vid.OPILIO.
Auis, cristis a capite exeuntibus galeata, in fimo semper degens. [...].
Cauda. Hinc Vra Scorpii, herba Apul. de Herb. c. 49.
Caudatus. Vt, Vraea cybia, i. e. Pelamides, genus thunni Plin. 32, 11.
vel VRANIE es. f. [Vna ex Musis, ad verbum Caelestis. [...].
Piscis qui et Callionymus dicitur. Plin. 32, 7 s. 24 Idem piscis et vranoscopos vocatur ab oculo quem in capite habet. Add. Ibid. c. 11 s. 53.
Pater Saturni: alio nomine Caelum vel Caelus, cui Saturnus filius amputauit virilia. Vid. Lactant. 1, 11 et 22.
VRBANATIM, VRBANE, VRBANITAS, VRBANVS vid. VRBS.
Teli genus. Plaut. Bacch. 4, 8, 46 [...].
Italiae oppidum in Vmbria; a quo
Incolae. Plin. 3, 14.
VRBO, VRBVM vid. VRVVM.
Oppidum muro cinctum. [...].
Parua vrbs. Onomast. Vet. Vrbicula, [
Quod ad vrbem pertinet. [...].
Idem. Fulgent. Mythol. 2, 17 [...].
Qui in vrbe habitat: cui Rusticus opponitur: et quidquid in vrbe consuetum et sollemne est. [...].
Vt, Vrbanici milites Paullus in l. Qui mittuntur. [...].
(inquit Fabius 6, 3, 17) sermonem prae se ferentem in verbis, et sono, et vsu, proprium quendam gustum vrbis, et sumtam ex conuersatione doctorum tacitam eruditionem; denique cui contraria sit rusticitas. [...].
Facete. Cic. de Finib. 1, 39 c. 11 [...].
Modeste et eleganter. Pomponius Alconibus, Ego rusticatim tangam, vrbanatim nescio. h. e, More eorum, qui vrbes habitant Nonius 2, 747.
Vrbes cremans. Vt, Nubibus vrbicremis se subducere Prudent. Hamartig. v. 727.
Plenis vrceis, Petron. Fragm. Tragur. p. 16 (c. 44) Vrceatim pluebat.
Morbus herbarum, fruticum, arborumque, qui in vitibus etiam carbunculus dicitur, et in caeteris rubigo, pisa, plantas, arboresque adurens. [...].
Piscis. Plin. 32, 11. al. Veneria.
Cogere, premere, impellere. [...].
Qui et Bubali dicuntur a nonnullis, hoc est houes siluestres. [...].
Eadem quae eruca. [...].
vid.PERORIGA.
Pro Vredine, quae ex caustica vi medicamenti alicui parti admoti prouenit. [...].
a Graeco [meio. [...].
Vt, Vrinalia medicamenta Cael. Aurel. Tard. 5, 1, 25. add. ib. 1, 4, 117. Fistula vrinalis Veget. Veter. 3, 15. Virtutes vrinales Idem 2, 13, 188.
vel VRINOR āri. Dep. In aquam mergi, et natando emergere. [...].
Qui sub aqua natat. [...].
Genus ludi. Sarisb. 1, 5 Tessera, calculus, tabula, vrio, vel Dardana pugna.
notat, venti epitheton: sed etiam Iovis, de quo Salmas. [...].
Vas aquarium. [...].
Quod vrnam capit. [...].
Parua vrna. [...].
Cremare, calore nimio consumere, incendere. [...].
al. Vrit.
Vt, Caminus vrens ramos Hor. Serm. 1, 5, 81. [...].
Vt, Filix vrenda Hor. Serm. 1, 3, 38.
Coloris facticii species Vitruu. 7, 11 Vsta satis habet vtilitatis in operibus. Vid. Plin. 35, 6.
Vim vrendi habens. Macer. 2, 8 Vstiuas mire iuuat epiphoras oculorum.
Vt, Vstilago rustica Apul. de Herb. c. 63 et 109.
Qui corpora in bustis cremat. [...].
Significat paullatim Vrere. Pacuuius, Candenti ferro crines vstulare.
Vt, Pali vstulati Vitruu. 5, 12.
Salmasius legit Histriculae. vid. eius Not. p. 284. et Casaub. in Suet. p. 144.
Locus, in quo metalla candescunt vt laborentur. [...].
Idem. Vet. Lap. HVIC MONVMENTO VSTRINVM APPLICARI NON LICET.
et OROPYGIVM i. n. [Est angusta et vltima spinae pars, siue (vt Iulius Pollux inquit) spondylii finis podici imminentis, quasi terminus pygae, siue finis vertebrae. [...].
vel VRPEX icis. m. [Instrumentum rusticum. Cato 10 Vrpicem vnum, crates stercorarias quatuor villicum habere oportet.
Vnicus auctor nominis Varro de R. R. 1, 48 [...].
Animal ferum. [...].
Quod vrsorum est, vt, Vrsinus sanguis Columel. de Arboribus 15. Et Plin. 8, 36 Quoniam potum in vrsinam rabiem agat. Sebum Pallad. 1, 35.
Genus herbae notissimum ab vrendo dictum: quod eius folia tacta acerrime vrant. [...].
sec. Scholiast. qui dicit esse illud, quod in faba nascitur, sicut gurgulio. al. curruca, v. v. Conf. VRICA.
vid.VRI.
vel VRBVM i. n. Aratri curuatura. [...].
Latine Essentia, siue substantia dicitur. Vlpianus vtitur in l. In venditionibus. D. de contrah. emt.
VSIO, VSITATVS, VSITOR vid. VTOR.
Adu. in loco. Ter. Adel. 1, 1, 3 [...].
Adu. in vllo loco. Cic. Verr. 4, 25 [...].
Continuationem aliquam loci et temporis significat, et non temere sine alia vel loci vel temporis definitione inuenitur. [...].
Vbique, in vnoquoque loco: quo firmantur, quae de notione illa generali particulae vsque dicta sunt. [...].
Quousque, Donec vel quoad. [...].
VSTIO, VSTRINA, VSTVLO, VSTVS vid. VRO.
VSVALIS, VSVARIVS, VSVCAPIO, VSVRA, VSVRPO, VSVS, VSVSFRVCTVS vid. VTOR, eris.
vel VTI quod propter composita seorsim tractamus, [Coniunctio quam finalem dixeris, vel enim finem, i. exitum rei significat, vt Cic. Fam. 1, 9 [...].
i. Quomodocunque, Quandocunque, Vbicunque. [...].
eodem sensu affertur ex Horat. Epist. 1, 7, 19 Vtlibet, haec porcis hodie comedenda relinques. Sed sunt aperte duae partes, Vt libet, sc. facere potes.
vid.VTOR.
Considerabimus primo nomen Adiect. Vter cum deriuatis: deinde Vter s. Vterus: denique Vter, s. Vtris.
Quis vnus ex duobus: poniturque interrogatiue, et aliquando infinite. [...].
an VTRASQVE (fluctuat enim lectio) Non. 2, 882 [...].
Ab vtroque latere. [...].
pro Vndique, ex omni parte. Lucret. 4, 937 Quare vtrinquesecus quum corpus vapulet, etc. Vid. Solin. c. 65 (52) Cato R. R. c. 21.
Versus quam partem. Plin. 18, 19 Id demum recte subactum erit, vbi non intelligitur vtro vomer ierit. add. Ouid. Met. 5, 166.
vid. paullo post VTRVBI.
Idem quod Vtrinque. [...].
i. in alterutram partem.
Ad vtrumque locum. [...].
siue (vt alii legunt) VTROBI. [...].
Ex Adiectiuo Neutro Aduerbium, idem quod Num significans, et sequentem fere semper habet Particulam An. Cic. Acad. 4, 95 c. 29 [...].
Idem. Liu. 37, 17 extr. Rhodios cum percunctatus esset, vtrumnam Pataris vniuersa classis in portu stare posset.
vel VTERVS i. m. [Qui continet, et tanquam vter s. follis est ad soetum continendum, proprie enim de mulieribus et reliquis huius sexus dicitur. [...].
siue VTRICVLVS i. m. Dimin. [
Qui ex eodem vtero prodiit. Institut. l. 3 titulo De bon. possess. Frater, sororue, consanguinei vel vterini. Add. Isid. 9, 6. it. l. vlt. C. de legit. hered.
Pellis, qua vinum aut oleum deferri solet. [...].
videtur vocare Liu. 44, 33 Qui vtribus aquam ferunt; Postremo sequi se vtrarios ad mare, quod minus trecentos passus aberat, iussit.
Qui inflat aptam et illigatam vtri fistulam. [...].
Qui vtres caedit, fictum ab Apul. Met. 3.
VTERCVNQVE, VTERLIBET, VTERNAM, VTERQVE, VTERVIS vid. VTER, Adi.
vid. VTER, eri.
Particula idem significat quod Vt. Plaut. Amph. 1, 1, 59 [...].
Africae minoris vrbs in littore Carthaginiensi et magnitudine et auctoritate secunda post Carthaginem, quae illa excisa vt metropolis erat, et receptaculum Romanorum ad res in Libya gerendas. [...].
Vt, Ager Vticensis Liu. 27, 5.
VTILIS, VTILITAS, VTILITER, vid. VTOR.
optantis. Cic. Fam. 14, 4 [...].
affirmandi. [Certe, omnino. Cic. Att. 5, 9 [...].
Adhibere ad finem quemcunque: latissime patet, ac de omnibus rebus dicitur: Cic. Diu. in Caec. 21 [...].
Vt, Cic. in Topic. 69 c. 18 [...].
Vt, Male vsuris donis Ouid. Met. 11, 103.
Vtendi actus vel habitus, exercitium, vtilitas, necessitas etiam, etc. [...].
Antiquis idem quod Vsus. Varro [
ab Vsu; Quod vsui nostro seruit. [...].
Idem. Gell. 4, 1 [...].
Qui nudum vsum alicuius rei habet, non etiam fructum, nec proprietatem. [...].
Dicitur, quum res aliqua non nostra est, sed perinde ex ea fructum atque vtilitatem capimus, ac si nostra esset, definiturque ab Vlpiano l. 1 [...].
Qui vsumfructum ex aliqua re capit l. 3 [...].
Verbum Iureconsultorum, quo indicatur modus acquirendi aliquid per ipsam possessionem et vsum. [...].
Dicitur Acquisitio, siue (vt definit Modestinus in l. 3 D. vsucapionibus) Adiectio dominii per continuationem possessionis temporis lege definiti, vtputa triginta aut quadraginta annorum, si res immobilis quam possidemus: item trium annorum, si res mobilis sit. [...].
Idem quod vsucapio, in ioco. Plaut. Amph. 1, 1, 219 Pugnis vsufecisti tuum.
lasciuia comica: cuique sensum satis contextum orationis aperit.
ab Vtor. Gell. 17, 1 Tametsi aliquoties verbo ipso alio quoque modo vsitati sunt.
Quod in vsu est. [...].
Vsus. Cic. Tusc. 1, 77 c. 31 [...].
Ex quo capitur vsus. Plaut. Amphit. Arg. v. 3 [...].
In frequenti vsu habere, siue vti. [...].
Frequens vsus. Cic. de Clar. Orat. 250 c. 71 [...].
Iniustus possessor. Ammian. 26, 7 Vsurpator indebitae potestatis. conf. Ambros. Off. 1, 1. et Epist. 27 ad Valentin. II.
Per abusum. [...].
Vt, Vsurpabilis futurus Tertull. adu. Marc. 2, 6.
Quod est ad vsus nostros aptum vel necessarium. [...].
Vt, Ferri et aeris vtensilitas Tertull. de Habit. mulier. c. 5.
Quo vti possumus. [...].
Idem. Plaut. Men. 5, 6, 23 [...].
Qualitas rei, quam vtilem vocamus. [...].
Adu. confirmantis; i. Quoniam, quandoquidem, nempe. [...].
vid. PVTO, āre.
VTRICVLARIVS, VTRICVLVS vid. VTER, vtris.
VTRINQVE, VTRO, VTROBI, VTROBIQVE, VTROQVE, VTRVBI, VTRVM vid. VTER, Adi.
vid.VT.
Fructus vitis: dicta ab Vuore Varro L. L. 4, 21 [...].
Vuas producens: vt, Glebae vuiferae Sil. 7, 263. Massicus vuifer Stat. Silu. 4, 3, 64.
Hinc,
Vt, Vuentibus oculis Petron. 115. Et Sil. 7, 651 Vuenti ferrum admouit tepefacta palato. Vid. Drakenb. ad Sil. 3, 522. Caelum Auien. Arat. v 457.
Humidum significat. [...].
Vuidum fieri. Vuescet pluuiis tellus Auien. Arat. v. 254. Vid.SERESCO.
vt semper boni libri Virgilii et aliorum Poėtarum, VOLCANVS. [...].
Vt, Flamen Volcanalis Varro de L. L. 4, 15 p. 23, 4.
Festa Vulcano dedicata. [...].
et n. Plurali caret, sec. Charis. lib. 1. [...].
Aduerbialiter positum, significat Passim, Cateruatim, vt ait Seruius. [...].
Quod fit, el est vulgo, facile inuenitur, vile ac commune. [...].
Idem quod Vulgo. [...].
In vulgus emittere, vt publicare. [...].
Vt, Vulgati pastoris Amores Ouid. Met. 4, 276. [...].
Compar. Ammian. 15, 3 Haec augente vulgatius fama. add. Id. 31, 3.
Vt, Litera vulgatura nefas Claud. in Cons. Stilich. 2, 1, 296.
Vt, Taciti vulgator Ouid. Amor. 3, 7, 51.
Huc illuc vagus, Vulgo enim passim est. [...].
Est hians patensque apertura corporis, ictu aliquo inflicta. [...].
Vulnus infligere. [...].
Vt, Vulneratus humerum Plin. 7, 28 [...].
Qui vulnera sanat et curat. Plin. 29, 1 s. 6 Ob id publice vulnerarium eum tradunt fuisse vocatum, mireque gratum aduentum eius initio, de Archagato.
Quod ad vulnus pertinet. Plin. 23, 4 Vulnerariis emplastris vtile.
Vulnerans. Cael. Aurel. Acut. 3, 17 Materia acerrima et vulnerabilis.
Idem. Prudent. Psychom. v. 173. --- Vulniferos gradiens intacta per imbres. Cristatum vulniferumque caput Corn. Gallus 5, 98.
Quod vulnus infert. [...].
et VOLPES is. f. [vt vocat Plin. 8, 28 s. 42. [...].
Quod ad vulpem pertinet. [...].
Vt, Amasio vulpinaris, i. fraudulentus. Apul. Met. 3 p. 139.
Homo vulpina indole praeditus. [...].
VVLSELLA, VVLSINII vid. VOLSELLA, VOLSINII.
VVLSVRA, VVLSVS, vid. VELLO.
et VVLTVRIS, is. et VVLTVRIVS, s. VOLTVRIVS i. m. [Auis rapax, carniuora. [...].
Quod est vulturis. Plin. 30, 4 Vulturinus sanguis. Sic 29, 6 Vulturinum fel. Et 10, 3 Vulturina species. Collum Martial. 9, 28.
et VOLTVRNVS i. m.
Vt, Flamen volturnalis Varro de L. L. 6, 3. Volturnalia Volturno Deo sua sacra faciebant. Festus.
s. VOLTVS ūs. m. Vid. mox Cic. de Legg. 1 c. 9. [...].
quo vsus est Cic. Att. 14, 20 Non te Bruti nostri vulticulus ab ista oratione deterret? i. Seueritas. Vid. VVLTVS n. 4.
Cum vehementi vultus gestu et mutatione coniunctus. [...].
s. VOLVA ae. f. [Dicitur in animalibus, quod proprio magis nomine Vterus in mulieribus. [...].
add. 7, 1.
Quae viro ad vitae et generandi societatem coniuncta est. [...].
add. Id. ib. 5, 2, 32. Varro ap. Non. 2, 110. Vid. Apul. Met. 9 post pr.
apud Varron. de L. L. 6, 3 p. 76, 19 [...].
Quod est vxoris, vel quod ad vxorem pertinet. [...].
Vxorius, amans vxoris. Gloss. Lat. Gr. Vxoriosus, [
et reliqua. Gell. 1, 17.
Lacedaemoniorum dux, arcessitus a Carthaginiensibus contra Luctatium consulem pugnauit. M. Attilius ex insidiis captus est duce hoc Cic. Off. 3, 99 c. 26.
Vid. Plin. 24, 19. Diosc. 4, 133.
Alii legunt Xanthenes.
Latine Flauus dicitur, quo nomine dictus fluuius Troianus, qui et Scamander dicitur. [...].
Corinthius, qui cum emere vellet Diogenem Cynicum, et quid is artificii nouisset, percontatus esset, Noui, inquit Diogenes, hominibus liberis imperare. [...].
dici potest Munus hospitale, munus ab hospite seu amico missum. [...].
apud Ciceronem quidam legunt, sic ab hospitibus, qui ibidem recipiebantur, id est, hospitales cognominatas. [...].
Auditor Platonis, et Polemonis praeceptor, qui in Academia Speusippo successit. [...].
vel XENODOCHEVM, i. n. Item, XENON ōnis. m. [vel [et Leg. 35. [...].
Qui aduenas inopes et debiles hospitio excipit. Leg. 33 §. 7. et Leg. 49 §. 3 Cod. de Episc. et Cler.
Statuarius. Plin. 34, 7.
Qui hospitibus res ad victum necessarias praebet. Dig. 50, 4. leg. 18 §. 10.
Philosophus Colophonius Archelai auditor, scripsit elegias et iambos contra Hesiodum et Homerum, quae de diis dixere improbando. [...].
de quo Senec. de Ira 2, 2 extr. [...].
Grylli filius, Atheniensis, Socratis discipulus, ob eloquentiam Musa Attica vocatus: equorum venationis, et rei familiaris in primis studiosus, vt ex eius libris deprehendi potest. [...].
quod in penultima etiam E vel EI habet, a, um. Adi. [
Vt, Xerampelinae vestes, dictae, a colore foliorum vitis aridorum, qui secundum Vet. Schol. medius est inter coccum et muricem. [...].
quod vim siccandi habet. Macer. 1, 88, 3 Xerantica decoctio.
Vid. Seru. ad Virg. Aen. 4, 42 et 196.
Significat Tumulum aridum et siccum, ex congestis nempe lapidibus. [...].
vel XEROMYRRHVM, i. n. vel XEROMYRVM denique, quasi dicas myrrham siccam, siue vnguentum siccum Sedul. Acrost. s. Hym. 2, 81 [...].
vel XERVM i. n. [sunt Arida medicamenta, quae pulueris in modum insperguntur. [...].
vid.XEROMYRRHA.
vel XERSES is. m. [Darii filius, maximus omnium regum Persarum. [...].
vel XIPHIAS ae. m. [Nomen piscis, de quo Plin. 32, 2 [...].
Herba, quae Romanis Gladiolus dicitur. it. Phasganion. Vid. LONCHITIS ex Plin. 25, 11 s. 88. it. Plin. 26, 8 et 10. Apul. de Herb. c. 46 et 78.
vel XYLECHIOS i. f. Herba Symphoniaca Apul. de Herb. c. 4.
Arboris balsami materia, hoc est balsami lignum, vt inquit Dioscor. 1, 18. Columel. 12, 51. Scribon. 110. 269. Plin. 12, 25. 13, 1. 29, 2. Cels. 5, 18. Plin. 12, 25.
Lignum cinnamomi. [...].
Frutex est exiguus laniger. Plin. 19, 1 s. 2, 3 Superior pars Aegypti in Arabiam vergens gignit fruticem, quem aliqui Gossypion vocant, plures Xylon, vid.GOSSYPIVM.
Vt, Lina xylina Plin. 19, 1.
Herba eadem, quae Pentaphyllum Apul. de Herb. c. 2.
Herbae nomen. Plin. 21, 20 s. 83 cum Iridem rufam laudasset, addit, sunt qui siluestrem xyrin vocent.
et XYSTVM Natura sua Adiectiuum Nomen Graecum est, rasilis, radendo politus. [...].
Ex altera xysti notione. [...].
Qui praeerat xysto et certamini. [...].
Hebraeorum Zaiin, Consona duplex, valetque SD. Vid. Dionys. Halic. [
pro Diabolus, pro enim Aeoles dixere. [...].
Idem. Vid. Voss. de Vit. Serm. 3, 56 p. 643.
Sed variant codices.
Graeciae insula, Aetoliae propinqua, vnicam habens vrbem eiusdem nominis, teste Liu. 26, 24. [...].
vel ZACYNTHIVS a, um. Adi. Nepos Dione 9 Suorum autem e numero Zacynthinos adolescentes quosdam elegit. Conf. Plaut. Merc. 5, 2, 104.
Legislator Locrensis. Apud Valerium Max. 6, 5, 3 [...].
Vrbs Africae, apud quam Annibal magno praelio a Scipione victus fuit. Sil. 3, 261 Et Zama et vberior Rutulorum sanguine Tapsus.
Damnum, poena. Plaut. Aul. 2, 2, 20 [...].
vel ZAMOLXIS idis. m. [Vir inter Getas natus, Pythagorae discipulus ac seruus ad Aegyptios vna cum eo penetrauit, deinde eorum ritus in patriam deduxit, a suisque post mortem habitus deus, vt scribit Herodot. 4. Nescio an nostrorum alicui commemoratus.
siue ZANGA ae. f. Calceamenti genus ex pelle Parthica, quo Imp. Diuus Claudius vsus. Vid. Treb. Poll. in Vita eius 17. Cod. Theod. l. 14 t. 10.
vt scribit Plin. 4, 5. [...].
Vt, Arena Zanclaea Ouid. Met. 13, 729. Charybdis Zanclaea Idem Fast. 4, 499.
s. [Valde diues. Petron. c. 37 Ipse nescit quid habeat, adeo zaplutus est.
quidam apud Medos Plin. 30, 1.
pro Diarrhytos, Irriguus, Hipponis epitheton. v. v. Ita certe emendandum videre viri docti, cum in Antonini Itinerario legitur Hippone Zarito. Vid. editio Wesselingii p. 21.
Frumenti genus, quod Latini Semen a praestantia frugis appellarunt. [...].
et ZELOR āri. [Significat Aemulari, Cupide aliquid imitari, Vehementer amare, adeo vt nullum in partem amoris admitti patiamur: significat etiam Inuidere. [...].
Add. Sirac. 37, 9.
Aemulator dicitur: Amator, qui nullum in amore fert riualem. [...].
Qui ita amat, vt sollicitus sit, ne quis amore suo perfruatur. [...].
Idem quod Zelotypa. Tertull. Exhort. ad Castit. c. 9 Omnis mulier zeliuira est, quamdiu aliena.
Feruor et aestus amoris irati, Zolotypia. Vulg. Interpr. Psalm. 69, 10. [...].
Vas coquinarium. Apic. 8, 1 et 6 Humelbergius Zyma legendum putat: refutatus tamen a Listero aliisque.
Philosophus ex Cittio oppido Cypri, vnde Cittieus dictus, Stoicorum sectae conditor, de quo Cic. pro Muraen. 61 c. 29 [...].
Vt ex Treb. Pollione constat, regina Palmyreorum: post Odenati viri mortem in Syria Romanum rexit imperium: poniturque inter XXX tyrannos, qui tempore Galeni orbem vsurpauerint. [...].
Grammaticus, qui Suida teste vixit temporibus Ptolemaei primi, cuius etiam filios erudiit, ac praefuit Alexandrinae bibliothecae: primus quoque Homeri libros correxit, ac in ordinem redegit. [...].
Locrorum promontorium in Italia, a quo Locri Epizephyrii dicti, in extimo eius agri iugo siti, iuxta Heracleam et Crotonem. [...].
Graecis dicitur ventus, quem Latini Fauonium nominant. [...].
Vt, Zephyria oua, Quae sunt sterilia. [...].
Chloris, seu Flora dea, Zephyri filia. Catullus, de Coma Berenices, s. 64, 57 Ipsa suum Zephyritis eo famulum legarat.
Impetigo. Vt, Zernas tollere Priscian. de Diaeta cap. 14. Macer 2, 7.
Vrbs et antrum Hecate sacrum in Thracia.
Vt, Litora Zerynthia Ouid. Trist. 1, 10, 19.
s. ZAETA ae. f. In libris quibusdam MSS. Plinii est DIAETA, vbi vid.
vid.DIAETARIVS.
Et Calais, Boreae Thraciae regis filii et Orithyiae, alati iuuenes, vid.CALAIS.
Iouis filius ex Antiopa: Amphionis frater. [...].
Mathematicus, de quo Sidon. Apollin. Epist. 4, 3 Nunc quam inuestigare destituit cum Thalete tempora, cum Atlante sidera, cum Zeto pondera, etc.
Calamorum genus. Plin. 11, 12. et 16, 36 s. 66. Nempe Sunt autem Zeugitae arundines s. calami aucupatorii.
Latine Connexio, siue Adiunctio dicitur. [...].
Heracleotes pictor sua aetate maximus. [...].
apud Plin. 12, 7.
vel ZINGIBERI eris. n. [Genus aromatis. [...].
Auctor Philomelae v. 43 [...].
vel ZIRBVM i. n. Omentum. Apic. 8, 6 Intestina super haedum componis in zirbo.
vel ZIZANIVM i. n. [Vid. LOLIVM, et Vulg. Interpr. Matth. 13, 38. Frumentum Zizaniae Ambros.
sic melius scribitur, quam ZIZIPHA, orum. n. [Fructus arboris, quae ZIZYPHVS vocatur, apibus grata, cuius mentio Pallad. 1, 37, 2. [...].
dicitur a Solin. c. 37.
Dici potest Animalis, ab effigie animalium. [...].
Veneri tribuitur.
Aeon Valentinianorum. Tertull. c. 12. [...].
Poėta Ptolemaei temporibus, ea re nobilitatus, quod Homerum ausus est incessere, unde [cognomen adoptauit: quod ipsum etiam abiit in prouerbium: sic enim appellart coepti nobilium auctorum castigatores. [...].
ex restitutione Humelbergii, i. patina cum piscibus in sartagine coctis et proprio iure conditis; ex [ius, et [sartago.
Id quo cingimur, Cingulum. Martial. 14, 151 [...].
Qui zonas facit. Cic. pro Flacc. 17 c. 7 [...].
est ipsa Zona.
Per gyrum. Lucil. 6 Zonatim circum impluvium cumeram is cludebat. Nonius 2, 928.
Herba sic dicta, quod oculum animalis refert Plin. 25, 15. Apul. de Herb. c. 123.
Est Vitruuio et architectis membrum columnae, nominatim capituli, Epistylio impositum dictum a figuris quas recipit s. scalpturis animalium et aliarum rerum, dictum itaque eadem ratione vt Zodiacus. [...].
Derasam nauigiis cum cera resinam, zopissam aliqui vocant, inquit Dioscorides (a plerisque eadem hypochyma appellatur, quod marino sale maduerit) discutiendi vires habentem. [...].
dictus est, quod profiteretur hominum mores naturasque ex corpore, oculis, vultu, fronte se posse pernoscere. [...].
vt auctor est Plin. 30, 1 [...].
Magicus. Prudent. Apotheos. v. 562 Qui Zoroastraeos turbasset fronte susurros.
et ZOTHECVLA ae. f. Ex Graeco s. dictum putamus, velut Sepulcrum viuentis, nempe locum angustum, qui non multum praeter vnum lectulum capiat; in quo solus et ab omni turba seclusus velut sepelire te, et meditari mortem inter mortuos i. libellos possis. [...].
Iugalis connubialis. [...].
arbor, ex qua fiunt iuga iumentis Vitruu. 2, 9. et Plin. 16, 15.
Vid. Apul. de Herb. c. 99. et Diosc. 3, 4.
Libripens. Leg. 2 Cod. Theod. de Ponderat. et auri illatione, Imp. Iulianus: Per singulas ciuitates constitui zygostaten.
Munus libripendis. Leg. 1 Cod. Theod. et Iustin. de frumento Alexandrino: Quidquid de Crithologia et Zygostasii munere Eminentia tua disposuit, roboramus.
Add. Idem 8, 7. Alii legunt Zemam. Vid. Salmas. Hist. Aug. p. 334.
Potus ex bordeo aqua resoluto. [...].